الزویر قصد دارد از فناوری هوش مصنوعی که بهطور اختصاصی برای شیمی توسعه یافته است، برای استخراج و ساماندهی اطلاعاتی مانند تصاویر، ترسیمها و طرحهای واکنش از نشریات علمی و اختراعات برای پایگاه داده و موتور جستجوی شیمیایی خود، Reaxys، استفاده کند. این شرکت مدعی است که اطلاعات مواد از تصاویر موجود در اختراعات و نشریات، بسیار سریعتر، دقیقتر و در مقیاسی بسیار بزرگتر از آنچه پیشتر ممکن بود، ثبت میشود.
فناوری توسعهیافته توسط الجی ایآی ریسرچ، تشخیص مولکول، تجزیهوتحلیل نمودار واکنش و بازشناسی نوری ساختار شیمیایی (OCSR) را در یک مدل واحد ترکیب میکند. این فناوری که MolMole نام دارد، میتواند ساختارهای قابل خواندن توسط ماشین را از تصاویر ساختارهای شیمیایی در نشریات علمی استخراج کند.
میریت الدور، مدیر بخش علوم زیستی الزویر، میگوید: «هر ساعتی که یک شیمیدان صرف رمزگشایی از شکلها یا تصاویر میکند تا ببیند چه چیزی پیشتر ساخته شده است، ساعتی است که میتوانست صرف کشف در شیمی شود.» او میافزاید: «همکاری ما با الجی ایآی ریسرچ آن زمان را بازمیگرداند و شیمی بیشتری را از تصویر بیرون میکشد و به Reaxys میآورد – ساماندهیشده، قابل جستجو و آماده برای اقدام. ساختاری که در یک شکل مدفون است باید شواهد باشد، نه یک بنبست.»
الجی ایآی ریسرچ مدعی است فناوریاش در استخراج شیمی از یک صفحه کامل سند، از رقبای خود بهتر عمل میکند. برای تضمین دقت، هر استخراج از یک نشریه علمی پیش از انتشار در برابر معیارهای موجود Reaxys اعتبارسنجی میشود. این شرکت میافزاید که کل این فرایند پیش از استفاده گسترده، تحت آزمونهای سختگیرانه در ابزارهای داده و گردش کار الزویر قرار گرفته است.
لوتز وبر، همبنیانگذار MolGenie، یک شرکت نرمافزاری آلمانی، میگوید: «ما طیفی از مدلهای هوش مصنوعی جدید و تا حدی بهبودیافته را میبینیم که با کیفیتی روزافزون برای استخراج شیمی با هم رقابت میکنند.» او میافزاید: «با توجه به این پیشرفت بزرگ، تعجبآور نیست که تیم ساماندهی داده الزویر یکی از این روشهای مشتقشده مانند MolMole را پذیرفته است. این باید بهرهوری ساماندهان Reaxys را در مقایسه با ساماندهی کاملاً دستی بسیار بالاتر ببرد.» با این حال، به گفته او هنوز چالشهایی وجود دارد. برای مثال، استخراج کمپلکسهای فلز-آلی یا چارچوبهای فلز-آلی هنوز ممکن نیست.
وبر اشاره میکند که روش الجی «متأسفانه» نمیتواند بهطور مستقل آزمایش شود، زیرا کد منبع در دسترس نیست و هیچ صفحه وب یا سرویس رایگانی وجود ندارد که امکان تبدیل تصویر به ساختار را فراهم کند. «بنابراین، نتایج برتری که در مقایسه با Decimer یا MolScribe [ابزارهای مشابه و دسترسیآزاد] گزارش شده است، نمیتواند اعتبارسنجی شود. این مقاله نیز تنها بهصورت یک انتشار بررسینشده در arXiv منتشر شده است.»
کریستوف اشتاینبک، شیمیدان تحلیلی در دانشگاه فریدریش-شیلر ینا در آلمان که تیمش در حال توسعه Decimer است، میگوید: «اعداد قابل قبول، ایدهای واقعاً ارزشمند و هیچ راهی برای یک طرف مستقل که هیچکدام را بررسی کند.» او میافزاید: «نتایج در حال حاضر قابل بازتولید نیستند، زیرا مدل منتشر نشده است. و آنچه منتشر شده، به هیچ معنای مفیدی باز نیست: مجوزی دارد که استفاده تجاری را ممنوع میکند و آثار مشتقشده را منع میکند. برای یک معیار سنجش، این انتخاب عجیبی است. بخش بزرگی از صنعتی را که بیش از همه میخواهد خود را با آن بسنجد، حذف میکند و به این معناست که هیچکس نمیتواند نسخه اصلاحشده یا گسترشیافته حقیقت مبنا را منتشر کند.»