رمزارز در بخش عمده‌ای از عمر اولیه خود، قول تمرکززدایی، جایگزینی برای سیستم مالی و رهایی از هوس‌های کنترل دولتی بر ارز را می‌داد.
اما هرچه رمزارز کمتر شبیه یک ابزار انقلابی به نظر می‌رسد، مفیدتر می‌شود. و در آمریکای لاتین، به نظر می‌رسد که مفیدترین کاربرد آن، راهی آسان برای استفاده از دلار است. در آرژانتین و ونزوئلا، دلارهای دیجیتال می‌توانند راهی برای حفظ پس‌انداز باشند. در مکزیک و برزیل، کسب‌وکارها به طور فزاینده‌ای از استیبل‌کوین‌های متصل به دلار برای انجام پرداخت‌های بین‌المللی استفاده می‌کنند. آنچه به عنوان فناوری‌ای آغاز شد که اکثر مردم آن را با تجارت و سفته‌بازی مرتبط می‌دانند، اکنون به راهی دیگر برای جابجایی و دسترسی به قدرتمندترین ارز جهان تبدیل شده است.
آمریکای لاتین جایی است که این تحول به راحتی قابل مشاهده است. کاهش ارزش ارزها، دسترسی محدود به دلار، کنترل‌های سرمایه، جریان‌های عظیم حواله‌ها و سیستم‌های پرداخت فرامرزی دست‌وپاگیر، انگیزه‌های فوق‌العاده قوی به منطقه داده است تا روش‌های ارزان‌تر و سریع‌تر برای جابجایی و ذخیره پول را آزمایش کند. فعالیت‌های رمزارزی نیز به همین ترتیب افزایش یافته است: طبق گزارش محققان چینالیسیس، آمریکای لاتین در ۱۲ ماه منتهی به ژوئن ۲۰۲۶، نزدیک به ۵۹۴ میلیارد دلار فعالیت رمزارزی را ثبت کرده که ۹.۸ درصد نسبت به ۱۲ ماه قبل افزایش داشته است، حتی با وجود اینکه فعالیت رمزارزی در سطح جهانی کاهش یافته بود.
به طور فزاینده‌ای، این فعالیت از طریق استیبل‌کوین‌ها جریان می‌یابد. در سال ۲۰۲۵، آنها ۴۰ درصد از خریدهای رمزارزی را در میان نزدیک به ۱۰ میلیون کاربر خرد اپلیکیشن رمزارزی بیتسو در آرژانتین، برزیل، کلمبیا و مکزیک به خود اختصاص دادند، در مقایسه با تنها ۱۸ درصد برای بیت‌کوین. این اولین سالی بود که استیبل‌کوین‌ها به عنوان پرخریدترین دارایی رمزارزی در این پلتفرم از بیت‌کوین پیشی گرفتند.
پل بانس، مشاور استراتژیک در گروه مشاوره TGB، می‌گوید: «سخت است که با این واقعیت مخالفت کنیم که اکنون فردی در کشوری با نوسانات شدید ارزی می‌تواند اساساً با داشتن یک کیف پول دیجیتال، در معرض دلار آمریکا قرار گیرد.» او می‌افزاید: «این بسیاری از چالش‌های آنها را حل می‌کند.»
تقاضا برای دلارهای دیجیتال
در کشورهایی با ارزهای به شدت بی‌ثبات، دلار به عنوان یک ذخیره ارزش و گاهی اوقات یک سیستم مالی موازی عمل می‌کند. اما دسترسی به آنها و جابجایی دلارهای فیزیکی همیشه آسان نیست. دولت‌ها کنترل‌های سرمایه را اعمال می‌کنند، بانک‌ها می‌توانند دسترسی به ارزهای خارجی را محدود کنند، و بازارهای غیررسمی می‌توانند هزینه‌ها و خطرات خاص خود را داشته باشند. استیبل‌کوین‌ها راه حلی برای هر سه مشکل ارائه می‌دهند و راهی برای نگهداری دلار به صورت دیجیتال و جابجایی آسان‌تر آنها در سراسر مرزها فراهم می‌کنند.
به عنوان مثال، آرژانتین را در نظر بگیرید. این کشور در این قرن سه بار در پرداخت بدهی‌های خود نکول کرده است. و اگرچه دولت به تدریج برخی از کنترل‌های سرمایه را کاهش داده و اصلاحاتی را برای عادی‌سازی رژیم پولی و نرخ ارز خود اجرا کرده است، بسیاری از آرژانتینی‌ها به دلیل سابقه طولانی کاهش ارزش پول کشور، برای محافظت از پس‌اندازهای خود به استیبل‌کوین‌ها روی آورده‌اند. طبق گزارش بیتسو، استیبل‌کوین‌ها در سال ۲۰۲۵، ۷۱ درصد از خریدهای رمزارزی توسط کاربران آرژانتینی را به خود اختصاص دادند.
مورد استفاده استیبل‌کوین‌ها در آمریکای لاتین به عنوان یک داستان پس‌انداز آغاز شد. نوسانات ارزهای محلی تقاضا برای یک دارایی امن و باثبات مانند دلار را ایجاد کرد و بلاک‌چین راهی جدید و آسان برای دسترسی به آن فراهم آورد. اما به طور فزاینده‌ای، استیبل‌کوین‌ها برای جابجایی کارآمدتر پول استفاده می‌شوند.
در بولیوی، جایی که تورم در سال گذشته به بالاترین حد خود در ۳۴ سال اخیر یعنی ۲۵ درصد رسید – که قدرت خرید شهروندان را از بین برد و برخی بانک‌های خصوصی را مجبور به محدود کردن برداشت‌های هفتگی مشتریان کرد – همه از کسب‌وکارهای کوچک گرفته تا شرکت‌های بزرگ، دلارهای دیجیتال را پذیرفته‌اند. پس از لغو ممنوعیت ده ساله، پرداخت‌های دیجیتال در شش ماه اول سال ۲۰۲۵ بیش از پنج برابر افزایش یافت و به نزدیک به ۳۰۰ میلیون دلار رسید، طبق گزارش بانک مرکزی این کشور.
در پاراگوئه، این ماه، بانک مرکزی بانک اوئنو (Ueno Bank) را به دلیل بحران ورشکستگی تعطیل کرد و میلیون‌ها مشتری را از حساب‌هایشان محروم ساخت. در هرج و مرج پس از آن، استیبل‌کوین تتر (Tether)، USDT، با حدود ۳ تا ۴ درصد حق‌الزحمه (premium) نسبت به دلارهای موجود از طریق کانال‌های سنتی معامله شد، که نشان می‌دهد برخی از مردم پاراگوئه مایل بودند برای نگهداری دلار در خارج از سیستم بانکی، پول بیشتری بپردازند.
مائوریسیو دی بارتولومئو، یکی از بنیانگذاران وام‌دهنده رمزارزی لدِن (Ledn)، می‌گوید: «سیستم بانکی در آمریکای لاتین مانند جام جهانی است: هر چهار سال یک بار، کسی ورشکست می‌شود.» او می‌افزاید: «به همین دلیل است که مردم آمریکای لاتین، به طور کلی، مزایای ارزی مانند استیبل‌کوین‌ها را درک می‌کنند، زیرا بانک‌های محلی، که مستعد فساد هستند، در نهایت پس‌انداز ما را به باد می‌دهند.»
سیستم مالی سنتی می‌تواند شامل بانک‌های کارگزار، برنامه‌های کاری روزانه، واسطه‌های متعدد و دید کم به محل پرداخت در حین جابجایی باشد. اما استیبل‌کوین‌ها به صورت شبانه‌روزی عمل می‌کنند و می‌توانند در عرض چند دقیقه تسویه شوند. اینجاست که فناوری کمتر شبیه یک دارایی مالی – طرز فکر سنتی رمزارز – و بیشتر شبیه زیرساخت به نظر می‌رسد.
حواله‌ها یکی از بهترین و اولین نمونه‌ها هستند. مردم آمریکای لاتین که در خارج از کشور زندگی می‌کنند، مدت‌هاست که پول به خانه می‌فرستند و متوسط هزینه‌ای حدود ۶ درصد را متحمل می‌شوند. اما استیبل‌کوین‌ها با کارآمدتر کردن فرآیند ارسال پول، تبدیل آن به ارز محلی و خرج کردن آن، صنعت حواله را متحول می‌کنند – تا جایی که بازیگران سنتی مانند وسترن یونیون (Western Union) و مانی‌گرام (MoneyGram) مجبور به پذیرش آنها شده‌اند.
بسیاری از استارت‌آپ‌ها در سراسر منطقه، از جمله بیتسو (Bitso)، فلیکس پاگو (Félix Pago)، ARQ و دیگران، کسب‌وکار خود را بر روی ریل‌های استیبل‌کوین بنا کرده‌اند و از آنها برای جابجایی دلار بین کشورها استفاده می‌کنند، در حالی که بیشتر زیرساخت‌های زیرین را پنهان می‌کنند. به عنوان مثال، فلیکس پاگو می‌گوید استفاده از USDC به آنها اجازه می‌دهد تا حواله‌ها را تقریباً بلافاصله، از جمله در شب‌ها و آخر هفته‌ها، تسویه کنند، که به آنها کمک می‌کند تا هزینه ثابت پیشنهادی به مشتریان را از ۴.۹۸ دلار به ۲.۹۹ دلار کاهش دهند.
مورد خورخه آرماندو گونزالس را در نظر بگیرید که شرکت گووالسا (Govallsa)، یک کسب‌وکار صادرات توت در ایالت کولیما مکزیک را اداره می‌کند. شرکت او به عنوان پلی بین تولیدکنندگان کشاورزی مکزیکی که می‌خواهند میوه‌های خود را به خارج از کشور بفروشند و توزیع‌کنندگان بزرگ آمریکایی، از جمله کاستکو (Costco) و هول فودز (Whole Foods) عمل می‌کند. شرکت گونزالس امسال شروع به استفاده از استیبل‌کوین‌ها برای دریافت پرداخت از مشتریان آمریکایی و سپس پرداخت هرچه سریع‌تر به تولیدکنندگان مکزیکی کرد.
او گفت، از طریق پرداخت بانکی سنتی، تولیدکنندگانش تقریباً یک هفته منتظر می‌مانند تا پول محصولات خود را دریافت کنند. اما با استیبل‌کوین‌ها، او پرداخت‌های مشتریان را در USDC، یکی از بزرگترین استیبل‌کوین‌ها، در همان روزی که آنها را می‌فروشد دریافت می‌کند و بلافاصله آنها را به پزو تبدیل می‌کند تا به کشاورزان بپردازد. این فرآیند به او کمک کرده است تا میزان میوه‌ای را که شرکتش می‌تواند برای فروش مجدد در خارج از کشور خریداری کند، افزایش دهد.
گونزالس می‌گوید: «برای ما، استیبل‌کوین‌ها مسئله فرصت و زمان‌بندی هستند. استفاده از آنها تفاوت واقعی ایجاد می‌کند.» او می‌افزاید: «من خوشحالم زیرا استفاده از استیبل‌کوین‌ها به من کمک می‌کند تا حجم فروش خود را افزایش دهم، زیرا می‌توانم سریع‌تر به تولیدکنندگانم پرداخت کنم، که به رشد کسب‌وکارم کمک می‌کند.»
بلاک‌چین در پس‌زمینه
برای بسیاری از کاربران در منطقه، جذابیت این فناوری، خود فناوری زیربنایی نیست؛ بسیاری حتی نمی‌دانند که از بلاک‌چین استفاده می‌کنند. فناوری زیربنایی استیبل‌کوین‌ها در حال محو شدن در پس‌زمینه است و به جای محصولی که کاربران آگاهانه به دنبال آن هستند، به بخشی از زیرساخت تبدیل می‌شود.
کاربران لزوماً نیازی به درک بلاک‌چین یا حتی دانستن اینکه از آن استفاده می‌کنند، ندارند تا از راه‌حل‌های آن برای مشکلات عملی و روزمره بهره ببرند. گونزالس نه به طور خاص نگران ریل‌های این روش پرداخت جدید بر روی بلاک‌چین بود و نه حتی کنجکاو در مورد آن. او قصد فرار از پزو یا محافظت از پس‌انداز خود در برابر تورم را ندارد. تنها چیزی که او می‌خواهد این است که پول را ارزان‌تر و سریع‌تر از روش‌های سنتی در سراسر مرزها جابجا کند.
این موضوع با ورود استیبل‌کوین‌ها به حوزه مالی شرکتی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. بیتسو می‌گوید که حجم تراکنش‌های مرتبط با استیبل‌کوین در میان مشتریان سازمانی آن در نیمه اول سال ۲۰۲۶ نسبت به سال قبل ۸۱ درصد افزایش یافته است. بیش از ۶۰ درصد از کسب‌وکارهای جدیدی که در این دوره به آن اضافه شدند، از موسسات مالی، از جمله بانک‌ها و ارائه‌دهندگان پرداخت دارای مجوز بودند.
عمران احمد، مدیر عملیات بیتسو، می‌گوید: «کل صحنه رمزارزی بیت‌کوین، اتریوم و تمام آن توکن‌ها کاملاً از استیبل‌کوین‌ها جداست.» او می‌افزاید: «راه مفید کردن رمزارز از طریق کاری است که یک استیبل‌کوین انجام می‌دهد. استفاده از فناوری بلاک‌چین زیربنایی برای توکنیزه کردن دلارها امکان تجارت واقعی و جابجایی پول را فراهم می‌کند.»
داده‌های بایننس نیز نشان می‌دهد که انتقال استیبل‌کوین‌ها در منطقه با چه سرعتی رشد کرده است. سهم کاربران انتقال استیبل‌کوین در آمریکای لاتین و کارائیب در سال گذشته بیش از دو برابر شد، از ۱۷ درصد به ۳۸ درصد، که این منطقه را به سریع‌ترین بازار در حال رشد برای انتقال استیبل‌کوین تبدیل کرده است. این شرکت این رشد را به حواله‌ها و هزینه و ناکارآمدی پرداخت‌های فرامرزی سنتی نسبت می‌دهد.
این شرایط منطقه را به نوعی آزمایشگاه برای شکوفایی استیبل‌کوین‌ها تبدیل کرده است. کایو موتا، معمار ارشد راه‌حل‌ها برای آمریکای لاتین در چینالیسیس، می‌گوید: «آمریکای لاتین در یافتن موارد استفاده کاربردی برای رمزارز که در سایر مناطق جهان در نظر گرفته نمی‌شدند، پیشگام بوده است.» او می‌افزاید: «این منطقه این موارد استفاده را سریع‌تر از سایر مناطق به دلیل ضرورت شناسایی کرده است.»
ماهیت رشد در آمریکای لاتین نشان می‌دهد که صنعت به کجا ممکن است پیش برود. مشکلاتی که مردم را به استفاده از استیبل‌کوین‌ها سوق می‌دهد ممکن است در هر کشور متفاوت باشد، اما الگوی زیربنایی مشابه است: هر جا که زیرساخت‌های مالی سنتی گران، کند، دسترسی به آنها دشوار یا ارتباط ضعیفی در سراسر مرزها داشته باشد، دلار دیجیتال می‌تواند مفید باشد.
خطرات برای رگولاتورها
این اشتیاق توسط رگولاتورها به اشتراک گذاشته نشده است. استیبل‌کوین‌ها راه آسان‌تری برای نگهداری و جابجایی دلار در خارج از سیستم بانکی سنتی ارائه می‌دهند. این در اقتصادهایی که ارزهای محلی بی‌ثبات هستند مفید است، اما دولت‌ها را نگران می‌کند که پول از ارزهای محلی خارج شود و کنترل کمتری بر سیستم‌های مالی خود داشته باشند.
خطرات دیگری نیز وجود دارد: طبق گزارش چینالیسیس، استیبل‌کوین‌ها ۸۴ درصد از کل حجم تراکنش‌های غیرقانونی در سال ۲۰۲۵ را به خود اختصاص دادند. در اکتبر، هکرهای کره شمالی حدود ۶.۳۶ میلیارد دلار از بایننس را در بزرگترین سرقت رمزارزی ثبت شده به سرقت بردند. اما واکنش نیز ویژگی منحصر به فرد استیبل‌کوین‌ها را برجسته کرد. صادرکنندگان از جمله تتر (Tether)، سیرکل (Circle) و ریپل (Ripple) توانستند حدود ۲.۶۷ میلیارد دلار توکن سرقت شده را مسدود کنند، که نشان می‌دهد چگونه کنترل‌های متمرکز استیبل‌کوین‌ها می‌توانند فعالیت‌های غیرقانونی را حتی در یک شبکه پرداخت غیرمتمرکز محدود کنند.
تاکنون، رگولاتورها عمدتاً بر کنترل رمزارزها تمرکز کرده‌اند تا تسهیل استفاده از آنها به عنوان زیرساخت پرداخت. به عنوان مثال، در مکزیک، بانک مرکزی اعلام کرد که «فاصله سالم» بین دارایی‌های دیجیتال و سیستم مالی سنتی کشور را حفظ خواهد کرد. آرژانتین نسبت به توکنیزاسیون (tokenization) پذیراتر بوده و اجازه استفاده از استیبل‌کوین‌ها را داده است، اما صرافی‌ها را به شدت تنظیم کرده و آنها را از سیستم مالی سنتی جدا نگه داشته است. در همین حال در برزیل، ششمین کشور در رتبه‌بندی جهانی پذیرش رمزارز، رگولاتورها استیبل‌کوین‌ها را برای پرداخت‌های فرامرزی پذیرفته‌اند، اما قوانین سختگیرانه‌ای را برای نحوه استفاده شرکت‌ها از آنها تعیین کرده‌اند.
این امر منطقه را با تقاضای قابل توجهی برای دلارهای دیجیتال مواجه می‌کند، حتی با وجود اینکه قوانین تعیین‌کننده اینکه چه کسی می‌تواند آنها را صادر، جابجا و استفاده کند، نامشخص باقی مانده است. این عدم وجود قوانین لزوماً به این معنی نیست که استیبل‌کوین‌ها مجاز نیستند، اما می‌تواند به این معنی باشد که کاربران حمایت‌های قانونی کمتری نسبت به آنچه در بخش‌های تنظیم‌شده‌تر مالی دارند، خواهند داشت.
با این حال، ایزابل سیکا لونگی، مدیر سیاست عمومی ریپل برای آمریکای لاتین، استدلال می‌کند که قوانین شفاف‌تر در نهایت می‌تواند پذیرش را تسریع کند. او می‌گوید: «با مقررات، اعتماد ایجاد می‌شود.» او می‌افزاید: «هرچه مردم و موسسات بیشتر به استیبل‌کوین‌ها اعتماد کنند، پذیرش بیشتر خواهد شد.» او همچنین می‌گوید نگرانی رگولاتورها از اینکه استیبل‌کوین‌ها می‌توانند اقتصادهای محلی را دلاریزه کنند، ممکن است نحوه استفاده مردم از آنها را بیش از حد ارزیابی کند. «ما از استیبل‌کوین‌ها برای تراکنش‌های روزمره استفاده نمی‌کنیم، اما از آنها برای دسترسی به دلار و جابجایی پول استفاده می‌کنیم.»
السالوادور استثنای نظارتی است. دولت آن در سال ۲۰۲۱ بیت‌کوین را به عنوان پول قانونی پذیرفت، اما پذیرش محدود باقی ماند، احتمالاً به این دلیل که این کشور قبلاً دلاریزه شده بود. با وجود این تلاش، طبق یک مطالعه در سال ۲۰۲۳، تنها ۴.۹ درصد از تراکنش‌ها در آنجا شامل بیت‌کوین بود. السالوادور چارچوبی برای صدور و کنترل استیبل‌کوین‌ها ایجاد کرد و لیستی از توکن‌های تأیید شده را نگهداری می‌کند که USDT تتر در میان آنها مجاز است. این امر تتر، بزرگترین صادرکننده استیبل‌کوین در جهان را جذب کرد تا عملیات تنظیم‌شده‌ای را در آنجا ایجاد کند، که این کشور را به نمونه‌ای از دولتی تبدیل کرد که از ترغیب مردم به استفاده از نوع جدیدی از پول به ایجاد قوانینی در مورد نسخه‌های دیجیتال پولی که قبلاً استفاده می‌کردند، حرکت می‌کند.
این، تا کنون، جذاب‌ترین مورد استفاده برای رمزارز به نظر می‌رسد. نه به عنوان شکلی انقلابی جدید از تمرکززدایی یا رهایی از دولت. بلکه به عنوان راه‌حلی برای مشکلات اقتصادی عملی که شهروندان کشورهای دارای ارزهای باثبات مدت‌هاست آن را بدیهی می‌دانند.