به‌روزرسانی در ساعت ۵:۴۳ بعدازظهر به وقت شرقی در تاریخ ۱ نوامبر ۲۰۲۶
رئیس‌جمهور ترامپ در حال تصمیم‌گیری است که آیا از سرگیری حملات در ایران سرانجام پیروزی‌ای را به ارمغان خواهد آورد که او مدعی است قبلاً آن را کسب کرده است. او همچنین دو سوال دیگر را باید در داخل کشور پاسخ دهد: چه کسی باید مسئولیت جنگی را بپذیرد که مشاورانش به او اطمینان داده بودند پیش از انتخابات میاندورهای پایان خواهد یافت؟ و آیا می‌توان به همان مشاوران اعتماد کرد وقتی می‌گویند طرح جدید جایی موفق خواهد شد که طرح‌های قبلی شکست خورده‌اند؟
ترامپ هفته‌هاست که از سرگیری خصومت‌ها را برای مجبور کردن ایران به مذاکره بررسی می‌کند و مشاوران به ما گفته‌اند که دور جدیدی از حملات ممکن است بلافاصله پس از انتخابات میاندورهای سه‌شنبه رخ دهد. ترامپ همچنین از متحدان خود درباره عملکرد پیت هیگست، وزیر دفاع، و ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش، سوال کرده است؛ این اطلاعات را دو مشاور بیرونی نزدیک به ترامپ به ما دادند. هیگست و کین دو نفر از مشاوران کلیدی ترامپ در مورد جنگ بوده‌اند. در مراحل اولیه، آنها همچنین از خوشبینترین چهره‌ها در مورد آینده جنگ بودند؛ هرچند از ماه مه کنفرانس مطبوعاتی برگزار نکرده‌اند. ترامپ اغلب قبل از انجام تغییرات پرسنلی، نظرات را از «کابینه آشپزخانه» (گروهی از دوستان خارج از دولت) دریافت می‌کند.
هیگست در بخش زیادی از کاخ سفید چهره‌ای محبوب نیست. برخی نزدیکان ترامپ به ما پیشنهاد کردند که وزیر دفاع درباره وضعیت جنگ صادق نبوده است و همواره جنگ را با رنگ‌های خوشبینانه توصیف می‌کند تا ترامپ را راضی نگه دارد. یکی از مشاوران بیرونی گفت: «هیگست در گفتن آنچه رئیس‌جمهور می‌خواهد بشنود مهارت دارد.» شان پارنل، سخنگوی پنتاگون، در بیانیه‌ای به ما گفت: «وزیر هیگست همیشه تصویر کامل عملیاتی را به رئیس‌جمهور و رهبران ارشد کاخ سفید ارائه می‌دهد» و هرگونه ادعای خلاف را «کاملاً اشتباه» خواند.
سرپرست وزارت دفاع همچنین تلاش کرده است جایگاه خود را نزد رئیس‌جمهور با پیگرد کسانی که مظنون به افشاگری برای رسانه‌ها هستند تقویت کند؛ کاری که یکی از بدترین تخلفات در فهرست جرایم پرسنلی ترامپ محسوب می‌شود. هفته گذشته، هیگست ناگهان یکی از ارشدترین افسران ستاد مشترک، سرلشکر ارتش برت سیلویا، مدیر برنامه‌ریزی، را اخراج کرد. مقاماتی که برای هیگست کار می‌کنند گفتند سیلویا در آزمون‌های دروغ‌سنج مربوط به افشای اطلاعات به خبرنگاران رد شده است. سیلویا واکنشی نشان نداده و تماس با او ممکن نبود.
به گفته مقامات، هیگست دستور داده بود سیلویا حداقل سه بار تحت تست پلی‌گراف (دروغ‌سنج) قرار گیرد؛ بخشی از یک تحقیق گسترده‌تر درباره نشت اطلاعات پس از آنکه گزارش‌های خبری در ابتدای امسال مکالمات کاخ سفید و جزئیاتی درباره کمبود مهمات ناشی از جنگ ایران را شرح داده بودند. هیگست به این نتیجه رسیده است که ستاد مشترک، که زیر نظر کین فعالیت می‌کند، مشکل نشت اطلاعات دارد؛ ادعایی که کین به شدت با آن مخالفت نکرده است، طبق گفته مقامات. تصویرسازی هیگست نزد متحدان ترامپ به عنوان کسی که پشت رئیس‌جمهور را گرفته، با فرمانده کل قوایی همخوانی دارد که از دوره اول ریاست‌جمهوری خود، به مقامات ارشد پنتاگون به دلیل وفاداری ناکافی مشکوک بوده است.
آنا کلی، سخنگوی کاخ سفید، در بیانیه‌ای به ما ضمن تأیید هیگست و کین، از عملکرد آنها در بازسازی پنتاگون قدردانی کرد و اعلام داشت: «رئیس‌جمهور ترامپ و همه در کاخ سفید اعتماد کامل به وزیر هیگست و ژنرال کین دارند که کاملاً با مأموریت رئیس‌جمهور همسو هستند.»
کین تا حد زیادی از جریان رسیدگی به تخلفات ادعایی یکی از افسران ارشد خود خارج بوده است. زمانی که آتلاتیک اولین گزارش را درباره اخراج سیلویا منتشر کرد، ستاد مشترک بیانیه‌ای از پیش نوشته صادر کرد که از سیلویا به خاطر «۳۲ سال خدمت ممتاز به ملت ما» تشکر می‌کرد. سپس کین جزئیات بیشتری را از تیم وزیر دفاع درباره دلایل دقیق اخراج سیلویا دریافت کرد، در حالی که هیگست از سفری به آسیا بازگشته بود، طبق گفته مقامات. ساعات بعد، دفتر کین بیانیه جدیدی صادر کرد که در آن آمده بود بیانیه اولیه «شرایط کامل را به درستی منعکس نکرده است». ستاد مشترک در بیانیه‌ای گفت که رئیس ستاد «بهترین توصیه‌ها و پیشنهادات نظامی خود را همراه با تمام خطرات مرتبط ارائه می‌دهد»، اما «این گفتگوهای خصوصی ضروری با رهبری غیرنظامی را به صورت عمومی بحث نمی‌کند». بیانیه افزود که محرمانگی از پرسنل نظامی محافظت می‌کند که «در معرض خطر ناشی از افشای غیرمجاز و غیرقابل قبول قرار دارند».
با کش آمدن جنگ، خشم ترامپ نسبت به آسیب این درگیری به شانس جمهوری‌خواهان در انتخابات میاندورهای افزایش یافته است. در کاخ سفید این واقعیت پذیرفته شده است که بعید است ترامپ بتواند بازگشت سیاسی خارق‌العاده دیگری در انتخابات میاندورهای رقم بزند. به نظر می‌رسد مجلس نمایندگان از دست رفته است و سنات نیز ممکن است همین‌طور باشد. ترامپ در هفته‌های اخیر با عصبانیت گفته است پیام‌رسانی او نفوذ ندارد و اکنون معتقد است جنگ ایران حداقل بخشی از مسئولیت بن‌بست سیاسی او است، طبق گفته دو مشاور و یک مقام. ترامپ که اهل پذیرش مسئولیت شخصی نیست، به دنبال یک قربانی ( scapegoat ) می‌گردد و تمرکز خود را بر کسانی گذاشته است که به او گفته بودند جنگ با ایران سریع و قاطع خواهد بود.
هیگست و کین هفته گذشته در کاخ سفید حضور یافتند تا مجموعه‌ای از گزینه‌ها را به ترامپ و معاون رئیس‌جمهور، وانس، ارائه دهند که هدف آن ایجاد شرایطی برای اعلام پیروزی توسط ترامپ بود. دریاسالار برد کوپر، فرمانده عالی فرماندهی مرکزی ایالات متحده (CENTCOM)، که مسئول عملیات نظامی آمریکا در خاورمیانه است، نیز هفته گذشته در کاخ سفید حاضر بود. اکنون ترامپ باید تصمیم بگیرد که آیا این گزینه‌ها و مشاورانی که آنها را ارائه داده‌اند، توانایی دستیابی به نتیجه بهتری را دارند یا خیر.
گزینه‌های نظامی پیش روی رئیس‌جمهور مجموعه‌ای از انتخاب‌های ناخوشایند را نمایندگی می‌کنند، طبق گفته مقامات فعلی و سابق دفاعی که با طرح‌ها آشنا هستند. این گزینه‌ها به رئیس‌جمهور امکان می‌دهد دستورات حملاتی را صادر کند که چند ساعت، چند روز یا چند هفته طول می‌کشند. رئیس‌جمهور همچنین می‌تواند مسدودسازی دریایی آمریکا در تنگه هرمز را حفظ کند و تهدید به از سرگیری اقدامات را مطرح سازد. یا می‌تواند کنار بکشد.
طرفداران از سرگیری حملات معتقدند که کمپین فشار اقتصادی مؤثر بوده و فعالیت نظامی بیشتر تهران را به میز مذاکره خواهد کشاند. یک کمپین طولانی‌مدت، مشابه روزهای اولیه جنگ پیش از آنکه آمریکا حملات خود را بر نیروهای ایرانی اطراف تنگه هرمز متمرکز کند، اهداف دفاعی ایران را نشانه خواهد گرفت. زیرساخت‌های ایران ممکن است مورد اصابت قرار گیرند. انتظار می‌رود آمریکا استدلال کند که ارتش زیرساخت‌هایی را هدف قرار می‌دهد که هم کاربرد غیرنظامی و هم نظامی دارند. اما غیرنظامیان همچنان در معرض خطر خواهند بود. و چنین حملاتی ممکن است قوانین بشردوستانه بین‌المللی را نقض کند. سناریوی دیگر خواستار یک کمپین چندروزه علیه برنامه هسته‌ای ایران است.
بسیاری در دولت انتظار دارند که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، که سرنوشت سیاسی او پس از انتخابات اسرائیل همچنان نامشخص است، از از سرگیری حملات حمایت کند؛ با توجه به شور و شوق او نسبت به جنگ و باور او به اینکه این جنگ به حفظ قدرت کمک خواهد کرد.
با این حال، حتی یک کمپین ویرانگر ممکن است منجر به امتیازدهی تهران نشود. رژیم می‌تواند حملات را تاب بیاورد و پس از جذب دور دیگری از آتش آمریکایی، از مقاومت خود جشن بگیرد. پس از آنکه آمریکا و اسرائیل کمپینی چند هفته‌ای را که از اواخر فوریه آغاز شده بود اجرا کردند، حملات کوتاه بعدی فقط عزم ایرانیان را سخت‌تر کرد و باعث شد تهران به دارایی‌ها و متحدان آمریکا در منطقه حمله کند. و هر کمپین حمله‌ای ذخایر مهمات را بیشتر تخلیه خواهد کرد.
مایکل کوهن، مدیر یک ابتکار در اندیشکده استیمسون که مطالعه می‌کند آیا مداخلات نظامی آمریکا توجیه هزینه‌هایشان را دارند، گفت: «اگر آن حملات جواب ندهد، شما عملاً محدودیت‌های آن حملات را آشکار کرده‌اید. شما به ضربه زدن ادامه می‌دهید و آنها عقب نمی‌نشینند. پس چه کار خواهید کرد؟ به تشدید ادامه می‌دهید؟»
برخی در حلقه اطرافیان ترامپ امیدوارند حتی تهدید به حملات، ایران را به سمت مذاکرات سوق دهد، اگرچه این استراتژی بارها قبلاً شکست خورده است. یکشنبه گذشته، وانس نامه‌ای به محسن رضایی، رئیس شورای امنیت ملی ایران فرستاد. او از از سرگیری مذاکرات مستقیم صلح پیشنهاد داد و تأکید کرد که برنامه هسته‌ای ایران باید از ابتدا مورد توجه قرار گیرد. وانس مشخص نکرد که تهران در ازای آن چه چیزی (اگر چیزی) دریافت خواهد کرد. میانجیان بین‌المللی که نامه را تحویل دادند، خواستار برگزاری جلسه‌ای در اواخر این هفته شدند، تقریباً در زمانی که انتظار می‌رود ترامپ درباره از سرگیری عملیات نظامی تصمیم بگیرد.
هیچ‌یک از گزینه‌های نظامی به نظر نمی‌رسد تهدیدات نیابتی‌های ایران در منطقه، عمدتاً حوثی‌ها در یمن که اخیراً حملاتی علیه عربستان سعودی انجام داده‌اند، را پوشش دهد. حذف آن نیابتی‌ها یکی از اهداف اعلام‌شده ترامپ برای جنگ بود. حملات جدید همچنین می‌تواند قیمت نفت را بالاتر ببرد و هزینه‌های اقتصادی بیشتری بر ایالات متحده و متحدانش تحمیل کند. یک مقام به ما گفت که چرخش اخیر ترامپ علیه اوکراین تا حدی انگیزه‌اش این بوده که انرژی روسی بیشتری به بازارهای بین‌المللی برسد و اثرات احتمالی اقدام نظامی آمریکا در خاورمیانه را خنثی کند. تهران نیز حق رأی دارد؛ تلافی‌جویی می‌تواند درگیری را تشدید کند.
قانونگذاران از بخش‌هایی از طرح‌ها مطلع شده‌اند. برخی تحت تأثیر قرار نگرفتند. کریس مورفی، سناتور دموکرات از کانکتیکات، آنچه دیده بود را «دیوانه‌وار» توصیف کرد. مورفی هفته گذشته در مؤسسه خاورمیانه، یک اندیشکده واشنگتنی، گفت: «این منجر به تشدید ویرانگر و احتمالاً نابودی تعهد ما به حاکمیت قانون خواهد شد.»
ترامپ هنوز دستور از سرگیری حملات را صادر نکرده است، طبق گفته مشاوران بیرونی و مقام دولت. اگر او چنین کند، ممکن است تصمیم را تا لحظه آخر مخفی نگه دارد. در دوره منتهی به جنگ، کاخ سفید متحدان نزدیک خود را مطلع نکرد و از ورود مقامات ارشد دولت در وزارتخانه‌های انرژی و بازرگانی، که ممکن بود خسارات اقتصادی ناشی از تصرف تنگه هرمز توسط ایران را پرچم کنند، درخواست مشورت نکرد؛ تنگه‌ای حیاتی برای عرضه انرژی جهانی.
در پنتاگون، برنامه‌ریزی برای از سرگیری احتمالی جنگ اکنون در میان اضطراب مجدد نسبت به پاکسازی فرماندهان ارشد توسط هیگست انجام می‌شود. او بیش از دو دهه ژنرال و دریاسالار را اخراج یا مجبور به ترک کرده است. فرماندهان اغلب می‌گویند وظیفه‌شان دور نگه داشتن درام از سربازان است تا آنها بتوانند بر مأموریت تمرکز کنند. اما اخراج سیلویا و اتهامات علیه او موج دیگری از گفتگوهای شدید درباره آنچه اتفاق افتاد، اینکه چه کسی بعدی خواهد بود و پیامی که اخراج قصد داشت منتقل کند را برانگیخت. برخی مقامات پنتاگون به ما گفتند که مشکوک هستند هیگست در حال تلاش برای تضعیف جایگاه ستاد مشترک است، در حالی که رئیس‌جمهور ارزیابی می‌کند جنگ چه پیامدهایی داشته است. هیگست در گذشته در انداختن توپ به زمین دیگران برای نتیجه جنگی که ترویج کرده بود محتاط نبوده است. اوایل امسال، گزارش شده بود که او در کمپ دیوید به ترامپ گفته است استفن فینبرگ، معاون وزیر دفاع، مسئول کمبود مهمات است. (فینبرگ همچنان در سمت خود باقی است.)
پارنل، سخنگوی پنتاگون، گفت هیگست متعهد به «ارتقای افسران ارشد نظامی مناسب به مناصب رهبری و بازنشسته کردن کسانی است که مایل نیستند به طور مؤثر به تنها فرد در دولت که توسط کل مردم آمریکا انتخاب شده است خدمت کنند: رئیس‌جمهور دونالد جی. ترامپ.» (پرسنل نظامی سوگند یاد می‌کنند که از قانون اساسی دفاع کنند، نه اینکه به رئیس‌جمهور وفاداری قسم بخورند.)
شب ویرانگر برای جمهوری‌خواهان در سه‌شنبه لزوماً شانس از سرگیری خصومت‌ها را کاهش نخواهد داد، با وجود سمّی بودن سیاسی جنگ. در انتخابات میاندورهای ۲۰۰۶، دموکرات‌ها ۳۱ کرسی در مجلس نمایندگان و ۶ کرسی در سنات کسب کردند و کنترل هر دو خانه کنگره را برای اولین بار از سال ۱۹۹۴ به دست گرفتند؛ نتیجه‌ای که به طور گسترده به عنوان طرد جنگ جورج دبلیو بوش در عراق تفسیر شد. بلافاصله پس از انتخابات، بوش وزیر دفاع دونالد رامسفلد را مسئول شکست‌ها دانست و او را مجبور به استعفا کرد. دو ماه بعد، بوش دستور افزایش نیروها را صادر کرد که منجر به یکی از مرگبارترین دوره‌های جنگ شد.