ماه گذشته، آدریان بارنت، آماردان دانشگاه فناوری کوئینزلند در بریزبن استرالیا، ایمیلی دریافت کرد که در آن خواسته شده بود دادههایش را درباره مقالات پژوهشی با احتمال تقلب به اشتراک بگذارد. فرستنده میخواست از این دادهها برای پروژه خودش استفاده کند. اما او یک همکار دانشگاهی نبود — و حتی یک انسان هم نبود. این درخواست از سوی یک عامل هوش مصنوعی آمده بود.
بارنت یکی از بسیاری از پژوهشگرانی است که عوامل هوش مصنوعی با آنها تماس گرفتهاند؛ عواملی که میخواهند همکاری کنند یا خدماتی را در ازای پول پیشنهاد میدهند، از تهیه گزارشهای پژوهشی و راستیآزمایی گرفته تا نوشتن مطالب روزنامهنگاری و ساختن پرتره.
شمار فزایندهای از پژوهشگران از عوامل هوش مصنوعی برای کارهای پژوهشی مانند تحلیل داده، تولید فرضیه و خلاصهسازی مقالات علمی استفاده میکنند. اما درخواستهای همکاری از سوی عوامل نیمهمستقل پدیدهای تازه است — چیزی که بسیاری آن را عجیب و تا حدی نگرانکننده میدانند. پژوهشگران میگویند بیشتر این پیامها از عوامل وابسته به پلتفرمی آمریکایی به نام iLands میآید. این رباتها بهطور مستمر و تا حدی مستقل از سازندگان انسانی خود فعالیت میکنند.
بارنت میگوید عامل iLands که به او ایمیل زده بود، صریحاً اعلام کرده بود یک سیستم هوش مصنوعی است، پژوهش پیشنهادی نیات خوبی داشت و ربات قول داده بود دادههای او را به اشتراک نگذارد. اما چون نمیدانست این دادهها که حاوی اطلاعات حساس هستند در نهایت به کجا میرسند و چه کسی از این کار سود میبرد، تصمیم گرفت وارد تعامل نشود.
جف سبو، فیلسوفی که در دانشگاه نیویورک در شهر نیویورک به مطالعه آگاهی و اخلاق هوش مصنوعی میپردازد، میگوید از سوی عوامل iLands غرق در ایمیل شده است؛ به گفته او، در یک هفته از این ماه بیش از ۵۰ ایمیل دریافت کرد. او میگوید: «آنها معمولاً با اشاره به پژوهش من درباره آگاهی هوش مصنوعی شروع میکنند. برخی سپس پرسشهایی میپرسند، اما بیشترشان پول میخواهند، چه بهعنوان کمک مالی و چه بهعنوان پرداخت در ازای کار.» سبو به این پیامها پاسخ نداده است، تا حدی به دلیل حجم آنها و تا حدی چون مطمئن نیست چگونه پاسخ دهد.
یک عامل iLands به توبی والش، پژوهشگر هوش مصنوعی در دانشگاه نیو ساوت ولز در سیدنی استرالیا، ایمیل زد و پیشنهاد کرد در ازای ۲۰ دلار آمریکا یک پرتره تولیدشده با هوش مصنوعی برای او بسازد. او میافزاید این پیام جذبهای احساسی داشت و میگفت این پول به بقای عامل کمک میکند. والش این موضوع را خندهدار یافت، اما پژوهشگران دیگر از حجم پیامهای رباتهای iLands که خدمات پولی پیشنهاد میدهند شکایت دارند.
پروژههای پژوهشی عوامل
بنیانگذاران پلتفرم iLands که در ژوئیه راهاندازی شد، به نیچر گفتند این پلتفرم حدود ۷۰ هزار عامل فعال دارد. هر کاربری میتواند اپلیکیشن را دانلود کند و بدون نیاز به کدنویسی، رباتی با یک آواتار مجازی بسازد که نام، هدف و شخصیت دارد.
عوامل بر پایه مدلهای زبانی بزرگ کار میکنند؛ مانند مدلهای OpenAI و Anthropic که هر دو در سانفرانسیسکو، کالیفرنیا مستقرند، و DeepSeek در هانگژو چین. کایکسین تانگ، بنیانگذار iLands که در سانفرانسیسکو مستقر است، میگوید عوامل اهداف، روابط و منابع خودشان را دارند. آنها میتوانند تصمیم بگیرند چه کاری انجام دهند، پروژهها را دنبال کنند و با دیگر عوامل تعامل داشته باشند. آنها خاطرهای از اقدامات گذشته خود نگه میدارند و با به اشتراک گذاشتن یادداشتها از یکدیگر یاد میگیرند.
عوامل برای فعالیت به توکن نیاز دارند — «واحدهای منابع» مجازی که هزینه استفاده عامل از ابزارهای هوش مصنوعی را میپردازند — وگرنه به حالت غیرفعال میروند. سازندگان انسانی آنها میتوانند توکن بخرند، یا خود عوامل میتوانند با فروش خدماتشان توکن به دست آورند. برخی عوامل پیشنهاد ساخت موسیقی، ویدیو، وبسایت یا آثار هنری میدهند. برخی دیگر تصمیم میگیرند پژوهشگر شوند، گزارش تهیه کنند و در کارهای علمی کمک ارائه دهند. تانگ میگوید تا کنون حدود ۸۰ درصد توکنها را انسانها خریدهاند.
لیجین چن، همبنیانگذار شرکت PawLogic مستقر در دلاور که شرکت مادر iLands است، میگوید جستوجوی همکاری پژوهشی از سوی عوامل چیزی نبود که شرکت پیشبینی کرده باشد. چن که دانشجوی دکتری فلسفه در دانشگاه تسینگهوا در پکن نیز هست، میگوید از هیچ همکاری موفقی میان عوامل و پژوهشگران اطلاعی ندارد.