مجموعهای از سخنرانیها و نوشتههای پاپ لئو چهاردهم، کمتر از دو ماه پس از آنکه لئو هوش مصنوعی را بزرگترین تهدید برای بشریت اعلام کرد، به عنوان «تولید انسانی» تأیید شد.
شرکت استرالیایی «پرودلی هیومن» (Proudly Human)، که توسط دکتر آلن فینکل، دانشمند ارشد سابق استرالیا، رهبری میشود، با همکاری ناشر، دانشگاه کاتولیک استرالیا و کاردینالهای واتیکان، مجموعهای از نوشتهها و سخنرانیهای پاپ را بررسی کرد.
کتاب «نقشههای امید» (Maps of Hope) در همان هفتهای از ماه مه منتشر شد که اولین بخشنامه لئو، «کرامت انسانی» (Magnifica Humanitas)، درباره خطرات هوش مصنوعی و خطرات تمرکز قدرت این فناوری در دست عدهای معدود هشدار میداد.
در این بخشنامه، لئو اظهار داشت که باید از «تسلط هوش مصنوعی بر بشریت» جلوگیری شود و افزود که این فناوری باید «دوستدار انسان»، در دسترس همگان و قابل بحث و تبادل نظر باشد.
فینکل به گاردین استرالیا گفت که او «اطمینان زیادی» داشت که سخنرانیهای لئو در فرآیند «نقشههای امید» توسط انسان نوشته شده است و ظرف یک روز، «پرودلی هیومن» این مجموعه را به عنوان «تولید انسانی» تأیید کرد.
این فرآیند معمولاً مستلزم آن است که نویسندگان یا نمایندگان آنها در سایت ثبتنام کنند، بررسی هویت را انجام دهند و اظهارنامهای را امضا کنند که نشان میدهد آنها طبق حداقل استانداردها عمل میکنند: هوش مصنوعی نمیتواند برای نوشتن پیشنویس اولیه یا نوشتن جملات و پاراگرافها استفاده شود.
سپس این شرکت از ابزارهای تشخیص هوش مصنوعی استفاده میکند که فینکل گفت «بر ظرافتهای مختلف» در نگارش و دستور زبان تمرکز دارند.
او گفت: «ما از مجموعهای متشکل از چهار یا پنج ابزار و الگوریتم میانگینگیری خودمان استفاده میکنیم و هر شب این مجموعه را آزمایش میکنیم تا مطمئن شویم که آنها به طور مداوم برای هدف مورد نظر مناسب هستند. در این مورد، همانطور که انتظار میرفت، کتاب اساساً کاملاً انسانی از آب درآمد.»
شرایط و ضوابط این سرویس تصریح میکند که گواهینامهها «بر اساس اطلاعات» ارائه شده و بررسیهای انجام شده صادر میشوند و در صورت کشف نادرستی در نویسندگی یا «عدم رعایت استانداردهای منتشر شده ما»، میتوانند رد یا لغو شوند.
امید فینکل این است که به جای مقررات دولتی که نویسندگان را مجبور به افشای استفاده از هوش مصنوعی میکند، مردم بتوانند از این اطلاعات برای دانستن اینکه آیا یک نوشته توسط انسان تولید شده است یا خیر، استفاده کنند.
او گفت: «آنها حق دارند بدانند. من واقعاً فکر میکنم این یک حق اساسی برای انسانهاست»، و افزود که این امر به ویژه در مورد شخصیتهای مذهبی صادق است.
«اگر در کلیسا نشستهاید و انتظار دارید که این تخصص واقعی، حکمت مذهبی، کشیشی باشد که موعظه میکند.»
«جوهر انسان بودن، تعامل با دیگران و تبادل ایدهها و تبادل ایدههای خلاقانه است.»
پروفسور زلاتو اسکربیس، رئیس و معاون دانشگاه کاتولیک استرالیا، در بیانیهای گفت که با توجه به اینکه محتوای آنلاین زیادی به سرعت تولید میشود، «با اطمینان گفتن اینکه یک اثر محصول تأمل و قضاوت انسانی است»، ارزشمند است.