چشم‌ها به انتخابات اسرائیل دوخته شده؛ ایران می‌گوید آمریکا در دیپلماسی جدی نیست

خوش آمدید،

به‌روزرسانی‌های زیر:

• مقامات ارشد عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه، کشورهای عضو پیمان تازه تأسیس مکه، در تهران با رئیس‌جمهور و رئیس شورای امنیت ملی ایران دیدار کردند و هر دو طرف خواستار ادامه دیپلماسی هستند.
• رأی‌دهندگان اسرائیلی در نخستین انتخابات عمومی پس از شروع جنگ نسل‌کشی علیه نوار غزه در اکتبر ۲۰۲۳ به پای صندوق‌های رأی می‌روند.
• جنگ در یمن همچنان ادامه دارد؛ ائتلاف به رهبری عربستان موشک‌های بالیستیک حوثی‌ها را رهگیری کرد و رسانه‌های وابسته به حوثی‌ها گزارش دادند که نیروهای دولت یمن حملات هوایی در استان تعز انجام داده‌اند.
• حملات اسرائیل به غزه، کرانه باختری اشغالی، جنوب لبنان و جنوب سوریه ادامه دارد.

و ما پوشش زنده خود را از وقایع امروز ادامه می‌دهیم...

نویسنده کییت مک‌ماهون می‌نویسد: در سراسر طیف سیاسی اسرائیل، هرگونه ادعای پایان اشغال، توقف شهرک‌سازی یا امکان‌پذیر کردن تشکیل دولت فلسطینی کنار گذاشته شده است.

مطالعه بیشتر:

به گزارش خبرگزاری فلسطینی وفا، نیروهای اسرائیلی تمام ورودی‌های شهر رام‌الله در کرانه باختری اشغالی را مسدود کردند.

اسرائیل تحت عنوان تأمین امنیت برای انتخابات در حال برگزاری، کرانه باختری اشغالی را بسته است.

اما سازمان‌های حقوق بشری بین‌المللی اشاره می‌کنند که این تنها بهانه‌ای برای سیاست «نسل‌کشی» است.

رئیس شورای امنیت ملی ایران روز دوشنبه گفت که پس از نخستین نشست در تهران، «گفتگوهای بسیار خوبی» با سه کشور عضو پیمان دفاعی مکه یعنی عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان داشته است.

محسن رضایی، رئیس شورای عالی امنیت ملی ایران، پس از دیدار با مقامات ارشد این سه کشور به تلویزیون دولتی گفت: «گفتگوهای بسیار خوبی میان ما انجام شد... احساس می‌کنم جو جدیدی در منطقه شکل گرفته است... من فضای بسیار مثبتی را در گفتگوهای میان آقایان حس کردم.»

این نشست که پیشنهاد آن از سوی پاکستان مطرح شده بود، مقامات ارشد سه کشور و ایران را برای گفتگو در پایتخت ایران گرد هم آورد.

وزارت امور خارجه عربستان سعودی پیش‌تر در روز دوشنبه اعلام کرده بود که هدف این نشست «کاهش تنش میان طرف‌های بحران کنونی» است.

خالد بن سلمان، وزیر دفاع عربستان، عاصم مونیر، فرمانده ارتش پاکستان، و ابراهیم کالین، رئیس سازمان اطلاعات ترکیه، نمایندگان کشورهای خود در این مذاکرات بودند. آن‌ها همچنین با مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، دیدار کردند.

رضایی گفت که چهار طرف توافق کردند که امنیت منطقه باید توسط کشورهای منطقه تضمین شود نه قدرت‌های خارجی.

او افزود: «توافقی که داشتیم این بود که امنیت در منطقه‌ای که ما در آن زندگی می‌کنیم باید بومی باشد، یعنی توسط خود کشورها تحقق یابد.»

«ما باید از هرگونه دخالت خارجی در این منطقه جلوگیری کنیم،» او اضافه کرد.

شهرها و روستاهای فلسطینی‌نشین در سراسر اسرائیل صبح سه‌شنبه شاهد حضور پرشور رأی‌دهندگان هنگام گشایش مراکز اخذ رأی برای انتخابات بیست و ششمین دوره کنست بودند. رأی‌دهندگان از ساعت ۷ صبح به مراکز اخذ رأی مراجعه کردند، در حالی که ناظران یهودی شامل نمایندگان احزاب راست افراطی حضور سنگینی داشتند.

علی‌رغم گزارش‌هایی مبنی بر تأخیر در بازگشایی برخی شعب اخذ رأی به دلیل مسائل اداری، فعالان «لیست مشترک» و «لیست متحد عربی» (رام) بسیج شدند تا شهروندان عرب را به رأی دادن در ساعات اولیه روز ترغیب کنند و از ازدحام احتمالی در بعدازظهر و شب جلوگیری نمایند.

این انتخابات در سومین سال جنگ نسل‌کشی علیه غزه برگزار می‌شود و انتظار می‌رود شهروندان فلسطینی‌تبار اسرائیل برای تنبیه دولت بنیامین نتانیاهو—که تحت تعقیب دیوان کیفری بین‌المللی است—و شرکای راست افراطی ائتلافی او، بسیج گسترده‌ای داشته باشند.

طبق آمار کمیته مرکزی انتخابات، تعداد کل واجدان شرایط رأی دادن ۷,۳۳۱,۹۸۱ نفر است که نسبت به دوره قبلی ۵۴۳,۱۷۷ نفر افزایش یافته است. شهروندان عرب حدود ۱۸ درصد از کل واجدان شرایط رأی دادن را تشکیل می‌دهند که تقریباً معادل ۱.۱۷۲ میلیون رأی‌دهنده است.

اکثر نظرسنجی‌ها روند صعودی مشارکت رأی‌دهندگان عرب را پیش‌بینی می‌کنند.

داده‌های مؤسسه تحقیقات میدگام نشان می‌دهد که مشارکت در جامعه عرب ممکن است از حدود ۵۳ درصد در انتخابات قبلی به ۶۲ تا ۶۳ درصد افزایش یابد.

در همین حال، یوسف مقلده، مدیر مؤسسه تحقیقاتی استت‌نت که در زمینه نظرسنجی در جامعه عرب تخصص دارد، پیش‌بینی کرد که اگر زخم انتخاباتی فعلی حفظ شود، مشارکت می‌تواند به حدود ۶۸ درصد برسد.

تحلیلگران نظرسنجی همچنین پیشنهاد می‌کنند که اگر مشارکت واقعی در روز انتخابات از مرز ۷۰ درصد عبور کند، نمایندگی پارلمانی عرب‌ها می‌تواند به ۱۶ کرسی افزایش یابد.

مرزوق حلبی، نویسنده و پژوهشگر، در گفتگو با نیو عرب در تشریح این بسیج گفت: «این رأی‌دهی صرفاً تدافعی است، بیش از هر چیز دیگر. مردم فلسطین در اسرائیل اقدامات دولت فعلی—به ویژه نسل‌کشی، ریشه‌کنی و تخریب خانه‌ها—را دیده‌اند و روز به روز تشدید خونین تحریک و نژادپرستی حمایت و تغذیه‌شده توسط دولت را احساس کرده‌اند.»

او افزود: «مردم به طور غریزی تشخیص می‌دهند که این انتخابات پوششی برای جنگ مطلق است که اسرائیل آن را جنگی مذهبی برای تعیین تکلیف مسئله فلسطین از طریق خشونت و سلطه توصیف کرده است، با تمام پیامدهای آن. بنابراین، مردم به صورت جمعی به صندوق‌های رأی خواهند رفت. آن‌ها درباره برنامه‌های حزبی نمی‌پرسند؛ بلکه می‌پرسند چگونه می‌توان راست فاشیست را دفع و دستور کار آن‌ها را متوقف کرد. این موضوع افزایش مورد انتظار نرخ مشارکت را توضیح می‌دهد. انتخابات تنها درباره پارلمان اسرائیل نیست؛ بلکه درباره اثبات حضور جایی است که آن‌ها می‌خواهند شما را پاک کنند و روایتتان را خاموش سازند.»

از جبهه سیاسی، مها قرقابی، کاندیدای نماینده لیست مشترک، نیز احساسات مشابهی را به نیو عرب بیان کرد و گفت: «اکثر نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که مشارکت بالای عرب‌ها مانع از عبور احزاب افراطی و نژادپرست راست‌گرا از حد نصاب انتخاباتی خواهد شد و تا حدی می‌تواند از تشکیل دولت نتانیاهو با راست افراطی جلوگیری کند. سناریوهای زیادی وجود دارد، اما حداقل کاری که ما انجام می‌دهیم اطمینان از عدم حضور راست افراطی در دولت آینده است.»

او در ترسیم مسیر سیاسی این جناح افزود: «ما در اپوزیسیون باقی خواهیم ماند و موضع سیاسی ما روشن است: ما نمی‌توانیم در دولت‌های اسرائیل شرکت کنیم زیرا آن‌ها سیاست‌های اشغال، پاکسازی قومی و تخریب خانه‌ها را دنبال می‌کنند و تصمیماتی علیه مردم ما اتخاذ کرده‌اند. برای ما، جایگزین نتانیاهو...»

در پاسخ به این سوال که آیا شکست نتانیاهو می‌تواند به پایان نسل‌کشی در غزه و پاکسازی قومی در کرانه باختری منجر شود، مهند مصطفی، پژوهشگر مرکز مدای الکرمیل مستقر در حیفا، به نیو عرب توضیح داد: «این بستگی به نتایج انتخابات دارد.»

مصطفی خاطرنشان کرد: «با این حال، سقوط اردوگاه نتانیاهو و ظهور اردوگاه اپوزیسیون فوراً سیاست‌های اسرائیل را متوقف نخواهد کرد. بلکه سیاست‌ها ممکن است به تدریج به سمت پذیرش فرمول‌های سیاسی که منافع امنیتی اسرائیل را حفظ می‌کنند تغییر کند. این ناشی از چند عامل است: دولت جایگزین بار شکست هفتم اکتبر را به دوش نخواهد کشید و رویکرد آن عمدتاً امنیتی خواهد بود نه ریشه‌دار در ایدئولوژی مذهبی مسیحایی. آن‌ها بر اساس ملاحظات امنیتی عمل خواهند کرد با محاسبات کمتر مذهبی-مسیحایی.»

او افزود: «علاوه بر این، دولت جایگزین با تنوع ایدئولوژیک مشخص خواهد شد نه همسوئی ایدئولوژیک مانند دولت فعلی. این تنوع در جستجوی راه‌حل‌های سازشی میان اعضا قبل از پرداختن به پرونده‌های غزه یا کرانه باختری منعکس خواهد شد.»

مصطفی در تشریح تحولات روانی و سیاسی گسترده‌تر در داخل جامعه اسرائیل در نخستین انتخابات پس از هفتم اکتبر اظهار داشت: «تغییر بنیادین، میل به انتقام از فلسطینیان و رفتار با آن‌ها به عنوان جمعیتی غیرانسانی است که می‌توان آن‌ها را نابود کرد، همراه با احساس relief پس از چنین اقداماتی. رویکردهای مسیحایی به جنگ نیز غالب بوده‌اند و نسل‌کشی را بخشی از رستگاری تلقی می‌کنند، بر این پیش‌فرض که فلسطینیان ذاتاً شرور هستند و مانعی برای رستگاری محسوب می‌شوند.»

او گفت: «علاوه بر این، این حالت کوری و انکار انسانیت فلسطینیان باعث شده جامعه اسرائیل پیامدهای اشغال، محاصره و گسترش شهرک‌سازی را نادیده بگیرد و هفتم اکتبر را رویدادی منزوی و جدا از پروژه استعماری بداند—کاری که فلسطینیان صرفاً چون ضدسامی هستند و می‌خواهند یهودیان را نابود کنند انجام داده‌اند.»

فراتر از تحولات داخلی، رأی‌گیری توجه شدید بین‌المللی را در میان هشدارهای جهانی نسبت به احتمال از سرگیری جنگ علیه ایران و پیامدهای ژئوپلیتیک و اقتصادی آن جلب کرده است.

همزمان، بسیاری از اسرائیلی‌ها—از جمله شمار زیادی از اتباع خارج مقیم که برای رأی دادن بازگشتند—امید دارند نتیجه انتخابات بتواند آغازگر بازسازی جایگاه بین‌المللی اسرائیل باشد که پس از جنگ در غزه فرسایش شدید در افکار عمومی جهان داشته است.

در ارزیابی این روند بین‌المللی، هنیده غنیم، مدیر انجمن مطالعات اسرائیل (مدار)، تحلیل خود را در مصاحبه با نیو عرب ارائه داد: «جایگاه بین‌المللی اسرائیل به شدت کاهش یافته است، به طوری که دست‌کم در سطح افکار عمومی، به یک دولت سرکش نزدیک‌تر است و ایالات متحده واضح‌ترین نمونه این موضوع است.»

غنیم خاطرنشان کرد: «اما این کاهش در میان عموم مردم عمیق‌تر از دولت‌های غربی است. در حال حاضر، آنچه به اسرائیل اجازه می‌دهد خشونت و وحشیگری خود را ادامه دهد، پیش از همه ترامپ است: پیوند میان راست افراطی اسرائیل و ترامپیسم به آن آزادی عمل می‌دهد تا قوانین بین‌المللی را زیر پا بگذارد و به دنبال حل قطعی مسئله فلسطین باشد.»

او ادامه داد: «بنابراین خطرناک‌ترین نتیجه احتمالی انتخابات بن‌بست است، با ماندن دولت نتانیاهو به عنوان دولت تصدی موقت برای مدت ممکن است دو سال تحت ترامپ. آن دو سال برای فلسطینیان بسیار خطرناک خواهد بود، زیرا راست‌گرایان از حضور دولت ترامپ بهره خواهند برد تا مسائل را به زور و اخراج، همانطور که صلاح می‌دانند، حل و فصل کنند.»

غنیم نتیجه گرفت: «اگر آیزنکوت پیروز شود، ممکن است بسیاری از کشورها بخواهند از طریق روایتی که مدعی می‌شود «افراطیون دیوانه» نماینده اسرائیل نیستند و «اسرائیل عاقل» بازگشته است، اسرائیل را بازسازی کنند. من فکر نمی‌کنم این امکان‌پذیر باشد، به دو دلیل: عمق تغییرات در عرصه آمریکایی که نشان می‌دهد اسرائیل احتمالاً پس از پایان دوران ترامپ حمایت خود را از دست خواهد داد؛ و مهم‌تر از همه، غیرممکن بودن تغییر رادیکال در سیاست اسرائیل. حقوق بین‌الملل اشغال را غیرقانونی دانسته است، در حالی که مواضع خود آیزنکوت چیزی را مشروع می‌کند که حقوق بین‌الملل آن را غیرقانونی می‌داند، بدون ذکر دشواری تشکیل دولت پایدار با سیاست‌های متفاوت. اسرائیل از مرحله اصلاح فراتر رفته است: شهرک‌سازی که جهان آن را نقض حقوق بین‌الملل دانسته است، به ویژه در قطعنامه ۲۳۳۴ شورای امنیت سازمان ملل در سال ۲۰۱۶ و نظر مشورتی دیوان بین‌المللی دادگستری در سال ۲۰۲۴، امروز خودِ اسرائیل است.»

وزارت ترابری لیبی روز دوشنبه اعلام کرد که سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری (ICAO) وابسته به سازمان ملل متحد، محدودیت‌های فضای هوایی وضع‌شده در سال ۲۰۱۵ در جریان جنگ داخلی این کشور را لغو کرده است.

وزارتخانه مذکور اعلام کرد که خوان کارلوس سالازار، دبیرکل ایکائو، این تصمیم را که رسماً در ۲۳ اکتبر صادر شده بود، در مراسم افتتاحیه نشست مقامات هواپیمایی کشوری خاورمیانه در دوحه اعلام کرد.

وزارت ترابری مستقر در طرابلس در بیانیه‌ای در صفحه فیسبوک تأییدشده خود گفت: «این اقدام در نتیجه پیشرفت چشمگیر حاصل‌شده و اعتماد به توانایی‌های بخش هواپیمایی کشوری لیبی در زمان اخیر است.»

در بیانیه‌ای جداگانه، وزارتخانه گفت که این کشور شمال آفریقایی درخواست‌هایی برای صدور مجوز عبور از فضای هوایی لیبی دریافت کرده است که آن را «تقاضای بی‌سابقه از سوی خطوط هوایی بین‌المللی» توصیف کرد.

وزارتخانه افزود: «تعداد کل مجوزهای ثبت‌شده برای فصل زمستان ۲۰۲۶-۲۰۲۷ به ۶۱,۹۶۸ پرواز در ماه افزایش یافته است که از نوامبر جاری اعمال می‌شود.» این جهش قابل توجهی نسبت به میانگین ۲,۰۰۰ پرواز ترانزیتی در ماه در فصل ۲۰۲۵-۲۰۲۶ است.

وزارتخانه اضافه کرد: «چنین افزایشی درآمد مالی قابل توجهی از استفاده از فضای هوایی لیبی ایجاد خواهد کرد.»

لیبی پس از سرنگونی معمر قذافی در قیامی با حمایت ناتو در سال ۲۰۱۱ به آشوب فرو رفت. سه سال بعد، جنگ داخلی میان گروه‌های مسلح رقیب برای قدرت آغاز شد و کشور را به دو دولت شرقی و غربی تقسیم کرد.

جنگ در سال ۲۰۱۴ به حداکثر ۲۰ فروند هواپیما از جمله مدل‌های ایرباس در فرودگاه بین‌المللی طرابلس آسیب رساند.

در حال حاضر تعداد کمی از خطوط هوایی پروازهایی به داخل و خارج لیبی انجام می‌دهند و آن‌ها مدت‌هاست محدود به مقاصدی مانند تونس، اردن، ترکیه، مصر، عربستان سعودی و سودان بوده‌اند.

وزارتخانه افزود که تصمیم ایکائو برای اجرا به تمام ۱۹۳ کشور عضو ابلاغ خواهد شد.