دموکرات‌ها در انتخابات میاندورهای روز سه‌شنبه کنترل هر دو مجلس کنگره را به دست آوردند، که پاسخی تحقیرآمیز به رئیس‌جمهور دونالد ترامپ بود و پیشرفت‌های تاریخی در ایالت‌هایی ایجاد کرد که مدت‌ها پناهگاه جمهوری‌خواهان بوده‌اند.
دموکرات‌ها مجلس نمایندگان را تصاحب کردند و حداقل ۲۲۸ صندلی را در مقابل ۱۳۹ صندلی جمهوری‌خواهان کسب کردند، در حالی که تعدادی از رقابت‌ها هنوز تعیین تکلیف نشده‌اند. آن‌ها همچنین اکثریت سنا را بازپس گرفتند، حداقل هفت صندلی تحت کنترل جمهوری‌خواهان را معکوس کردند و گروه پارلمانی خود را به ۵۴ صندلی (شامل دو مستقل) در مقابل ۴۴ صندلی جمهوری‌خواهان رساندند. دو رقابت سنا تا صبح چهارشنبه همچنان بدون نتیجه نهایی بودند.
دیو واسرمن، تحلیلگر انتخابات و سردبیر گزارش سیاسی کوک، در پستی در ایکس (توییتر سابق) در روز چهارشنبه، نتایج را "تصفیه نسل‌ها" نامید. نیویورک تایمز این نتیجه را "شکست فاجعه‌بار جمهوری‌خواهان" توصیف کرد، در حالی که وال استریت ژورنال آن را "پاسخ تحقیرآمیز به ترامپ" خواند.
این نتایج نشان‌دهنده یک بازگشت دراماتیک برای جمهوری‌خواهان است که با اکثریت در هر دو مجلس وارد انتخابات شده بودند. دموکرات‌ها همچنین در رقابت‌های کلیدی در ایالت‌های سنتاً محافظه‌کار شامل کانزاس، تگزاس و کارولینای جنوبی پیروز شدند.
دموکرات‌ها عمدتاً عملکردی بهتر از میانگین نظرسنجی‌ها داشتند، به ویژه در چندین رقابت حساس سنا در آیووا، مین و میشیگان، جایی که حاشیه پیروزی آن‌ها فراتر از انتظارات بود.
این پیروزی‌ها همچنین صداهای سیاسی جدیدی را به واشنگتن آورد. عبدالسعید، دموکرات میشیگان، به عنوان اولین مسلمان انتخاب شده برای سنای آمریکا درآمد و آدم حموی، دموکرات نیوجرسی، به عنوان اولین عضو مسلمان مجلس نمایندگان از این ایالت فعالیت خواهد کرد. داریالیسا آویلا شوالیه، دموکرات نیویورک نیز یک صندلی مجلس را به دست آورد و به افزایش نمایندگی آمریکایی‌های مسلمان در کنگره افزود.
سایر پیروزی‌های تاریخی شامل پیج فلاناگان، دموکرات مینسوتا، که به عنوان اولین زن بومی آمریکا انتخاب شده برای سنا درآمد، و کریس پاپاس در نیوهمپشایر، که به عنوان اولین مرد همجنسگرای آشکار در این مجلس خواهد بود، می‌شوند.
چندین نامزد منتقد سیاست خارجی فعلی آمریکا پیروزی‌های برجسته‌ای کسب کردند. سعید و حموی هر دو علیه کمک نظامی آمریکا به اسرائیل کمپین کردند. در عین حال، در تگزاس، جیمز تالاریکو، سناتور منتخب، متعهد شده است از قطعنامه اختیارات جنگی برای پایان دادن به آنچه او جنگی بی‌پروا با ایران نامیده، حمایت کند، در حالی که آنی اندروز از کارولینای جنوبی، این درگیری را غیرقانونی و مغایر با قانون اساسی توصیف کرد و آن را به افزایش قیمت سوخت مرتبط دانست.
دموکرات‌ها در پناهگاه‌های جمهوری‌خواهان نفوذ کردند
مقیاس پیشرفت‌های دموکرات‌ها شاید در ایالت‌هایی که به طور فزاینده‌ای به سمت جمهوری‌خواهان متمایل شده بودند، از جمله چند ایالتی که ترامپ در سال ۲۰۲۴ با اختلاف دو رقمی آن‌ها را برد، چشمگیرترین باشد.
در آیووا، جاش تورک، نماینده ایالتی، اشلی هینسون جمهوری‌خواه را شکست داد و با کسب ۵۰.۵ درصد آرا در مقابل ۴۶.۴ درصد او، در رقابت برای جایگزینی جان ارنست، سناتور بازنشسته، پیروز شد. این پیروزی تورک را به اولین دموکرات از زمان بازانتخاب باراک اوباما در سال ۲۰۱۲ تبدیل کرد که یک رقابت فدرال ایالتی در آیووا را برنده شده است. دموکرات‌ها همچنین در رقابت فرمانداری پیروز شدند و سه صندلی مجلس را معکوس کردند و پیشرفت خود را فراتر از سنا گسترش دادند.
تروی جکسون، رئیس سابق سنای ایالتی مین، با کسب ۵۳.۸ درصد آرا، سوزان کالینز جمهوری‌خواه پنج دوره‌ای را شکست داد. شکست کالینز یکی از مهم‌ترین غافلگیری‌های این چرخه بود و پایان کار سناتوری جمهوری‌خواهی را رقم زد که بارها در ایالتی که در انتخابات ریاست جمهوری اخیر رأی دموکرات داده بود، موفق به بازانتخاب شده بود.
کانزاس نیز نتیجه‌ای تاریخی دیگر ارائه داد. آدم همیلتون دموکرات، راجر مارشال جمهوری‌خواه را شکست داد و با کسب ۵۰.۹ درصد در مقابل ۴۶.۱ درصد پیروز شد. این پیروزی اولین باری بود از سال ۱۹۳۲ که کانزاس یک دموکرات را به سنا فرستاده است.
در کارولینای جنوبی، آنی اندروز، پزشک کودکان، دارلین گراهام سناتور جمهوری‌خواه را شکست داد و با کسب ۵۱.۱ درصد در مقابل ۴۶.۷ درصد پیروز شد. گراهام پس از مرگ برادرش، لیندزی گراهام، سناتور جمهوری‌خواه دیرینه، به این صندلی منصوب شده بود و تأیید ترامپ را دریافت کرده بود. پیروزی اندروز اولین پیروزی سنا برای دموکرات‌ها در این ایالت از سال ۱۹۹۸ بود، علیرغم اختلاف ۱۸ امتیازی ترامپ در آنجا در سال ۲۰۲۴.
یکی از بزرگ‌ترین غافلگیری‌ها در تگزاس رخ داد، جایی که جیمز تالاریکو، نماینده ایالتی، کن پکستون جمهوری‌خواه را شکست داد و با کسب ۵۵.۱ درصد آرا در مقابل ۴۳ درصد پکستون پیروز شد. این پیروزی اولین پیروزی سنا برای دموکرات‌ها در تگزاس در نزدیک به چهار دهه بود. جینا هینوخوسا دموکرات نیز گرگ ابوت، فرماندار فعلی را شکست داد تا به عنوان اولین فرماندار لاتینا این ایالت فعالیت کند و بیش از سه دهه کنترل جمهوری‌خواهان بر دفتر فرمانداری را پایان دهد.
نقشه pic.twitter.com/BeFmdL3o8y
— آن اپل‌باوم (@anneapplebaum) ۴ نوامبر ۲۰۲۶
میسیسیپی، که معمولاً ایالتی سرخ‌پوش (عمدتاً جمهوری‌خواه) است، نشانه دیگری از مقیاس تغییر دموکرات‌ها ارائه داد. صبح چهارشنبه، اسکات کولم دموکرات با کمتر از ۱۰۰ رأی از سیندی هایده اسمیت سناتور جمهوری‌خواه پیشی گرفته بود، در حالی که هر دو نامزد ۴۸.۹ درصد داشتند و حدود ۹۶ درصد از آرای مورد انتظار شمارش شده بود. این رقابت تا زمان انتشار خبر بسیار نزدیک بود و قابل پیش‌بینی نبود. اگر کولم پیشی ناچیز خود را حفظ کند، به اولین دموکراتی تبدیل خواهد شد که از سال ۱۹۸۲ در رقابت سنا در میسیسیپی پیروز شده است.
کنترل جدید بر قدرت ترامپ
کنترل کنگره توسط دموکرات‌ها به این حزب اهرم فشار به مراتب بیشتری بر دو سال پایانی ریاست جمهوری ترامپ خواهد داد.
در سنا، دموکرات‌ها قادر خواهند بود انتصابات ریاست جمهوری را مسدود یا به تعویق بیندازند، در حالی که کنترل کمیته‌ها در هر دو مجلس به آن‌ها قدرت بیشتری برای تحقیق درباره مدیریت دولت از جنگ ایران، تصمیمات هزینه‌ای و سایر سیاست‌ها خواهد داد.
ترامپ شب سه‌شنبه به پولیتیکو گفت که آماده همکاری با دموکرات‌ها است و اظهار داشت: "من نمی‌خواهم فقط دو سال بنشینم و همه چیز را وتو کنم." او افزود که رهبران دموکرات قبلاً با او تماس گرفته‌اند، هرچند از ذکر نام آن‌ها خودداری کرد.
موازنه جدید قدرت همچنین توانایی ترامپ را برای پیشبرد دستور کار قانون‌گذاری خود، به ویژه در موضوعاتی که دموکرات‌ها در مخالفت با آن‌ها متحد هستند، دشوارتر خواهد کرد.
با این حال، این حزب با چالش خاص خود برای تبدیل پیروزی انتخاباتی به یک دستور کار حکمرانی منسجم مواجه خواهد شد. دموکرات‌ها با ائتلافی گسترده وارد کنگره جدید می‌شوند که شامل پیشروانی است که رویکردی تقابلی‌تر نسبت به دولت ترامپ می‌خواهند و قانون‌گذاران معتدل‌تری که بر توافق‌های دوحزبی و جذب رأی‌دهندگان مردد تمرکز دارند.
این تفاوت‌ها ممکن است در مسائل هزینه‌ای، مهاجرت، بهداشت و درمان و رویکرد حزب به جنگ ایران و حمایت آمریکا از اسرائیل بروز کند. با توجه به انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۸، رهبران دموکرات همچنین تحت فشار خواهند بود تا به رأی‌دهندگان نشان دهند که این حزب فراتر از مخالفت با ترامپ، چه چیزی را نمایندگی می‌کند.