زمانی که تماشاگران برای اولین بار در سال ۱۹۸۶ با پیت «ماوریک» میچل در فیلم تاپ گان آشنا شدند، او یک ستوان در مدرسه نخبگان خلبانی نیروی دریایی بود. فیلم سن او را مشخص نمیکند، اما احتمالاً ماوریک در اواسط تا اواخر دهه ۲۰ زندگی خود بود، در حالی که با دوستش گوس در آسمان کالیفرنیا و زمینهای والیبال درخشان کنار دریا همکاری میکرد. زمانی که تاپ گان: ماوریک، ۳۶ سال بعد، اکران شد، ماوریک همچنان پرواز میکرد. با عینک خلبانی و لبخند دلنشینش، برای مردی در دهه ۶۰ زندگی خود عالی به نظر میرسید.
اما ماوریک هنوز فقط یک ناخدا (Captain) بود. ناخدا یک درجه ارشد در نیروی دریایی است که معادل سرهنگ تمام در ارتش است، اما آیسمن، همرده ماوریک، در مقابل، به درجه دریاسالار چهار ستاره و فرماندهی ناوگان اقیانوس آرام، یکی از بزرگترین مشاغل نیروی دریایی، ارتقا یافته بود. از همه مهمتر، ماوریک بیش از آنچه برای سن و تجربه خود باید باشد، در ذهنیت ناخدا بودن خود گیر کرده است. عشق سرسختانه و سنتشکنانه ماوریک به پرواز، با نادیده گرفتن عواقب شغلی، موضوع اصلی فیلم است. یک دریاسالار خسته، با بازی اد هریس، پس از خواندن پرونده ماوریک میگوید: «شما نمیتوانید ترفیع بگیرید، بازنشسته نخواهید شد و با وجود تمام تلاشهایتان، از مردن سر باز میزنید.»
تاپ گان: ماوریک یک فیلم اکشن قوی است. با این حال، میتوانید زمان زیادی را در انجمنهای نظامی ردیت (Reddit) صرف خواندن این موضوع کنید که چرا فرضیه و طرح داستان آن مضحک است. فراتر از جزئیات زندگی نظامی، به معشوقه ماوریک، با بازی جنیفر کانلی، فکر کنید. او صاحب یک بار معمولی و مادری تنها است که به نوعی یک قایق بادبانی فانتزی و یک پورشه قدیمی دارد که با جستجوی آنلاین متوجه میشویم ۲۰۰ هزار دلار ارزش دارد.
اما یک جنبه از فیلم به طرز باورنکردنی دقیق از آب درآمده است. ماوریک یک نظامی باتجربه است که قاطعانه از بزرگ شدن سر باز میزند. او در همان درجهای که سالها اشغال کرده، با همان طرز فکر، نگرانیها و اولویتها، گیر کرده است. با وجود گذشت سه دهه، او پیشرفتی نکرده و به جای آن، وقت خود را صرف پروازهای سرکشانه، ورزشهای ساحلی و نوشیدن در بارهای معمولی کرده است. این یک رشد متوقف شده است. غیرواقعیترین جنبه این تصویر این است که در سال ۲۰۲۶، این مشخصات ماوریک را نه یک مربی پرواز بازنشسته، بلکه وزیر دفاع میکرد.
پیت هگسث، ۴۶ ساله، به طور قابل توجهی جوانتر از ماوریک است. با این حال، از زمانی که ۱۸ ماه پیش رئیس پنتاگون شد، بارها از مقامات نظامی شنیدهام که هگسث در ذهنیت فردی با جایگاه بسیار پایینتر از آنچه اکنون اشغال کرده، منجمد به نظر میرسد.
هگسث پس از کالج به گارد ملی ارتش پیوست. اگر او در نسخه گارد ملی تاپ گان بازی میکرد، ممکن بود او را زمانی که در سال ۲۰۰۵ یک دسته را در عراق رهبری میکرد یا در سال ۲۰۱۱ نیروهای محلی را در افغانستان آموزش میداد، ملاقات میکردیم. از کتاب او میدانیم که او درگیر نگرانیهای سطح میدان نبرد بود: عدم توقف در کوبیدن دشمن، عدم تردید در مورد نیروهای خط مقدم و اقدامات آنها، عدم امتیاز دادن به «احمقهای» ایرادگیر، که اصطلاح تحقیرآمیز او برای وکلای نظامی بود.
تا سال ۲۰۲۱، او به درجه سرگردی در گارد رسیده بود. اما پس از کنار گذاشته شدن از حفاظت از مراسم تحلیف ریاست جمهوری جو بایدن به دلیل شکایتی داخلی مبنی بر اینکه یکی از خالکوبیهای او ممکن است نشانهای از ناسیونالیسم سفیدپوستان باشد (ادعایی که او رد میکند)، با عصبانیت استعفا داد. در آن زمان او به سمت رسانه منحرف شده و مجری فاکس نیوز شده بود. چهار سال بعد، او دنباله خودش را به دست آورد، به عنوان انتخاب غیرمنتظره رئیس جمهور ترامپ برای وزیر دفاع.
اما از زمان تصدی پست ارشد پنتاگون در ژانویه ۲۰۲۵، هگسث بیشتر شبیه یک فرمانده گروهان عمل کرده تا یک عضو کابینه. او علاقه شدید و محرکی به مسائلی نشان داده است که معمولاً یک افسر جزء را به خود مشغول میکند، نه رئیس غیرنظامی قدرتمندترین ارتش جهان، کسی که تقریباً ۳ میلیون پرسنل را در دنیایی پر از خطر رهبری میکند.
به عنوان مثال، زمانی که هگسث پاییز گذشته صدها ژنرال و دریاسالار را به پنتاگون احضار کرد، آنها را به دلیل چاق و بینظم بودن سرزنش کرد. او همچنین تمرکز غیرعادی بر آمادگی جسمانی نشان داده است. تمرینات او، از جمله بارفیکسهای سخت، به طور منظم در رسانههای اجتماعی ظاهر میشوند. (ببخشید آقا، اما کروز ۶۴ ساله در این زمینه از شما جلوتر است.) اگر او از چیزی بیشتر از ژنرالهای چاق متنفر باشد، آن موهای صورت است – او گفته است که دیگر «ریشوها» ممنوع. و هفته گذشته، او ویدئویی منتشر کرد و اعلام کرد که ارتش شروع به آزمایش سطح تستوسترون سربازان بالای ۳۰ سال خواهد کرد تا به ایجاد «وزارت جنگ با تستوسترون بالا» کمک کند.
میتوانید در مورد مزایای این سیاستها بحث کنید، اما ایالات متحده در حال حاضر درگیر جنگ با ایران است، با چشمانداز درگیری بسیار بزرگتر با چین بر سر تایوان روبرو است و با انقلابی در فناوری جنگی مواجه است. (هگسث همچنین بر تلاشها برای اصلاح فرآیند تدارکات پنتاگون و پذیرش هوش مصنوعی نظارت میکند.)
یک افسر سابق ارتش به من گفت که هگسث او را به یاد خودش و دوستانش در دوران ستوانی یا ناخدایی میاندازد. این افسر به من گفت: «او آنقدر جزء نیست که همه چیز هنوز جدید و هیجانانگیز باشد. او به اندازه کافی در اطراف بوده تا برخی از کاستیها را ببیند – ژنرالهایی که وزن اضافه میکنند، مجوزهای زیاد برای ریش – اما نه آنقدر که دیدگاهی داشته باشد.» وقتی از پنتاگون در مورد این موضوع و سایر مشاهدات پرسیدم، جوئل والدز، سخنگوی پنتاگون، در بیانیهای آنها را «انتقادات حزبی ناعادلانه» خواند. او افزود: «در همین حال، بقیه آمریکای واقعی از تغییرات نسلی و برهم زدن وضعیت موجود که وزیر هگسث در وزارت جنگ (نام ترجیحی هگسث برای وزارت دفاع) به دست آورده است، استقبال میکنند.»
طرح داستان تاپ گان: ماوریک بر اساس انتصاب ماوریک به عنوان رهبر یک ماموریت پرخطر علیه یک کشور دشمن ناشناس ساخته شده است که شباهت عجیبی به ایران دارد. ماوریک و خلبانان همکارش باید به عمق خاک دشمن پرواز کنند تا یک سایت غنیسازی اورانیوم زیرزمینی را که توسط موشکهای زمین به هوا و هواپیماهای پیشرفته دشمن محافظت میشود، منفجر کنند. (یکی دیگر از معماها برای کاربران ردیت این است که چرا در فیلم، نیروی دریایی از جنگنده نسل پنجم خود، اف-۳۵، صرف نظر میکند و ماوریک و تیمش را با اف/ای-۱۸ سوپر هورنتهای قدیمیتر اعزام میکند.)
صحنههای هالیوودی مانورهای هوایی تماشایی را به نمایش میگذارند. اما این فرضیه، بازتابهای مشخصی در جنگ خود دولت ترامپ با ایران دارد. ژوئن گذشته، ایالات متحده و اسرائیل، به قول ترامپ، برنامه غنیسازی هستهای ایران را از طریق هوا «نابود» کردند، که بدون شک میتوانست صحنههای هیجانانگیزی را نیز به وجود آورد. اما هالیوود واقعیت زندگی نیست و حملات هوایی به تنهایی به ندرت اهداف راهبردی را تضمین میکنند.
ایالات متحده و اسرائیل در اواخر فوریه با ایران وارد جنگ شدند. کارزار حملات هوایی پنتاگون به اهداف ایرانی، که پس از هفتهها آتشبس متزلزل دوباره در حال گسترش است، به ذخایر هستهای یا دانش فنی ایران پایان نداده و احتمالاً عزم رهبران آن را برای دستیابی به بمب تقویت کرده است. همچنین این حملات مانع از حمله ایران به همسایگان خلیج فارس نشده است، که اخیراً دو نظامی آمریکایی را در اردن کشته است. بلکه، این جنگ به ایران اعتماد به نفس جدیدی داده است که میتواند در برابر حمله آمریکا مقاومت کند و کنترل تنگه هرمز را به دست گیرد. از ابتدای جنگ، هگسث از طرفداران سرسخت استفاده بیقید و شرط از زور علیه ایران بوده است، به گونهای که به نظر میرسید از ردههای پایینتر صحبت میکند و فکر میکرد بعید است کسی حرفهایش را بشنود. (لافزنیهای او شامل سوگند به عدم بخشش به دشمنان بود، که مغایر با قانون یکپارچه عدالت نظامی است.) اما بر خلاف ماوریک، که با یک اف-۱۴ ایرانی دزدیده شده به ناو هواپیمابر خود بازمیگردد، هگسث به نظر نمیرسد که به سمت یک پایان هالیوودی پیش میرود.
این ما را به پروازهای نمایشی میرساند. مانند ماوریک، که تمایلش به پرواز با سرعت بالا در کنار برجهای کنترل از زمان ریاست جمهوری رونالد ریگان، بلای جان مقامات نیروی دریایی بوده است، هگسث اغلب قوانین نظامی را کمتر به عنوان قوانین آهنین و بیشتر به عنوان دستورالعملهایی میبیند که باید شکسته شوند، زیرا شکستن آنها باحال است. هگسث با حمایت از عفو سربازان متهم به جنایات جنگی در فاکس نیوز به شهرت رسید، موضعی که پیوند او را با ترامپ تقویت کرد. از زمان روی کار آمدن، او بیتوجهی همیشگی به قوانین، هم در هدف و هم در اجرای آنها، نشان داده است. (پس از اینکه آتلانتیک به طرز شرمآوری فاش کرد که او اطلاعات طبقهبندی شده را در برنامه پیامرسان تجاری سیگنال به اشتراک گذاشته است، هگسث استدلال کرد که این اطلاعات طبقهبندی نشده بود زیرا او بدون انجام هیچ اقدامی، آن را چنین تشخیص داده بود.) و مانند ماوریک، هگسث از قوانین علیه پروازهای نمایشی پر زرق و برق بیزار است.
هفته گذشته، یک اف/ای-۱۸ سوپر هورنت از تیم نمایش پرواز نیروی دریایی، بلو انجلز (Blue Angels)، به طرز خطرناکی در امتداد سواحل فلوریدا با ارتفاع کم پرواز کرد و شن و چترها را به هوا فرستاد، برخی از ساحلنشینان را ترساند – و باید گفت، بسیاری دیگر را به وجد آورد. بلو انجلز تحقیقاتی را در مورد این حادثه آغاز کرد. فرمانده این واحد، ناخدا آدام برایان، در رسانههای اجتماعی پیشنهاد کرد که ارتفاع پایین پرواز غیرعمدی بوده و گفت که این اسکادران در حال انجام یک «بررسی جدی» برای اطمینان از ایمنی آینده است. اما همه اینها برای هگسث خوشایند نبود. صبح روز بعد، او به طعنه در رسانههای اجتماعی نوشت که «پروازهای نمایشی تا زمانی که روحیه بهبود یابد، ادامه خواهد داشت.» هانگ کائو، سرپرست وزیر نیروی دریایی، که هگسث او را پس از اخراج سلف کائو منصوب کرده بود، سپس با ذوق و شوق یک فیلمنامهنویس هالیوودی وارد عمل شد و گفت که بررسی حادثه کامل شده است. او بالای ویدئویی از جت که در امتداد ساحل غرش میکرد، نوشت: «هیچ توبیخی. هیچ اخراجی. مشکلی نیست. این صدای آزادی است!»
یک افسر سابق نیروی دریایی که با بلو انجلز آشنا بود به من گفت که این پرواز «به وضوح خارج از پارامترها» یی بود که این واحد معمولاً انجام میدهد؛ معمولاً خلبانان برای اطمینان از ایمنی جمعیت، فاصله و ارتفاع مشخصی را از تماشاگران حفظ میکنند. این، به هر حال، یک واحد نمایشی است که تمام هدفش شگفتزده کردن مردم و نمایش تواناییهای خلبانان نظامی است. چندین مقام که با آنها صحبت کردم، به حادثه سال ۱۹۹۴ اشاره کردند که در آن یک خلبان نیروی هوایی با سابقه تخلفات ایمنی، در حین تمرین نمایش هوایی، هواپیمای بی-۵۲ خود را متوقف کرد و سقوط کرد و تمام سرنشینان آن کشته شدند. در سال ۲۰۰۲، یک فاجعه نمایش هوایی در اوکراین ۷۷ تماشاگر را کشت.
اگر سوپر هورنت بلو انجلز به ساحل برخورد میکرد چه؟ این واقعیت که این اتفاق نیفتاد نباید مانع از یک تحقیق کامل شود. افسر سابق در مورد بررسی نیروی دریایی گفت: «غریزه نیروی دریایی ۱۰۰ درصد درست بود.» این دومین بار در این ماه بود که هگسث در یک پرواز نمایشی دخالت کرد و لاف زد که تعلیق خلبانان هلیکوپتر گارد ملی را که با ارتفاع بسیار کم بر فراز میرتل بیچ پرواز کرده بودند، «اصلاح» خواهد کرد. هگسث نوشت: «ادامه دهید، میهنپرستان.» و در ماه مارس، او به طور علنی تعلیق خلبانان آپاچی را که بر فراز خانه کید راک، نوازنده حامی MAGA، پرواز کرده بودند، لغو کرد. هگسث حتی پس از آن، کید راک را با یک پرواز آپاچی همراهی کرد.
سیستم نظامی بر اساس پیروی از قوانین، سلسله مراتب و نظم و انضباط بنا شده است؛ اینگونه است که سربازان را وادار به انجام کارهای دشوار و گاهی خطرناکی میکنند که در خدمت کشورشان از آنها خواسته میشود. هگسث قبلاً این فرض را به طرق معنادار و جزئی به چالش کشیده است، با دور زدن فرآیند عادی ترفیع برای کنار گذاشتن افسران بسیار پایینتر از خود یا به تعویق انداختن پیشرفت آنها، و با اخراج افسران ارشد که برای رتبههای بالاتر در نظر گرفته شده بودند. اقدام نمایشی او در مورد پروازهای نمایشی نیز این فرهنگ را تضعیف میکند.
گای اسنودگراس، خلبان سابق و مربی تاپ گان که در دوره اول ریاست جمهوری ترامپ در پنتاگون خدمت میکرد، به من گفت که هگسث دوست دارد در مورد نظم و انضباط خوب صحبت کند. او گفت: «اما بخش اصلی آن این است که اجازه دهیم زنجیره فرماندهی کار کند. اگر پای آنها را از زیرشان بکشید و این پیام را بفرستید که هر کاری مجاز است، خطر از دست دادن یک عنصر اصلی از حرفهایگری نظامی را به جان میخرید.» بسیاری از سربازانی که به سیگنالهای هگسث توجه خواهند کرد، جوان هستند، کمتر از ۲۰ سال سن دارند و چشمانداز یک حرفه نظامی طولانی در پیش رو دارند. آنها ممکن است آموزش یا جهانبینی خلبانان باتجربهتر بلو انجلز را نداشته باشند. دخالت هگسث چه پیامی به آنها میفرستد؟ افسر سابق ارتش به من گفت که خطر این است که فرماندهان در صورت وقوع تخلفات، چشمپوشی کنند. او گفت: «این آغاز پایان است. این زمانی است که نظم و انضباط شروع به فروپاشی میکند.»
در پایان تاپ گان: ماوریک، ماوریک با معشوقهاش در یک هواپیمای قدیمی پی-۵۱ به سمت غروب پرواز میکند. او به تازگی یک ماموریت افسانهای را رهبری کرده است، بنابراین شاید رهبران نیروی دریایی از بیانضباطی مزمن او چشمپوشی کنند و یک شغل جدید شایسته به او بدهند. اما حدس میزنم نیروی دریایی او را ترفیع ندهد. ماوریک ممکن است یک نماد هوایی باشد، اما آنها میدانند که او برای نیرو خوب نیست.