نویسنده، اقتصاددان ارشد بخش آسیا در مورگان استنلی است.
روایت بازار در آسیا به شکلی محدود بر تأثیر هوش مصنوعی بر اقتصادها و شرکتها متمرکز بوده است. اما هوش مصنوعی تنها یک جنبه از تغییرات بسیار گستردهتری است که در سراسر منطقه در حال وقوع است.
آسیا در حال ورود به یک ابرچرخه صنعتی است که با افزایش مداوم هزینههای سرمایهای تقویت میشود. این فقط یک بازگشت چرخهای نیست که به قدرت صادرات فناوری گره خورده باشد، بلکه یک چرخه سرمایهگذاری است که توسط یک روند صعودی ساختاری در هزینههای بخش دولتی و خصوصی به حرکت درمیآید.
در حالی که هوش مصنوعی و زیرساختهای مرتبط با آن محرکهای کلیدی هستند، گذار به انرژیهای تجدیدپذیر، سرمایهگذاری در امنیت انرژی به طور گستردهتر و افزایش هزینههای مرتبط با دفاع نیز به افزایش سرمایهگذاری صنعتی کمک خواهند کرد.
ما انتظار داریم که هزینههای سرمایهای در این بخشها با نرخ رشد مرکب سالانه ۱۶ درصدی (به دلار) طی پنج سال آینده افزایش یابد. این امر رشد کلی هزینههای سرمایهای آسیا را در این مدت به ۷ درصد خواهد رساند که تقریباً سه برابر سرعت آن در سالهای ۲۰۲۳-۲۰۲۵ است. ما پیشبینی میکنیم که هزینههای سرمایهای آسیا در سال ۲۰۳۰ به نرخ سالانه ۱۶ تریلیون دلار برسد که از ۱۱ تریلیون دلار امروز بیشتر است.
قدرت چرخه ابرصنعتی و سرمایهگذاری از قبل در دادهها آشکار است. طیف گستردهای از شاخصهای مرتبط با صنعت در بالاترین سطح چند سال اخیر قرار دارند و در بیشتر موارد به سطوح سالهای ۲۰۱۷-۲۰۱۸ (آخرین باری که اقتصاد جهانی یک بهبود همزمان را تجربه کرد) نزدیک یا از آن فراتر رفتهاند.
واردات کالاهای سرمایهای، که نشانگر ترجیحی ما برای چرخه سرمایهگذاری است، از اوجهای سالهای ۲۰۱۷-۲۰۱۸ فراتر رفته است. شاخص مدیران خرید آسیا در ماه فوریه با پایهای گسترده به بالاترین حد خود در چهار و نیم سال اخیر رسید، در حالی که رشد تولید صنعتی به بالاترین سطح چهار سال اخیر نزدیک شد. نکته مهم این است که صادرات غیرفناوری، که در بیشتر سال ۲۰۲۵ نرم باقی مانده بود، از سهماهه چهارم سال گذشته به طور قابل توجهی افزایش یافته است. دادههای صادرات در آوریل و اوایل ماه مه همچنان قوی هستند، که نشان میدهد قدرت چرخه صنعتی بر شوک انرژی غلبه دارد.
در زمینه هوش مصنوعی و زیرساختهای مرتبط با آن، بخش شرکتی آسیا باید برای جبران عقبماندگی از ایالات متحده، هزینههای خود را تسریع کند. در عین حال، آسیا یک حلقه حیاتی در زنجیره تأمین جهانی هوش مصنوعی باقی میماند. همانطور که شرکتهای بزرگ فناوری (hyperscalers) در ایالات متحده به ساخت سریع زیرساختهای خود ادامه میدهند، تولیدکنندگان تراشه آسیایی به طور جمعی هزینههای سرمایهای خود را برای پاسخگویی به تقاضای فزاینده افزایش میدهند.
در زمینه هزینهها برای گذار به انرژی سبز و امنیت انرژی، چین پیشرو بوده است، اما بقیه آسیا حتی پیش از تنشهای ژئوپلیتیکی اخیر در حال جبران بودند. برای تأمین انرژی هوش مصنوعی، انرژی بیشتری لازم است، در حالی که گذار به انرژیهای تجدیدپذیر به سرمایهگذاری مستمر نیاز دارد. افزایش قیمت نفت، امنیت انرژی را به یک اولویت سیاستگذاری تبدیل کرده است.
در مورد دفاع، پیش از آغاز تنشهای ژئوپلیتیکی، افزایش بودجه دفاعی چین از رشد تولید ناخالص داخلی آن فراتر خواهد رفت؛ هند تخصیص بودجه برای هزینههای سرمایهای دفاعی را برای امسال ۱۸ درصد افزایش داده است، در حالی که سیاستگذاران در ژاپن، کره و تایوان بودجههای دفاعی خود را از مجموع ۱.۷ درصد تولید ناخالص داخلی فعلی به هدف تقریباً ۳ درصد تولید ناخالص داخلی در میانمدت افزایش میدهند. تنشهای ژئوپلیتیکی تنها تعهد آنها را تقویت خواهد کرد.
افزایش هزینهها در این سه حوزه، با سرایت اثرات آن به کل زنجیره تأمین، یک چرخه سرمایهگذاری و صنعتی گستردهتر را تسریع خواهد کرد. به عنوان مثال، تقاضا برای ماشینآلات و کالاهای اساسی که زیربنای این محرکها هستند، رشد خواهد کرد و منجر به افزایش سرمایهگذاری در بخشهای مرتبط مانند کالاهای سرمایهای خواهد شد.
آسیا از افزایش دوبرابر هزینههای سرمایهای بهرهمند خواهد شد. اولاً، افزایش سرمایهگذاری در آسیا، چرخه صنعتی آن را تقویت خواهد کرد. ثانیاً، آسیا کانون قدرت تولیدی جهان است و نزدیک به ۵۰ درصد از ارزش افزوده بخش صنعتی جهانی را به خود اختصاص میدهد. نیروهای ساختاری که برای آسیا شناسایی کردهایم، تقریباً در هر اقتصاد در سراسر جهان در حال کار هستند و تخمین زده میشود که رشد سرمایهگذاری جهانی از رشد کلی تولید ناخالص داخلی پیشی بگیرد. چرخه صنعتی آسیا از تغذیه این رونق سرمایهگذاری جهانی بهرهمند خواهد شد.
علاوه بر این، با حمایت افزایش هزینههای سرمایهای از ایجاد شغل قوی و رشد دستمزدها، رشد مصرف نیز افزایش خواهد یافت که این امر گسترش را بیشتر کرده و چرخه سرمایهگذاری را پایدار میکند.
در حالی که این رونق همه اقتصادهای آسیا را بالا میبرد، چین، ژاپن، کره و تایوان بیشترین بهره را خواهند برد، با توجه به سهم بالاتر بخش صنعتی در تولید ناخالص داخلی آنها و همچنین درصد بیشتری از محصولات مرتبط با هوش مصنوعی، گذار انرژی، محصولات دفاعی و کالاهای سرمایهای در سبد صادراتی آنها. هند نیز از افزایش چرخه صنعتی بهرهمند خواهد شد، همراه با تقویت سرمایهگذاری داخلی از طریق سیاستهای مالی و پولی آسان. استرالیا و اندونزی به عنوان صادرکنندگان کالا سود خواهند برد، با شاخص قیمت مواد خام در بالاترین سطح چهار سال اخیر. چرخه صنعتی و سرمایهگذاری چند ساله که از قبل در آسیا در جریان است، در حال تبدیل شدن به بهترین چرخه از دهه ۲۰۰۰ است.