نشستی که دو ساعت طول بکشد، قطعاً طیف وسیعی از مسائل را پوشش داده است. موضوع، امنیت اسرائیل بود؛ دغدغه شماره یک این کشور. ایران، حماس و زمان‌بندی تصمیماتی که نمی‌توانند به تعویق بیفتند، حتی ممکن است بنیامین نتانیاهو و گادی آیزنکوت را به این نتیجه برساند که کشور باید متحد شود.
این کار آسان نخواهد بود.
حتی همین نشست نیز با نمایش قدرت آغاز شد. آیزنکوت برای اثبات اقتدار خود—چالشی علیه «آقای امنیت»—خواهان این دیدار بود. و این نشست عملاً توسط گالی بهاراف-میرا، دادستان کل و دشمن همیشگی نخست‌وزیر، بر نتانیاهو تحمیل شد.
گوی مارکیزنو، دبیر نظامی، قرار بود نظارت بر نشست را بر عهده داشته باشد، اما «بیبی» (لقب نتانیاهو) اصرار داشت که دیدار در دفتر شخصی خود انجام شود؛ جایی که او همچنان به عنوان نخست‌وزیر سرپرست حضور دارد، در حالی که آیزنکوت، رهبر «ائتلاف تغییر»، سعی دارد در چهار هفته تعیین شده دولت تشکیل دهد.
اسرائیل از هر جبهه‌ای با تهدید مواجه است. هر تصمیمی می‌تواند هم فوری و هم سرنوشت‌ساز باشد.
اما چه کسی باید این تصمیمات را بگیرد؟
ائتلاف غیرممکن
نتانیاهو در سخنرانی خود در کنست، وضعیت اضطراری امنیتی را به ضرورت تشکیل دولت ائتلافی مرتبط دانست.
با این حال، ائتلاف آیزنکوت خواهان کنار رفتن اوست، هرچند تنها اتحادیهایی که در دسترس آن است، غیرممکن به نظر می‌رسند—با احزاب عربی که اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسند، یا با احزاب مذهبی که از خدمت سربازی امتناع می‌ورزند.
آیزنکوت بارها هشدار داده است: «نتانیاهو نباید از امنیت برای اهداف سیاسی استفاده کند.»
او برای نشان دادن اینکه نتانیاهو را تحت کنترل نگه داشته است، به دیدار با او رفت.
اما اگر واقعیتی که اکنون با آن مواجه شده، فراتر از انتظاراتش باشد چه؟ اگر خطراتی که اسرائیل را تهدید می‌کنند حتی بزرگ‌تر از آنچه تصور می‌کرد باشد چه؟
این تهدید تا چه اندازه جدی است؟
تهدید رو به رشد ایران
iran در حال نمایش زرادخانه مجدد موشک‌های بالستیک خود است. اورانیوم غنی‌شده همچنان در اختیار آن باقی مانده است. تهران اسرائیل، ایالات متحده و کشورهای اروپایی را تهدید می‌کند.
آنجا تهدیدات بمب‌گذاری علیه هواپیماها و شاید اکنون حتی مدارس ارسال می‌کند. یهودیان سراسر جهان را تهدید می‌کند و به ترورگران حرفهای پول می‌دهد تا وزیر خزانه‌داری ایالات متحده را هدف قرار دهند.
«بیبی» نیز ممکن است منبع ارزشمندی برای اطمینان بخشیدن به آیزنکوت باشد.
پس از فاجعه هفتم اکتبر، نتانیاهو بازگشت فوق‌العاده‌ای در هفت جبهه داشت، به ویژه دو عملیات بزرگ علیه ایران که همراه با ایالات متحده انجام شد.
گشایشی غیرمنتظره؟
بیانیه مشترکی که پس از نشست صادر شد، اعلام کرد که نتانیاهو و دبیر نظامی‌اش، سرلشکر گوی مارکیزنو، آیزنکوت را در مورد «چالش‌های امنیتی و دیپلماتیک فعلی دولت اسرائیل» مطلع کرده‌اند.
در بیانیه اضافه شد که دو طرف توافق کرده‌اند «در صورت نیاز، تبادل اطلاعات را ادامه دهند.»
هیچ بحث سیاسی‌ای ذکر نشد.
اما در اسرائیل، امنیت و سیاست جدایی‌ناپذیرند. و حقایق بسیار زیادی می‌توانند در طول دو ساعت آشکار شوند، به ویژه زمانی که ایران در دستور کار باشد.
چه کسی می‌داند؟ شاید دیروز نخستین تلاش جدی برای گفتگو درباره دولت ائتلافی، فراتر از حرفهای پوچ و اتحادیهایی غیرممکن، رقم خورد.
اما به کسی نگوییم.
اردوی آیزنکوت هنوز نمی‌تواند تعهد اصلی خود مبنی بر رد نتانیاهو را کنار بگذارد.
با این حال، وقت هست.