توصیه‌های یک سرمایه‌گذار خطرپذیر حوزه انرژی برای بنیان‌گذاران فناوری‌های اقلیمی: ۵ فرصت در کشورهای در حال توسعه

برای کارآفرینانی که روی استارتاپ‌های فناوری اقلیمی کار می‌کنند، گذار انرژی فرصتی عالی برای تأمین انرژی صنایع جدیدِ تشنه انرژی از کشورهای غنی از منابع تجدیدپذیر فراهم می‌کند؛ بسیاری از این کشورها در جهان در حال توسعه قرار دارند.

به عنوان مثال، کنیا آرزو دارد به قطب جذب مستقیم هوا (Direct Air Capture) تبدیل شود، در حالی که خاورمیانه هدف خود را رونق تولید قرار داده است. شیلی و نامیبیا را به عنوان مطالعات موردی بسیار مشابه در نظر بگیرید؛ هر دو دارای جمعیت کم، صنایع عظیم فلزات گذار، رشد پیشرو در جهان در زمینه انرژی‌های تجدیدپذیر، و جاه‌طلبی‌های جسورانه برای صادرات هیدروژن هستند.

با این حال، قیمت‌های بالای انرژی که سرسختانه بالا مانده‌اند، در هر دو کشور چالش‌هایی را برای صنایع نوپای هیدروژن و سایر صنایع پرمصرف انرژی مانند مراکز داده، سوخت‌های الکترونیکی (e-fuels)، جذب کربن و مواد شیمیایی کربن‌زدایی شده ایجاد می‌کنند.

قیمت انرژی، که ترکیبی از هزینه‌های تحویل و تولید است، با وجود افزایش سرسام‌آور انرژی‌های تجدیدپذیر، در سطح جهانی در حال افزایش بوده است. کاهش ۳۳ درصدی هزینه‌های تولید (ناشی از تجدیدپذیرهای ارزان‌تر) با افزایش ۶۵ درصدی هزینه‌های تحویل در ایالات متحده مواجه شده است، و روندهای مشابهی در سراسر جهان دیده می‌شود.

جایگزینی، ارتقا و گسترش شبکه‌های برق قدیمی مقصر این وضعیت هستند؛ ۷۰٪ شبکه برق ایالات متحده بیش از ۲۵ سال قدمت دارد و ۴۰٪ شبکه اروپا بیش از ۴۰ سال عمر کرده است.

ارتقای زیرساخت‌های محدود انتقال و توزیع شیلی، قیمت انرژی را ۱۲٪ کاهش می‌دهد، سرمایه‌گذاری را تنها در پنج سال و نیم بازمی‌گرداند و چالش‌های عمیق شبکه شیلی (از جمله افزایش ۱۵۰ درصدی سالانه محدودیت (curtailment) انرژی‌های تجدیدپذیر) را کاهش می‌دهد. به طور مشابه، برای ادغام بیشتر انرژی‌های تجدیدپذیر در شبکه نامیبیا، این کشور در حال تأمین مالی انتقال جدید با وام بانک جهانی است.

به عنوان یک سرمایه‌گذار خطرپذیر حوزه انرژی، با بنیان‌گذاران بی‌شمار فناوری‌های اقلیمی صحبت کرده‌ام که کشورهای غنی از انرژی‌های تجدیدپذیر مانند شیلی را برای فناوری‌های پرمصرف انرژی خود هدف قرار داده‌اند، با این فرض که چالش‌های تحویل انرژی حل شده است.

جهان در حال توسعه به راه‌حل‌های کم‌هزینه برای کاهش هزینه‌های بالای تحویل نیاز دارد. با در نظر گرفتن این موضوع، بنیان‌گذاران باید این پنج فرصت را مد نظر قرار دهند:

1. فناوری‌های دیجیتالی‌سازی شبکه: راه‌حل‌های هوش مصنوعی (AI) به طور فزاینده‌ای در حال بهبود عملیات، کاهش تقاضا و موارد دیگر برای کاهش هزینه‌های تحویل هستند. بنیان‌گذاران راهکارهای نظارت بر شبکه، نیروگاه مجازی، خودرو به شبکه (vehicle-to-grid) و سایر راه‌حل‌های دیجیتال و توزیع‌شده باید تأثیر شگرفی را که فناوری‌شان می‌تواند در نوسازی شبکه‌های قدیمی در جهان در حال توسعه داشته باشد، درک کنند. به عنوان مثال، پلتفرم‌های تجارت انرژی همتا به همتا مبتنی بر هوش مصنوعی، با بهینه‌سازی محلی تولید و تقاضای توزیع‌شده، هزینه‌های انتقال و توزیع (T&D) (که ۴۰٪ قبض‌های انرژی را تشکیل می‌دهد) را کاهش می‌دهند؛ این امر می‌تواند همسایگان شیلی را قادر سازد تا از انرژی خورشیدی پیشرو در جهان این کشور بهره‌مند شوند.
2. فناوری‌های تقویت‌کننده شبکه (GETs): تعویض هادی‌های خطوط انتقال موجود (Reconductoring) ۵۰٪ ارزان‌تر از ساخت خطوط جدید است و می‌تواند ۸۰٪ نیاز به انتقال جدید تا سال ۲۰۳۵ را برآورده کند. بنیان‌گذارانی که راهکارهای هادی‌های پیشرفته، رتبه‌بندی دینامیکی خط (dynamic line rating) یا GETs مشابهی دارند، می‌توانند گذار انرژی و جاه‌طلبی‌های هیدروژنی نامیبیا را به صورت مقرون‌به‌صرفه تسریع کنند.
3. جابجایی صنایع پرمصرف انرژی: آمریکا در مواجهه با رشد بی‌سابقه تقاضا، با کمبود برق مواجه است. برخی صنایع ممکن است هنگام رقابت با مراکز داده ثروتمند، جابجا شوند. توصیه من به بنیان‌گذارانی که با کمبود برق، صف‌های پنج‌ساله اتصال به شبکه و عدم قطعیت تحت مدیریت ترامپ روبرو هستند چیست؟ برنامه‌های توسعه خود را تسریع کنید و به دنبال ارزان‌ترین انرژی‌های تجدیدپذیر در جهان در حال توسعه بروید.
4. راه‌حل‌های پشت کنتور (BTM) در مقیاس تأسیساتی: توسعه‌دهندگان هوشمند از تولید BTM برای اجتناب از هزینه‌های انتقال و توزیع، صف‌های اتصال به شبکه و هزینه‌های تحویل استفاده کرده‌اند. تعهد گوگل به سرمایه‌گذاری ۲۰ میلیارد دلاری برای توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر در کنار مراکز داده خود، با اشاره به دشواری در تأمین انرژی تجدیدپذیر، مقیاس عظیم ممکن برای راه‌حل‌های BTM را آشکار می‌کند. این توسعه‌دهندگان و ارائه‌دهندگان فناوری باید تخصص خود را به نامیبیا و شیلی بیاورند که در منابع خورشیدی در جهان رتبه اول و دوم را دارند (ایالات متحده رتبه ۹۰ را دارد). کارآفرینان باید به جای آن، مراکز داده در مقیاس گیگاوات، تأسیسات جذب کربن و تولید سوخت‌های الکترونیکی را در این کشورها مستقر کنند.
5. راه‌حل‌های انرژی توزیع‌شده (DERs): رونق جهانی DERs ناشی از صرفه اقتصادی بوده است، جایی که اغلب تولید انرژی خورشیدی روی سقف برای اجتناب از هزینه‌های تحویل ارزان‌تر است. بنیان‌گذاران DERs که با چالش‌هایی در کشورهای خود مواجه هستند، مانند فروپاشی بالقوه صنعت خورشیدی روی بام در ایالات متحده، اغلب با رقابت محدود، بازارهای بزرگ و پذیرش محدود در کشورهای در حال توسعه روبرو خواهند شد.

البته عوامل بسیاری از جمله سیاست‌های حمایتی، نیروی کار ماهر و دسترسی به سرمایه کم‌هزینه برای آزاد کردن این پتانسیل وجود دارد. با این حال، در نهایت، هزینه‌های تولید ناشی از ارزان‌ترین انرژی‌های تجدیدپذیر، بهترین مکان‌ها را برای صنایع آینده تشنه انرژی تعیین خواهد کرد.

آینده جهان در حال توسعه غنی از انرژی‌های تجدیدپذیر، از جمله شیلی، نامیبیا و کنیا، همچنان روشن است. هزینه‌های تولید آنها ذاتاً به نزدیک صفر کاهش خواهد یافت (کاهش ۵۵ درصدی هزینه انرژی خورشیدی تا سال ۲۰۳۰)، و هزینه‌های بالای تحویل را می‌توان کاهش داد.

بنیان‌گذاران فناوری‌های اقلیمی در سراسر طیف می‌توانند این آینده را ممکن سازند و در عین حال بازارهای جدید پرسودی برای محصولات خود ایجاد کنند.