دقایقی پس از دریافت معتبرترین جایزه در ریاضیات، جیکوب تسیمرمن، استاد ۳۸ ساله دانشگاه تورنتو، اعلام کرد که به شرکت سازنده چتجیپیتی (ChatGPT) میپیوندد.
تسیمرمن روز پنجشنبه در یک کنفرانس مطبوعاتی پس از اهدای جوایز گفت: «به زودی در بخش ایمنی اوپنایآی (OpenAI) مشغول به کار خواهم شد. این برنامه بعدی من است.»
تغییر مسیر این ریاضیدان، جدیدترین نمونه از پیوستن یک استاد برجسته در اوج توانایی فکری خود به شرکتی بود که برای کسب درآمد از هوش مصنوعی در رقابت است.
برای دههها، سیلیکون ولی (Silicon Valley) نخبگان رشتههایی مانند علوم کامپیوتر و فیزیک را برای کار بر روی مسائلی مانند ساخت برنامههای گوشی هوشمند یا خدمات رایانش ابری جذب کرده است.
اخیراً، شرکتهای هوش مصنوعی که با نگرانیهای عمومی و واکنشهای سیاسی در مورد تأثیر این فناوری بر جامعه مواجه هستند، متخصصانی را از طیف وسیعتری از رشتهها جذب کردهاند و به دپارتمانهای فلسفه، اقتصاد و سیاست عمومی هجوم بردهاند تا به سؤالات مربوط به پیامدهای بالقوه رشد سریع این صنعت پاسخ دهند.
افزایش عدم قطعیت در مورد تأثیر هوش مصنوعی بر کارگران و بازارهای کار، شرکتها را به تمرکز بر اقتصاددانان سوق داده است.
از ماه می، گوگل و آنتروپیک (Anthropic)، سازنده چتبات کلود (Claude)، سه استاد برجسته اقتصاد را که بر تأثیر هوش مصنوعی بر مشاغل تمرکز دارند، از دانشگاه استنفورد و دانشگاههای شیکاگو و ویرجینیا استخدام کردهاند.
این سه نفر اکنون به شرکتهای هوش مصنوعی کمک خواهند کرد تا تحقیقاتی را تولید کنند که برای مطالعه توسط تصمیمگیرندگان در دولت و کسبوکار طراحی شده است. اگرچه هر یک از آنها سابقه درخشانی به عنوان محقق مستقل دارند، برخی از ناظران صنعت نگرانند که حمایت شرکتی میتواند نحوه رویکرد محققان به کارشان و راهحلهایی که پیشنهاد میکنند را تحریف کند.
مولی کیندر، محقق سابق در موسسه بروکینگز (Brookings Institution) و مدیرعامل یک سازمان جدید متمرکز بر تأثیر هوش مصنوعی بر کارگران و اقتصاد، گفت که قانونگذاران تمایلی به اقدام بدون دادههای بیشتر در مورد تأثیر هوش مصنوعی بر مشاغل ندارند. او اظهار داشت: «در حال حاضر یک مه جنگی وجود دارد. مردم نگران هستند، اقتصاددانان در پیشبینیهای خود کاملاً متفاوت عمل میکنند.»
کیندر گفت که او مطمئن است استخدامهای جدید آنتروپیک و گوگل برای در دسترس قرار دادن دادههای بیشتر تلاش خواهند کرد. او افزود که آنتروپیک به طور آشکار دادههایی را در مورد نحوه استفاده مردم از کلود به اشتراک گذاشته است.
اما کیندر گفت که اگر استخدامشدگان جدید نتوانند آزادانه صحبت کنند، این یک ضرر برای فضای عمومی خواهد بود. او اظهار داشت: «تعداد بیشماری از متخصصان که عمیقاً در این فناوری غرق شدهاند و واقعاً اعتماد عمومی و اعتماد متخصصان را دارند، وجود ندارد.»
الکساندر ایماس (Alexander Imas) که اخیراً به گوگل پیوسته است، و چاد آی. جونز (Chad I. Jones) و آنتون کورینک (Anton Korinek) که هر دو به آنتروپیک پیوستهاند، همگی قبلاً تحقیقاتی را در مورد مزایای اقتصادی بالقوه هوش مصنوعی بسیار پیشرفته منتشر کرده بودند.
شرکتهای فناوری میتوانند پیشنهاداتی را ارائه دهند که رد کردن آنها برای دانشگاهیان برجسته دشوار است؛ زیرا مشاغل معتبر آنها در مقایسه با نخبگان سایر بخشها، حقوق متوسطی دارند.
پیوستن به یک شرکت پیشرو در زمینه هوش مصنوعی، نوید دسترسی به دادههای ارزشمند و منابع محاسباتی عظیم، و فرصتی برای کار بر روی آنچه که به عنوان فوریترین و پرمخاطرهترین مشکل جهان معرفی میشود را میدهد – همه اینها با حقوق بهتر و احتمالاً سهام در یک شرکت تریلیون دلاری.
در بسیاری از موارد، کار برای یک غول فناوری نیازی به قطع ارتباط با دانشگاه ندارد. جونز، ایماس، کورینک و تسیمرمن همگی در مرخصی از دانشگاههای خود هستند. آنتروپیک اعلام کرد که جونز این ماه به کارگروه هوش مصنوعی فدرال رزرو (Federal Reserve) منصوب شد، اما به عنوان یک متخصص مستقل خدمت میکند.
در طرف دیگر معامله، شرکتهایی که دانشگاهیان را استخدام میکنند، میتوانند نیروی فکری تازهای را به دست آورند که بخشی از اعتبار یک متخصص خارجی را حفظ میکند.
اما شرکتهای سیلیکون ولی همیشه اجازه ندادهاند که تمام یافتههای داخلی به اطلاع عموم برسد. در طول دهه گذشته، کارمندان فناوری که در پلتفرمهای اجتماعی مانند فیسبوک (Facebook) و یوتیوب (YouTube) کار میکردند، ادعا کردهاند یا شواهدی را فاش کردهاند که تحقیقات نشاندهنده آسیبهای بالقوه به کاربران، خصوصی نگه داشته شده است.
استیون کاسپر (Stephen Casper)، استاد دانشکده کندی هاروارد (Harvard’s Kennedy School)، گفت که حتی دانستن اینکه شرکتهای فناوری در حال استخدام هستند، میتواند به طور مصنوعی برنامههای تحقیقاتی و توصیههای سیاستی را محدود کند. او از دفتر سابق خود در امآیتی (MIT) گفت: «اکثر افراد در این طبقه، ایدهای بالقوه در ذهن خود در مورد آیندهای دارند که در آن برای آنتروپیک کار خواهند کرد.»
در ماه می، کاسپر در پستی در شبکههای اجتماعی نوشت که هرگز برای یک شرکت بزرگ فناوری کار نخواهد کرد. او گفت که این اعلامیه از دوستی الهام گرفته شده است که در کاپیتول هیل (Capitol Hill) کار میکند و ادعا کرده است که قانونگذاران ترجیح میدهند با متخصصانی صحبت کنند که وابستگی صنعتی دارند.
برد کارسون (Brad Carson)، رئیس سابق دانشگاه تولسا (University of Tulsa) و اکنون رئیس یک سوپر پک (super PAC) با حمایت آنتروپیک و کارمندان شرکتهای برتر هوش مصنوعی، گفت که محدودیتهای تحقیقات شرکتی آشکار است. او اظهار داشت: «اگر برای اکسون (Exxon) کار کنید، آنها به شما اجازه نمیدهند هر آنچه میخواهید در مورد تغییرات آب و هوایی بنویسید. آنها فقط اجازه نمیدهند.»
کارسون گفت که مقالات سیاستی از دانشگاهیان سابق به او ارسال شده است که کارفرمایان جدیدشان در صنعت فناوری به آنها گفتهاند که نمیتوانند منتشر شوند. او از شناسایی شرکتها خودداری کرد.
کارسون گفت: «من واقعاً شرکتها را به خاطر این موضوع سرزنش نمیکنم زیرا آنها در کار حقیقتگویی نیستند، اما این یک ضرر برای جامعه گستردهتر است.»
همانطور که سوالات در مورد تأثیر هوش مصنوعی بر کارگران و اقتصاد افزایش مییابد، تحقیقات شرکتی میتواند مخاطبان آمادهای پیدا کند. روز پنجشنبه، مرکز تحقیقاتی پیو (Pew Research Center)، یک سازمان غیرانتفاعی بیطرف، گزارش داد که ۴۹ درصد از آمریکاییها میگویند که «بسیار نگران» نقش هوش مصنوعی در اقتصاد هستند. در همان روز، گوگل گزارشی در مورد استفاده از هوش مصنوعی منتشر کرد که نشان میدهد هوش مصنوعی به کارگران کمک میکند، نه اینکه جایگزین آنها شود؛ نتیجهای که در سرفصلهای رسانههای خبری اصلی تکرار شد.
شرکتهایی که تحقیقات خود را در مورد تأثیرات هوش مصنوعی بر مشاغل و اقتصاد افزایش میدهند، میگویند که این کار را برای کمک به جهان در آماده شدن برای آینده انجام میدهند.
مایکل اپل (Michael Appel)، سخنگوی گوگل، در بیانیهای گفت: «جامعه به تحقیقات و دادههای بیشتری نیاز دارد تا تصمیمگیرندگان بتوانند به آنچه واقعاً در حال وقوع است پاسخ دهند.»
جک کلارک (Jack Clark)، رئیس موسسه آنتروپیک (Anthropic Institute)، اتاق فکر داخلی این شرکت، در ماه می در پادکست «آد لاتس» (Odd Lots) گفت که تحقیقات آنتروپیک به «تولید دادههای بهتر برای جهان» کمک میکند، حتی زمانی که یافتهها داستان منفی در مورد هوش مصنوعی را روایت میکنند.
آرون «رونی» چترجی (Aaron “Ronnie” Chatterji)، اقتصاددان ارشد اوپنایآی که در مرخصی از سمت خود در دانشگاه دوک (Duke University) است، هفته گذشته در ساباستک (Substack) نوشت که با انتشار سریع، تیم او به سیاستگذاران و رهبران کسبوکار کمک میکند تا «در حالی که پنجره تصمیمگیری هنوز باز است» اقدام کنند. (واشنگتن پست با اوپنایآی همکاری محتوایی دارد.)
شرکتهای فناوری متعهد شدهاند که به جامعه در تحقیق و انطباق با تأثیرات اقتصادی هوش مصنوعی کمک کنند، در زمانی که مردم آمریکا و بسیاری از اعضای کنگره نگران پتانسیل این فناوری برای از بین بردن مشاغل شدهاند.
این ماه، آنتروپیک یک کمپین تبلیغاتی جدید راهاندازی کرد که میگوید «سوالات دشوار» در مورد تأثیر هوش مصنوعی بر مشاغل و حکمرانی را «دعوت میکند». یک آگهی ۹۰ ثانیهای با تصویر خانهای در حال سوختن و ضبط صدای کاربران واقعی آغاز میشود که سوالاتی مانند «آیا میتوانم به هوش مصنوعی اعتماد کنم؟» و «اگر تقریباً تمام مشاغل را از بین ببرد، کار کردن به چه معناست؟» میپرسند.
پاملا میشکین (Pamela Mishkin)، که مدتی تیم تحقیقات اقتصادی اوپنایآی را رهبری میکرد و سپس در ماه می شرکت را ترک کرد، گفت که افراد خارجی ممکن است تصور کنند که شرکتهای هوش مصنوعی به طور منحصر به فردی قادر به پیشبینی اختلال اقتصادی هستند، اما نوع دادههای داخلی که شرکتها به اشتراک میگذارند، به عنوان راهی برای پیشبینی از دست دادن شغل کمتر مفید است.
در طول دوران حضورش در اوپنایآی، میشکین برای به اشتراک گذاشتن دادههای داخلی در مورد نحوه استفاده مردم از چتجیپیتی تلاش کرد. اما زمانی که سیاستگذاران در اجلاس بینالمللی هوش مصنوعی در هند در ماه فوریه به میشکین مراجعه کردند، او مجبور شد توضیح دهد که مکالمه یک کارگر با چتجیپیتی تنها بخشی از داستان را به آنها خواهد گفت.
او گفت: «دادههای استفاده به شما نمیگوید که آیا یک کارگر (برونسپاری شده) قرار است توسط یک عامل هوش مصنوعی جایگزین شود. تماشای شرکتی که کل گردش کار خود را برای حذف آن کارگر بازطراحی میکند، این را نشان خواهد داد.»
میشکین گفت که شرکتهای هوش مصنوعی گاهی اوقات بر نسخهای از آینده تمرکز میکنند که «هر کارگر یک روز خودکار میشود»، به جای اینکه دقیقتر به سایر روشهایی که هوش مصنوعی بر نیروی کار تأثیر میگذارد، مانند کاهش کیفیت کار یا دادن اجازه به کارفرمایان برای بازسازی نیروی کار خود، نگاه کنند.
کاسپر، استاد هاروارد که سوگند یاد کرده بود برای شرکتهای بزرگ فناوری کار نکند، با این حال گفت که آماده پذیرش بودجهای است که به طور غیرمستقیم، از طریق شخص ثالث، از آنتروپیک یا سایر آزمایشگاههای هوش مصنوعی میرسد. او به عدم قطعیتهای اخیر در مورد بودجه فدرال برای علم اشاره کرد.
کاسپر گفت: «واقعاً دشوار است که تحقیقات هوش مصنوعی را بدون دست زدن به چیزی که قابل بحث است، انجام داد.»
«شما نمیتوانید واقعبینانه تلاش کنید ماهی باشید که نمیخواهد در آب شنا کند.»