در بیرون ورودی شلوغ تئاتر والتر رید در مرکز لینکلن، جیزلا کاستاگنا در ابتدای صف نشسته بود.
خانم کاستاگنا، دانشجوی کالج بارنارد، حدود چهار ساعت زودتر آمده بود تا ماه گذشته بلیت اکران ساعت ۸:۴۵ شبِ مستند «ادوارد سعید: میان دو جهان» را که ظرفیت آن تکمیل شده بود، تهیه کند؛ مستندی درباره دانشمند و فعال فلسطینی-آمریکایی.
آقای سعید در سال ۲۰۰۳ درگذشت، پیش از اینکه خانم کاستاگنا، ۲۱ ساله، به دنیا آمده باشد. اما ایدههای او درباره حق تعیین سرنوشت فلسطینیان اخیراً با او همخوانی پیدا کرده است، به ویژه زمانی که او در سازماندهی اردوگاههای طرفدار فلسطین در دانشگاه کلمبیا کمک کرد.
«بسیاری از ما به سخنان او اشاره میکنیم»، او گفت.
پس از حملات حماس در هفتم اکتبر ۲۰۲۳ در اسرائیل که منجر به کشته شدن حدود ۱۲۰۰ نفر شد و جنگ غزه که تقریباً ۶۸۰۰۰ فلسطینی را کشت، درگیری اسرائیل و فلسطین دوباره در کانون توجهات قرار گرفت و سخنان آقای سعید — که او از طریق سخنرانیها، ستونهای روزنامه و کتابهای بیشماری منتشر کرده بود — حیات تازهای یافت.
این فیلم که نخستین اکران آمریکایی خود را در جشنواره فیلم نیویورک داشت، پس از آتشبس سال گذشته بین اسرائیل و حماس منتشر شده است، اما تنشها فروکش نکرده است. حملات اسرائیل ادامه داشته؛ چهرههای عمومی به دلیل انتخاب طرف یا عدم انتخاب طرف مورد انتقاد قرار گرفتهاند؛ و بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، پیش از انتخابات امسال تحت فشار است.
این اکران نوعی بازگشت به خانه بود: آقای سعید به عنوان استاد دانشگاه کلمبیا برای نزدیک به ۴۰ سال چهرهای آشنا در منطقه آپر وست ساید بود.
در مستند، آقای سعید داستان زندگی خود را از طریق کلیپهای ویدیویی و صوتی که توسط مایکن بیرد، فیلمساز دانمارکی-آمریکایی، و سارا مواسوس، یکی از تهیهکنندگان فیلم، گردآوری شدهاند، روایت میکند.
«میان دو جهان» با فیلمهای خانگی دانهدانه ۸ میلیمتری از قدس دهه ۱۹۳۰ آغاز میشود. مخاطبان کلیپهای خبری آرشیوی درباره تأسیس اسرائیل و جابهجایی فلسطینیان را میبینند و همچنین حرکت آقای سعید از قاهره به ماساچوست و در نهایت نیویورک را. پس از جنگ شش روزه عرب و اسرائیل در سال ۱۹۶۷، فیلم نشان میدهد که چگونه آقای سعید وارد فعالیت سیاسی شد، درباره درگیری اسرائیل و فلسطین نوشت و همراه با سازماندهندگان و رهبران کار کرد.
خانم بیرد، ۶۰ ساله، پس از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ الهام گرفت تا این فیلم را بسازد. «من نمیتوانستم فکر نکنم به ادوارد سعید، چقدر از او یاد گرفته بودم»، او گفت. در دوران کودکی، او درباره اشغال دانمارک توسط نازیها و تأسیس دولت یهودی شنیده بود، اما کنجکاو شد که چه اتفاقی برای «ساکنان بومی سرزمین» افتاده است، او گفت. سالها بعد، او کتاب ۱۹۷۹ آقای سعید با عنوان «مسئله فلسطین» را خواند.
«آن وقت همه چیز کنار هم جمع شد»، او گفت.
خانم بیرد با همسر آقای سعید، مریم سی. سعید، و دخترش، نجلا سعید، تماس گرفت که به عنوان تهیهکننده مشاور در فیلم همکاری کردند. «به نظر میرسید راه کاملی برای بازگرداندن او در زمان مناسب است»، دخترش گفت.
خانم بیرد، که پدرش با آقای سعید دوست بود، در محیطی بزرگ شد که مکالمات آنها را میشنید، که تا حدی او را ترغیب کرد در دهه ۱۹۸۰ در دانشگاه کلمبیا تحصیل کند؛ جایی که به گفته او، آقای سعید «محبوبترین استاد» بود.
اما خارج از دانشگاه، اوضاع پیچیدهتر بود. در سال ۱۹۸۹، مقالهای که او نوشته بود به عنوان ترویج تروریسم مورد انتقاد قرار گرفت. در سال ۲۰۰۱، او پس از عکس گرفتن از پرتاب سنگ به سوی یک پاسگاه اسرائیلی در لبنان با واکنش منفی مواجه شد. دفتر او مورد تخریب قرار گرفته بود؛ تهدیدهای مرگبار رایج بود. یک کلیپ در «میان دو جهان» نشان میدهد که او با مخالفت عربهایی نیز مواجه بود که او را بیش از حد معتدل میدانستند.
خانم مواسوس، ۳۲ ساله، در ایمیلی گفت: «صرفِ اینکه او فلسطینی متولد فلسطین است، برای برخی 'جنجالی' تلقی میشود.»
ساخت فیلم مستقل هرگز آسان نیست، اما «مشکل تأمین مالی این نوع روایت در آمریکا این است که هیچ حمایت نهادی دریافت نخواهید کرد»، خانم بیرد گفت. او افزود که بیشتر بودجه از سوی افرادی تأمین شده که امیدوار بودند گفتوگوی ظریفی درباره درگیری اسرائیل و فلسطین آغاز کنند.
در شب اکران، تئاتر پر از دوستان و همکاران سابق آقای سعید بود. مصعب ابوتحا، شاعر فلسطینی که کتابخانه عمومی ادوارد سعید در غزه (که اکنون ویران شده) را تأسیس کرده بود، با چشمهایی اشکآلود از سالن خارج شد. او گفت دیدن اینکه مسائل مطرح شده توسط آقای سعید «امروز نیز ادامه دارند» خشمآور است.
ویکتور کوونر، که در دهه ۱۹۸۰ با آقای سعید آشنا شده بود، گفت: «دیدن او هیجانانگیز بود.»
آقای کوونر، ۸۹ ساله، بنیانگذار جیاستریت است، سازمانی که از اسرائیل و «امنیت و آزادی هر دو طرف اسرائیلی و فلسطینی»، طبق وبسایت آن، حمایت میکند. اگرچه او و همسرش، سارا کوونر، طرفدار راه حل دو دولتی هستند، این موضوع مانع دوستی آنها با آقای سعید نشد.
«میتوانستید درباره آن با او صحبت کنید»، خانم کوونر گفت. «میتوانستید مخالف باشید، اما نه به شیوهای ناخوشایند.»
با تأمل درباره جنگ غزه، همسر آقای سعید گفت شوهرش «وحشتزده میشد، زیرا تمام نوشتههای او درباره انسانگرایی است». با این حال، دیگران در اکران گفتند او احتمالاً از دیدن حمایت فزاینده از فلسطینیان دلگرم میشد.
خانم بیرد امیدوار است مخاطبان بیشتری جذب داستان آقای سعید شوند.
«حتی اگر از آنچه میشنوند خوششان نیاید»، او گفت، «باید انسانیت و حقیقت او را بپذیرند.»