اشتراک
سیاست خاورمیانه روابط بین‌الملل دیپلماسی

جنگ ایران و پایان خاورمیانه

در یک نگاه چکیدهٔ خودکار موتور هوش مصنوعی افق آبی

تنها چند هفته پیش از وقایع هفتم اکتبر ۲۰۲۳، بنیامین نتانیاهو در مجمع عمومی سازمان ملل با ارائه نقشه‌ای تحت عنوان «خاورمیانه جدید»، از آغاز عصر تازه‌ای در روابط منطقه‌ای خبر داد. او با تکیه بر دستاوردهای «پیمان‌های ابراهیم» که در دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ شکل گرفت، کشورهایی نظیر امارات متحده عربی، بحرین، مصر، سودان و به‌ویژه عربستان سعودی را در مسیر عادی‌سازی روابط با اسرائیل ترسیم کرد و این روند را نقطه عطفی تاریخی در دیپلماسی خاورمیانه خواند. با این حال، رویدادهای پس از آن، این چشم‌انداز خوش‌بینانه و نقشه سیاسی نتانیاهو را با چالشی جدی و تردیدهای عمیق مواجه ساخت.

چند هفته پیش از رویدادهای هولناک هفتم اکتبر ۲۰۲۳، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، در مجمع عمومی سازمان ملل متحد حضور یافت و آغاز عصری نو را بشارت داد. او طبق عادت خود، یک ماکت را به جایگاه آورد—این بار، مجموعه‌ای از نقشه‌های اسرائیل و منطقه اطراف آن، که یکی از آن‌ها تعدادی از کشورهای عربی را به رنگ سبز نشان می‌داد. این کشورها شامل امارات متحده عربی، بحرین و مصر بودند که پیش‌تر روابط خود را با اسرائیل عادی کرده بودند، و همچنین کشورهای دیگری که در آن زمان به نظر می‌رسیدند در آستانه گشایش دیپلماتیک با دولت یهودی (اسرائیل) قرار دارند، مانند عربستان سعودی و سودان. نتانیاهو گفت که «پیمان‌های ابراهیم»—پیمان‌های عادی‌سازی روابط با چند کشور عربی که پرزیدنت دونالد ترامپ در دوره اول ریاست‌جمهوری خود به میانجی‌گری آن‌ها کمک کرده بود—«یک نقطه عطف در تاریخ» بودند. نقشه او عنوان «خاورمیانه جدید» را داشت.

اشتراک:
این گزارش ترجمه و بازنویسی خبری با موتور هوش مصنوعی افق آبی است و برای خوانندهٔ فارسی‌زبان بازتنظیم شده. منبع اصلی: new yorker