حملات موشکی ۸ ژوئن ایران به شمال اسرائیل، اولین تبادل آتش مستقیم بین دو کشور از زمان آغاز آتشبس در ماه آوریل را رقم زد. بلافاصله پس از آن، خبری مبنی بر برخورد یک بالگرد نظامی آمریکایی با یک پهپاد ایرانی در نزدیکی تنگه هرمز منتشر شد. ایالات متحده در تلافی این اقدام به ایران حمله کرد و تهران نیز با حملات موشکی به بحرین، کویت و اردن پاسخ داد. این حوادث آخرین تشدید تنشها در چارچوب "نه جنگ، نه صلح" هستند که پس از آتشبس پدیدار شد.
حوادث چند روز اخیر، تصویری از یک مشکل بزرگتر است. ایران نه از چیزی بازداشته شده و نه به شدت خواهان معامله است. در عوض، رهبران جدید رژیم قاطعتر از همیشه هستند. تهران اکنون تحمل ریسک بالاتری را نشان میدهد و تمایل بیشتری به استفاده از زور برای مهار رقبای خود دارد. این کشور از سیاست سنتی "صبر استراتژیک" خود، که در آن نیروهای ایرانی اغلب از پاسخگویی به تشدید تنشها اجتناب میکردند و ترجیح میدادند بازی طولانیمدت انجام دهند، دست کشیده است. علاوه بر این، ایران با مقابله مستقیم با اسرائیل در دفاع از حزبالله، بر حمایت و رهبری خود از آنچه "محور مقاومت" نامیده میشود، تأکید دوباره میکند.