چرا این همه کودک در آمریکا مبتلا به ADHD هستند؟

تعداد کمی از چیزها رابرت اف. کندی جونیور، وزیر بهداشت جدید آمریکا، را بیشتر از میزان اختلال کمبود توجه و بیش‌فعالی (ADHD) در میان کودکان آمریکایی تحریک می‌کند. و به یک دلیل خوب: از هر نه کودک 3 تا 17 ساله، یک نفر مبتلا به ADHD تشخیص داده شده است، دو تا سه برابر بیشتر از سایر کشورهای غربی. در 13 فوریه، اولین روز کاری آقای کندی در این سمت، رئیس جمهور دونالد ترامپ او را مسئول کمیسیون ویژه‌ای کرد که موظف است در 100 روز آینده دریابد که چرا این همه کودک آمریکایی به ADHD و سایر بیماری‌های مزمن مبتلا هستند.

دلایلی وجود دارد که نگران باشیم کمیسیون از هدف خود دور بماند. شرایط مرجع آن منعکس کننده باورهای آقای کندی است. او ADHD را ناشی از استفاده بی‌رویه از مواد شیمیایی توسط صنایع غذایی آمریکا می‌داند. در حالی که شواهد علمی وجود دارد که رنگ‌های مصنوعی خوراکی می‌توانند برخی از علائم ADHD را در کودکان تشدید کنند، نقش آنها حاشیه‌ای است. دلیل واقعی اینکه چرا آمریکا یک استثنا است، تشخیص بیش از حد گسترده است.

یک تشخیص معمولی ADHD در آمریکا توسط یک متخصص اطفال یا پزشک خانواده در یک ویزیت مطب به کوتاهی 15 دقیقه انجام می‌شود. روال معمول در اروپا یک ارزیابی چند ساعته توسط یک روانپزشک است. این تفاوت مربوط به پوشش بیمه درمانی اندک آمریکا برای مراقبت‌های بهداشت روانی و قوانین سهل‌انگارانه در مورد اینکه چه کسی می‌تواند ADHD را تشخیص دهد، است. در این 15 دقیقه گوشه‌های زیادی بریده می‌شود. یک ارزیابی کامل ADHD که از دستورالعمل‌های روانپزشکی پیروی می‌کند، مستلزم آزمایش‌های شناختی کودک، مصاحبه‌های تفصیلی با والدین و معلمان و حتی مشاهده کودک در کلاس درس است. این کمک می‌کند تا علل دیگر رفتار شبه ADHD رد شوند. اغلب، این واکنش طبیعی کودک به یک خانه یا کلاس درس پر هرج و مرج است.

شواهد جدید از تشخیص‌های نادرست در ماه دسامبر، در مطالعه‌ای که توسط دفتر ملی تحقیقات اقتصادی منتشر شد، به دست آمد. این مطالعه نشان داد که تشخیص ADHD در آمریکا در هالووین در مقایسه با ده روز کاری قبل یا بعد از آن، 14 درصد افزایش می‌یابد. حدس زدن دلیل آن آسان است—کودکان در همان روز بسیار هیجان‌انگیزی معاینه شدند که در آن می‌توانید یک لباس سرگرم‌کننده بپوشید و سطل‌های آب‌نبات جمع کنید. جوئل نیگ، روانپزشک در دانشگاه بهداشت و علوم اورگان، می‌گوید که در عمل بالینی خود موارد زیادی را می‌بیند که در ظاهر شبیه ADHD هستند، اما پس از ارزیابی کامل، معلوم می‌شود که چیز دیگری هستند (به عنوان مثال، اضطراب یا ناتوانی در یادگیری).

پزشکان در تشخیص بیش از حد ADHD تنها نیستند. در یک مطالعه در سال 2020، 10 درصد از آمریکایی‌ها کودکان خود را در مقیاس علائم ADHD بالا ارزیابی کردند، در مقایسه با 3-4 درصد از والدین سوئدی و نروژی. آزمایش‌های شناختی نشان داد که والدین آمریکایی علائم ADHD را با حاشیه زیادی بیش از حد گزارش کرده‌اند. والدین سوئدی و نروژی عموماً دقیق بودند.

استفاده از مفهوم "دستیابی به موفقیت تحصیلی بالاتر از هر چیز دیگری" بخشی از مشکل است، استفان هینشاو از دانشگاه کالیفرنیا در برکلی می‌گوید. این کمک نمی‌کند که آمریکایی‌ها با تبلیغات داروهای ADHD بمباران می‌شوند. فقط آمریکا و نیوزلند اجازه تبلیغات مستقیم داروهای تجویزی به مصرف‌کنندگان را می‌دهند.

با این حال، اغلب اوقات، فشار برای تشخیص ADHD از سوی مدارس ناشی می‌شود. قوانین پاسخگویی می‌توانند آنها را ترغیب کنند که برای دانش‌آموزان ضعیف، تشخیص ADHD بگیرند: آنها می‌توانند کودکان مبتلا به ADHD را در کلاس‌های آموزش ویژه قرار دهند و نتایج آزمون آنها را از گزارش‌دهی حذف کنند. دکتر هینشاو و دیگران دریافته‌اند که نرخ ADHD در ایالت‌هایی که قوانین پاسخگویی سخت‌گیرانه‌تری دارند، به ویژه برای کودکان فقیر، بالاتر است. در لوئیزیانا و می‌سی‌سی‌پی، ایالت‌های فقیر و پذیرندگان اولیه پاسخگویی مدارس، از هر شش کودک یک نفر مبتلا به ADHD تشخیص داده شده است.

در عین حال، والدین ثروتمند آمریکایی و مدارس رقابتی که فرزندان خود را در آن ثبت نام می‌کنند، وسوسه شده‌اند که از تسهیلات مدرسه برای ADHD، مانند زمان اضافی در امتحانات، سوء استفاده کنند. این در داده‌های مربوط به به اصطلاح "تعیین 504" نشان داده می‌شود، یک دسته معلولیت برای دانش‌آموزانی که انتظار می‌رود به اندازه سایر دانش‌آموزان یاد بگیرند، با تسهیلات خاص (نمرات آزمون آنها در میانگین مدرسه گنجانده می‌شود). تجزیه و تحلیلی توسط The Economist نشان داد که 7 درصد از دانش‌آموزان دبیرستانی در ثروتمندترین مناطق دارای تعیین 504 هستند، در مقایسه با 3 درصد از دانش‌آموزان در فقیرترین مناطق (به نمودار مراجعه کنید).

اگر کودکان به درستی تشخیص داده می‌شدند، نرخ ADHD در آمریکا چقدر بود؟ بر اساس مطالعه‌ای که در سال 2022 توسط دکتر نیگ و همکارانش بر روی 12000 کودک آمریکایی منتشر شد، 9 درصد از کودکان بر اساس پاسخ والدین در مورد علائم به تنهایی به عنوان مبتلا به ADHD طبقه‌بندی می‌شدند. اگر رتبه‌بندی والدین و معلمان لازم بود، تنها حدود 5 درصد از کودکان ADHD داشتند. هنگامی که محققان فراتر رفتند و مقیاس‌های استاندارد شده را در نظر گرفتند که نشان می‌دهد رفتار تا چه حد از رفتار معمولی برای سن کودک فاصله دارد، نرخ ADHD به 3.5 درصد کاهش یافت—که با نرخ سایر کشورهای غربی مطابقت دارد.¦

توضیحات (21 فوریه 2025): متن تغییر کرده است تا منعکس کننده نرخ تعیینات 504 در فقیرترین و ثروتمندترین دهک‌های درآمدی، همانطور که در نمودار نشان داده شده است، باشد. نسخه قبلی نرخ را برای فقیرترین و ثروتمندترین 1٪ داشت.