ایالات متحده برنامههای جاهطلبانهای برای سه برابر کردن ظرفیت نیروگاههای هستهای خود تا سال ۲۰۵۰ دارد، اما اگر اپراتورهای نیروگاه نتوانند سوخت را با قیمت منطقی خریداری کنند، این هدف ممکن است با مانع مواجه شود.
قیمت کیک زرد، نوعی اورانیوم تصفیه نشده، در پنج سال گذشته ۷۵ درصد افزایش یافته است، طبق گزارش اداره اطلاعات انرژی ایالات متحده. پیچیدهتر شدن اوضاع زمانی است که ایالات متحده منابع قابل توجهی در داخل مرزهای خود ندارد؛ مگر اینکه اقیانوس را در نظر بگیرید.
اقیانوسها بیش از ۴ میلیارد تن متریک اورانیوم دارند، مقدار کافی برای حدود ۵۰ هزار سال. «این تقریباً هزار برابر بیشتر از تمام معادن سنگ سخت شناسایی شده در مجموع است»، جف گرین، بنیانگذار و مدیرعامل شرکت فناوری پاک فلوکسنیوم، به تککرانچ گفت.
فلوکسنیوم معتقد است مشکل نحوه استخراج اورانیوم از آب دریا را حل کرده است. این شرکت با استفاده از فناوری توسعه یافته در آزمایشگاههای ملی وزارت انرژی ایالات متحده، رویکردی دارد که میتواند با معادن موجود اورانیوم رقابت کند.
این استارتاپ تاکنون به صورت پنهان (Stealth) برای توسعه فناوری جدید کار کرده است. فلوکسنیوم نگاهی انحصاری به فناوری خود به تککرانچ داد. این استارتاپ اخیراً دور سرمایهگذاری اولیه ۷ میلیون دلاری به رهبری کنگرونت ونچرز با مشارکت اکتیو ایمپکت اینوستمنتس و کانستلشن انرژي، که بزرگترین ناوگان هستهای ایالات متحده را اداره میکند، بسته است.
فلوکسنیوم در حالی ظاهر میشود که صنعت هستهای در ایالات متحده در حال تجربه یک احیا است. شرکتهای فناوری از چندین استارتاپ هستهای حمایت کردهاند زیرا به دنبال منابع جدید برق برای تغذیه مراکز داده هوش مصنوعی خود هستند.
زمانبندی گرین خوب است، اما شاید تعجبآور نباشد. او یک بنیانگذار تکراری است که در راهاندازی استمپس دات کام در سال ۱۹۹۶، استارتاپ شیرینسازی آب نانو اچ تو او در سال ۲۰۰۵ و استارتاپ حذف کربن وانپوینتفایو در سال ۲۰۲۰ کمک کرده است. او حس خوبی نسبت به جهت حرکت جهان دارد و فکر میکند اورانیوم فرصت بزرگی است.
اگرچه اورانیوم کمیاب نیست، اما معادن اورانیوم فراوان یا به طور یکنواخت توزیع نشدهاند. «اگر در غرب باشید، دو سوم تا سه چهارم عرضه اورانیوم جهان از قزاقستان، ازبکستان، روسیه، نامیبیا، نیجر و چین میآید. ریسک ژئوپلیتیکی وجود دارد.» گرین گفت.
این نگرانیها دهههاست که زیر پوست صنعت هستهای در حال جوشیدن است. «حال با این احیای جدید هستهای؟» او گفت. «اگر تقاضا همانطور که پیشبینی میشود بیاید، ما از نظر ساختاری کمبود اورانیوم داریم.»
اما اگر کسی بتواند راهی برای استخراج اقتصادی اورانیوم از آب دریا پیدا کند، این نگرانیها محو خواهند شد.
فناوری فلوکسنیوم از الیاف پلیمری مخصوص ساخته شده که اورانیوم حل شده در آب دریا را جذب میکنند. این شرکت شیمی مورد نیاز را از وزارت انرژی لایسنس کرده و همچنان روی تولید و پیکربندی خود الیاف کار میکند.
کلید موفقیت، افزایش سطح تماس الیاف بوده است، به گفته گرین. وقتی این فناوری در یک آزمایشگاه ملی نمایش داده شد، میتوانست اورانیوم را با قیمت بیش از ۲۰۰ دلار در هر پوند استخراج کند که بیش از دو برابر قیمت تأمینکنندگان غربی امروز است. اما با افزایش سطح تماس، فلوکسنیوم توانسته است اورانیوم بیشتری را از آب بیرون بکشد و هزینهها را کاهش دهد.
بخش عمدهای از هزینهها مربوط به ساخت الیاف و استقرار آنها در اقیانوس است.
روش کار به این صورت است. پس از تبدیل ماده به الیاف بلند و بافته شده، آنها به دریا برده شده و از شناورها آویزان میشوند، مشابه روش پرورش جلبک دریایی. پس از ۳۰ تا ۶۰ روز در دریا، به ساحل آورده میشوند و اورانیوم بدون باقی گذاشتن هیچگونه پسماند سمی استخراج میشود. هر خط میتواند چندین بار دوباره استفاده شود.
پس از جدا شدن اورانیوم از الیاف، آن را به کیک زرد تصفیه میکنند. «سپس آن را دقیقاً مانند هر معدن دیگری به زنجیره عرضه میفروشیم»، گرین گفت.
«هیچیک از اجزای این فرآیند جدید نیستند. همه این کارها به روشهای مختلف انجام شده است»، او گفت. «کار ما حذف هزینه از زنجیره عرضه است و ادامه کار در تمام مراحل فرآیند برای کمینه کردن هزینهها.»