اشتراک
این پارچه مولکولی از چهار شبکه مولکولی (نشان داده شده به رنگ‌های سبز، نارنجی، بنفش و آبی) ساخته شده که بر روی هم و زیر هم بافته می‌شوند تا لایه‌ای با الگوی درهم تنیده ایجاد کنند. یک لایه از این ماده می‌تواند به دو شکل باشد: یکی که شبکه‌های مولکولی مختلف در آن به صورت مارپیچ ساعتگرد یکدیگر را قطع می‌کنند (چپ) و نسخه آینه‌ای (راست) که شبکه‌ها به صورت مارپیچ پادساعتگرد یکدیگر را قطع می‌کنند. منبع تصویر: دانشگاه تگزاس در آستین/دانشگاه چجیانگ
این پارچه مولکولی از چهار شبکه مولکولی (نشان داده شده به رنگ‌های سبز، نارنجی، بنفش و آبی) ساخته شده که بر روی هم و زیر هم بافته می‌شوند تا لایه‌ای با الگوی درهم تنیده ایجاد کنند. یک لایه از این ماده می‌تواند به دو شکل باشد: یکی که شبکه‌های مولکولی مختلف در آن به صورت مارپیچ ساعتگرد یکدیگر را قطع می‌کنند (چپ) و نسخه آینه‌ای (راست) که شبکه‌ها به صورت مارپیچ پادساعتگرد یکدیگر را قطع می‌کنند. منبع تصویر: دانشگاه تگزاس در آستین/دانشگاه چجیانگ
شیمی علوم مواد پایداری

شیمی‌دانان مولکول‌ها را به ماده‌ای قدرتمند جدید می‌بافند که مواد شیمیایی سمی را به دام می‌اندازد

در یک نگاه چکیدهٔ خودکار موتور هوش مصنوعی افق آبی

پژوهشگران دانشگاه تگزاس و دانشگاه چجیانگ با الهام از هنر کهن بافندگی، پارچه‌ای مولکولی ساخته‌اند که می‌تواند بنزن را از سیکلوهگزان جدا کند؛ دو ماده شیمیایی با نقاط جوش تقریباً یکسان که جداسازی آن‌ها به روش تقطیر معمول بسیار دشوار و پرمصرف است. این ماده از چهار شبکه مولکولی بافته‌شده تشکیل شده که بر روی هم و زیر هم قرار می‌گیرند و ساختاری محکم و خودجمع‌آرا ایجاد می‌کنند. ویژگی کایرالیته یا دست‌سنجی به پژوهشگران امکان می‌دهد آرایش لایه‌ها را کنترل کنند. پارچه حاصل فنری و ضخیم است و توانایی به دام انداختن بنزن را دارد. در آزمایش با مخلوطی حاوی مقادیر مساوی بنزن و سیکلوهگزان، یک بار استفاده ۹۷.۹ درصد بنزن را جذب کرد. این ماده قابل استفاده مجدد است و با گرم کردن، بنزن جذب‌شده تبخیر شده و برای دور بعدی آماده می‌شود. همچنین توانایی جداسازی ترکیبات تجاری دیگر را نیز نشان داده است. به گفته جاناتان سسلر، جداسازی شیمیایی یکی از بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان انرژی در جهان مدرن است و این فناوری می‌تواند کارایی را بهبود بخشد. پژوهشگران دانشگاه چجیانگ امکان استفاده در مقیاس صنعتی را نشان داده‌اند، اما تحلیل اقتصادی و هزینه نهایی هنوز مشخص نیست. در صورت عملی شدن، این فناوری می‌تواند انرژی مورد نیاز صنایعی مانند تولید نایلون، رنگ، پلی‌اورتان، فوم مبلمان و شوینده‌ها را کاهش دهد و ردپای زیست‌محیطی تولید را محدود کند. این تحقیق در مجله Nature منتشر شده است.

پارچه‌ای بافته شده در سطح مولکولی می‌تواند به کارخانه‌ها کمک کند تا مواد شیمیایی را با انرژی کمتری جدا کنند و راهی جدید به سوی تولید پایدارتر بگشاید.

کاهش اثرات زیست‌محیطی تولید فراتر از یافتن مواد پاک‌تر است. این امر همچنین به معنای یافتن راه‌هایی برای کاهش مصرف انرژی در فرآیندهای صنعتی و تولید ضایعات خطرناک کمتر است. یکی از رویکردهای امیدبخش از مکانی غیرمنتظره سرچشمه گرفته است: هنر کهن بافندگی.

پژوهشگران دانشگاه تگزاس در آستین و دانشگاه چجیانگ پارچه‌ای مولکولی بافت توسعه داده‌اند که می‌تواند بنزن را از سیکلوهگزان، دو ماده شیمیایی که جداسازی آن‌ها با روش‌های معمول بسیار دشوار است، جدا کند. این ماده می‌تواند راهی کارآمدتر از نظر انرژی برای مدیریت جداسازی شیمیایی ارائه دهد و پتانسیل کاهش نیازهای انرژی صنایعی را دارد که نایلون، رنگ، پلی‌اورتان، فوم مبلمان و شوینده‌ها تولید می‌کنند. این تحقیق در مجله Nature منتشر شد.

سیکلوهگزان یک ماده شیمیایی صنعتی مهم است که برای تولید طیف وسیعی از محصولات روزمره استفاده می‌شود. این ماده معمولاً از بنزن، یک سرطان‌زای شناخته شده، تولید می‌شود که می‌تواند به عنوان یک محصول جانبی ناخواسته نیز باقی بماند. حذف بنزن ضروری است، اما این دو ماده شیمیایی نقاط جوش تقریباً یکسانی دارند که جداسازی معمول را دشوار می‌سازد.

مجموعه‌های شیمیایی معمولاً به تقطیر، فرآیندی که مخلوط‌ها را برای جداسازی مواد بر اساس نقاط جوش آن‌ها گرم می‌کند، تکیه می‌کنند. موادی که نقاط جوش کاملاً متفاوتی دارند می‌توانند در دماهای مختلف تبخیر شوند و امکان جمع‌آوری جداگانه یکی از آن‌ها را فراهم می‌آورند. اما بنزن و سیکلوهگزان تقریباً در همان دما تبخیر می‌شوند و تمایل دارند به سختی از هم جدا شوند. این فرآیند اغلب نیازمند افزودنی‌های اضافی و مقدار قابل توجهی انرژی است.

«مقادیر باورنکردنی انرژی صرف جداسازی شیمیایی می‌شود. این یکی از بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان انرژی در جهان مدرن است»، گفت جاناتان سسلر، شیمی‌دان دانشگاه تگزاس و یکی از نویسندگان مسئول مطالعه. «به نوعی، ما با استفاده از یکی از قدیمی‌ترین فناوری‌های بشریت یعنی بافندگی، به چالش بهبود کارایی پاسخ می‌دهیم. شگفت‌انگیز است که همان اصل درهم تنیدن در سطح مولکولی نیز کار می‌کند.»

پارچه‌ای بافته شده از شبکه‌های مولکولی

پژوهشگران ماده‌ای از چهار شبکه مولکولی ساختند که بر روی هم و زیر هم بافته می‌شوند و ساختاری متصل به هم را تشکیل می‌دهند. هر لایه می‌تواند یکی از دو آرایش آینه‌ای را اتخاذ کند. در یکی، شبکه‌ها به صورت مارپیچ ساعتگرد یکدیگر را قطع می‌کنند، در حالی که دیگری از مارپیچ پادساعتگرد پیروی می‌کند. این ویژگی که به عنوان کایرالیته یا دست‌سنجی (Chirality) شناخته می‌شود، به پژوهشگران اجازه می‌دهد هنگام انباشتن لایه‌ها بین این دو آرایش جابه‌جا شوند.

ماده حاصل، پارچه‌ای فنری و ضخیم تشکیل می‌دهد که می‌تواند بنزن را از یک مخلوط به دام بیندازد. ساختار چند رشته‌ای و درهم تنیده آن همچنین آن را از پارچه‌های معمولی که با بافتن رشته‌های منفرد در یک لایه ساخته می‌شوند، محکم‌تر می‌کند.

ویدیویی نشان دهنده نحوه خودجمع‌آرایی و انباشتن این لایه‌ها را تماشا کنید. منبع: دانشگاه تگزاس در آستین

برخلاف موادی که به فرآیندهای پیچیده تولید نیاز دارند، این پارچه مولکولی خودجمع‌آرا است. ساختار شیمیایی آن به طور طبیعی شبکه‌ها را به سمت آرایش بافته شده هدایت می‌کند.

«همه چیز بر اساس شیمی زیربنایی خودش همگرا می‌شود که بسیار جذاب است زیرا امکان ایجاد این مواد جدید را به شیوه‌ای آسان فراهم می‌کند»، گفت سسلر.

فیلتراسیون قابل استفاده مجدد می‌تواند نیازهای انرژی صنعتی را کاهش دهد

این پارچه همچنین قابل استفاده مجدد است. پس از جذب بنزن از یک مخلوط شیمیایی، پژوهشگران ماده را گرم می‌کنند تا بنزن به دام افتاده تبخیر شود و آن را برای دور بعدی جداسازی آماده می‌سازند.

سسلر و تیم دانشگاه چجیانگ به رهبری پروفسورها فیه هوانگ و گوانگ‌فن لی، این ماده را با استفاده از مخلوطی حاوی مقادیر مساوی بنزن و سیکلوهگزان آزمایش کردند. یک کاربرد ۹۷.۹ درصد بنزن را جذب کرد. عبورهای متعدد می‌تواند جداسازی اضافی برای فرآیندهایی که به خلوص بیشتر نیاز دارند، فراهم آورد.

پژوهشگران همچنین نشان دادند که این ماده می‌تواند چندین ترکیب دیگر مورد علاقه تجاری را جدا کند، که نشان می‌دهد کاربردهای بالقوه آن فراتر از بنزن و سیکلوهگزان است.

در دانشگاه چجیانگ، تیم نشان داده است که چگونه می‌توان از این پارچه در مقیاس بزرگ‌تر و صنعتی استفاده کرد. با این حال، تحلیل اقتصادی هنوز تکمیل نشده است، بنابراین هزینه نهایی و عملی بودن تجاری آن همچنان نامشخص است.

اگر این فناوری عملی ثابت شود، می‌تواند راهی برای تولیدکنندگان فراهم کند تا انرژی مورد نیاز برای جداسازی مواد شیمیایی صنعتی را کاهش دهند. بهبود این فرآیندها می‌تواند به محدود کردن ردپای زیست‌محیطی تولید کمک کند، به ویژه در صنایعی که به سیکلوهگزان و سایر ترکیبات مهم تجاری وابسته هستند.

منبع: «یک پارچه مولکولی بافت سه‌محوره رتیکولار دو بعدی» توسط منگبین وانگ، شویی فانگ، شودونگ شیاو، ژوون گوئو، تیانیو شان، هان هان، چون تانگ، دینگ شیاو، گوانگوئو وانگ، ژونگون لیو، بوهان ژائو، شانگ لی، مینگ لیو، یان-فنگ وانگ، جینبو لی، مینگ لی، لییا چن، ژنگلین دو، چونگ یائو، ییژائو دو، جی‌یونگ لیو، جی. فریزر استودارت، جاناتان ال. سسلر، گوانگ‌فن لی و فیه هوانگ، ۴ نوامبر ۲۰۲۶، Nature.
DOI: 10.1038/s41586-026-11218-8

کار در دانشگاه تگزاس توسط بنیاد رابرت اِی. ولچ حمایت شد و کار در خارج از کشور توسط بنیاد ملی علوم طبیعی چین، بنیاد علوم طبیعی استان چجیانگ چین، برنامه تحقیقات و توسعه «پیشگام» و «غاز پیشرو» چجیانگ، وزارت آموزش چین و بنیاد علوم پسادکتری چین حمایت شد.

اشتراک:
این گزارش ترجمه و بازنویسی خبری با موتور هوش مصنوعی افق آبی است و برای خوانندهٔ فارسی‌زبان بازتنظیم شده. منبع اصلی: scitechdaily.com