کارتهای نقدی به تازگی از اسکناس و سکه به عنوان پرکاربردترین روش پرداخت در سوئیس پیشی گرفتهاند، تغییری اساسی در اقتصادی که مدتها به دلیل علاقهاش به پول نقد از همتایان خود متمایز بود.
بر اساس نظرسنجی بانک ملی سوئیس که روز سهشنبه منتشر شد، حدود ۳۵ درصد از تراکنشهای مصرفکنندگان در فروشگاهها در سال گذشته با کارت انجام شده است، در حالی که پول فیزیکی ۳۰ درصد را به خود اختصاص داده است. این در حالیست که در سال ۲۰۱۷، این ارقام به ترتیب ۲۱ و ۷۰ درصد بوده است. ۱۸ درصد دیگر با استفاده از اپلیکیشنهای پرداخت موبایلی و ۱۴ درصد از طریق کارتهای اعتباری تسویه شدهاند.
الکساندر کخ، اقتصاددان در Raiffeisen سوئیس، گفت: «مقایسههای بینالمللی نشان میدهد که کشورهای آلمانیزبان بهویژه به پول نقد وابستگی زیادی دارند، برخلاف هلند و اسکاندیناوی. اما همهگیری - که چالشهای بهداشتی کار با اسکناس و سکه را برجسته کرد - روند دور شدن از آن را نیز در اینجا تسریع کرده است.»
او افزود: «بسیاری از مصرفکنندگان متوجه شدند که پرداخت بدون پول نقد واقعاً راحتتر است.»
پول فیزیکی موضوعی احساسی در سوئیس است، جایی که هر ساکن به طور متوسط معادل ۱۰۴۸۱ دلار اسکناس و سکه در اختیار دارد. این دومین دارایی بزرگ در بین تمام اقتصادهایی است که بانک تسویه حسابهای بینالمللی دادهها را در آن جمعآوری میکند.
اما طی سالهای گذشته، نشانههای کاهش استفاده از پول نقد واضحتر شده است. بانک ملی سوئیس در ماه اکتبر اعلام کرد که اپراتورهای حمل و نقل عمومی قصد دارند پذیرش پول نقد را محدود کنند، و اپلیکیشنهای پرداخت - به ویژه راه حل داخلی محبوب Twint - اکنون در مقایسه با کارتها، پذیرش گستردهتری در بین کسبوکارها دارند.
کخ گفت: «امروزه، پرداخت با Twint در بازارهای دستفروشی، بازارهای کشاورزان و نمایشگاههای روستایی یک امر رایج است.»
صرف نظر از این، دولت سوئیس سال گذشته اعلام کرد که از یک ابتکار مردمی که به دنبال تثبیت موجودیت پول نقد در قانون اساسی است، حمایت خواهد کرد. مگر اینکه مبارزان یک گروه راستگرا پیشنهاد خود را پس بگیرند، رایگیری در این مورد در سالهای آینده برگزار خواهد شد.
بانک ملی سوئیس تاکید میکند که همچنان نسبت به روش پرداختی که شهروندان میخواهند استفاده کنند، بیتفاوت است. با این حال، بانک مرکزی، دولت و بخش خصوصی یک گروه متخصص را برای شناسایی مشکلات عرضه پول فیزیکی در صورت بروز، تشکیل دادهاند.
در یک مطالعه جداگانه در روز سهشنبه، بانک ملی سوئیس تخمین زد که زیرساختهای دسترسی به پول نقد سوئیس سالانه بین ۶۴۰ میلیون فرانک (۷۲۰ میلیون دلار) تا ۸۸۰ میلیون فرانک هزینه دارد که برای هر نقطه خودپرداز بین ۷۰،۰۰۰ تا ۹۰،۰۰۰ فرانک هزینه دارد.
این در مقایسه با ۴۱،۰۰۰ فرانک در فنلاند و ۸۳،۰۰۰ فرانک در لهستان است. بانک مرکزی گفت که هزینهها به طور قابل توجهی بر اساس میزان پولی که از طریق دستگاههای خودپرداز در مقایسه با شعب بانکی گرانتر پرداخت میشود، متفاوت است.
مارتین شلگل، رئیس جمهور، به شهروندان یادآوری کرده است که هزینههای زیرساختی به این معنی است که در دسترس بودن اسکناس و سکه نیز با میزان استفاده از آنها تعیین میشود.
او سال گذشته هنگام رونمایی از برنامههایی برای سری جدید اسکناس گفت: «موضوع جلوگیری از یک چرخه معیوب است. اگر مردم میخواهند در دسترس بودن فعلی پول نقد را حفظ کنند، باید به استفاده از پول نقد ادامه دهند.»
(بهروزرسانی با اقتصاددان در پاراگراف سوم)