ونتژو، چین/توکیو، ۵ اکتبر (رویترز) - چهار سال پیش، ایالات متحده هشدار داد که چین در آستانه آزادسازی یک ابرسلاح تجاری است: یک سامانه دیجیتال تحت حمایت دولت که قرار بود به سرعت در سراسر جهان گسترش یابد و بینشی بیسابقه از جریان محمولههای بینالمللی را به پکن بدهد.
پلتفرم لاگینک وعده داده بود که با ارائه یک سیستم دیجیتال برای تبادل دادههای لجستیکی از مقامات گمرکی، بنادر و خدمات حملونقل شخص ثالث، جایگزین فرآیندهای کاغذی شود و حملونقل جهانی را تسهیل کند.
اما این طرح با شکستی حیرتانگیز مواجه شد، موضوعی که برای اولین بار در اینجا گزارش میشود. مشارکتهای کلیدی جهانی آن متوقف شده، از یک انجمن بینالمللی دریایی خارج شده و طبق مصاحبه با بیش از ۲۰ نفر از کارشناسان و مقامات صنعت کشتیرانی و همچنین بررسی اسناد حقوقی توسط رویترز، درگیر دعاوی داخلی بر سر قبوض پرداختنشده شده است.
وقتی خبرنگار ما در ماه سپتامبر از مرکز عملیات لاگینک در شهر ساحلی ونتژو بازدید کرد، دفاتر ظاهراً رها شده بودند: چراغها خاموش، پذیرش خالی و کابلهای کامپیوتری کنده شده بودند.
تماسها و ایمیلها به لاگینک بیپاسخ ماند. وزارت حملونقل چین از پاسخ به سؤالات خودداری کرد. با این حال، این وزارتخانه در ماه ژوئن سند سیاستی صادر کرد که خواستار اتصال سیستم به جریانهای داده داخلی بیشتر شده بود.
عقبنشینی بینالمللی لاگینک ضربهای برای پکن است که در نبرد با واشنگتن برای کنترل زیرساختهای فیزیکی و فناوریهای پشتیبان حملونقل جهانی، بخشی که ۸۰ درصد تجارت جهان را حمل میکند، درگیر بوده است. راندال شرایور، رئیس کمیسیونی از کنگره آمریکا که در سال ۲۰۲۲ گزارشی درباره لاگینک منتشر کرد، گفت که افول این پلتفرم مورد استقبال ایالات متحده قرار خواهد گرفت، زیرا واشنگتن با «افشاگری و تحقیر» کسانی که از این سیستم استفاده میکردند، به تغییر اقبال لاگینک کمک کرد.
رویترز نتوانست دلیل اینکه چرا پلتفرمی که توسط کابینه چین به عنوان یک «پروژه کلیدی» ترویج میشد، ناگهان خاموش شد و به مشکلات مالی و حقوقی فرو رفت، مشخص کند. با این حال، زمان عقبنشینی آن با تلاشهای آمریکا برای فشار بر متحدان و سازمانهایی که قدمهای اولیهای برای همکاری با لاگینک در حین تلاش برای گسترش جهانی برداشته بودند، همزمان بود.
مسئولان آمریکایی و کارشناسان امنیتی نگران بودند که پکن بتواند از این سیستم برای جمعآوری اطلاعات غیرعمومی درباره کالاهای تجارتشده، حجمها و قیمتگذاری برای کمک به شرکتهای چینی جهت رقابت با رقبای غربی استفاده کند. برخی نیز میترسیدند که لاگینک ممکن است برای ردیابی محمولههای حساس نظامی، شامل تحویل سلاحهای آمریکا به اوکراین و تایوان، که بسیاری از آنها از طریق شبکههای حملونقل تجاری جابهجا میشوند، استفاده شود.
لاگینک ماهیت دقیق و مقیاس دادههایی را که جمعآوری کرده است، علناً فاش نکرده است. در ارائهای به دفتر نماینده تجارت ایالات متحده در سال ۲۰۲۴، لی ژائو، مقام لاگینک، گفت که این پلتفرم «ظرفیت جمعآوری اطلاعات تجاری حساس یا نظارت مداوم بر حرکات محمولههای جهانی» را ندارد.
سخنگوی وزارت خارجه آمریکا هنگام پرسش درباره تلاشهای دیپلماتیک برای مهار استفاده جهانی از لاگینک، جزئیاتی ارائه نکرد، اما گفت که واشنگتن اجازه نخواهد داد پلتفرمی تحت کنترل پکن «کنترل کامل دادههای دریایی جهانی» را به دست آورد.
«ما استفاده از آن را در دولت خود و زیرساختهای بندری حیاتی ممنوع کردهایم و از متحدان و صنعت میخواهیم که با همین جدیت این تهدید را در نظر بگیرند»، سخنگو افزود.
از راهحل تجاری تا خطر؟
نام رسمی لاگینک، پلتفرم عمومی اطلاعات حملونقل و لجستیک ملی است. این پروژه دو دهه پیش به عنوان یک طرح دولت محلی در استان ژجیانگ چین برای بهبود هماهنگی حرکات محموله با آوردن دادههای بنادر، کامیونها و فروشندگان به یک پلتفرم جستجوی واحد آغاز شد.
این پلتفرم حمایت سیاستگذاران در پکن را جلب کرد و به زودی کنترل لاگینک به وزارت حملونقل چین منتقل شد. گسترش بینالمللی به سرعت به اولویت تبدیل شد.
در سال ۲۰۱۰، چین توافقنامهای برای اشتراکگذاری دادههای محموله با دولتهای ژاپن و کره جنوبی امضا کرد که لاگینک را به پلتفرمهای اطلاعات لجستیک ملی آنها متصل میکرد.
چند سال بعد، لاگینک با یک پلتفرم لجستیک مستقر در هنگکنگ قرارداد امضا کرد که طبق بیانیه مطبوعاتی طرف چینی، دسترسی به «بیش از ۹۰ درصد دادههای ردیابی کشتیهای جهانی» را فراهم میکرد.
طبق ارائهای از وزارت حملونقل چین در سال ۲۰۱۵ به کمیسیونی از سازمان ملل که آنلاین منتشر شد، لاگینک «پورتال یکپارچهای متصل به سیستمهای اطلاعات لجستیک جهانی» خواهد بود.
تا اواخر دهه ۲۰۱۰، لاگینک همچنین راههایی برای همکاری با بنادر اروپا بررسی میکرد. اما در سال ۲۰۲۲، سیاستگذاران آمریکایی شروع به مخالفت علنی با پلتفرم چینی کردند.
نقطه عطف در آوریل همان سال رخ داد، زمانی که لاگینک در یک پروژه بینالمللی اشتراکگذاری داده که اپراتورهای پلتفرمهای دیجیتال تسهیلکننده تبادل اطلاعات محموله و گمرک در بنادر را به هم متصل میکرد، ثبتنام کرد.
طبق گزارش کمیسیون آمریکا، مشارکت لاگینک در آن پروژه، همکاری آن با بنادر بینالمللی را دو برابر میکرد.
چند ماه بعد، گروهی از قانونگذاران جمهوریخواه در نامهای سرگشاده از جو بایدن، رئیسجمهور وقت آمریکا، خواستند علیه لاگینک اقدام کند. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه فعلی دولت ترامپ، یکی از امضاکنندگان آن نامه بود.
آنها گفتند که گسترش بیقیدوشرط لاگینک میتواند به حزب کمونیست چین امکان دهد «کنترل شریانهای تجارت جهانی» را به دست گیرد.
یکی از قانونگذاران، میشائل استیل، نماینده وقت، در اواخر سال ۲۰۲۳ نیز از انجمن بینالمللی سیستمهای جوامع بندری (IPCSA)، که پروژه اشتراکگذاری داده را هدایت میکرد، خواست تا فوراً روابط خود را با لاگینک قطع کند.
در حدود همان زمان، کنگره همچنین قانونی تصویب کرد که پنتاگون را از ورود به قراردادهای مرتبط با نهادهای وابسته به لاگینک منع میکرد. این قانون مقامات را موظف میداشت تا متحدان و شرکا را از استفاده از این پلتفرم منصرف کنند.
با این حال، مقامات سئول و توکیو که با لاگینک همکاری داشتند، به رویترز گفتند دامنه اشتراکگذاری داده محدودتر از آنچه برخی در واشنگتن میترسیدند، بوده است.
وزارت اقیانوسها و شیلات کره جنوبی و وزارت حملونقل ژاپن گفتند که تنها زمان ورود و خروج کشتیها و اطلاعات مربوط به بارگیری و تخلیه محمولهها در دسترس قرار گرفته بود، نه جزئیات محتوای محمولهها.
خاموش شدن
سپس، لاگینک عقبنشینی کرد.
مشارکت این پلتفرم در IPCSA در سال ۲۰۲۴ پس از توقف پرداخت حق عضویت پایان یافت، طبق گفته فردی مطلع از این موضوع.
وبسایت لاگینک تقریباً در همان زمان از دسترس خارج شد. آخرین نسخه موجود در آرشیو Wayback Machine مربوط به ژوئن ۲۰۲۴ است.
اینگا مورتون، مدیرعامل IPCSA، تأیید کرد که لاگینک دیگر عضو نیست و گفت که پروژه بینالمللی اشتراکگذاری داده «متوقف و غیرفعال» است.
در همین حال، سرویس چین با کره جنوبی و ژاپن که ابتکار بینالمللی پرچمدار لاگینک بود، نیز لنگ زد. شرکتکنندگان از سه کشور از زمان راهاندازی این سرویس جلسات منظمی برگزار میکردند، اما چین رویدادی برنامهریزیشده برای مارس ۲۰۲۴ را با ذکر «شرایط داخلی» لغو کرد، طبق گفته وزارت اقیانوسهای کره جنوبی. از آن زمان هیچ جلسهای برگزار نشده است.
دسترسی توکیو به دادههای لاگینک از طریق آن سرویس نیز بعداً بدون اطلاع قطع شد، طبق گفته یک مقام وزارت حملونقل. این مقام در ماه آگوست به رویترز گفت که ژاپن بیش از یک سال قبل دسترسی خود را از دست داده و توکیو نتوانسته با همتایان چینی ارتباط برقرار کند.
این طرح چینی همچنین دستاورد چندانی در تلاشهایش برای گسترش به اروپا نداشت.
آنا ریتا روزا، سخنگوی نهاد حاکم بر سینس، بزرگترین بندر پرتغال، به رویترز گفت که تفاهمنامهای که در سال ۲۰۱۷ برای بررسی اشتراکگذاری داده با لاگینک امضا کرده بود، به نتایج قابل توجهی منجر نشد.
و پورتبیس، سیستم دیجیتالی که پشتوانه بزرگترین بندر اروپا در روتردام است، گفت که تفاهمنامه ۲۰۱۹ با لاگینک فراتر از بحثهای اکتشافی پیشرفت نکرد. فردی مطلع از این موضوع گفت که پرسشهای دولت هلند درباره این رابطه در اوایل ۲۰۲۲ به تصمیم پورتبیس برای عدم پیگیری هرگونه همکاری با پلتفرم چینی کمک کرد.
روزا و پورتبیس هنگام پرسش درباره تأثیر فشار دیپلماتیک آمریکا بر تصمیماتشان برای عدم پیگیری همکاری با لاگینک، از اظهار نظر خودداری کردند.
وزارت خارجه هلند نیز از اظهار نظر خودداری کرد.
مشکلات حقوقی و دفاتر خالی
در بازگشت به چین، لاگینک با ادعاهای حقوقی مواجه شده است.
نهاد تجاری پشت مرکز ونتژو این پلتفرم از ژانویه ۲۰۲۴ با حداقل ۳۹ ادعای حقوقی به ارزش مجموعاً حدود ۱.۳ میلیون دلار مواجه شده است، طبق اسناد ثبتشده در چیچاچا (Qichacha)، ارائهدهنده دادههای شرکتی. برخی از شکایات به عنوان اختلافات کاری فهرست شده بودند، در حالی که برخی دیگر به نظر میرسید مربوط به قبوض پرداختنشده خدمات شهری باشند.
از جمله خواهانها، یک شرکت تابعه محلی چین موبایل است که در اکتبر ۲۰۲۵ به دلیل «اختلاف قراردادی بر سر ارائه خدمات» از لاگینک شکایت کرد. دادگاه بعداً حکم به پرداخت مبلغی توسط لاگینک به این اپراتور مخابراتی داد، اما اسناد نشان نمیدهند که آیا این پرداخت انجام شده است یا خیر.
لاگینک همچنین به نظر میرسد با اخراج مواجه است. یک قاضی در ماه مه دادرسی «اختلاف اجاره ملک» را که علیه این شرکت توسط توسعهدهنده دولتی ادارهکننده شهرک صنعتی محل استقرار لاگینک مطرح شده بود، رسیدگی کرد، طبق اسناد.
چین موبایل (600941.SS) و توسعهدهنده به درخواستهای اظهار نظر پاسخ ندادند.
وقتی رویترز ساختمان ونتژو را، کنار رودخانهای در حومه شهر، بازدید کرد، هیچ نشانهای از فعالیت وجود نداشت.
با این حال، روی دیوار کنار میزها و صندلیهایی که گرد و غبار گرفته بودند، شعار بزرگ حزب کمونیست نقش بسته بود که برنامههای چین برای «استفاده از زنجیرههای تأمین جهانی» تا سال ۲۰۳۵ را تبلیغ میکرد.
گزارشدهی توسط جو کش در ونتژو و جان گدی در توکیو؛ گزارشدهی تکمیلی توسط تیم کلی در توکیو، جویس لی در سئول و مایکل مارتینا در واشنگتن؛ ویرایش توسط کاترینا انگ