پیت هگست در حال «نمایش رذیلت» است

اصطلاح «فضیلت‌نمایی» (virtue signaling) به خودنمایی‌های اخلاقی آزاردهنده‌ای اشاره دارد که کمتر به سیاست ربط دارند و بیشتر به خودارضایی اخلاقی می‌مانند. این همان مهمانی است که مجبور است درباره تأثیر زیست‌محیطی هر غذایی اظهار نظر کند. این همان فردی است که با راهنمایی‌های مدنی بی‌وقفه خود، همکارانش را در جلسات کلافه می‌کند. (ریچارد روسو، نویسنده، در یک طنز مربوط به زندگی آکادمیک در دهه ۹۰، شخصیتی خلق کرد که نام مستعارش «اُر شی» (Orshee) بود؛ زیرا هرگاه کسی در جلسه هیئت علمی از ضمیر عام «he» (او مذکر) استفاده می‌کرد، این شخص با گفتن «or she» (یا او مونث) تصحیحش می‌کرد.)

اما دونالد ترامپ و دولتش نسخه «دنیای آینه‌ای» (Mirror Universe) فضیلت‌نمایی را پذیرفته‌اند. آن‌ها پیشگام عمل «نمایش رذیلت» (vice signaling) شده‌اند؛ به این معنی که با گفتن سخنان توهین‌آمیز یا زننده، هم به دنبال جلب توجه هستند و هم می‌خواهند دیدگاه‌های سیاسی به ظاهر هنجارشکن خود را به نمایش بگذارند. هدف آن‌ها این است که با ابراز تمایل به آزار رساندن به دیگران، قدرت خود را نشان دهند، درست مانند قلدرهای مدرسه که برای جلب تأیید دیگر قلدرها، همکلاسی‌های خود را تحقیر می‌کنند. این همان خودنمایی است، اما با پرهایی زشت‌تر.