.
بر اساس گزارشها و تصاویر اوکراینی، نیروهای روسیه استفاده از سامانههای موشکی زمینبههوای قابل حمل میثاق-۲ ایرانی را برای رهگیری هواپیماهای بدون سرنشین اوکراینی آغاز کردهاند. منابع اوکراینی میگویند این سامانه در منطقه روستوف به کار گرفته شده است. میثاق-۲ از یک جستجوگر فروسرخ غیرفعال استفاده میکند و به عنوان یک سلاح شلیک و فراموشکن طراحی شده است. این موشک پس از پرتاب میتواند امضای فروسرخ هدف خود را بدون نیاز به هدایت مداوم از سوی اپراتور دنبال کند و به این ترتیب به تیم شلیککننده اجازه میدهد بلافاصله موقعیت خود را ترک کند.
.
میثاق-۲ از فناوریای توسعه یافته که خاستگاه آن QW-1 چین است؛ سامانهای که بهطور گسترده صادر شد و حضوری بینالمللی و چشمگیر یافت و پایه توسعه موشکی بومی ایران را شکل داد. ایران فناوری مرتبط با این سامانه را به دست آورد و در سال ۲۰۰۶ تولید میثاق-۱ را آغاز کرد. این کشور سپس میثاق-۲ را با تغییراتی در پیشرانه، هدایت و سایر اجزای موشک توسعه داد. ایران بعدها میثاق-۳ را با فیوز مجاورتی لیزری و بهبودهایی در جستجوگر و سامانه پیشرانه ساخت. این تغییرات با هدف بهبود توانایی موشک برای درگیری با اهداف هوایی کوچک و مانوردهنده و افزایش دامنه درگیری مؤثر آن انجام شد.
.
استفاده گزارششده روسیه از میثاق-۲ در حالی مطرح میشود که پهپادهای اوکراینی به یکی از پایدارترین تهدیدها برای نیروها و زیرساختهای روسیه تبدیل شدهاند. یگانهای روسی شمار روزافزونی از گروههای آتش متحرک مجهز به مسلسل، سامانههای جنگ الکترونیک، حسگرهای نوری و موشکهای پدافند هوایی کوتاهبرد را برای مقابله با هواپیماهای بدون سرنشین اوکراینی مستقر کردهاند. همچنان ممکن است سامانههای ایرانی به دلیل هزینه کمتر یا کمبود سامانه در خود روسیه خریداری شده باشند. هرچند کره شمالی تأمینکننده اصلی نظامی خارجی روسیه بوده است، در گذشته خریدهای محدودی از تجهیزات ایرانی، بهویژه هواپیماهای بدون سرنشین، انجام شده است.
.
این موشک ایرانی همچنین به دلیل گمانهزنیها درباره سرنگونی یک جنگنده F-15E استرایک ایگل نیروی هوایی آمریکا در جریان عملیات جنگی علیه ایران توجهها را به خود جلب کرده است. برخی ارزیابیها مطرح کردهاند که ممکن است یک سامانه قابل حمل ایرانی مسئول نابودی این هواپیما بوده باشد، هرچند موشک مشخصی که F-15E را سرنگون کرده بهطور عمومی مشخص نشده است. ایران چند نسل از سامانههای قابل حمل را در اختیار دارد که عمدتاً بر فناوریهای چینی با بهبودهای محدود داخلی مبتنی هستند. هرچند توانایی سامانههای پدافند هوایی رادارمحور ایران بهشدت زیر سؤال رفته است، سامانههای فروسرخمحور آن بسیار توانمند نشان دادهاند و از ابتدای سال مسئول سرنگونی چندین ده هواپیمای متوسط و باارزش آمریکایی بودهاند.