سیستم دهه‌ها قدیمی که صنعت مس برای قیمت‌گذاری مواد معدنی استخراج شده از آن استفاده می‌کند، در مواجهه با کمبود شدید در حال فروپاشی است.
حداقل از دهه ۱۹۸۰، یک مذاکره سالانه میان یک شرکت معدنی پیشرو و یک ذوب‌خانه بزرگ مس، یک قیمت «بنچمارک» سالانه تعیین می‌کرد که در سراسر بازار برای تعیین نحوه تقسیم سود بین این دو غول صنعتی در تولید مس مورد استفاده قرار می‌گرفت.
اما با نزدیک شدن به اوج مذاکرات قراردادی سالانه، تعداد معاملات مرتبط با قیمت بنچمارک به شدت کاهش یافته و طبق گزارش مشاور گروه CRU، قرار است سال آینده بیشتر نیز کاهش یابد.
این تغییر یک آشفتگی بزرگ است که قیمت‌گذاری بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار در سال از کنسانتره مس (که به نام کنسانتره شناخته می‌شود) را تحت تأثیر قرار می‌دهد. انتقال مشابهی که تقریباً دو دهه پیش در بازار آهن رخ داد، منجر به کسب سودهای کلان برای معدن‌کاران شد.
در قالب قراردادهای تامین سالانه، معدن‌کاران معمولاً کارمزدهای ثابت درمان و پالایش را از قیمت کنسانتره کسر می‌کنند تا هزینه ذوب آن‌ها به مس نهایی را پوشش دهند. برای دهه‌ها، اولین معامله انجام شده بین یک خریدار و فروشنده بزرگ به عنوان بنچمارکی عمل می‌کرد که بقیه صنعت از آن پیروی می‌کرد.
در چند سال گذشته، محدودیت‌های عرضه معادن – همراه با جهش ظرفیت ذوب و رقابت شدید میان تجار – باعث شده است کارمزدهای بنچمارک به رکوردهای پایین برسند. اما این کارمزدها حتی بیشتر در بازار_spot_ سقوط کرده‌اند، جایی که TC/RC اکنون در سطوحی به شدت منفی معامله می‌شوند؛ به این معنا که عملاً به جای کسر از قیمت کنسانتره، به هزینه آن اضافه می‌شوند.
طبق گفته افراد حاضر در مذاکرات که خواهان عدم شناسایی شدند زیرا بحث‌ها محرمانه است، وقتی مذاکرات تامین ماه گذشته در لندن آغاز شد، مدیران معدن خواستار بودند که هرگونه قراردادهای قیمت ثابت باید در سطوحی نزدیک به بازار_spot_ تنظیم شود. همزمان، ذوب‌خانه‌ها هشدار دادند که آن‌ها قبلاً با چنین زیان‌های عمیقی روبرو هستند که تولید خود را کاهش داده‌اند و برنامه‌ریزی برای کاهش‌های بیشتر سال آینده را دارند.
معدن‌کاران و ذوب‌خانه‌ها قرار است هفته آینده در جریان یک گردهمایی بزرگ صنعتی در شانگهای برای گفتگوهای سرنوشت‌ساز دوباره دیدار کنند، اما بحث درباره تامین سال آینده به قدری قطبی شده است که بسیاری در صنعت شک دارند که آیا اصلاً قادر به توافق بر سر یک معامله بنچمارک خواهند بود یا خیر.
وود ماکنزی (Wood Mackenzie)، موسسه‌ای که بخش زیادی از بازار برای پیش‌بینی‌های عرضه و قیمت‌گذاری به آن تکیه دارد، به ندرت تصمیم گرفته است هیچ پیش‌بینی‌ای برای بنچمارک سال آینده ارائه نکند.
آنا شو، تحلیلگر ارشد وود ماکنزی، گفت: «چالش امسال این است که مذاکرات در مقابل یکی از گسترده‌ترین انحرافات بین شرایط بنچمارک و بازار_spot_ که در سال‌های اخیر دیده شده، برگزار می‌شود.»
خریدار غالب
آشفتگی در بازار کنسانتره مس پس از جهش ظرفیت ذوب در چین رخ داده است، کشوری که اکنون بیش از نیمی از مس استخراج شده جهان را فرآوری می‌کند.
برای سال‌ها، بودن به عنوان خریدار غالب به چین نفوذی در مذاکرات سالانه تامین می‌داد، اما کمبود مواد معدنی مس، ذوب‌خانه‌های آن را در موقعیتی نامطلوب قرار داده است. در حالی که ذوب‌خانه‌های چینی هنوز بر سر یک معامله بنچمارک برای سال آینده مذاکره می‌کنند، بخش عمده‌ای از صنعت به سمت معاملات مرتبط با شاخص‌هایی برای TC/RC_spot_ که توسط آژانس‌های شخص ثالث مانند Fastmarkets Ltd. و SMM ارائه می‌شوند، تغییر مسیر داده است.
این روند تقلیدی از تغییری است که بازار آهن را در دهه ۲۰۱۰ دگرگون کرد، زمانی که بزرگ‌ترین معدن‌کار گروه BHP میل‌های فولاد چین را به سمت قراردادهایی سوق داد که دسترسی غیرفعال آن‌ها را به شاخص‌های قیمت مبتنی بر بازار_spot_ فراهم می‌کرد.
این گذار، که همزمان با جهش قیمت‌های سنگ آهن در پشتوانه boom زیرساختی چین رخ داد، به بزرگ‌ترین معدن‌کاران سنگ آهن کمک کرد تا سودهای عظیمی کسب کنند. و همان‌طور که بازار در سال‌های اخیر خنک‌تر شده، چین به شدت تلاش کرده است قدرت قیمت‌گذاری خود را بازسازی کند.
در بازار مس، ذوب‌خانه‌های چینی سال‌هاست که در برابر فشار قیمت‌گذاری شاخصی مقاومت می‌کنند، زیرا از فشار مشابه بر حاشیه سود خود می‌ترسند و هشدار می‌دهند که این شاخص‌ها ممکن است دستکاری شوند. اما امسال فشار برای بسیاری از تحمل‌ناپذیر شده است، زیرا کمبود کنسانتره تشدید یافته است.
بسیاری از تولیدکنندگان و تجار امسال گذار را انجام داده‌اند و TC/RC شناور را اعمال می‌کنند، اغلب به عنوان بخشی از مکانیزم جایگزین زمانی که هر دو طرف در رسیدن به توافق تحت قراردادهای بلندمدت شکست می‌خورند.
طبق گزارش CRU، کمتر از ۳۰ درصد از تجارت کنسانتره مس چین امسال با بنچمارک مرتبط بوده است، که نسبتی کاهش از بیش از ۵۰ درصد تنها دو سال پیش است. این نسبت انتظار می‌رود در سال ۲۰۲۷ بیشتر کاهش یابد، با تخمین اینکه تنها ۱۴ درصد از کنسانتره‌های وارداتی چین احتمالاً با استفاده از بنچمارک قیمت‌گذاری خواهند شد.
این امر قیمت‌گذاری مبتنی بر شاخص را به روش اصلی برای قیمت‌گذاری کنسانتره‌های مس در چین تبدیل می‌کند، اما در صنعت جهانی گسترده‌تر، سیستم بنچمارک ممکن است برای معدن‌کاران سخت‌تر به چالش کشیده شود. در سطح جهانی، CRU انتظار دارد حدود ۴۵ درصد از فروش کنسانتره همچنان با بنچمارک مرتبط باشد، از جمله قراردادهای طولانی‌مدت عمر معدن که به طور معمول برای بازنگری مطرح نمی‌شوند.
اما ترک‌هایی نیز خارج از بازار چین در حال ظاهر شدن است. ذوب‌خانه‌های ژاپنی به ویژه مشتاق تسویه حساب برای قراردادهای قیمت ثابت خود هستند که از بنچمارک چین پیروی نمی‌کنند. برخی از کارخانه‌های ژاپنی سهامی در معادن بزرگ مس دارند و با موفقیت استدلال کرده‌اند که آن‌ها به شرایط بهتری برای محافظت از حاشیه سود خود نیاز دارند.
با این حال، این رویکرد باعث بروز اختلافات تجاری شده است، زمانی که معدن‌کار کانادایی Teck Resources Ltd. و شرکت استخراج فلزات سومیتومو ژاپن بر سر داوری درباره اینکه آیا از بنچمارک چینی یا ژاپنی در قراردادهای تامین چندساله استفاده شود، به داوری رفتند.
حتی برای ذوب‌خانه‌های چینی، اقتصاد کار رو به چالش‌برانگیزتر شدن است، از جمله تولیدکنندگان پیشرو مانند گروه تنگلینگ نان‌فلزات. این شرکت در حال weighing significant کاهش‌های تولید است، زیرا کاهش قیمت محصولات جانبی می‌تواند تهدیدی برای زیان‌های سنگین باشد.
بسیاری از تولیدکنندگان نسبت به تحقق این کاهش‌ها بدبین هستند، زیرا ذوب‌خانه‌ها امسال سودهای رکورد کسب کرده بودند. اما این بازده‌ها بر پایه یک صعود در محصولات جانبی مانند گوگرد و طلا بود که اکنون در حال معکوس شدن است و حرکت بیشتر به سمت شاخص‌های_spot_ می‌تواند فشار تجاری بیشتری را سال آینده بر ذوب‌خانه‌ها تحمیل کند.
با این حال، TC/RC_spot_ در هفته‌های اخیر متوقف شده است و خطر برای معدن‌کاران این است که اگر کارخانه‌ها واقعاً به جلو بروند و تولید را کاهش دهند، کاهش تقاضا برای کنسانتره می‌تواند – برای اولین بار در سال‌ها – بازار را به نفع ذوب‌خانه‌ها حرکت دهد.
شو از وود ماکنزی گفت: «بحث گسترده‌تر همچنان حول محور دسترسی به کنسانتره نسبت به ظرفیت ذوب متمرکز است. اینکه صنعت چگونه انتخاب می‌کند تا این فشارهای رقابتی را متعادل کند، نتیجه نهایی مذاکرات را تعیین خواهد کرد.»