نکات کلیدی به انتخاب هوش مصنوعی بلومبرگ
- دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، میگوید تنگه هرمز تا روز جمعه بازگشایی خواهد شد، اما متحدان اروپایی او چنین خوشبینیای ندارند و پرسشهای عملی درباره توافق انجامشده مطرح میکنند.
- دشواریهای جدی در یافتن یک موضع مشترک در میان گروه هفت درباره نحوه برخورد با وضعیت ایران وجود دارد و کمتر کسی انتظار بیانیه مشترک را دارد.
- کشورهای اروپایی قابلیتهای پاکسازی مین دارند و قصد کمک به بازگشایی تنگه را دارند، اما پیش از تعهد به این مأموریت، به دنبال توافق نهایی بین آمریکا و ایران و توقف خصومتها هستند.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، بارها تکرار میکند که تنگه هرمز – که از طریق آن یکپنجم ذخایر نفتی و گاز طبیعی مایع جهان معمولاً عبور میکند – تا روز جمعه بازگشایی خواهد شد.
اما در حاشیه نشست گروه هفت، جایی که ایران احتمالاً موضوع اصلی گفتگوی شام دوشنبه بود، روشن است که متحدان اروپایی او چنین خوشبینیای ندارند. آنها با این نظر که تجارت میتواند تا پایان هفته از سر گرفته شود، همانطور که ترامپ وعده داده بود، مخالف هستند و پرسشهای عملی درباره اینکه دقیقاً چه توافقی صورت گرفته است، پیش از آنکه بتوانند به مأموریتهای پاکسازی مین و گشتزنی متعهد شوند، مطرح میکنند.
به گفته یک مقام گروه هفت که به شرط ناشناس ماندن برای بحث درباره دینامیکهای داخلی صحبت میکرد، دشواریهای جدی در یافتن موضع مشترک در میان این گروه درباره نحوه برخورد با وضعیت ایران وجود دارد. کمتر کسی انتظار بیانیه مشترک را دارد، چیزی که در دوران ترامپ دستنیافتنی بوده است.
حتی جورجیا ملونی، نخستوزیر ایتالیا، که در بیشتر موارد به طرز ماهرانهای از تحریک ترامپ اجتناب کرده است، گفت که مشارکت کشورش منوط به توقف خصومتها در لبنان است، جایی که ارتش اسرائیل در روزهای اخیر حملاتی را انجام داده است. او تنها کسی نیست که در مورد جدول زمانی شتابزده ترامپ تردید دارد.
این موضوع کمکی نمیکند که حتی در داخل دولت ترامپ، شخصیتهای برجستهای وجود دارند که تا این حد در وعده بازگشت ناوبری عادی در این تنگه حیاتی به سرعت عمل نکردهاند.
یک مقام ارشد آمریکایی گفت که تردد در این آبراه بهتدریج افزایش خواهد یافت و ممکن است تا دو هفته طول بکشد تا حجم کشتیرانی بهطور قابلتوجهی افزایش یابد – و حتی مدت زمان بیشتری لازم است تا به سطوح قبل از حمله آمریکا و اسرائیل به ایران در ماه فوریه بازگردد. به گفته این مقام، مینهایی در تنگه وجود دارد که هنوز باید پاکسازی شوند و شرکتهای کشتیرانی تحمل ریسک متفاوتی برای ناوبری در هرمز دارند.
این مقام اظهار داشت که تفاهمنامه بین آمریکا و ایران صراحتاً بیان میکند که این تنگه برای ۶۰ روز بدون عوارض باز خواهد بود و آمریکا انتظار دارد این بند در توافق نهایی گنجانده شود. واقعیت این است که ناوبری آزاد، که زمانی امری عادی بود، اکنون موضوع مذاکراتی است که هنوز آغاز نشدهاند.
به گفته فردی آگاه از این گفتگوها که نخواست نامش فاش شود زیرا خصوصی بودهاند، رهبران صنعت نفت ماههاست به کاخ سفید و دولت ترامپ اعلام کردهاند که اجازه دادن به دریافت عوارض برای عبور ایمن از تنگه هرمز برای آمریکا غیرقابلتحمل خواهد بود. این فرد افزود که کاخ سفید از موضع صنعت آگاه است.
در حالی که آمریکا و ایران هر دو اعلام کردند که به یک توافق موقت برای بازگشایی تنگه دست یافتهاند، بدون وجود یک سند رسمی و علنی، توصیفهای متفاوتی از محتوای آن ارائه دادهاند.
سناتور لیندسی گراهام، جمهوریخواه کارولینای جنوبی و متحد نزدیک ترامپ، گفت: «نحوه توصیف ایران وحشتناک است، اما نحوه توصیف ما منطقی به نظر من میرسد. بیایید نگاهی به آن بیندازیم و ببینیم واقعاً چه میگوید.»
مقامات قرار است این توافق را روز جمعه در سوئیس امضا کنند. مقامات آمریکایی زمانبندیهای متفاوتی برای انتشار کامل متن ارائه دادهاند؛ ترامپ گفته است زودترین زمان ممکن پایان هفته است و یک مقام ارشد دیگر آمریکایی گفته ظرف دو روز آینده. احتمالاً جِی.دی. ونس، معاون رئیسجمهور، نماینده دولت در مراسم امضا خواهد بود.
بلومبرگ پیشتر گزارش داده بود که رهبران گروه هفت در ادامه درباره چارچوبی برای پاکسازی مینها در این آبراه تصمیم خواهند گرفت، از جمله توافقی از سوی ایران و سایر طرفهای درگیر. رهبران اروپایی قصد دارند در نشست گروه هفت، تأیید ترامپ را برای این مأموریت جلب کنند.
مشکلی که آنها با آن روبرو هستند این است که ترامپ نقش آنها و مشکلاتی را که در تلاش برای کمک با آن روبرو خواهند شد، کماهمیت جلوه داده است.
ترامپ روز دوشنبه در نشست رهبران در اویان گفت: «کشتیها اکنون شروع به حرکت کردهاند، تا جمعه کاملاً باز خواهد شد. آنها در حال جستجو برای چند مینی هستند که قبلاً پیدا کردهاند، اما اساساً کشتیها اکنون شروع به حرکت کردهاند.»
علاوه بر این، استقرار نیروها قبل از دستیابی به یک توافق نهایی بین آمریکا و ایران که حقوق ناوبری تجاری کامل و بدون مانع را بازگرداند و همچنین محیطی مجاز برای داراییهای نظامی در تنگه فراهم کند، آغاز نخواهد شد.
آنیتا آناند، وزیر امور خارجه کانادا، روز دوشنبه در پارلمان اتاوا به خبرنگاران گفت: «برای حضور کانادا در میز مذاکره، آتشبس دائمی لازم است.»
مقامات آلمانی هشدار میدهند که این موضوع ممکن است هفتهها به طول انجامد، نه روزها، زیرا هرگونه مشارکت مستقیم نیازمند یک حکم بینالمللی است. و پاکسازی مینها میتواند پیچیده و زمانبر باشد.
مشخص نیست که چه تعداد مین در تنگه وجود دارد و حتی آیا اصلاً مینی کار گذاشته شده است یا خیر. ایران در زمانهای مختلف گفته بود که این آبراه باریک را مینگذاری کرده است. در اوایل اواسط مارس، بریتانیا گفت به نظر میرسد ایران این کار را انجام داده است، در حالی که آمریکا گفت اینطور نیست.
کیتلین تالمدج از مؤسسه فناوری ماساچوست گفت: اطمینان از پاکسازی تنگه یک عملیات طاقتفرسا خواهد بود. او گفت اگر ایران هر اطلاعاتی که درباره محل قرار گرفتن مینها دارد ارائه دهد، کار سریعتر پیش خواهد رفت.
او افزود که کشورهای اروپایی مقدار قابلتوجهی قابلیتهای پاکسازی مین دارند. اما اگر خصومتها از سر گرفته شود، این کشتیها در وضعیت نامناسبی قرار خواهند گرفت.
او گفت: «عملیات پاکسازی مین قرار است در محیطی مجاز انجام شود. شناورها و اپراتورهای مربوطه در صورت ازسرگیری حملات ایران، بهویژه کشتیهای مقابله با مین که عموماً فاقد توانایی دفاع از خود هستند، آسیبپذیر خواهند بود.»
با وجود احتیاطهایشان، اروپاییها با برنامهریزیهای خود پیش میروند.
امانوئل ماکرون، رئیسجمهور فرانسه، و کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، تلاشی را از سوی متحدان آمریکا برای تهیه طرحی جهت کمک به بازگشایی تنگه در صورت دستیابی به یک توافق صلح نهایی رهبری کردهاند. بیش از ۱۵ کشور تجهیزات و پرسنل خود را برای این مأموریت متعهد کردهاند.
ماکرون به عنوان میزبان – و این آخرین G7 او به عنوان رهبر است – سرمایهگذاری کرده است.
ماکرون گفت: «این یک مسئله بسیار مهم برای صلح، برای تمام جهان است و تنگه هرمز را بازگشایی خواهد کرد. این صلح را در لبنان فراهم خواهد کرد. و بنابراین ما آمادهایم سهم عادلانه خود را از بار بر دوش بگیریم و بخشی از تعهد جامعه بینالمللی باشیم.»
— با همکاری جنیفر ا. دلوحی، ایان مارلو، استیون تی. دنیس، درک والبنک، آنیا نوسبام، گری دویل، کاترین لوسی و برایان پلت