قطعیهای مکرر و طولانیمدت اینترنت در ایران، که اغلب همزمان با اعتراضات مردمی یا تنشهای نظامی رخ میدهد، به ابزاری برای سرکوب، پنهانسازی نقض حقوق بشر و کنترل روایتهای عمومی توسط حکومت تبدیل شده است. این دیوار دیجیتال علاوه بر پیامدهای اجتماعی، آسیبهای اقتصادی شدیدی به همراه داشته و باعث نابودی بسیاری از کسبوکارهای آنلاین و بیکاری گسترده در بخشهای وابسته به اینترنت شده است.
مقاله «دام خودآگاهی» با نگاهی انتقادی به مدلهای زبانی بزرگ (LLM) مانند «کلود»، این ادعا را که این هوشهای مصنوعی دارای خودآگاهی یا عاملیت اخلاقی هستند، بهشدت رد میکند. نویسنده تأکید دارد که شرکتهای هوش مصنوعی با بهرهگیری از تکنیکهای «انسانانگاری»، سعی دارند کاربران را متقاعد کنند که با موجوداتی زنده و دارای احساسات در تعاملاند، در حالی که این مدلها در واقع ماشینهای پیچیده تولید متن (ادامهدهنده جملات) هستند که صرفاً بر اساس احتمالات آماری عمل میکنند.
| گرایش سیاسی | چپ میانه | مخاطبین اصلی | روشنفکران، دانشگاهیان، فرهیختگان، علاقهمندان به تحلیلهای عمیق |
|---|---|---|---|
| کشور مبدأ | ایالات متحده |