قلعه الموت و استحکامات مرتبط با آن

مجموعه قلعه الموت شامل این سازه اصلی و شش استحکامات دفاعی مرتبط به نام‌های لمبسر، نویزرشاه، شمس کلایه، قسطین‌لار، شیرکوه و ایلان است که در مناطق کوهستانی و ناهموار البرز در استان قزوین واقع شده‌اند. این شبکه استراتژیک از اواخر قرن یازدهم میلادی به عنوان قلب تپنده سیاسی، نظامی و فکری نهضت نزاریان اسماعیلی شناخته می‌شد و نفوذ گسترده‌ای در ایران و جهان اسلام داشت. این استحکامات علاوه بر ایفای نقش به عنوان پناهگاهی امن، قطبی برای فعالیت‌های علمی و فرهنگی به شمار می‌رفتند که زمینه بقای جامعه نزاری را تا زمان سقوط الموت در سال ۱۲۵۶ میلادی فراهم کردند. این بناها امروزه به عنوان نمادی از سازماندهی پیچیده، تاب‌آوری و میراث غنی مذهبی و فکری دولت نزاری اسماعیلی شناخته می‌شوند که تأثیرات ماندگاری بر تاریخ منطقه بر جای گذاشته است.