لندن — دولت بریتانیا روز دوشنبه تغییرات گستردهای را در سیاست پناهندگی خود پیشنهاد کرد، از جمله اقداماتی که مدت انتظار برای اقامت دائم را از پنج سال به ۲۰ سال افزایش میدهد و به مقامات اجازه میدهد تا برای کمک به پوشش هزینههای رسیدگی، اشیای قیمتی پناهجویان را توقیف کنند.
این اقدام در بحبوحه افزایش ناامیدی از ناتوانی دولت کارگر در مهار عبور قایقهای کوچک از کانال مانش صورت میگیرد، جایی که مهاجران اغلب جان خود را به خطر میاندازند تا سفر خطرناک را در قایقهای بیش از حد پر و نامناسب دریایی طی کنند.
شبانه محمود، وزیر کشور بریتانیا، این اصلاحات را در سند رسمی که تغییرات را تشریح میکند، «مدل کاملاً جدید پناهندگی برای این کشور» توصیف کرد.
محمود نوشت: «ما به مقصد انتخابی در اروپا تبدیل شدهایم که به وضوح برای هر قاچاقچی انسان و مهاجر غیرقانونی بالقوه در سراسر جهان قابل مشاهده است.»
با وجود این اظهارات، بر اساس آمار دولتی که در سندی جداگانه منتشر شد، آلمان، اسپانیا، فرانسه و ایت هر کدام در سال منتهی به ماه مارس، درخواستهای پناهندگی بیشتری نسبت به بریتانیا دریافت کردهاند.
پناهجویان افرادی هستند که به دنبال حمایت بینالمللی هستند، اغلب به دلیل فرار از جنگ، آزار و اذیت یا نقض حقوق بشر. کسانی که پناهندگی دریافت میکنند، پناهنده محسوب میشوند و اجازه اقامت دارند، اگرچه اعطای اقامت دائم به سیاستهای ملی بستگی دارد. مهاجران اقتصادی، که صرفاً به دنبال فرصتهای مالی بهتر از مرزها عبور میکنند، معمولاً واجد شرایط پناهندگی نیستند، اگرچه بسیاری درخواست میدهند و رسیدگی به پروندههای آنها ممکن است ماهها یا حتی سالها طول بکشد.
مهاجرت یکی از مهمترین نگرانیهای رایدهندگان بریتانیایی است، زیرا تعداد ورودیها با قایقهای کوچک از زمان روی کار آمدن نخستوزیر کیر استارمر به شدت افزایش یافته است. در نیمه اول سال ۲۰۲۵، تعداد ورودیها حدود ۵۰ درصد نسبت به مدت مشابه در سال ۲۰۲۴ افزایش داشته است.
دولت اعلام کرد که رویکرد سختگیرانهتری را در قبال اخراج افرادی که درخواست پناهندگیشان رد شده است، در پیش خواهد گرفت. محمود نوشت: «هنگامی که درخواست پناهندگی یک پناهجو رد شود، ما رویکردی بسیار سختتر را برای اخراج آنها در پیش خواهیم گرفت. ما افرادی را که قبلاً اخراج نکردهایم، از جمله خانوادههایی که کشور مبدأ امنی برای بازگشت دارند، اخراج خواهیم کرد.»
برخی از قانونگذاران حزب کارگر این اصلاحات را مورد انتقاد قرار دادند. استلا کریسی، نماینده پارلمان، در روزنامه گاردین نوشت: «در واقع اگر این سیاست به قانون تبدیل شود، بریتانیا برای اخراج افراد — و فرزندانشان — به حملاتی به سبک ICE (اداره مهاجرت و گمرک آمریکا) نیاز خواهد داشت»، و به اقدامات اخیر اداره مهاجرت و گمرک در ایالات متحده اشاره کرد.
دولت بریتانیا از دانمارک الهام گرفته است؛ دولتی که توسط مرکز-چپ اداره میشود و برخی از سختترین و بحثبرانگیزترین سیاستهای پناهندگی اروپا را معرفی کرده است. تمرکز دانمارک بر حمایت موقت و بازگشت احتمالی پناهندگان پس از اینکه کشورهایشان امن تلقی شوند، توسط برخی مورد تحسین قرار گرفته است اما گروههای حقوق بشر به شدت از آن انتقاد کردهاند و میگویند که این سیاستها ناامنی عمیقی ایجاد کرده و چشمانداز اشتغال را تضعیف میکند.
محمود از مدل دانمارکی ستایش کرد و اشاره کرد که درخواستهای پناهندگی در آنجا سال گذشته به پایینترین سطح در ۴۰ سال گذشته رسیده است.
او در بیانیه خود گفت: «درست مانند دانمارک، وضعیت پناهندگی موقتی میشود — و تنها تا زمانی ادامه مییابد که پناهنده بتواند با خیال راحت به کشور خود بازگردد.» وی افزود: «به پناهجویان و پناهندگان شرایط سخاوتمندانهای که در حال حاضر دریافت میکنند، ارائه نخواهد شد. ما دیگر وظیفهای برای حمایت از کسانی که توانایی حمایت از خود را دارند یا کسانی که قوانین ما را نقض میکنند، نخواهیم داشت. کسانی که دارایی دارند، مجبور خواهند شد در هزینههای اسکان و غذا مشارکت کنند.»
یکی از اقدامات الهام گرفته از دانمارک، این است که مقامات اشیای قیمتی پناهجویان را برای پرداخت هزینههای رسیدگی به پروندههایشان مصادره کنند.
الکس نوریس، وزیر وزارت کشور، به اسکای نیوز گفت که حلقههای عروسی یا سایر میراث خانوادگی افراد گرفته نخواهد شد، اما «اگر کسی با یک کیف پر از حلقههای طلا بیاید، فرق میکند.»
نوریس اضافه کرد: «درست است که اگر افراد پول در بانک داشته باشند، اگر داراییهایی مانند خودرو، مانند دوچرخههای برقی داشته باشند، باید مشارکت کنند.»
سایر پیشنهادها شامل اجازه بازگشت پناهندگان به کشور مبدأشان در صورت امن تلقی شدن آن، بازبینی پروندهها هر ۳۰ ماه، سختگیری در قوانین پیوستن خانواده و کاهش مزایای دولتی با بودجه مالیاتدهندگان است.
تغییرات پیشنهادی هنوز به قانون تبدیل نشدهاند. در حالی که حزب کارگر اکثریت بالایی در پارلمان دارد، این پیشنهادها همچنان ممکن است با مخالفتهایی از درون حزب یا از سوی دادگاهها مواجه شوند.
برخی از سیاستمداران مخالف، حزب کارگر را متهم کردند که به برنامه نایجل فاراژ، رهبر حزب ضد مهاجرت «ریفرم یوکی» که در نظرسنجیها پیشتاز است، تن میدهد.
پیت ویشارت, معاون رهبر حزب ملی اسکاتلند در وستمینستر، گفت که «مسخره است که حزب کارگر به اخراج افرادی فکر میکند که تا ۲۰ سال در این کشور بودهاند.»
او در بیانیهای افزود: «جای تعجب نیست که مردم از حزب کارگر ناامید شدهاند. قیمتها سر به فلک کشیدهاند، دستمزدها راکد ماندهاند و خانوادهها در آستانه فروپاشی هستند، اما تمرکز اصلی حزب کارگر بر مبارزه با یکدیگر و چاپلوسی برای نایجل فاراژ است.»
فاراژ نیز به نوبه خود در پستی در شبکههای اجتماعی نوشت: «وزیر کشور شبیه یک حامی ریفرم صحبت میکند», در حالی که ابراز تردید کرد که این سیاستها هرگز اجرایی شوند.