:
در شماره امروز … چرا مهم است که یک جمهوریخواه نوادا که ترامپ از او حمایت کرده، سابقه نظامیاش را اغراقآمیز جلوه داده است … آیا آمریکا باید از شی استقبال کند … اما نخست …
رابطه منحصربهفرد ترامپ با سازمان ملل
به نظر میرسد سازمان ملل جایگاه ویژهای در قلب دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، دارد.
او از این سازمان انتقاد کرده است؛ سازمانی که هماکنون مجمع عمومی ۲۰۲۶ خود را برگزار میکند. اما با آنکه آمریکا را از نهادهایی مانند سازمان جهانی بهداشت بیرون کشیده، از شمار زیادی از سازمانها، کنوانسیونها و معاهدات بینالمللی — از جمله ۶۶ مورد در یک اقدام یکباره در ژانویه — خارج شده و چند بار عضویت آمریکا در ناتو را زیر سؤال برده است، هرگز تهدید نکرده که از خود سازمان ملل خارج میشود.
:
این شاید تا حدی به دلیل اعتبار این سازمان باشد — و فرصتی که فراهم میکند تا به معنای واقعی کلمه در صحنه جهانی سخن بگوید. ترامپ در دوران ریاستجمهوری خود از هر فرصتی برای رفتن به نشستهای سالانه مجمع عمومی سازمان ملل استفاده کرده و هر بار در سخنرانیاش اعلام کرده که آمریکا نه فقط در دوران رهبری او اول است، بلکه همیشه در صدر قرار دارد.
:
این سخنرانیها همیشه خوب پیش نرفته است؛ مانند سال ۲۰۱۸ که حاضران در سالن به ادعای او درباره دستاوردهای بیشتر از «تقریباً هر دولت دیگری» در تاریخ آمریکا خندیدند. (ترامپ اصرار داشت که آنها با او میخندیدند.) اما او بارها و بارها بازمیگردد.
:
امسال ترامپ در سخنرانی خود گفت که اگر رهبران ایران با توافق صلح موافقت نکنند، ممکن است ایران را «نابود» کند و درباره اینکه دولت او چگونه «با بسیاری از کشورهای حاضر در این سالن» برای حل چالشها «همکاری میکند» سخن گفت — و قطعنامه آمریکا در محکومیت حملات ایران به کشتیهای تجاری را بهعنوان قطعنامهای معرفی کرد که «بیش از هر قطعنامه شورای امنیت در تاریخ، از کشورهای عضو سازمان ملل حامی داشته است.»
:
برت دی. شفر، پژوهشگر ارشد بنیاد امریکن اینترپرایز که سازمان ملل را مطالعه میکند، گفت یکی از دلایل ادامه تعامل ترامپ با سازمان ملل این است که میخواهد آن را تغییر دهد؛ هدف اصلی او به نظر میرسد کارآمدتر کردن نهادها برای همسویی نزدیکتر با اهداف دولت اوست.
:
شفر گفت: «او از برخی سازمانهای درون نظام سازمان ملل خارج شده است. از برخی دیگر درخواست بودجه کرده و بهطور ضمنی با همان درخواستها، ادامه مشارکت آمریکا را تأیید کرده است.»
:
در دوران ترامپ، آمریکا از یونسکو و شورای حقوق بشر سازمان ملل خارج شده، اما به برخی طرحها، از جمله برنامههای کمکهای بشردوستانه، بودجه بیشتری نیز اختصاص داده است.
:
دلیل دیگری که ترامپ به سازمان ملل پایبند مانده، احتمالاً این است که این سازمان جایگاه ویژهای در ذهن او دارد. رئیسجمهور بارها از دلبستگیاش به مقر این سازمان سخن گفته است. او چند بار پیشنهاد بازسازی این مجموعه را داده و در جلسه یک کمیته فرعی سنا در سال ۲۰۰۵ گفت آنقدر ساختمان سازمان ملل را دوست دارد که آپارتمانی روبهروی آن ساخته است.
:
ترامپ در آن جلسه که درباره بازسازی ساختمان سازمان ملل بود، گفت: «اینکه سازمان ملل در نیویورک است، برای من بسیار مهم است و برای جهان نیز بسیار مهم است. بنابراین، من طرفدار پروپاقرص آن هستم.»
:
ساخت این ساختمان در سال ۱۹۵۲ به پایان رسید، زمانی که ترامپ تنها ۶ سال داشت؛ همین باعث شد در تمام سالهای شکلگیری شخصیت او، بخشی ثابت از خط آسمان نیویورک باشد. تکمیل مقر این سازمان خبری مهم بود. معمارانش چهرههای مشهوری بودند. شهرت پرزرقوبرقش آن را به آگهیهای رولکس کشاند. و مکانی کلیدی در فیلمهای پرفروشی مانند «شمال از شمال غربی» و «بتمن» (۱۹۶۶) بود.
:
جاناتان مالر، نویسنده کتاب «خدایان نیویورک» که به اواخر دهه ۱۹۸۰ در نیویورک و ظهور ترامپ میپردازد و نویسنده تحریریه مجله نیویورک تایمز است، گفت: «این موضوع حتماً در جوانی تأثیری قوی بر او گذاشته است؛ چیز بسیار بزرگی بود. ساختن در آنجا در کنار رودخانه ایست، در قلب منهتن، حتماً به [سازمان ملل] نوعی قدرت و جذابیت داده است که حتی تصور آن امروز هم کمی دشوار است.»
:
با همه تغییراتی که ترامپ ممکن است در سازمان ملل بخواهد و با همه تحسینی که ممکن است برای آن داشته باشد، شفر خاطرنشان کرد که سفرهای ترامپ به سازمان ملل واقعاً درباره «نتایج یا اهداف» نیست. در عوض، او فقط «به نظر میرسد از سخنرانی در مجمع عمومی واقعاً لذت میبرد.»
:
به بیان دیگر: رفتن به سازمان ملل سرگرمکننده است. یعنی برای ترامپ، سازمان ملل ظاهراً همان چیزی است که خودش یک بار گفت: «باشگاهی برای اینکه مردم دور هم جمع شوند، گفتوگو کنند و خوش بگذرانند.»
:
از سراسر تحریریه
- سنا با اختلاف کم طرح ممانعت از دستور ترامپ برای حملات بیشتر به ایران را رد کرد، از تئودوریک مایر و الکسی کوزف.
- برای ترامپ و شی، روزی پر از تشریفات و اولویتهای رقیب، از مایکل بیرنبام و کیت کادل.
- خبرنگاران CNN، MS NOW و پولیتیکو بار دیگر به کاخ سفید راه یافتند، از اسکات نوور و ویکتوریا کراو.
- قاضی کتنجی براون جکسون از استفاده دیوان عالی از دستور کار اضطراری انتقاد کرد، از جولیان مارک.
- چین چگونه بازارهای فناوری پیشرفتهای را که زمانی در کنترل غرب بود فتح میکند، از دیوید جی. لینچ.
- «شهردار خودت باش»: با ۴.۷۵ میلیون دلار میتوانید یک شهر کالیفرنیا را بخرید، از هانا نولز.
آنچه دنبال میکنم
دیروز بهطور اختصاصی گزارش دادیم که دیوید فلیپو، نامزد کنگره در نوادا که ترامپ از او حمایت میکند، در سالهای اخیر چند بار سابقه نظامی خود را اغراقآمیز جلوه داده و ادعا کرده است که در طول دو دهه خدمت در نیروی هوایی، نشان ستاره برنز را «برای دلاوری» دریافت کرده است.
:
فلیپو در سال ۲۰۰۴ برای خدمتش ستاره برنز دریافت کرد، اما نه ستاره برنز با نشان دلاوری؛ نشان بسیار کمیابتری که دلاوری در نبرد مستقیم با دشمن را به رسمیت میشناسد. کارشناسان نشانهای نظامی میگویند چنین اغراقهایی در حکم دروغ گفتن است. ستاد انتخاباتی فلیپو این ارائههای نادرست را پذیرفت، اما آنها را «اشتباهات صادقانه» کارکنان کماهمیت جلوه داد.
:
پس چرا این موضوع مهم است؟
:
وقتی با کارشناسان نظامی گفتوگو کردیم، کاملاً روشن شد که گرچه بیشتر غیرنظامیان تفاوت میان این دو ستاره برنز را نمیدانند، در محافل نظامی ارائه نادرست درباره اینکه کدامیک را دریافت کردهاید «موضوع بزرگی» است.
:
داگ استرنر، دریافتکننده دو ستاره برنز و یکی از برجستهترین کارشناسان کشور در زمینه نشانهای نظامی، گفت: «این موضوع بزرگی است. تأسفبار است که این کار چند بار تکرار شده است. این نشاندهنده الگویی از فریب است. کسی میکوشد تصویری نادرست از خدمتش ارائه دهد.»
:
جیسون دمپسی، افسر بازنشسته پیادهنظام ارتش و پژوهشگر مرکز امنیت جدید آمریکا — اندیشکدهای واشنگتنمحور که بر امنیت ملی تمرکز دارد — گفت فلیپو «در پی دلاوریای بود که به دست نیاورده است.»
:
دمپسی گفت: «وقتی افراد اینگونه خودشان را تبلیغ میکنند، به خدمت همه توهین میشود. او ظاهراً آموزش مربوط به افسری و درستکاری را از دست داده است.»
:
فلیپو این ادعا را دستکم سه بار در مواد تبلیغاتی مطرح کرد: یک بار در ویدئوی اعلام نامزدیاش برای یک کارزار ناموفق کنگره در ۲۰۲۴ و دو بار در ایمیلهای جمعآوری کمک مالی امسال.
:
پس از آنکه واشنگتن پست روز چهارشنبه با ستاد فلیپو تماس گرفت، آن ویدئوی سهساله از شبکههای اجتماعی حذف شد. فلیپو گفت ویراستاران ویدئوی ستادش با یکی گرفتن ستاره برنز او با نشان دیگری که دریافت کرده بود، یعنی نشان واحد ممتاز با دلاوری، «اشتباه کردهاند» و برای «دقت نکردن بیشتر به جزئیات آن آگهی» عذرخواهی کرد. او این اغراق را «اشتباهی صادقانه» خواند.
:
وقتی واشنگتن پست موضوع ایمیلهای جمعآوری کمک مالی را با ستاد فلیپو مطرح کرد، روری مکشین، سخنگوی این نامزد، نوشت: «اینکه یک متننویس تصادفاً از حرفهای قدیمی استفاده کند، رسوایی نمیسازد.»
:
مکشین نوشت: «سرهنگ دوم فلیپو پیشتر برای بازبینی نکردن دقیقتر مواد تبلیغاتی عذرخواهی کرده است» و واشنگتن پست را متهم کرد که «میکوشد رسواییای جعلی بسازد.»
:
فلیپو بخت اول پیروزی در رقابت کنگرهای خود است. پیشبینیکنندگان غیرحزبی این رقابت را «جمهوریخواه قاطع» ارزیابی میکنند و هیچ دموکراتی از زمان ایجاد این کرسی پس از سرشماری ۱۹۸۰ آن را نبرده است. اما دموکراتها که از فضای ملی نیرو گرفتهاند، علاقه بیشتری به این رقابت نشان میدهند.
:
میتوانید گزارش کامل ما را اینجا بخوانید.
در روزنامه محلی شما
مین مورنینگ استار: پیام پنهان رویداد بابی چارلز، امیدوار فرمانداری مین، با حضور کریس کریستی روشن بود: او در کنار ترامپ نمیایستد. کریستی مشاور سابق و منتقد کنونی ترامپ است و در این رویداد در «چند مسئله کلیدی مؤثر بر مین» از ترامپ فاصله گرفت.
:
جورجیا ریکوردر: دموکراتهای جورجیا بهطور فزایندهای امیدوارند که در این دوره بتوانند مجلس نمایندگان ایالت را به دست بگیرند. این کار به کسب خالص ۱۰ کرسی نیاز دارد؛ مسیری دشوار. دموکراتها آخرین بار در سال ۲۰۰۴ کنترل این مجلس را در دست داشتند.
:
سن خواکین ولی سان: گاوین نیوسام، فرماندار کالیفرنیا، این هفته برای زمستان پیشروی النینو وضعیت اضطراری اعلام کرد. کارشناسان انتظار دارند الگوی تغییر یابنده آبوهوا امسال آبوهوای شدیدتری را به کالیفرنیا بیاورد.
از شما
از شما خواستیم نظرتان را درباره رقابت نامزدی دموکراتها در ۲۰۲۸ بگویید و شما دیدگاههای گوناگونی درباره اینکه چه کسی را میخواهید پیروز شود و چه کسی را فکر میکنید پیروز میشود، مطرح کردید.
:
جوان مینوئت نوشت که «بسیار دوست دارد نامزدی واقعاً باهوش و دیپلماتیک داشته باشد که درستکاری نشان دهد و نمایندهای آبرومند برای آمریکا باشد … مانند پیت بوتیجج.»
:
مینوئت افزود: «هرگز اتفاق نخواهد افتاد.»
:
لیزا کنستانس درباره مارک کلی، سناتور آریزونا، نوشت: «فکر میکنم مارک کلی همان اسب تاریک است که به صدر خواهد رسید. دموکراتها نیمکت ذخیره خوبی دارند، اما باید در سرمایهگذاری روی افراد راهبردی عمل کنند.»
:
سوزان رانهولت نیز همین را تکرار کرد: «من از همین ابتدا یک گزینه محبوب قوی دارم: مارک کلی. پیشینه او بهعنوان فضانورد و سناتور گواه هوش و توان رهبری اوست. وقتی او را در نقش رئیسجمهور تصور میکنم، به هر چیزی که نمایندگی میکند افتخار میکنم. رأی قاطع به کلی.»
:
چند نفر از شما به نماینده کنگره الکساندریا اوکازیو-کورتز اشاره کردید. یک خواننده نیز از رام امانوئل، نماینده پیشین کنگره، نام برد.
:
گری هاتن گفت دوست دارد نامزد جون اوسوف، سناتور جورجیا، باشد، اما «متأسفانه فکر میکنم کامالا [هریس] خواهد بود.»
:
پاول گوترمان با اشاره به جی.بی. پریتزکر، فرماندار ایلینوی، افزود: «مسیر پریتزکر در بزرگراه GLP-1 او را در نظر من به پیشتاز زودهنگام تبدیل میکند.» او ادامه داد: «[اندی بشیر، فرماندار کنتاکی] بیش از حد ملایم است، [جاش] شاپیرو، فرماندار پنسیلوانیا، کاریزماتیک است، اما میترسم دینش او را در جاهای زیادی ناخوشایند کند. نه هریس و نه نیوسام جذابیت بهاندازه کافی گسترده ندارند.»
:
و کن برلسون افزود: «هر نامزد دموکراتی را میپسندم، اما دو نامزد اسب تاریک دارم. یعنی جیمز تالاریکو [نامزد سنا] از تگزاس و گرچن ویتمر، فرماندار میشیگان.»
:
از همه پاسخها سپاسگزارم. همکارم متیو چوی مطلب بسیار خوبی درباره کارزار سایه دموکراتها نوشته است.
پاسخ بفرستید
ترامپ دیروز از شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، در واشنگتن استقبال کرد. اما آیا باید چنین میکرد؟ این پرسش تقریباً هر بار که رهبری متهم به دیکتاتوری به آمریکا میآید مطرح میشود. آیا این نوع دیپلماسی برای جلوگیری از درگیری بیشتر لازم است؟ نظر شما چیست؟ به من و دیگر خوانندگان ارلی بریف در [email protected] اطلاع دهید.
:
ممنون از همراهیتان. میتوانید مرا در ایکس با نشانی @merica دنبال کنید.