اسرائیلیها میخواهند بنیامین نتانیاهو عذرخواهی کرده و برود. یک نظرسنجی که این هفته توسط موسسه دموکراسی اسرائیل منتشر شد، نشان داد که ۸۷ درصد از اسرائیلیها فکر میکنند نخستوزیر باید مسئولیت رویدادهای ۷ اکتبر را بر عهده بگیرد و ۷۳ درصد خواهان استعفای او، چه اکنون و چه پس از جنگ غزه، هستند. این ارقام ممکن است برای افراد خارجی تکاندهنده به نظر برسند، اما در واقع خبر جدیدی نیستند. از ۷ اکتبر، مردم اسرائیل به طور مداوم به نظرسنجیها گفتهاند که خواهان رفتن نتانیاهو هستند—این ترجیح در هر پیچ و خم جنگ حفظ شده است و اگر تغییری کرده باشد، در طول زمان تشدید شده است.
دلیل این امر ساده است: نتانیاهو نه تنها بر بدترین شکست امنیتی در تاریخ اسرائیل ریاست کرد، بلکه به طور فعال بر خلاف خواست اکثریت کشور حکومت کرده است. او و متحدانش فقط ۴۸.۴ درصد از آرا را در اواخر سال ۲۰۲۲ به دست آوردند. با این حال، رهبر اسرائیل به دنبال متحد کردن یک جمعیت قطبی شده با چرخیدن به سمت مرکز نبود. در عوض، او یک ائتلاف فرقهای با حوزههای انتخابیه افراطی نامحبوب ساخت: شهرکنشینان راست افراطی مسیحی و یهودیان ارتدوکس افراطی. از آنجا که آرای هر دوی این گروهها برای بقای دولت در قدرت ضروری است، آنها توانستهاند نتانیاهو را برای امتیازات همیشه در حال گسترش و دستاوردهای سیاسی باجگیری کنند. نتیجه: در مورد مسائل اصلی، نتانیاهو نخست وزیر ۳۰ درصد بوده است.
انشل پفر: بنیامین نتانیاهو بدترین نخست وزیر تاریخ اسرائیل است
به عنوان مثال، توافق آتشبسی را در نظر بگیرید که در حال حاضر در غزه در حالت تعلیق است. نظرسنجیها به طور مداوم نشان میدهند که حدود ۷۰ درصد از اسرائیلیها میخواهند این توافق تا زمانی که همه گروگانها آزاد شوند ادامه یابد، حتی اگر این به معنای آزادی بسیاری از تروریستهای محکوم شده و پایان دادن به جنگ با حماس هنوز در حال فعالیت باشد. به طور مشابه، اکثریت قابل توجهی از اسرائیلیها هرگونه تلاشی برای اسکان مجدد غزه را رد میکنند. اما در ائتلاف خود، نتانیاهو مدیون اقلیت رادیکالی است که نه تنها میخواهد جنگ را دوباره شروع کند، بلکه میخواهد غزه را از نظر قومی پاکسازی کند تا آن را با جوامع یهودی دوباره پر کند. و به همین دلیل است که توافق گروگانها بر لبه پرتگاه قرار دارد.
یا مسئله سربازی یهودیان ارتدوکس افراطی در ارتش اسرائیل را در نظر بگیرید. این ارتش داوطلبانه نیست؛ برای پر کردن صفوف خود به سربازی اجباری همگانی متکی است. اما از زمان تأسیس این کشور، جامعه یهودیان ارتدوکس افراطی از مشارکت معاف بوده است؛ مردان جوان آن به جای آن در مدارس دینی مذهبی یارانهدار دولتی تحصیل میکنند در حالی که برادرانشان از کشور دفاع میکنند. این ترتیب عمیقاً نامحبوب بود، اما برای دههها، اسرائیلیها با اکراه آن را در ازای همکاری یهودیان ارتدوکس افراطی در مسائل سیاسی مهمتر پذیرفتند. اما امروز، با توجه به اینکه اسرائیل با جنگ در چندین جبهه روبرو است، هیچ مسئله مهمتری از تأمین نیروهای مسلح تحت فشار وجود ندارد. و با توجه به اینکه جامعه یهودیان ارتدوکس افراطی اکنون سریعترین جمعیت در حال رشد در اسرائیل است، عدم حضور آن در دفاع ملی دیگر قابل تحمل نیست. از ۷ اکتبر، نظرسنجیها نشان میدهند که حدود ۷۰ درصد از اسرائیلیها—از جمله اکثریت کسانی که به دولت راستگرای حاکم رای دادهاند—مخالف معافیتهای یهودیان ارتدوکس افراطی هستند. تعداد مشابهی مخالف یارانههای دولتی به این جامعه و موسسات مذهبی آن هستند. هیچ یک از این ترجیحات سیاست دولت را تغییر نداده است.
بیتوجهی نتانیاهو به نظر اکثریت، مقدم بر ۷ اکتبر است و ممکن است گناه اصلی دولت او باشد. در ژانویه ۲۰۲۳، ائتلاف او اولین ابتکار سیاستگذاری عمده خود را اعلام کرد: یک بازنگری گسترده در سیستم قضایی اسرائیل که به طور چشمگیری دادگاه عالی کشور را تضعیف میکرد. این تغییر نظم فوقالعاده در دموکراسی اسرائیل از طریق بحث عمومی و توافق حاصل نشد، بلکه توسط یک اندیشکده محافظهکار تولید و از طریق رایگیری حزبی محدود در پارلمان تصویب شد. نظرسنجیها نشان داد که این طرح توسط—آن را با من بگویید—حدود دو سوم از مردم اسرائیل مخالف بود. برای مدتی، تظاهرات گسترده علیه آن کشور را فلج کرد، در بزرگترین جنبش اعتراضی پایدار در تاریخ اسرائیل. فقط رویدادهای فاجعهبار ۷ اکتبر این بازنگری را به تعویق انداخت—و اکنون ائتلاف نتانیاهو در حال بازگرداندن آن است.
عزم نخستوزیر برای خنثی کردن اکثریت اسرائیلی نیز بر تصمیمگیریهای پرسنلی در بالاترین سطح تأثیر گذاشته است. در ۵ نوامبر ۲۰۲۴، نتانیاهو وزیر دفاع خود، یوآو گالانت را اخراج کرد. نظرسنجیها قبلاً نشان داده بودند که گالانت محبوبترین سیاستمدار منتخب در اسرائیل است. اما این ژنرال سابق ارتش با بازنگری قضایی مخالفت کرده بود، خواستار بازگرداندن این سرزمین به حکومت غیر حماس فلسطینی شده بود، برای یک توافق آتشبس زودتر فشار آورده بود تا یهودیان ارتدوکس افراطی را به ارتش دفاعی اسرائیل وارد کند. به عبارت دیگر، گالانت نماینده تمام مواضع اجماعی جامعه اسرائیل بود—و به همین دلیل بود که باید میرفت. در ۱ ژانویه، او به طور کامل از پارلمان استعفا داد.
بخوانید: نهاد دفاعی اسرائیل علیه نتانیاهو شورش میکند
اینها مسائل اتفاقی و دستچینشده نیستند. آنها خطوط گسل اساسی در سیاست اسرائیل هستند، زیرا آنها آینده کشور را تعیین خواهند کرد. و در هر یک از آنها، نتانیاهو و دولت او در طرف مقابل اکثریت قاطع مردم اسرائیل قرار دارند. از نظر فنی، اینها همگی در چارچوب قوانین بازی هستند. ائتلاف نخستوزیر ممکن است اکثریت آرا را به دست نیاورده باشد، اما به لطف یک ویژگی سیستم انتخاباتی اسرائیل، اکثریت کرسیها را در پارلمان به دست آورده است، و تا زمانی که سقوط نکند، میتواند تا انتخابات بعدی در سال ۲۰۲۶ هر طور که بخواهد حکومت کند. اما از نظر اخلاقی و عملی، بیتوجهی آشکار نتانیاهو به ترجیحات مردم یک فاجعه برای دموکراسی اسرائیل است، زیرا ایمان به توانایی سیستم برای ارائه خدمات به مردم خود را تضعیف میکند.
با توجه به این زمینه، جای تعجب نیست که نظرسنجیها از قبل از ۷ اکتبر به طور مداوم نشان دادهاند که دولت فعلی در انتخابات بعدی شکست خواهد خورد. جنگ خشم جوشان در زیر سطح را به نیازهای امنیت ملی تقلیل داده است. اما به محض اینکه اسرائیلیها از جنگیدن با حماس در غزه دست بردارند، ناگزیر نگاه خود را به رهبری خود معطوف خواهند کرد.