سالها تلاش اسپیساکس برای جلب نظر نهادهای امنیت ملی در حال نتیجه دادن است.
دولت ایالات متحده بزرگترین مشتری واحد اسپیساکس است که این شرکت ۲۴ ساله آن را در اسناد اوراق بهادار خود پیش از عرضه اولیه عمومی برنامهریزی شدهاش به عنوان "مشتری A" معرفی کرده است. درآمد حاصل از دولت، که در سال ۲۰۲۵ حدود ۴ میلیارد دلار بوده، قرار است طی چند سال آینده به شدت افزایش یابد.
این شرکت تحت رهبری ایلان ماسک، توانایی خود را در تولید ماهوارهها و پرتاب سریع راکتها با مانورهای هوشمندانه در پنتاگون ترکیب کرده تا قراردادهای با ارزش بالا را تضمین کند. این توافقات، اسپیساکس را در مرکز برنامههای فضایی آژانسهای نظامی و اطلاعاتی قرار داده است.
نیروی فضایی ماه گذشته قراردادی به ارزش ۲.۳ میلیارد دلار را به اسپیساکس برای ساخت یک شبکه ارتباطات ماهوارهای برای سیستمهای جنگی و قراردادی ۴.۲ میلیارد دلاری برای ساخت ماهوارههایی جهت ردیابی حرکات موشکها و هواپیماها از مدار اعطا کرد. هر دو پروژه از طریق "اختیار معاملات دیگر" پنتاگون به سرعت پیش برده شدند و بسیاری از مقرراتی که معمولاً روند تهیه تسلیحات و سایر فناوریها را کند میکنند، دور زده شدند.
اسپیساکس در مقایسه با پیمانکاران بزرگ دفاعی مانند لاکهید مارتین و نورثروپ گرومن، پیمانکار دولتی بسیار کوچکتری است. اما تحلیلگران میگویند که کار رو به رشد اسپیساکس با ارتش و آژانسهای اطلاعاتی در نهایت میتواند با تجارتهای فضایی سازندگان تسلیحات رقابت کند.
نقش اسپیساکس در امنیت ملی اکنون آنقدر اساسی است که مقامات کاخ سفید سال گذشته تشخیص دادند که دولت نمیتواند قراردادهای نظامی را لغو کند، پس از آنکه ماسک با رئیسجمهور ترامپ درگیر شد، همانطور که وال استریت ژورنال گزارش داده است.
کیمبرلی بورک، مدیر امور دولتی در شرکت تحقیقاتی کویلتی اسپیس، گفت: «آنها میخواهند مسیری باشند که همه قطارها روی آن حرکت میکنند.» وی افزود: «اسپیساکس بسیار مایل است که ستون فقرات عملیات دولت در مدار پایین زمین باشد.»
اسپیساکس به درخواستها برای اظهار نظر پاسخ نداد.
ماسک در مصاحبهای با جیمی دیمون، مدیرعامل جیپی مورگان چیس در روز پنجشنبه، گفت که اسپیساکس به عنوان "عنصری حیاتی" در امنیت ملی ایالات متحده عمل میکند. او به کار شرکت بر روی استارشیلد (یک شبکه ارتباطات ماهوارهای نظامی) و همچنین کار بر روی برنامههای طبقهبندی شده توسط دفاتر اطلاعاتی دولتی اشاره کرد.
با گرایش نظامی
رویکرد اسپیساکس به جامعه دفاعی روشن بوده است: "ما به سرعت حرکت خواهیم کرد." این شرکت پیشنهاد کرده است که فناوری را بر اساس محصولات و خدمات موجود خود به دولت بفروشد، حتی زمانی که پیشنهاد آن در یک برنامه یا قرارداد موجود قرار نمیگیرد.
این رویکرد در مورد تلاش برای ردیابی هواپیماها و موشکها با ماهوارهها، که به برنامه نشانگر هدف متحرک هوابرد (Airborne Moving Target Indicator) معروف است، به نفع اسپیساکس عمل کرد. پنتاگون در حال آزمایش انواع فناوریها برای شناسایی اشیاء پرنده از فضا است، اما مقامات نظامی سال گذشته گفتند که ممکن است تا سال ۲۰۳۰ طول بکشد تا یک سیستم کارا مستقر شود.
پس از اینکه اسپیساکس پیشنهاد راهاندازی یک سیستم مبتنی بر رادار را با جدول زمانی بسیار سریعتر ارائه داد، دولت در ماه فوریه یک درخواست محدود و دقیق صادر کرد که به گفته افراد آگاه از این موضوع، با قابلیتهای اسپیساکس مطابقت زیادی داشت. مقامات پنتاگون گفتهاند که شرکتهای دیگر نیز در نهایت قراردادهای بیشتری برای کمک به ماموریت ردیابی موشکها به دست خواهند آورد.
دفتر شناسایی ملی (National Reconnaissance Office - NRO)، یک سازمان جاسوسی ایالات متحده که ماهوارههای طبقهبندی شده را اداره میکند، با اسپیساکس برای ساخت یک شبکه ماهوارهای تصویربرداری و سیستمی برای ردیابی اهداف متحرک بر روی زمین همکاری کرده است، طبق گفته افراد آگاه از این موضوع. این آژانس میتواند توافقاتی را انجام دهد که برخی از قوانین استاندارد قراردادهای دولتی را دور میزند.
NRO در بیانیهای گفت که تمام خریدهای آن برای اطمینان از رعایت قوانین و مقررات بررسی میشوند. این آژانس گفت که سیستم بیش از ۲۰۰ ماهواره مدار پایین زمین آن، "پیشرفتهترین و تواناترین صورت فلکی [اطلاعات، نظارت و شناسایی] دولتی است که ملت ما تاکنون تحویل داده است."
پنتاگون اسپیساکس را به عنوان نمونهای از شرکتهایی معرفی کرده است که میتوانند به ارتش کمک کنند تا بوروکراسی را کاهش دهد و تسلیحات و سایر قابلیتها را سریعتر به میدان آورد.
در یک بازدید در ماه ژانویه از تاسیسات استاربیس این شرکت در تگزاس، پیت هگسث، وزیر دفاع، گفت که پنتاگون از تاریخچهای از کمیتههای کند و "پروژههای بیپایان" رنج برده است.
هگسث گفت: «این دقیقاً برعکس اسپیساکس به نظر میرسد.»
ایجاد روابط
فناوریهای اسپیساکس به این شرکت کمک کردهاند تا ارتباطات قوی با پنتاگون و آژانسهای جاسوسی ایجاد کند.
تروی ماینک، وزیر نیروی هوایی، سال گذشته در پاسخهای کتبی به سناتور الیزابت وارن (دموکرات، ماساچوست) گفت که ماسک در طول مصاحبه او با ترامپ برای پستی که اکنون دارد، حضور داشته است. ماینک، که قبلاً از رهبران ارشد NRO بوده، همچنین نوشت که هیچ ارتباطی با ماسک و اسپیساکس خارج از وظایف حرفهای خود نداشته است.
برخی قانونگذاران نگرانیهایی را در مورد رقابت مطرح کردهاند، زیرا اسپیساکس سهم رو به رشدی از مجموعه فضایی در حال گسترش ارتش را به خود اختصاص میدهد. ماینک در جلسه استماع کمیته نیروهای مسلح سنا در ماه مه گفت که دولت در برخی برنامهها "نیاز به سرعت" داشته است که نمیتوانست منتظر مشارکت شرکتهای بیشتری باشد.
ماینک شهادت داد: «ماهیت حیاتی برخی از این قابلیتها ما را وادار کرد تا آنچه را که میتوانیم هماکنون به تولید برسانیم، پیش ببریم.»
مقامات دفاعی در مورد چگونگی استفاده از استارشیپ (Starship)، راکت عظیمالجثهای که اسپیساکس برای استقرار محمولههای بزرگتر در مدار و انجام ماموریتهای فضایی عمیقتر در حال توسعه آن است، بحث کردهاند.
نوامبر گذشته، اسپیساکس مجوز انجام تا ۷۶ پرواز استارشیپ در سال را از یک پایگاه پرتاب نظامی در نزدیکی کیپ کاناورال، فلوریدا، به دست آورد. این تعداد تقریباً سه برابر حداکثر تعداد پرتابهایی بود که مقامات نیروی فضایی برای این سایت در یک یادداشت مربوط به سال ۲۰۲۲ (که توسط ژورنال مشاهده شده) پیشبینی کرده بودند.
اسناد نظامی نشان میدهد که نرخ بالاتر، دسترسی نیروی هوایی (سازمان والد نیروی فضایی) به قابلیتهای استارشیپ را فراهم کرده و دسترسی دولت به مدار را افزایش خواهد داد.
برنامههای اسپیساکس برای این پایگاه، به همراه تلاشهای آن برای انجام پرتابهای استارشیپ از یک سایت جداگانه ناسا، نگرانیهایی را در میان شرکتهای راکت رقیب ایجاد کرده است. یونایتد لانچ الاینس (United Launch Alliance)، یک شرکت راکت متعلق به بوئینگ و لاکهید مارتین، هشدار داده است که پرواز استارشیپ حتی از یک پایگاه در این منطقه احتمالاً عملیات سایر راکتها را مختل خواهد کرد.
اسپیساکس گفته است که سایتهای پرتاب در نهایت باید مانند فرودگاهها عمل کنند و امکان چندین پرتاب در روز از سوی ارائهدهندگان مختلف را فراهم آورند.
