آیا خبر میتواند دراماتیکتر باشد؟ مدلهای هوش مصنوعی همچنان قدرتمندتر میشوند، سریعتر از آنچه تقریباً هر کسی پیشبینی کرده بود. هفته آینده انتظار میرود شرکت آنتروپیک، سازنده مدلهای مرزی، سهام خود را در عرضه اولیه عمومی (IPO) که ممکن است بزرگترین IPO تاریخ در حوزه AI باشد، وارد بورس کند. با این حال، از برخی جهات رونق AI ناپایدار به نظر میرسد. رسوایی جنسی و جاسوسی صنعت انویدیا، بزرگترین تولیدکننده تراشه را تکان داده است. حزب دموکرات آمریکا پس از پیروزی در انتخابات میاندورهای، آماده حمله به مراکز داده و غولهای فناوری نزدیک به ترامپ است. برخی نگران هستند که ورشکستگی بزرگی در بخش فناوری در راه باشد. جهان چقدر باید نگران باشد؟
تاریخ سرنخهایی ارائه میدهد. بسیاری از فناوریهای گذشته، از کانالها و راهآهن گرفته تا اینترنت، ابتدا سرخوشی بازار و سپس ناامیدی را به همراه آوردند. شرطبندیها روی آنها شکست خورد، حتی با وجود اینکه فناوریهای زیربنایی آنها انقلابی ثابت شدند.
حتی خوشبینان تکنولوژیک مانند اکونومیست باید امروز نگران فشارهای اقتصادی باشند. مقیاس سرمایهگذاری مورد انتظار در AI عظیم است؛ طبق یک پیشبینی، به طور متوسط سالانه ۳.۶ درصد از GDP آمریکا بین سالهای ۲۰۲۵ تا ۲۰۳۲. سهام مرتبط با AI روندی سرگردان و پرشتاب داشتهاند: ده سهم برتر با بیشترین ریسک در حوزه AI اکنون نزدیک به ۴۰ درصد شاخص S&P ۵۰۰ آمریکا را تشکیل میدهند. سهام شرکتها به ۳۸ درصد از خالص ثروت خانوارهای آمریکایی رسیده است؛ تقریباً یک چهارم بالاتر از اوج رونق داتکام. همچنین در ۱۲ ماه منتهی به آگوست، ورودی خالص سرمایه خارجی به سهام آمریکا برای اولین بار از ۱ تریلیون دلار عبور کرد، چندین برابر کل دهه ۲۰۱۰.
نگرانیها درباره پایداری همه این موارد باعث شده است که سهام طی شش ماه تقریباً ثابت بماند. پس از انتخابات میاندورهای، شاخص NASDAQ شرکتهای فناوری در یک روز ۵.۵ درصد سقوط کرد، زیرا سرمایهگذاران نگران بودند که دموکراتها مانع توسعه مراکز داده شوند. قیمت سهام انویدیا، که ترازنامهاش پایه و اساس بخش زیادی از صنعت AI است، از اوج خود نزدیک به ۳۰ درصد کاهش یافته است. استدلال بدبینان این است که هنگام عرضه عمومی آنتروپیک، چشماندازهای آن در قیمت سهامش برای همه آشکار خواهد شد و افت آن میتواند منجر به فروپاشی کلی بازار شود. آنتروپیک و رقیب اصلیاش، اوپنAI، شرکتهای رو به مشتری هستند که کل زنجیره تأمین AI، شامل مراکز داده، طراحان تراشه و تولیدکنندگان تراشه را تغذیه میکنند. اگر فروش کافی نداشته باشند یا نتوانند قیمتهای بالایی مطالبه کنند، فاجعه در راه است.
اینکه سرمایهگذاران درآمد حاصل از AI را بیش از حد تخمین زده باشند، اشتباهی همسو با تاریخ مالی است. خبر خوب این است که پیامدها این بار احتمالاً قابل مدیریت خواهد بود. سقوط بازار سهام به سبک داتکام ممکن است رخ دهد؛ اما بحران مالی عمیق بسیار بعیدتر است.
سقوط کیتی هاوک
در گذشته، سرمایهگذارانی که فناوریهای جدید داغ را شناسایی کردند، اغلب در پیشبینی اینکه چه کسی از آنها سود خواهد برد، ضعیف عمل کردند. وارن بافت، سرمایهدار افسانهای آمریکایی، در سال ۲۰۰۸ نوشت: «اگر یک سرمایهدار دوراندیش در کیتی هاوک حاضر بوده، با شلیک به اورویل (برادر رایت) لطف بزرگی به جانشینان خود میکرد»، اشارهای به سودآوری پایین خطوط هوایی. بسیاری از کسانی که در دهه ۱۹۹۰ ساخت کابلهای فیبر نوری را تأمین مالی کردند، تمام سرمایه خود را از دست دادند؛ این شرکتهای فناوری بودند که کسبوکارهایی بر پایه آن زیرساخت بنا کردند و پول چاپ کردند.
دیدن اینکه چگونه ورشکستگی میتواند اکنون رخ دهد، آسان است. بخش زیادی از درآمد آنتروپیک از استارتاپهای AI پشتیبانیشده توسط سرمایه خطرپذیر میآید و ممکن است در زمان فشار اقتصادی خشک شود. سازندگان مدل در آمریکا تنها حدود شش ماه جلوتر از رقبای چینی هستند که عملاً مدلها را رایگان ارائه میدهند. همانطور که گزارش میکنیم، ارزشگذاریهای بالای آنتروپیک و اوپنAI فرض میکند که آنها از رقبا فاصله بیشتری خواهند گرفت یا مدلهای کسبوکار جدیدی توسعه میدهند که از پیشروی اندک خود بهتر بهره ببرند.
بدبینترین پیشبینان، الهامگرفته از کتابی برجسته، میگویند شکست آنها منجر به سقوطی مانند ورشکستگی راهآهن در سال ۱۸۷۳ خواهد شد؛ آخرین باری که چنین حجم عظیمی از سرمایهگذاری نسبت به GDP انجام شد. در آن زمان، بازده ناامیدکننده منجر به فاجعه مالی شد که تورم منفی و طولانیترین رکورد رکود در تاریخ آمریکا را رقم زد.
خوشبختانه این مقایسه بیپایه است. بیشتر هزینههای سرمایهای آمریکا در AI صرف تجهیزات وارداتی مانند تراشهها میشود. بنابراین ریسک مستقیم اقتصاد آمریکا نسبت به این رونق بسیار پایینتر است؛ شاید ۰.۳ درصد از GDP. فشار AI برای اقتصاد تایوان (با نرخ رشد سالانه ۱۴ درصد) بسیار بدتر از آمریکا خواهد بود. شرایط مالی نیز کاملاً متفاوت است. در دهه ۱۸۷۰ هیچ بانک مرکزی وجود نداشت و واکنش به سقوط، سیاستهای پولی انقباضی بود، نه کاهش نرخ بهرهای که امروزه ایجاد میشود.
شیوه تأمین مالی رونق AI نیز دلگرمکننده است. بدترین سقوطها—از جمله سقوط ۱۸۷۳—پس از رونقهایی رخ داد که عمدتاً با بدهی تأمین مالی شده بودند (و این اعتبارات خانوارهای مفرط، نه وامهای شرکتی، پرچم قرمز اصلی است). درست است که صنعت AI برای سرمایهگذاری بسیار بیشتر از دو یا سه سال پیش، زمانی که سرمایهگذاریها عمدتاً توسط جریانهای نقدی عظیم غولهای فناوری تأمین میشد، قرض میگیرد. اما موجودی سرمایه AI انباشتهشده هنوز عمدتاً از طریق سهام تأمین مالی شده است. پنج «هایپراسکیلر» (مالکان بزرگ مراکز داده AI) بدهیها و تعهدات اجارهای معادل حدود ۳۰ درصد ارزش دفتری یا تنها ۶ درصد ارزش بازار خود دارند؛ کسبوکارهای قدیمی آنها همچنان بسیار سودآور است. اهرم مالی انویدیا ناچیز است. بدهیهای AI نتوانستهاند وامدهی به بخش غیرمالی آمریکا را نسبت به GDP از روند بلندمدت آن فراتر ببرند.
پس در صورت وقوع سقوط ناشی از AI چه اتفاقی ممکن است بیفتد؟ خانوارها، با تحمل زیانهای بازار سهام، کمتر خرج خواهند کرد. شرکتهایی با اهرم مالی بالا، از جمله بسیاری از استارتاپهای مرکز داده «نئوکلاود»، ممکن است ورشکست شوند. ممکن است یک رکود کمعمق در آمریکا رخ دهد، مشابه رکود سال ۲۰۰۱. برای اینکه اوضاع بسیار بدتر شود، سقوط AI باید همزمان با فاجعه دیگری مانند وحشت در بازار اوراق قرضه یا جنگ رخ دهد. این امکانپذیر است: بدهی چندین کشور ثروتمند به طور خطرناکی بالاست و برخی رهبران جهانی به طور غیرقابل پیشبینی خصمانه رفتار میکنند. اما فعلاً، این محتملترین نتیجه نیست.
آنچه اهمیت بیشتری دارد، سرنوشت خودِ فناوری است. غولهای سیلیکون ولی معتقدند که زیرساخت لازم برای ساخت هوش فوقالعاده را از قبل دارند. برخی پیشبینی میکنند که بهبود بازگشتی—یعنی ساخت AIهای قدرتمندتر توسط AIها بدون دخالت انسان—میتواند همین سال آینده رخ دهد. واکنش شدید سیاسی همچنان میتواند پیشرفت سرسامآور AI را متوقف کند. اما سقوط مالی احتمالاً چنین نخواهد کرد. ■
فقط برای مشترکین: برای دیدن اینکه چگونه جلد هفته خود را طراحی میکنیم، در خبرنامه هفتگی داستان جلد ما ثبتنام کنید.