اشتراک
تصویرسازی: اولیویه هایلایگرز
تصویرسازی: اولیویه هایلایگرز
کسب‌وکار فناوری مالی

چرا باید انتظار سقوط هوش مصنوعی را داشته باشید

اما لزوماً نه یک فاجعه مالی

در یک نگاه چکیدهٔ خودکار موتور هوش مصنوعی افق آبی

آیا خبر می‌تواند دراماتیک‌تر باشد؟ مدل‌های هوش مصنوعی همچنان قدرتمندتر و سریع‌تر از پیش‌بینی‌ها رشد می‌کنند و هفته آینده انتظار می‌رود آنتروپیک، سازنده مدل‌های مرزی، سهام خود را در بزرگ‌ترین عرضه اولیه تاریخ حوزه هوش مصنوعی وارد بورس کند. با این حال، رونق هوش مصنوعی از برخی جهات ناپایدار به نظر می‌رسد؛ رسوایی‌های صنعت انویدیا، فشار سیاسی دموکرات‌ها بر مراکز داده و غول‌های فناوری، و نگرانی از ورشکستگی بزرگ در بخش فناوری، پرسش‌هایی جدی ایجاد کرده است. تاریخ نشان می‌دهد بسیاری از فناوری‌های گذشته ابتدا سرخوشی بازار و سپس ناامیدی به همراه داشتند؛ حتی وقتی فناوری زیربنایی انقلابی از آب درآمد، سرمایه‌گذاران در پیش‌بینی برنده نهایی ضعیف عمل کردند. مقیاس سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی عظیم است؛ طبق پیش‌بینی‌ها سالانه ۳.۶ درصد از تولید ناخالص داخلی آمریکا بین سال‌های ۲۰۲۵ تا ۲۰۳۲ صرف این حوزه می‌شود. ده سهم برتر با بیشترین ریسک هوش مصنوعی نزدیک به ۴۰ درصد شاخص S&P ۵۰۰ را تشکیل می‌دهند و سهام شرکت‌ها به ۳۸ درصد ثروت خالص خانوارهای آمریکایی رسیده که بالاتر از اوج رونق دات‌کام است. این نگرانی‌ها باعث شده سهام طی شش ماه تقریباً ثابت بماند و پس از انتخابات میان‌دوره‌ای، شاخص نزدک در یک روز ۵.۵ درصد سقوط کند. بدبینان می‌گویند عرضه عمومی آنتروپیک می‌تواند چشم‌انداز واقعی آن را آشکار کرده و به فروپاشی کلی بازار منجر شود، زیرا این شرکت و اوپن‌ای‌آی کل زنجیره تأمین هوش مصنوعی را تغذیه می‌کنند. اما خبر خوب این است که پیامدها این بار احتمالاً قابل مدیریت خواهد بود؛ سقوطی به سبک دات‌کام ممکن است رخ دهد، ولی بحران مالی عمیق بعیدتر است. بیشتر هزینه‌های سرمایه‌ای آمریکا در هوش مصنوعی صرف تجهیزات وارداتی مانند تراشه می‌شود، بنابراین ریسک مستقیم اقتصاد آمریکا نسبت به این رونق پایین‌تر است. شرایط مالی نیز متفاوت است؛ در دهه ۱۸۷۰ بانک مرکزی وجود نداشت و واکنش به سقوط، سیاست پولی انقباضی بود. همچنین شیوه تأمین مالی رونق هوش مصنوعی دلگرم‌کننده است، زیرا موجودی سرمایه عمدتاً از طریق سهام تأمین شده و اهرم مالی شرکت‌های بزرگ فناوری پایین است. در صورت وقوع سقوط، ممکن است رکودی کم‌عمق مشابه سال ۲۰۰۱ رخ دهد، اما برای بحرانی بسیار بدتر باید همزمان فاجعه دیگری مانند وحشت در بازار اوراق قرضه یا جنگ رخ دهد. آنچه اهمیت بیشتری دارد، سرنوشت خود فناوری است؛ سقوط مالی احتمالاً پیشرفت سرسام‌آور هوش مصنوعی را متوقف نخواهد کرد.

آیا خبر می‌تواند دراماتیک‌تر باشد؟ مدل‌های هوش مصنوعی همچنان قدرتمندتر می‌شوند، سریع‌تر از آنچه تقریباً هر کسی پیش‌بینی کرده بود. هفته آینده انتظار می‌رود شرکت آنتروپیک، سازنده مدل‌های مرزی، سهام خود را در عرضه اولیه عمومی (IPO) که ممکن است بزرگ‌ترین IPO تاریخ در حوزه AI باشد، وارد بورس کند. با این حال، از برخی جهات رونق AI ناپایدار به نظر می‌رسد. رسوایی جنسی و جاسوسی صنعت انویدیا، بزرگ‌ترین تولیدکننده تراشه را تکان داده است. حزب دموکرات آمریکا پس از پیروزی در انتخابات میان‌دوره‌ای، آماده حمله به مراکز داده و غول‌های فناوری نزدیک به ترامپ است. برخی نگران هستند که ورشکستگی بزرگی در بخش فناوری در راه باشد. جهان چقدر باید نگران باشد؟

تاریخ سرنخ‌هایی ارائه می‌دهد. بسیاری از فناوری‌های گذشته، از کانال‌ها و راه‌آهن گرفته تا اینترنت، ابتدا سرخوشی بازار و سپس ناامیدی را به همراه آوردند. شرط‌بندی‌ها روی آن‌ها شکست خورد، حتی با وجود اینکه فناوری‌های زیربنایی آن‌ها انقلابی ثابت شدند.

حتی خوش‌بینان تکنولوژیک مانند اکونومیست باید امروز نگران فشارهای اقتصادی باشند. مقیاس سرمایه‌گذاری مورد انتظار در AI عظیم است؛ طبق یک پیش‌بینی، به طور متوسط سالانه ۳.۶ درصد از GDP آمریکا بین سال‌های ۲۰۲۵ تا ۲۰۳۲. سهام مرتبط با AI روندی سرگردان و پرشتاب داشته‌اند: ده سهم برتر با بیشترین ریسک در حوزه AI اکنون نزدیک به ۴۰ درصد شاخص S&P ۵۰۰ آمریکا را تشکیل می‌دهند. سهام شرکت‌ها به ۳۸ درصد از خالص ثروت خانوارهای آمریکایی رسیده است؛ تقریباً یک چهارم بالاتر از اوج رونق دات‌کام. همچنین در ۱۲ ماه منتهی به آگوست، ورودی خالص سرمایه خارجی به سهام آمریکا برای اولین بار از ۱ تریلیون دلار عبور کرد، چندین برابر کل دهه ۲۰۱۰.

نگرانی‌ها درباره پایداری همه این موارد باعث شده است که سهام طی شش ماه تقریباً ثابت بماند. پس از انتخابات میان‌دوره‌ای، شاخص NASDAQ شرکت‌های فناوری در یک روز ۵.۵ درصد سقوط کرد، زیرا سرمایه‌گذاران نگران بودند که دموکرات‌ها مانع توسعه مراکز داده شوند. قیمت سهام انویدیا، که ترازنامه‌اش پایه و اساس بخش زیادی از صنعت AI است، از اوج خود نزدیک به ۳۰ درصد کاهش یافته است. استدلال بدبینان این است که هنگام عرضه عمومی آنتروپیک، چشم‌اندازهای آن در قیمت سهامش برای همه آشکار خواهد شد و افت آن می‌تواند منجر به فروپاشی کلی بازار شود. آنتروپیک و رقیب اصلی‌اش، اوپنAI، شرکت‌های رو به مشتری هستند که کل زنجیره تأمین AI، شامل مراکز داده، طراحان تراشه و تولیدکنندگان تراشه را تغذیه می‌کنند. اگر فروش کافی نداشته باشند یا نتوانند قیمت‌های بالایی مطالبه کنند، فاجعه در راه است.

اینکه سرمایه‌گذاران درآمد حاصل از AI را بیش از حد تخمین زده باشند، اشتباهی همسو با تاریخ مالی است. خبر خوب این است که پیامدها این بار احتمالاً قابل مدیریت خواهد بود. سقوط بازار سهام به سبک دات‌کام ممکن است رخ دهد؛ اما بحران مالی عمیق بسیار بعیدتر است.

سقوط کیتی هاوک

در گذشته، سرمایه‌گذارانی که فناوری‌های جدید داغ را شناسایی کردند، اغلب در پیش‌بینی اینکه چه کسی از آن‌ها سود خواهد برد، ضعیف عمل کردند. وارن بافت، سرمایه‌دار افسانه‌ای آمریکایی، در سال ۲۰۰۸ نوشت: «اگر یک سرمایه‌دار دوراندیش در کیتی هاوک حاضر بوده، با شلیک به اورویل (برادر رایت) لطف بزرگی به جانشینان خود می‌کرد»، اشاره‌ای به سودآوری پایین خطوط هوایی. بسیاری از کسانی که در دهه ۱۹۹۰ ساخت کابل‌های فیبر نوری را تأمین مالی کردند، تمام سرمایه خود را از دست دادند؛ این شرکت‌های فناوری بودند که کسب‌وکارهایی بر پایه آن زیرساخت بنا کردند و پول چاپ کردند.

دیدن اینکه چگونه ورشکستگی می‌تواند اکنون رخ دهد، آسان است. بخش زیادی از درآمد آنتروپیک از استارتاپ‌های AI پشتیبانی‌شده توسط سرمایه خطرپذیر می‌آید و ممکن است در زمان فشار اقتصادی خشک شود. سازندگان مدل در آمریکا تنها حدود شش ماه جلوتر از رقبای چینی هستند که عملاً مدل‌ها را رایگان ارائه می‌دهند. همان‌طور که گزارش می‌کنیم، ارزش‌گذاری‌های بالای آنتروپیک و اوپنAI فرض می‌کند که آن‌ها از رقبا فاصله بیشتری خواهند گرفت یا مدل‌های کسب‌وکار جدیدی توسعه می‌دهند که از پیشروی اندک خود بهتر بهره ببرند.

بدبین‌ترین پیش‌بینان، الهام‌گرفته از کتابی برجسته، می‌گویند شکست آن‌ها منجر به سقوطی مانند ورشکستگی راه‌آهن در سال ۱۸۷۳ خواهد شد؛ آخرین باری که چنین حجم عظیمی از سرمایه‌گذاری نسبت به GDP انجام شد. در آن زمان، بازده ناامیدکننده منجر به فاجعه مالی شد که تورم منفی و طولانی‌ترین رکورد رکود در تاریخ آمریکا را رقم زد.

خوشبختانه این مقایسه بی‌پایه است. بیشتر هزینه‌های سرمایه‌ای آمریکا در AI صرف تجهیزات وارداتی مانند تراشه‌ها می‌شود. بنابراین ریسک مستقیم اقتصاد آمریکا نسبت به این رونق بسیار پایین‌تر است؛ شاید ۰.۳ درصد از GDP. فشار AI برای اقتصاد تایوان (با نرخ رشد سالانه ۱۴ درصد) بسیار بدتر از آمریکا خواهد بود. شرایط مالی نیز کاملاً متفاوت است. در دهه ۱۸۷۰ هیچ بانک مرکزی وجود نداشت و واکنش به سقوط، سیاست‌های پولی انقباضی بود، نه کاهش نرخ بهره‌ای که امروزه ایجاد می‌شود.

شیوه تأمین مالی رونق AI نیز دلگرم‌کننده است. بدترین سقوط‌ها—از جمله سقوط ۱۸۷۳—پس از رونق‌هایی رخ داد که عمدتاً با بدهی تأمین مالی شده بودند (و این اعتبارات خانوارهای مفرط، نه وام‌های شرکتی، پرچم قرمز اصلی است). درست است که صنعت AI برای سرمایه‌گذاری بسیار بیشتر از دو یا سه سال پیش، زمانی که سرمایه‌گذاری‌ها عمدتاً توسط جریان‌های نقدی عظیم غول‌های فناوری تأمین می‌شد، قرض می‌گیرد. اما موجودی سرمایه AI انباشته‌شده هنوز عمدتاً از طریق سهام تأمین مالی شده است. پنج «هایپراسکیلر» (مالکان بزرگ مراکز داده AI) بدهی‌ها و تعهدات اجاره‌ای معادل حدود ۳۰ درصد ارزش دفتری یا تنها ۶ درصد ارزش بازار خود دارند؛ کسب‌وکارهای قدیمی آن‌ها همچنان بسیار سودآور است. اهرم مالی انویدیا ناچیز است. بدهی‌های AI نتوانسته‌اند وام‌دهی به بخش غیرمالی آمریکا را نسبت به GDP از روند بلندمدت آن فراتر ببرند.

پس در صورت وقوع سقوط ناشی از AI چه اتفاقی ممکن است بیفتد؟ خانوارها، با تحمل زیان‌های بازار سهام، کمتر خرج خواهند کرد. شرکت‌هایی با اهرم مالی بالا، از جمله بسیاری از استارتاپ‌های مرکز داده «نئوکلاود»، ممکن است ورشکست شوند. ممکن است یک رکود کم‌عمق در آمریکا رخ دهد، مشابه رکود سال ۲۰۰۱. برای اینکه اوضاع بسیار بدتر شود، سقوط AI باید همزمان با فاجعه دیگری مانند وحشت در بازار اوراق قرضه یا جنگ رخ دهد. این امکان‌پذیر است: بدهی چندین کشور ثروتمند به طور خطرناکی بالاست و برخی رهبران جهانی به طور غیرقابل پیش‌بینی خصمانه رفتار می‌کنند. اما فعلاً، این محتمل‌ترین نتیجه نیست.

آنچه اهمیت بیشتری دارد، سرنوشت خودِ فناوری است. غول‌های سیلیکون ولی معتقدند که زیرساخت لازم برای ساخت هوش فوق‌العاده را از قبل دارند. برخی پیش‌بینی می‌کنند که بهبود بازگشتی—یعنی ساخت AIهای قدرتمندتر توسط AIها بدون دخالت انسان—می‌تواند همین سال آینده رخ دهد. واکنش شدید سیاسی همچنان می‌تواند پیشرفت سرسام‌آور AI را متوقف کند. اما سقوط مالی احتمالاً چنین نخواهد کرد. ■

فقط برای مشترکین: برای دیدن اینکه چگونه جلد هفته خود را طراحی می‌کنیم، در خبرنامه هفتگی داستان جلد ما ثبت‌نام کنید.

اشتراک:
این گزارش ترجمه و بازنویسی خبری با موتور هوش مصنوعی افق آبی است و برای خوانندهٔ فارسی‌زبان بازتنظیم شده. منبع اصلی: economist.com