مارکو روبیو، وزیر خارجه، دیپلمات ارشد ایالات متحده است، اما مشارکت اخیر او با دو اولویت برجسته سیاست خارجی کشور از حاشیه صورت گرفته است.
فرستادگان ویژه رئیس‌جمهور جارد کوشنر و استیو ویتکاف در جریان آخرین دور مذاکرات صلح بین آمریکا، اوکراین و روسیه در ابوظبی در مرکز توجه بودند. این فرستادگان ویژه هستند که اکنون برای دیدار با ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، به مسکو و سپس برای ملاقات با ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، به دوبلین سفر خواهند کرد. این ترتیب غیرمتعارف در روابط آمریکا با ایران نیز به استاندارد تبدیل شده و گمانه‌زنی‌هایی را درباره جایگاه روبیو در معادله ایجاد کرده است.
«تیم مذاکره‌کننده اوکراین مستقیماً از طریق کانال ویتکاف–کوشنر کار می‌کند»، یک دیپلمات اوکراینی روز چهارشنبه به واشینگتن اکزمینر گفت.
روبیو در زمان مذاکرات در واشنگتن بود، جایی که با آندری سابیها، وزیر خارجه اوکراین، دیدار کرد و وضعیت را از دور بررسی نمود. او هنگام پاسخ به سوالات خبرنگاران درباره تحولات ابوظبی، مذاکرات را «بسیار سازنده» خواند و خواستار حضور متحدان اروپایی در دور بعدی شد.
«[روبیو] قطعاً از آنچه رخ می‌دهد آگاه است و حدس می‌زنم اطلاعات دقیق و نزدیکی دریافت می‌کند»، دیپلمات اوکراینی گفت و اذعان داشت که ممکن است تصوری وجود داشته باشد که وزیر خارجه از فرآیند فاصله گرفته است، زیرا «تا این لحظه پیشرفتی حاصل نشده است.»
مورگان مورفی، رئیس سابق دیپلماسی عمومی برای فرستاده ویژه رئیس‌جمهور در امور روسیه و اوکراین، به واشینگتن اکزمینر گفت که روبیو «حاشیه‌نشین» نیست، بلکه «راهبردساز» برای دو نماینده ترامپ است.
«وقتی [ویتکاف و کوشنر] در ابوظبی یا مقابل قطری‌ها می‌نشینند، همه می‌دانند که آنها مستقیماً سخنگوی رئیس‌جمهور هستند. بدون بوروکراسی. بدون نشت خبر به رسانه‌ها»، مورفی گفت. «وظیفه وزیر خارجه و مشاور امنیت ملی تعیین سیاست، هماهنگی با متحدان و اطمینان از اینکه هر توافق واقعاً منافع آمریکا را تأمین می‌کند، است و او تمام این کارها را انجام می‌دهد.»
«بهترین نتایج زمانی حاصل می‌شوند که نزدیک‌ترین افراد رئیس‌جمهور پیام را منتقل کنند و کابینه مطمئن شود که آن پایدار می‌ماند»، مورفی افزود.
دیگران قانع نیستند که این ترتیب تا این حد عمدی باشد. جان هربرت، سفیر آمریکا در اوکراین در دوران ریاست جمهوری جورج دبلیو بوش، به واشینگتن اکزمینر گفت که روبیو، یک «درجه‌دار وفادار»، به نظر می‌رسد روی طناب راه می‌رود و وفاداری خود را به ترامپ حفظ می‌کند در حالی که دستور کار سیاست خارجی‌ای را مدیریت می‌کند که اغلب با دیدگاه‌های خودش در تضاد است.
«رئیس‌جمهور ترامپ ژئوپلیتیک را عمیقاً درک نمی‌کند و دیدگاهی خاص‌به‌فرد نسبت به منافع ملی آمریکا دارد. فکر می‌کنم روبیو درک خوبی از ژئوپلیتیک و فهم روشنی از منافع ملی دارد — و می‌فهمد که زیر نظر رئیس‌جمهوری فعالیت می‌کند که چیزها را متفاوت می‌بیند»، هربرت گفت. «او باید وفاداری به رئیس‌جمهور نشان دهد، حتی وقتی تلاش می‌کند اطمینان یابد که منافع ملی ما تأمین می‌شود.»
روبیو گاهی در مذاکرات روسیه-اوکراین دست به آزار زده است. او در فوریه ۲۰۲۵ در عربستان سعودی گفت‌وگوی دوجانبه‌ای با سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه، و تیم او داشت، که ماه بعد با جلسه موازی با اوکراینی‌ها همراه شد. او همچنین در اوایل امسال در مذاکرات با همتایان اوکراینی و اروپایی در ژنو، سوئیس، حاضر بود که منجر به تنظیماتی در پیشنهادات آینده آمریکا شد.
در طول مسیر، او از بیان آنچه دیگران در دولت، از جمله رئیس‌جمهور، کوچک شمرده‌اند، دریغ نکرده است: اینکه روسیه مهاجمی بی‌ابهت است.
«این روس‌ها هستند که جنگ را پیش می‌برند و اوکراین است که مورد تجاوز قرار گرفته و تحت حمله است»، روبیو روز دوشنبه گفت.
اما «در نهایت، کسی که حق تصمیم‌گیری دارد رئیس‌جمهور است»، هربرت گفت، و آشکارا ترامپ ویتکاف و کوشنر را به عنوان «مذاکره‌کنندگان اصلی خود» انتخاب کرده است.
مشخص نیست آینده مذاکرات با ایران چه خواهد بود. روز پنجشنبه، ترامپ به جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، از طریق Truth Social گفت که به دنبال توافق با ایران نباشد و به جای آن بر ریشه‌کن کردن تقلب در داخل کشور تمرکز کند.
یک گزارش وال استریت ژورنال با نقل قول از مقامات خاورمیانه آگاه به مذاکرات ادعا کرد که ونس در پی نشستن مستقیم با محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، بوده است. این پروژه قابل توجهی برای معاون رئیس‌جمهور می‌بود که جنگ ایران را عامل شکست فاجعه‌بار جمهوری‌خواهان در انتخابات میاندوره‌ای دانسته بود. در مقابل، روبیو با حمایت کامل از تصمیم ترامپ برای آغاز درگیری ظاهر شد و گفت «مهم‌ترین کاری که رئیس‌جمهور می‌تواند برای کشورمان انجام دهد، حفظ امنیت آن است.»
«او برای انجام کارهای سخت انتخاب شده است»، روبیو پس از شکست سنگین در انتخابات میاندوره‌ای گفت. «خیلی ساده می‌بود که کاری را انجام دهد که چندین رئیس‌جمهور قبل از او کرده‌اند، یعنی مسئله ایران را نادیده بگیرد، آن را برای نفر بعدی بگذارد، کنار بگذارد و نگران آن نباشد. این آسان‌ترین کار می‌بود.»
روبیو نیاز به استراتژی جدیدی در مورد ایران را کم‌اهمیت جلوه داده و مدعی شده است که ترامپ بیش از «دو گزینه» «بازگشت به جنگ یا امضای یک توافق صلح مسخره» دارد. او در عوض همراه با رئیس‌جمهور از ادامه «فشار اقتصادی» از طریق تحریم‌ها دفاع کرده است.
اگر حوزه‌ای وجود داشته باشد که منحصراً تحت اختیارات روبیو باقی مانده است، آن آمریکای لاتین است. وزارت خارجه با بهره‌گیری از حرکت راست‌گرایانه‌ای که قبل از دولت دوم ترامپ آغاز شده بود، بر کمک به گروه‌های مخالف محافظه‌کار و همکاری با دولت‌های همسو از نظر ایدئولوژیک متمرکز بوده است.
روبیو در تمام این کمپین دخالت مستقیم داشته است. او در سپتامبر تور چند مرحله‌ای حسن نیت در آمریکای جنوبی انجام داد که در طی آن با آبلاردو دلا اسپریلا، رئیس‌جمهور، دانیل نوبوآ، رئیس‌جمهور اکوادور، و کیکو فوجیموری، رئیس‌جمهور پرو، دیدار کرد.
او در اواخر همان ماه با رودریگو پاز، رئیس‌جمهور بولیوی، پیش از مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک دیدار کرد.
سقوط رژیم کمونیستی در کوبا هدف نهایی روبیو است، والدین او پیش از انقلاب فیدل کاسترو از جزیره گریخته بودند.
«نخبه حاکم کوبا منابع انرژی، حمل‌ونقل و فناوری جزیره را برای ثروت‌اندوزی خود انباشته می‌کند و مردم کوبا را با قطعی برق، کمبود کالاها و اقتصاد راکد تنها می‌گذارد»، او این ماه هنگامی که وزارت خارجه جدیدترین تشدید تحریم‌ها را اعلام کرد، گفت.
پیروزی لوئیز ایناسیو لولا دا سیلوا، رئیس‌جمهور برزیل بر فلائو بولسونارو، کاندیدای مخالف محافظه‌کار، لغزشی برای صلیب‌کشیدن روبیو بود. وزارت خارجه ویزایی را برای خروج بولسونارو از کشورش و اقامت در آمریکا تأیید کرد، جایی که او دولتی در تبعید با خود به عنوان رئیس‌جمهور «واقعی» تشکیل داده است.