صنعت آب بریتانیا در انتقادی شدید از برنامههای رشد هوش مصنوعی دولت، اعلام کرده است که بریتانیا آب کافی برای مراکز داده آینده نخواهد داشت.
مراکز داده برای مدیریت گرمای تولید شده توسط سرورهای متراکم، به مقادیر زیادی آب وابسته هستند. برجهای خنککننده، چیلرها و سیستمهای رطوبتساز به طور مستقیم از این آب استفاده میکنند و حجم زیادی نیز به طور غیرمستقیم از طریق نیازهای بالای برق مصرف میشود.
واتر یوکی (Water UK)، نهاد تجاری که نماینده شرکتهای آب در بریتانیا و ایرلند شمالی است، در یک گزارش کتبی عمومی به نمایندگان مجلس اعلام کرد که پیشبینیهای آب دولت «به شدت معیوب» هستند و «به صراحت» مراکز داده را مستثنی میکنند.
این نهاد نوشت که دولت «حتی یک بار هم به آب اشاره نکرده است» در سیاست خود برای ایجاد مناطق رشد هوش مصنوعی، راهبرد هوش مصنوعی برای علم یا برنامه اقدام فرصتهای هوش مصنوعی.
این نهاد افزود که جدیدترین چارچوب ملی منابع آب آژانس محیط زیست، که در ژوئن ۲۰۲۵ منتشر شد، نیز نتوانسته است تخمینی از تقاضاهای آب مراکز داده را شامل شود. در این گزارش آمده است: «به نظر میرسد این فرض وجود دارد که کشور همیشه آب کافی برای نیازهای اقتصادی خود خواهد داشت. هیچ چیز نمیتواند دورتر از حقیقت باشد.» در ماه مه، گزارشی از مجلس اعیان اعلام کرد که انگلستان تا سال ۲۰۵۵ با کمبود ۵ میلیارد لیتر در روز برای منابع آب عمومی مواجه خواهد شد. واتر یوکی گفت که مراکز داده در حال حاضر در مناطق با تنش آبی بالا ساخته میشوند، به طوری که بیش از سه چهارم آنها در جنوب و شرق انگلستان قرار دارند. میلیونها نفر در این مناطق پس از گرمای شدید طولانی مدت و کمبود بارندگی، توسط شرکتهای آب تحت ممنوعیت استفاده از شلنگ آب قرار گرفتهاند. این نهاد تجاری گفت که هرگونه رشد جدید مراکز داده در این مناطق «ممکن است غیرممکن باشد» بدون تغییر سیاست به دلیل فشار موجود بر شبکه. واتر یوکی نوشت: «از آنجایی که اهداف نشت و تقاضا در حال حاضر بسیار بلندپروازانه هستند، تنها راه حل برای تأمین عرضه جدید، افزایش میزان آب برداشت شده از محیط زیست است – که ممکن است مضر باشد – یا ساخت منابع جدید، و برنامهریزی و ساخت مخازن بزرگ میتواند ۱۵ سال طول بکشد.» این نهاد افزود: «شرکتهای آب از زمان خصوصیسازی، نشت را حدود ۴۰ درصد کاهش دادهاند و قصد دارند تا سال ۲۰۳۰ آن را ۱۷ درصد دیگر کاهش دهند.» با این حال، صلح سبز (Greenpeace) هفته گذشته اعلام کرد که شرکتهای آب پنج برابر بیشتر از آنچه که حتی یک ممنوعیت ملی استفاده از شلنگ آب میتوانست صرفهجویی کند، آب را از طریق لولههای نشتی هدر میدهند. بیشترین تمرکز مراکز داده بریتانیا در اسلاو (Slough) است که توسط شرکت آب آفینیتی (Affinity Water) خدماترسانی میشود. حدود ۱۲۵ مرکز داده در منطقه آفینیتی پیشنهاد شده یا در حال ساخت هستند که بخش عمدهای از آن مشمول ممنوعیت استفاده از شلنگ آب است. در ماه مه، این شرکت به نمایندگان مجلس گفت که برخی از این مراکز داده تا ۳ میلیون لیتر آب در روز درخواست میکنند که معادل اوج تقاضای آب ۳۵۰۰ خانه است. آفینیتی در یک گزارش کتبی به کمیته منتخب حسابرسی محیط زیست گفت: «چارچوب برنامهریزی بر اساس رشد خانوار و مصرف سرانه ساخته شده است و با کاربران تجاری که نیازهای آبی آنها میتواند با یک شهر بازاری مطابقت داشته باشد، سازگار نشده است.» به دلیل مجوزهای آژانس محیط زیست، مراکز داده در حال حاضر ملزم به استفاده تنها از آب آشامیدنی هستند. واتر یوکی تخمین زده است که مراکز داده در انگلستان روزانه ۶.۶ میلیون لیتر آب آشامیدنی مصرف میکنند. با جاهطلبی دولت برای سه برابر کردن ظرفیت مراکز داده تا سال ۲۰۳۰، این مقدار میتواند به ۱۹.۸ میلیون لیتر در روز افزایش یابد. جان چپِل (Jon Chappel)، معاون مدیر واتر یوکی، گفت که این «غیرقابل بخشش» و «شکست واقعی دولت» است. کمبود آب فعلی انگلستان ۲۲۰ میلیون لیتر در روز بیشتر از آنچه در پیشبینیهای آب فرض شده بود، است. واتر یوکی گفت که این کسری در حال حاضر با «پذیرش خطر بیشتر آسیب زیستمحیطی و محدودیتها در مصرف آب در صورت خشکسالی» جبران میشود. نگرانیهای مشابهی در ایرلند نیز مطرح شده است، جایی که ممنوعیت استفاده از شلنگ آب، انتقاداتی را از شرکتهای آب و دولت به دلیل عدم شفافیت در مورد مصرف آب مراکز داده برانگیخته است. دولت مراکز داده را به عنوان زیرساخت حیاتی ملی تعیین کرده است، بر این اساس که از دست دادن یا به خطر افتادن آنها میتواند منجر به «تأثیر مخرب عمده بر در دسترس بودن، یکپارچگی یا ارائه خدمات ضروری» و «تأثیر قابل توجه بر امنیت ملی، دفاع ملی یا عملکرد دولت» شود. اولیور هیز (Oliver Hayes)، رئیس بخش فناوریهای بزرگ و کمپینها در گروه کمپین گلوبال اکشن پلن (Global Action Plan)، گفت که مشخص نیست چرا مراکز داده این وضعیت را دریافت کردهاند، اما شرکتهای آب ممکن است در نتیجه قادر به محدود کردن مصرف آب آنها نباشند. این میتواند خطر اولویتبندی مراکز داده بر خانوارها را در زمان اوج تقاضای آب به همراه داشته باشد. هیز گفت: «فکر میکنم بسیار محتمل است که ما شاهد این باشیم که مراکز دادهای که در واقع چتباتها را اجرا میکنند، یا به مردم امکان انجام کارهای بیضرر و بسیار بیفایده را میدهند، در زمان منابع محافظت شده و از رفتار مطلوب برخوردار شوند.» چپِل گفت که واتر یوکی از دولت خواسته است تا یک سلسله مراتب خشکسالی را برای تعیین اولویتبندی بخشها در زمان کمبود آب منتشر کند، اما وزرا هنوز این کار را انجام ندادهاند. او گفت: «بدون این، یک بدهبستان در سراسر جامعه وجود خواهد داشت.» در پایان ماه ژوئن، شرکتهای آب، تنظیمکننده آب آفوات (Ofwat)، آژانس محیط زیست، اداره هواشناسی (Met Office) و نهاد تحت حمایت دولت ولز، منابع طبیعی ولز (Natural Resources Wales)، یک کمپین ۷۵ میلیون پوندی را برای تشویق مردم به کاهش مصرف آب اعلام کردند. مصرف آب سرانه در انگلستان و ولز از بالاترینها در اروپا است. انتظار میرفت دولت در ماه فوریه یک بیانیه سیاست ملی برای رشد هوش مصنوعی منتشر کند که یک راهبرد جامع را ارائه میدهد و نحوه در نظر گرفتن تأثیرات تجمعی را تعریف میکند، اما این امر به تعویق افتاده است. سخنگوی دولت گفت: «محیط زیست و توسعه پایدار باید دست در دست هم باشند و ما ضمن ایجاد رشد، از منابع آب خود محافظت خواهیم کرد، از جمله بررسی جایگزینها یا راههایی برای به حداقل رساندن تأثیر بر منابع و خروجی فاضلاب از مراکز داده.
ما همچنین در حال اتخاذ تدابیر قاطع برای تأمین منابع آب و پاسخگویی به تقاضای بالاتر، از جمله سرمایهگذاری بیسابقه در زیرساختها و ساخت ۹ مخزن جدید هستیم.»