صفی از مسافران در حال پیادهروی در نمایی نیمرخ در مقابل آسمانی ابری، با پل معلق تاریخی و بزرگی که دو برج prominent آن به آرامی در پسزمینه محو شدهاند. یک نفر چتر قهوهای در دست دارد.
سیاستاقتصادجامعه
دلیل واقعی ناکارآمدی بریتانیا چیست؟
دو کتاب جدید به آنچه که در زیر بحران سیاسی و اقتصادی بریتانیا نهفته است، اشاره میکنند
نویسنده: فارن پالیسیتاریخ انتشار: 2026-06-18منتشر شده در: فارن پالیسی۲ دقیقه مطالعه
ترجمه و بازنویسی هوشمند از فارن پالیسی
در یک نگاهچکیدهٔ خودکار موتور هوش مصنوعی افق آبی
بریتانیا در حال حاضر با بحران عمیق ناکارآمدی در ابعاد سیاسی و اقتصادی دستوپنج نرم میکند که به زعم بسیاری، نشانهای از زوال تدریجی این کشور است. در کتاب جدید «سرزمین هیچچیز کار نمیکند» نوشته ای. جی. هاپکینز، به این واقعیت تلخ پرداخته شده که وضعیت معیشتی خانوادههای بریتانیایی در سال ۲۰۲۳ به شکل چشمگیری از همتایان آلمانی و فرانسوی آنها عقبتر بوده است. طبق آمارهای ارائهشده، شکاف درآمدی برای اقشار کمدرآمد در بریتانیا بسیار عمیقتر است و این کشور هماکنون بالاترین نرخ نابرابری را در اروپا تجربه میکند. علاوه بر مشکلات معیشتی، رکود بهرهوری در بریتانیا از سال ۲۰۰۸ به بعد نیز وضعیتی نگرانکننده یافته، بهطوری که این شاخص نسبت به میانگین کشورهای ثروتمند عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) به نصف کاهش یافته است؛ این حقایق آماری، تصویری از کشوری را ترسیم میکند که در تقابل با چالشهای ساختاری، قدرت رقابت و کارآمدی پیشین خود را از دست داده است.
بریتانیا در حال حاضر کاملاً ناکارآمد است. این فرضیه کتاب جدید «سرزمین هیچ چیز کار نمیکند» (The Land Where Nothing Works) اثر تاریخنگار ای. جی. هاپکینز است. این همچنین یک حقیقت پذیرفتهشده در میان بریتانیاییها از هر طیفی است. بریتانیا که زمانی کشوری بسیار فراتر از وزن خود تلقی میشد، اکنون مدتی است – به قول یکی از نویسندگان مشهورش، تری پراچت – به آرامی رو به زوال گذاشته است.
برای مثال، تنها چند مورد از حقایق ذکر شده در فصل اول کتاب هاپکینز را بررسی کنیم: خانوادههای با درآمد متوسط، در سال ۲۰۲۳، ۲۰ درصد فقیرتر از همتایان آلمانی خود و ۹ درصد فقیرتر از فرانسویها بودند. این رقم برای خانوادههای کمدرآمد، در مقایسه با هر دو کشور، به ۲۷ درصد افزایش یافت. بریتانیا بالاترین میزان نابرابری را در اروپا دارد. رشد بهرهوری آن از سال ۲۰۰۸ نصف میانگین ۲۵ کشور ثروتمند سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) بوده است.
