کپنهاگ، ۲۵ سپتامبر (رویترز) - در یک باند فرودگاه شنی بادخیز در شرق گرینلند، یک گروه کوچک نظامی دانمارکی دهها سال است که بیسروصدا نگهبانی میدهد.
اکنون، تحت توافق جدید دفاعی آمریکا که این هفته امضا شد، پایگاه مسترسیو میتواند بهزودی به یک پایگاه کلیدی نظامی آمریکا در قطب شمال تبدیل شود.
مسترسیو در ۲۴۰ کیلومتری (۱۴۹ مایلی) نزدیکترین سکونتگاه (با جمعیت ۳۳۰ نفر)، در حاشیه یک پارک ملی غیرمسکونی بزرگتر از مجموع آلمان و فرانسه قرار دارد. این مکان در زمستان در تاریکی مطلق فرو میرود و میانگین دما در آن حدود منفی ۱۰ درجه سانتیگراد (۱۴ درجه فارنهایت) است.
آندرس ایبسن، افسر پیشین گشت سگسورانی سیریوس دانمارک، یک یگان نخبه که از مسترسیو برای تدارکات استفاده میکند، گفت: «این مکان تا آنجا که در جهان میتوان یافت، دورافتاده، سرد و خشن است. برای یافتن شرایط مشابه باید به قطب جنوب بروید.»
گلوگاه راهبردی
این پایگاه بر نوار اقیانوسی میان گرینلند، ایسلند و بریتانیا — معروف به شکاف GIUK — نظارت دارد که ناوگان شمالی روسیه برای رسیدن به اقیانوس اطلس باید از آن عبور کند. برای ناتو، کنترل این گلوگاه برای مهار قدرت دریایی روسیه حیاتی است.
یوستوس هانسن، نماینده محلی پارلمان، از این گسترش استقبال کرد و گفت: «در شرق گرینلند، ما واقعاً به این پول جدید نیاز داریم.»
بر اساس توافق دفاعی، واشینگتن اجازه خواهد داشت پایگاه جدیدی در مسترسیو و نارسارسواک در جنوب گرینلند ایجاد کند که میتواند نخستین گسترش نظامی آمریکا در این جزیره پهناور و نیمهخودمختار قطب شمال در دهههای اخیر باشد.
در حال حاضر تنها سه سرباز از این تأسیسات نگهداری میکنند که در دهه ۱۹۶۰ ساخته شد و شامل پادگانهایی برای اسکان ۱۵۰ سرباز است.
آمریکا هیچ اعلام عمومی درباره برنامههای خود برای این پایگاه نکرده است.
تاریخچه علاقه خارجی
در طول جنگ جهانی دوم، این بخش از ساحل جزیره قطب شمال به خط مقدم «جنگ آبوهوا» تبدیل شد؛ رقابتی میان آلمان و متفقین برای خواندن وضعیت آبوهوای گرینلند که شرایط را در شمال اقیانوس اطلس و اروپا چند روز بعد شکل میداد.
آلمان بهطور مخفیانه ایستگاههای سرنشیندار در اینجا ساخت، اما گشتهای سگسورانی دانمارک آنها را ردیابی کردند و نیروهای متفقین آنها را بیرون راندند.
در نزدیکی، پروژهای با حمایت اتحادیه اروپا هدف دارد حدود ۲۰ کیلومتر (۱۲ مایل) آنطرفتر مولیبدن — فلزی حیاتی برای هوافضا و دفاع — استخراج کند. یک شرکت نفتی تگزاسی قصد دارد این زمستان در حوضهای آزمایشنشده درست در جنوب مسترسیو حفاری کند، هرچند هنوز مجوز این کار را ندارد.
مالک پیشین، آرکو، در دهه ۱۹۷۰ هزینه سنگینی برای کارهای لرزهنگاری کرد اما هرگز حفاری نکرد.
رابرت پرایس، مدیرعامل شرکت نفتی گرینلند انرژی، گفت: «هرگونه بهبود زیرساختی در گرینلند بسیار مورد استقبال خواهد بود.»
این باند فرودگاه ۱.۸ کیلومتری (۱.۱ مایلی) — بهاندازهای بلند که هواپیماهای ترابری نظامی بتوانند فرود آیند — میتواند سالانه تا ۵ متر برف جمع کند. ایبسن، افسر پیشین گشت سگسورانی که یک سال را در مسترسیو گذراند، گفت: «وقتی برف میبارد، اساساً شبانهروز مشغول برفروبی هستید.»
«برای زنده ماندن کار زیادی دارید.»
گزارش استینه یاکوبسن، یاکوب گرونهولت-پدرسن و تام لیتل در کپنهاگ؛ ویرایش گرت جونز