پرزیدنت ترامپ ژانویه گذشته در کاخ سفید معرفی غیرمنتظرهای انجام داد و توجه بیش از دوازده مدیر نفتی را به یکی از دوستانش جلب کرد – مردی ناراحتبهنظر که میان کارکنان نشسته در پشت اتاق شرقی جای گرفته بود. به گفته یک منبع حاضر در اتاق، رئیسجمهور گفت: «تاکر کارلسون اینجاست.» و ادامه داد: «او یک محافظهکار بسیار معروف و یک WASP (پروتستان سفیدپوست انگلیسیتبار) معروف است.»
مجری سابق فاکس نیوز در واقع یک پروتستان سفیدپوست انگلیسیتبار است. او همچنین زمانی مشاور و محرم نزدیک رئیسجمهور بود. این همان دلیلی بود که ترامپ او را در آن روز به دفتر بیضی دعوت کرده بود، جایی که این سخنور پوپولیست پرشور در جلسهای برای بحث درباره برنامههای بازسازی صنعت انرژی ونزوئلا، تنها چند روز پس از دستگیری نیکلاس مادورو، رهبر قدرتمند، شرکت کرد.
کارلسون با آن درگیری مخالف بود. و کارلسون با جنگی که پس از آن رخ داد نیز مخالف است. او اکنون برجستهترین مخالف جنگ ایران و یک مشکل بالقوه برای رئیسجمهوری است که وفاداری کامل را طلب میکند. دوستیای که نزدیک به یک دهه طول کشید و جنبش محافظهکار مدرن را در این فرآیند بازسازی کرد، به نظر میرسد از بین رفته است.
او در مصاحبهای با وال استریت ژورنال گفت: «من از ترامپ متنفر نیستم. من از این جنگ و مسیری که دولت آمریکا در پیش گرفته متنفرم. احساس خیانت میکنم.»
وقتی نامزد ترامپ قول «جنگهای جدیدی در کار نیست»، به ویژه درگیریهای خارجی در خاورمیانه را داد، کارلسون آن را جدی و تحتاللفظی گرفت. از نظر او، رئیسجمهور متعاقباً توسط نومحافظهکاران و اسرائیل تسخیر شده و یکی از اصول اصلی پلتفرم سیاسی خود را کنار گذاشته است.
او پرسید: «چرا دولت آمریکا نمیتواند به نفع شهروندان خودش عمل کند؟» و افزود: «این یک مشکل نسلی است که با ترامپ شروع نشد» و در نهایت گفت: «اگر چیزی باشد، ترامپ فقط ثابت کرد که سیستم از او قویتر است.»
کارلسون نیز بدون منتقد نیست. او در اکتبر گذشته، نیک فوئنتس، منکر هولوکاست را در پادکست خود میزبانی کرد و سیاستمداران آمریکایی حامی اسرائیل را متهم کرد که تحت نفوذ خارجی نامناسب قرار گرفتهاند و از «یک ویروس مغزی» رنج میبرند. این قسمت اتهامات یهودستیزی و درخواستهایی از سوی برخی محافظهکاران برای طرد کارلسون از جریان راست را برانگیخت.
کارلسون برای ماهها، هم به صورت عمومی و هم خصوصی، علیه جنگ دیگری در خاورمیانه به ترامپ لابی کرده بود، سه بار به کاخ سفید سفر کرده تا با رئیسجمهور ملاقات کند و در تمام ساعات شبانهروز با او تماس میگرفت.
او شکست خورد. زمان دقیق جدایی: کارلسون گفت «۲۸ فوریه»، اشاره به روزی که آمریکا و اسرائیل حملات هوایی را علیه ایران آغاز کردند که منجر به کشته شدن آیتالله علی خامنهای شد و محافظهکارانی را که معتقد بودند «اول آمریکا» به معنای عدم جنگهای جدید است، از خود راند.
کارلسون مردی را که به او کمک کرد تا برای بار دوم رئیسجمهور شود، جذاب، باهوش و تهدیدی وجودی برای خودگردانی توصیف کرد. او گفت: «ترامپ متأسفانه حرف خودش را ثابت کرده است، این که افرادی که دولت شما را اداره میکنند فقط به فکر خودشان هستند.» او با ادبیاتی که بیشتر در محافل لیبرال آشناست، افزود: «میتوانید یک سیستم اقتدارگرا را اینگونه اداره کنید. نمیتوانید یک دموکراسی لیبرال را اینگونه اداره کنید.»
ترامپ در بازسازی جریان راست به سبک خود با مخالفت ماندگار کمی روبرو شد. پس از کنار گذاشتن گارد قدیمی جمهوریخواهان، کنترل او بر حزب تا حد زیادی کامل شده است. کارلسون، محبوبترین مفسر محافظهکار کشور، اکنون چهرهای از یک جناح ضدجنگ است که جنبش «ماگا» را دچار شکاف میکند. او نشان میدهد که سرکشی، به ویژه در مورد یک مسئله اصلی، اکنون قابل قبول است. به همین دلیل، ترامپ او را «کمهوش» خوانده است. کارلسون در پاسخ گفت که ترامپ «برده» نومحافظهکاران شده است.
اکنون که کارلسون در «دنیای ترامپ» تبعید شده است، به طور فزایندهای «ماگا» و رئیسجمهوری را که کل پروژه «اول آمریکا» را راهاندازی کرد و سپس سال گذشته در مصاحبهای با آتلانتیک اعتراف کرد که «او کسی است که معنی آن را تعیین میکند»، زیر سوال میبرد. کارلسون گفت: اگر «اول آمریکا» غریزه درونی رئیسجمهور باشد، نه مجموعهای از اصول، «پس البته هر انسان شریفی باید آن را رد کند زیرا ما انسانها را نمیپرستیم. نمیتوانیم. این بتپرستی است.»
متحدان ترامپ، کارلسون را هم به یهودستیزی و هم فرصتطلبی متهم میکنند. لورا لومر او را «بیمار روانی» خوانده و گمانهزنی کرده است که کارلسون توسط قدرتهای خارجی خریداری شده است. مارک لوین، همکار سابق او در فاکس نیوز، او را «چپگرای مارکسیست-اسلامگرا» نامید. کارلسون همه این اتهامات را رد میکند. او با طعنه گفت: «من طرفدار ملاها نیستم، من یک اسقفباور هستم.»
جدایی رسمی در قسمتی از پادکست کارلسون که دوشنبه منتشر شد، اتفاق افتاد. او به همراه برادرش، باکلی، که سخنران سابق ترامپ بود، به نزدیک به شش میلیون مشترک خود گفت که با وجدان خود درگیر است، پیشبینی کرد که از حمایتش از رئیسجمهور در زمان جنگ شکنجه خواهد شد و گفت که میخواهد بگوید: «متاسفم که مردم را گمراه کردم.»
کاخ سفید با اشاره به این که هر دو کارزار موفق انتخاباتی ترامپ شامل وعدههای صریح برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای بود، پاسخ داد. کارولین لِویت، سخنگوی مطبوعاتی کاخ سفید، گفت: «هر کسی که ادعا میکند محافظهکار است و میگوید از رأی دادن به پرزیدنت ترامپ به جای کامالا هریس پشیمان است، یا احمق است یا کلاهبردار.»
کارلسون گفت که هرگز نمیتوانسته به هریس رأی دهد، با اشاره به مخالفت دیرینهاش با سقط جنین، در حالی که هریس از حقوق سقط جنین حمایت میکند. با این حال، رد ترامپ توسط او به همان اندازه که غافلگیرکننده است، یک چرخش دراماتیک به شمار میرود.
او برای رئیسجمهور روی صحنه سخنرانی کرد، سپس در پشت صحنه به ساختن دولت او کمک کرد. این کارلسون بود که به همراه دونالد ترامپ جونیور و چارلی کرک فقید، با لابی موفقیتآمیز، ترامپ را متقاعد کردند تا جیدی ونس، سناتور تازهکار از اوهایو را به عنوان معاون خود انتخاب کند. آنچه برای کارلسون جذابیت خاصی داشت: ضد مداخلهگرایی برجسته ونس. کارلسون در مورد رئیسجمهور گفت: «من فرض کردم که او صادق است، و البته شاید هم بوده باشد،» اما پس از انتخابات، «از دیدگاه من، ترامپ به شدت تغییر کرد.»
پس از آنکه آمریکا در ژوئن گذشته برای برچیدن برنامه هستهای ایران، این کشور را بمباران کرد، کارلسون و کرک سعی کردند ترامپ را متقاعد کنند که حملات هوایی علیه تأسیسات هستهای ایران را به یک جنگ تمامعیار تبدیل نکند. کارلسون در اوایل سال جاری این تلاش را از سر گرفت. کارلسون در مورد فعال سیاسی ترور شده گفت: «چارلی حضور نداشت، بنابراین من احساس کردم یک تعهد اخلاقی دارم که خودم این کار را انجام دهم.»
کارلسون هنوز از حمایت خود به عنوان یک مفسر خبری تلویزیونی از جنگ عراق دو دهه پیش پشیمان است و معتقد است اسرائیل، آمریکا را به آنچه که به یک باتلاق تبدیل شد، کشاند. او که ابتدا نسبت به ترامپ بدبین بود، به دلیل بدبینی ترامپ نسبت به مداخله نظامی، که کارلسون آن را «نقطه اتصالی که هر بخش از دوران فعالیت عمومی او را به هم وصل میکند» مینامید، به این پوپولیست گرم شد.
تقریباً یک دهه پیش، کارلسون در ترامپ چیزی را کشف کرد که آن را «کینه عمیق نسبت به نظم مستقر» نامید، یعنی نومحافظهکارانی که دولت بوش را تشکیل میدادند. این مفسر محافظهکار گفت: «مخالفت او با تغییر رژیم نباید با همدردی با رژیم ایران اشتباه گرفته شود.» او گفت: «هدف او دفاع از منافع آمریکا است.»
این جدایی به تدریج رخ داد، سپس ناگهان. کارلسون آخرین بار در فوریه، کمی پس از اتمام مصاحبهای بحثبرانگیز در اسرائیل با مایک هاکبی، سفیر آمریکا، وارد دفتر بیضی شد. نامهای از فرانکلین گراهام، مبلغ مذهبی، روی میز ریزولوت (Resolute Desk) قرار داشت. به گفته کارلسون، رئیسجمهور به او گفت: «او میگوید شما یک یهودیستیز هستید،» اتهامی که کارلسون آن را رد میکند. ترامپ به استدلال دوست قدیمیاش علیه جنگ دیگری در خاورمیانه گوش داد. ترامپ مخالفتی نکرد، اما به گفته کارلسون «غمگین و تسلیمشده» به نظر میرسید، که گفت این دو مرد از آن زمان با هم صحبت نکردهاند.
کارلسون لحظه دقیقی را به یاد آورد که بحث را با ترامپ باخت. حدود ساعت ۱۰ شب ۲۷ فوریه بود که او برای خواب آماده میشد. کارلسون گفت: «کسی به من پیام داد، 'ما داریم میرویم'»، قبل از توقف برای روشن کردن این که نه ترامپ و نه ونس خبر را فاش نکرده بودند. او پاسخی نداد، و به جای آن به مطالعهاش در آن شب، انجیل یوحنا از عهد جدید، بازگشت.
او گفت: «واقعاً نمیتوانستم باور کنم که این اتفاق واقعاً قرار است بیفتد.»