اشتراک
طرفداران مقامات انصارالله در جریان تظاهراتی علیه مداخله عربستان در یمن، در صنعا، ۹ اکتبر ۲۰۲۶ | محمد حویش/AFP/Getty Images
طرفداران مقامات انصارالله در جریان تظاهراتی علیه مداخله عربستان در یمن، در صنعا، ۹ اکتبر ۲۰۲۶ | محمد حویش/AFP/Getty Images
جهان خاورمیانه سیاست

بزرگ‌ترین پیروزی ایران تاکنون در آستانه تهدید آمریکا و عربستان

در یک نگاه چکیدهٔ خودکار موتور هوش مصنوعی افق آبی

پیشروی سریع انصارالله (حوثی‌ها) در یمن، که بخش بزرگی از جمعیت این کشور را تحت کنترل دارد، مواضع دولت مورد حمایت عربستان را به شدت تهدید می‌کند و می‌تواند به بزرگ‌ترین پیروزی منطقه‌ای برای ایران تبدیل شود. هفته گذشته نیروهای دولتی یمن ناچار شدند برای دفاع از عدن، مقر غیررسمی دولت، عقب‌نشینی کنند و همزمان مواضع کلیدی خود را در سواحل راهبردی دریای سرخ از دست دادند، در حالی که تعز همچنان تحت محاصره است. به گفته کارشناسان، اگر عدن سقوط کند، حوثی‌ها بر کل ساحل دریای سرخ یمن مسلط خواهند شد و به عنوان بازیگری همسو با ایران، بر هر دو گلوگاه حیاتی انتقال انرژی خلیج فارس به بازارهای جهانی یعنی تنگه هرمز و باب‌المندب نفوذ خواهند داشت؛ این امر تا حدی جایگزین از دست رفتن سوریه پس از سقوط اسد و تضعیف حزب‌الله خواهد شد و وزن محور مقاومت را از شامات به شبه‌جزیره عربستان منتقل می‌کند. انصارالله که پیشتر با هدف قرار دادن کشتی‌های تجاری در دریای سرخ اختلال گسترده‌ای در تجارت جهانی ایجاد کرده بود، اکنون به عنوان «مستقل‌ترین عضو محور مقاومت» و بازیگری قدرتمند ظاهر شده و به دلیل آسیب‌پذیری سایر متحدان ایران، ارزش راهبردی آن افزایش یافته است؛ به گونه‌ای که به گفته تحلیلگران، اکنون ایران بیشتر به حوثی‌ها نیاز دارد تا حوثی‌ها به ایران. در سوی دیگر، ضعف هماهنگی میان گروه‌های ضدحوثی، رقابت عربستان و امارات و فرسودگی ارتش یمن، عقب‌نشینی‌ها را تشدید کرده است. عربستان با جایگزینی فرمانده نیروهای مشترک، نشانه‌هایی از بازتنظیم رویکرد خود نشان داده و گزارش‌ها حاکی از آن است که ترامپ درخواست‌های ریاض برای مداخله نظامی مستقیم را رد کرده و امکان تأخیر در حملات بیشتر به ایران را بررسی می‌کند. کارشناسان تأکید می‌کنند که یمن دیگر تنها یک درگیری داخلی نیست، بلکه بخشی از معادله امنیتی گسترده‌تر منطقه‌ای و بین‌المللی است و هر تغییری در توازن قدرت آن بر امنیت خلیج فارس، دریای سرخ و تجارت جهانی اثر خواهد گذاشت.

پیشروی سریع یک جنبش قدرتمند همسو با ایران که بر اکثر جمعیت یمن حکومت می‌کند، مواضع باقی‌مانده تحت کنترل دولت مورد حمایت عربستان را تهدید می‌کند و می‌تواند نشانه پیروزی بزرگی برای ائتلاف منطقه‌ای جمهوری اسلامی باشد.

هفته گذشته فاجعه‌بار برای شورای رهبری ریاست جمهوری یمن بود. این نهاد حاکمیتی به رسمیت شناخته‌شده بین‌المللی، در ماه سپتامبر تعهد داده بود که ابتکار عمل را در ساحل غربی در برابر رقیب خود، انصارالله یا همان حوثی‌ها، بازپس گیرد، اما ناگزیر شد نیروهای خود را برای دفاع از عدن، مقر غیررسمی دولت از زمان تصرف صنعا توسط حوثی‌ها در سال ۲۰۱۴، به آنجا معطوف کند.

در همین حال، نیروهای دولتی مواضع کلیدی خود را در سواحل راهبردی دریای سرخ یمن از دست داده‌اند، در حالی که تعز، سومین شهر بزرگ کشور، همچنان محاصره شده و زیر فشار است.

در حالی که عربستان سعودی تلاش می‌کند پاسخی برای حمایت از متحد ضعیف‌شده خود سازماندهی کند، زخم‌های جنگی انصارالله نشان‌دهنده تغییر مهمی برای محور مقاومت به رهبری ایران است که از آغاز بحران خاورمیانه بیش از سه سال پیش، در سایر نقاط دچار عقب‌نشینی شده است.

«از نظر جغرافیایی، پیروزی حوثی‌ها مهم‌ترین دستاورد برای استراتژی منطقه‌ای ایران در بیش از یک دهه اخیر خواهد بود»، آرمان محمودیان، پژوهشگر مؤسسه امنیت ملی و جهانی دانشگاه جنوب فلوریدا، به نیوزویک گفت. «عقب‌نشینی دولت از منطقه باب‌المندب در آخر هفته جاری، بخش یمنی تنگه را از قبل تحت کنترل حوثی‌ها قرار داده است.»

او افزود: «اگر عدن سقوط کند، حوثی‌ها کل ساحل دریای سرخ یمن را در اختیار خواهند داشت. در آن صورت، بازیگری همسو با ایران بر روی هر دو مسیری که انرژی خلیج فارس از طریق آن‌ها به بازارهای جهانی می‌رسد، یعنی تنگه هرمز و مسیر دریای سرخ که عربستان برای دور زدن آن به آن تکیه می‌کند، مسلط خواهد شد. این امر تا حدی جایگزین از دست دادن سوریه خواهد شد، زیرا وزن محور مقاومت از شامات به شبه‌جزیره عربستان و دریای سرخ منتقل می‌شود.»

بازگشت و شکل‌گیری مجدد محور ایران

سقوط دولت بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه، در دسامبر ۲۰۲۴ به دست شورشیان، پایان عصر شبکه شرکای منطقه‌ای تهران را رقم زد.

این تحویل، ایران را از یک متحد دولتی کلیدی در محور مقاومت محروم کرد و مسیر زمینی حیاتی که برای تأمین شرکای منطقه‌ای خود، از جمله حزب‌الله لبنان، استفاده می‌شد را مختل ساخت. اسرائیل پس از یک کمپین نظامی شدید که حسن نصرالله، دبیرکل طولانی‌مدت این جنبش، و سایر فرماندهان و جنگجویان ارشد را کشت، در نوامبر ۲۰۲۴ به آتش‌بس با حزب‌الله رسید.

اما انصارالله از ابتدا نشان داده بود که چگونه می‌توان از دریا به عنوان سلاحی با اثرگذاری بسیار بیشتر از خشکی استفاده کرد. هدف قرار دادن کشتی‌های تجاری توسط این گروه، ترافیک عبوری از دریای سرخ را به شدت مختل کرد و شرکت‌های کشتیرانی را مجبور به تغییر مسیر کشتی‌ها به دور کی امید نیک آفریقای جنوبی نمود. این کمپین که پس از آغاز جنگ اسرائیل و حماس در اکتبر ۲۰۲۳ راه‌اندازی شد، توانایی حوثی‌ها در اختلال ایجاد در یکی از مهم‌ترین مسیرهای تجاری دریایی جهان را به نمایش گذاشت.

این پیشروی‌ها می‌توانند شبکه منطقه‌ای ایران را با افزایش توانایی آن در تهدید کشتیرانی از طریق دو نقطه گلوگاه دریایی حیاتی تقویت کنند: تنگه هرمز و باب‌المندب که دریای سرخ را به خلیج عدن متصل می‌کند.

ایران پس از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی در فوریه گذشته، با خفه کردن ترافیک عبوری از تنگه هرمز، توانایی خود را در اختلال ایجاد در کشتیرانی جهانی نشان داد. ادامه این درگیری، حزب‌الله و انصارالله را نیز دوباره به میدان جنگ کشاند؛ به طوری که انصارالله پس از حمله ژوئیه به فرودگاه صنعا توسط نیروهای دولتی یمن که در ائتلاف با عربستان عمل می‌کردند، عملیات خود را تشدید کرد.

با تصرف پایتخت در سال ۲۰۱۴ و سپس ایجاد کنترل بر اکثر جمعیت یمن، پیشروی انصارالله اکنون شبیه به وارونه شدن وضعیت سوریه است، در حالی که دولت یمن عقب‌نشینی می‌کند.

در همین حال، محمودیان اشاره کرد که موفقیت انصارالله، اهرم فشار بیشتری در رابطه با مشارکت خود با ایران به این گروه اعطا کرده است. وی استدلال کرد که انصارالله که از قبل به عنوان «مستقل‌ترین عضو محور مقاومت» تلقی می‌شود، به عنوان یک بازیگر قدرتمند مستقل ظاهر شده است.

«با تضعیف سایر اعضای محور، ارزش حوثی‌ها افزایش یافت»، محمودیان گفت. «حماس نابود شد، حزب‌الله آسیب جدی دید و سقوط اسد، پل زمینی ایران به شامات را از بین برد. این امر حوثی‌ها را به عضوی از محور تبدیل کرد که کمترین آسیب را دیده و بیشترین تمایل به پذیرش ریسک را دارد.»

«از زمان شروع جنگ در فوریه، رابطه تا حدی معکوس شده است: اکنون ایران بیشتر به حوثی‌ها نیاز دارد تا حوثی‌ها به ایران»، او افزود. «با محاصره بنادر ایرانی و چالش‌برانگیز بودن تنگه هرمز، حوثی‌ها فشاری در نقطه گلوگاه دوم، یعنی باب‌المندب، بر تهران وارد می‌کنند.»

یک جنگجوی وفادار به دولت به رسمیت شناخته‌شده بین‌المللی یمن در ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶، در امتداد خطوط مقدم در اطراف کوه میدان در استان تعز در غرب یمن، با یک مسلسل نصب‌شده بر روی موتورسیکلت به سمت مواضع انصارالله شلیک می‌کند.
یک جنگجوی وفادار به دولت به رسمیت شناخته‌شده بین‌المللی یمن در ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶، در امتداد خطوط مقدم در اطراف کوه میدان در استان تعز در غرب یمن، با یک مسلسل نصب‌شده بر روی موتورسیکلت به سمت مواضع انصارالله شلیک می‌کند | احمد الباشا/AFP/Getty Images

باربارا بودین، مدیر مؤسسه مطالعات دیپلماسی دانشگاه جورج‌تاون و سفیر سابق آمریکا در یمن، نیروهای انصارالله را «متحدان ایران، نه نیابتی‌های آن» تعریف کرد.

بحرانی فراتر از شبه‌جزیره

بودین به نیوزویک گفت که «هیچ غافلگیری‌ای» از اینکه حوثی‌ها نیروهای دولتی را عقب رانده‌اند، ندارد، و همچنین «هیچ غافلگیری‌ای» از اینکه نیروهای مورد حمایت امارات (تنها نیروهای ضد حوثی معتبر در طرف دولت) برای محافظت از عدن، که جواهر تاج منافع امارات در یمن است، بازآرایی شده‌اند، وجود ندارد.

سوالاتی درباره وضعیت ارتش ملی یمن مدت‌هاست که مطرح است. بقایای نیروهای مسلح پیش از جنگ داخلی، تحت تأثیر سال‌ها مشکلات مالی، وابستگی خارجی و خستگی ناشی از درگیری، تضعیف شده‌اند که این امر شکاف‌های سیاسی، قبیله‌ای و منطقه‌ای موجود را تشدید کرده است.

تنش‌ها میان نیروهای شورای رهبری ریاست جمهوری عمدتا مورد حمایت عربستان و شورای انتقالی جنوب که عمدتا توسط امارات پشتیبانی می‌شود، در اواخر سال گذشته به نقطه اوج رسید، زمانی که گروه جدایی‌طلب جنوبی تلاش کرد کنترل بخش‌هایی از جنوب و شرق یمن را به دست بگیرد. این حمله که در ابتدا موفقیت‌آمیز بود، در ژانویه با کمک ریاض معکوس شد.

این امر منجر به انحلال ظاهری گروه مورد حمایت ابوظبی شد، هرچند برخی اعضا این اقدام را مورد اعتراض قرار دادند. یکی از موثرترین گروه‌های ضد حوثی، تیپ‌های غول جنوبی، به مبارزه با آخرین پیشروی‌های انصارالله ادامه داده است، اگرچه چشم‌انداز موفقیت پایدار آن در میان آشفتگی‌های مداوم در جبهه گسترده‌تر ضد انصارالله، نامشخص باقی مانده است.

«عقب‌نشینی‌های اخیر عمدتا ناشی از هماهنگی ضعیف و فرماندهی و کنترل ناکارآمد میان گروه‌های ضد حوثی، دستورکارهای سیاسی و نظامی رقابتی، منابع محدود و آموزش ناهمگون است»، عادل دشله، پژوهشگر مرکز مطالعات راهبردی صنعا و عضو غیرمقیم مؤسسه فنلاند در خاورمیانه، به نیوزویک گفت.

«این ضعف‌ها، عملیات هماهنگ و اهداف استراتژیک مشترک را تضعیف کرده است»، دشله گفت. «اختلافات میان عربستان و امارات، هماهنگی را پیچیده‌تر کرده و عملکرد نظامی و سیاسی هر دو را آسیب رسانده است.»

عربستان روز دوشنبه نشانه‌هایی از بازتنظیم رویکرد خود ارائه داد و ژنرال لیفتنانت فهد بن حمد السلمان را با ژنرال فیاض الرویلی به عنوان فرمانده نیروهای مشترک جایگزین کرد. السلمان به عنوان مشاور وزیر دفاع منصوب شد.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا که دولت او در مه سال گذشته با انصارالله به آتش‌بس رسیده بود، طبق گزارش‌ها درخواست‌های عربستان برای مداخله نظامی مستقیم آمریکا را رد کرده است، در حالی که واشنگتن همچنان بر روی رویارویی خود با تهران تمرکز دارد.

رویترز روز شنبه گزارش داد که ترامپ در حال بررسی امکان تأخیر در حملات بیشتر به ایران است، مگر اینکه تهران یا انصارالله اقدامات تحریک‌آمیز جدیدی انجام دهند؛ این گزارش به نقل از سه منبع مطلع منتشر شده است.

اما در حالی که پیروزی انصارالله ضربه‌ای به دیدگاه‌های رقابتی ریاض و ابوظبی وارد خواهد کرد، پیامدهای آن فراتر از شبه‌جزیره عربستان احساس خواهد شد. دشله استدلال کرد که تثبیت کنترل بر مناطق کوهستانی مرتفع تعز و لحج «مزیت استراتژیکی» به این گروه در تلاش برای اعمال نفوذ بر تنگه باب‌المندب، «شریان حیاتی تجارت جهانی»، خواهد داد.

«به طور خلاصه، یمن دیگر تنها یک درگیری داخلی نیست، بلکه بخشی از معادله امنیتی گسترده‌تر منطقه‌ای و بین‌المللی است»، دشله گفت، «و هرگونه تغییر در توازن قدرت آن، بر امنیت خلیج فارس، دریای سرخ و تجارت جهانی تأثیر خواهد گذاشت.»

خبرنگاران و ویراستاران نیوزویک برای تولید این داستان از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، استفاده کردند. درباره مارتین بیشتر بدانید اینجا.

برای تماس با ویراستاران نیوزویک درباره این داستان: سامانتا بیچ و ریان مورگان.

اشتراک:
این گزارش ترجمه و بازنویسی خبری با موتور هوش مصنوعی افق آبی است و برای خوانندهٔ فارسی‌زبان بازتنظیم شده. منبع اصلی: newsweek.com