ارتش اعلام کرد که پیکر ستوان هدار گلدین، که در جریان جنگ غزه ۲۰۱۴ توسط حماس کشته و ربوده شده بود، یکشنبه پس از بیش از ۱۱ سال اسارت به اسرائیل بازگردانده شد و شناسایی قضایی آن تایید شد.
نمایندگان نیروهای دفاعی اسرائیل پس از تحویل پیکر توسط صلیب سرخ به ارتش و انتقال آن به موسسه ابوکبیر در تلآویو برای شناسایی، خانواده گلدین را مطلع کردند. این واقعه پایانی بر یکی از طولانیترین پروندههای گروگانگیری اسرائیل و کارزار بیش از یک دههای خانواده او برای بازگرداندن وی به خانه بود.
حماس شنبه اعلام کرد که پیکر را از تونلی در رفح، منطقهای که در حال حاضر تحت کنترل ارتش اسرائیل است، پیدا کرده است. ارتش اسرائیل طی سال گذشته در این منطقه به دنبال پیکر گلدین بوده است، هرچند اطلاعاتی در مورد محل دقیق آن نداشت.
تصاویر منتشر شده توسط ارتش، نیروهای ذخیرهای را نشان میدهد که در زمان مرگ گلدین در سال ۲۰۱۴ در گروهان او در تیپ گیواتی خدمت کرده بودند و تابوت وی را از نوار غزه خارج میکردند.
یک مقام ارشد ترکیه به شبکه ۱۲ اسرائیل گفت که ترکیه نقش کلیدی در بازگرداندن بقایای گلدین به اسرائیل ایفا کرده است و افزود که آنکارا همچنین در تلاش برای تخلیه نیروهای حماس محبوس شده در جنوب غزه، در همان منطقهای که پیکر نگهداری میشد، بوده است.
این مقام گفت: «ما خرسندیم تایید کنیم که ترکیه پس از ۱۱ سال، بازگشت بقایای هدار گلدین به اسرائیل را با موفقیت تسهیل کرده است. این دستاورد حاصل تلاشهای فشرده است و تعهد روشن حماس به آتشبس را نشان میدهد.»
این مقام افزود که این گروه تروریستی در تلاش است تا عبور امن ۱۰۰ تا ۲۰۰ نفر از نیروهای حماس را که در تونلها در مناطق تحت کنترل ارتش اسرائیل در جنوب غزه مخفی شدهاند، تضمین کند و سرنوشت آنها همچنان در دست مذاکره است.
در همین حال، یک منبع فلسطینی به رادیو کان اسرائیل گفت که ترکیه، با حمایت ایالات متحده، در حال رهبری تلاشها برای تحت فشار قرار دادن حماس جهت بازگرداندن پیکر چهار گروگان باقیمانده در غزه است. گزارش شده که میانجیها اذعان دارند که برخی از این بازگشتها خارج از کنترل حماس است.
پسری که بالاخره به خانه بازگشت
در ساعت ۹:۰۵ صبح روز ۱ اوت ۲۰۱۴، کمی بیش از یک ساعت پس از آغاز آتشبس ۷۲ ساعته بشردوستانه در طول جنگ غزه ۲۰۱۴، افراد مسلح حماس از تونلی در بخش جنوب شرقی رفح بیرون آمدند و به نیروهای واحد شناسایی تیپ گیواتی حمله کردند و سه سرباز از جمله گلدین را به قتل رساندند – پیکر او توسط نیروهای عملیاتی به داخل تونل کشیده شد.
آیه لت، خواهر گلدین، پس از بازگشت وی در شبکههای اجتماعی نوشت: «چه احساسی دارم؟ هنوز نمیدانم. اما میدانم که آنچه مرا تقویت میکند این است که به حقیقت خود – به ارزشهای اسرائیلی خود – وفادار ماندیم. هدار من – تو الهامبخش منی. و تو همیشه در قلب من زندگی میکنی و من خیلی دوستت دارم. و بالاخره به خانه بازگشتی.»
در بیرون خانه خانوادگی آنها در کفر سابا، لیا و سیمحا گلدین، والدین گلدین، ایستادند تا برای آزادی پیکر پسرشان تشکر کنند.
سیمحا گلدین در انتقاد ضمنی از بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر، و رهبری سیاسی، گفت که او «ارتش اسرائیل و نه هیچ کس دیگر» را برای بازگرداندن پیکر پسرش به اسرائیل برای دفن، ستایش میکند.
او گفت که «بازگشت رزمندگان» به معنای «پیروزی» است و «اساسی را فراهم میکند که بر مبنای آن میتوانیم به عنوان یک ملت شروع به التیام کنیم.»
خانواده گلدین طی سالیان متمادی نتانیاهو را به عدم اعمال فشار کافی بر حماس برای بازگرداندن بقایای پسرشان متهم کردند و نخستوزیر را به راه انداختن کارزاری عمومی برای تبدیل آنها به «دشمنان مردم» متهم کردند.
لیا گلدین گفت که پیکر پسرش میتوانست سالها قبل، در طول همهگیری کووید، به همراه پیکر گروهبان اورون شائول، که او نیز در حادثهای جداگانه در جنگ ۲۰۱۴ کشته و ربوده شده بود، و دو شهروند اسرائیلی – آورا منگیستو و هشام السید، که به طور جداگانه در سالهای ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ وارد غزه شده و زنده به اسارت گرفته شده بودند – با مشروط کردن تحویل واکسن به غزه به آزادی آنها، بازگردانده شود. او گفت: «اما تصمیمگیرندگان اینجا این کار را نکردند.»
در فوریه امسال، منگیستو و السید، به همراه گروگانهایی که از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ نگهداری میشدند، به عنوان بخشی از یک توافق آتشبس آزاد شدند. نیروهای ارتش اسرائیل پیکر شائول را طی عملیاتی پنهانی در ژانویه پیدا کردند.
لیا به یاد آورد که در اوت ۲۰۱۴ در همان مکانی ایستاده بود که خانواده از دولت و ارتش اسرائیل خواستند پیکر پسرشان را در غزه رها نکنند.
او گفت در آن زمان برایشان کاملاً روشن بود که دولت هرگز یک سرباز را پشت سر نمیگذارد. در عوض، آنها مجبور بودند برای بازگرداندن او به خانه مبارزه کنند. او گفت: «۱۱ سال طول کشید تا او را با کمک ارتش اسرائیل و سرویسهای امنیتی بازگردانیم.»
لیا گلدین میگوید: «ما به دور دنیا سفر کردیم تا کاری غیرممکن را انجام دهیم، تا نشان دهیم که ما ارزشهای مشترکی داریم، فارغ از دین یا نژاد، و همه مسئولیت دارند که پیکر یک سرباز را از میدان جنگ برای دفن مناسب به خانه بازگردانند. اینها ارزشهایی هستند که ما برایشان مبارزه کردیم. ما ناامیدیهای زیادی را پشت سر گذاشتیم.»
لیا گلدین گفت: «۷ اکتبر یک ندا و یک ساعت زنگدار برای همه در اسرائیل بود. بنابراین به ما نگاه کنید و با ما قهوه بنوشید، و ما به شما توضیح خواهیم داد که باید برای فرزندانمان بجنگیم زیرا بدون فرزندانمان، ما هیچ تداومی نخواهیم داشت.»
گلدینها گفتند پسرشان نمادی از آرمانگرایی و آنچه از طریق اعتقاد اخلاقی میتوان به دست آورد باقی خواهد ماند، و سیمحا گفت: «ما نماد را بازگرداندیم، و اکنون باید از آن محافظت کنیم و برایش بجنگیم.»
اسرائیل از قهرمان سقوط کرده تجلیل میکند
اخبار مربوط به کشف پیکر به سرعت واکنشهای رهبران اسرائیل را در پی داشت.
بر خلاف اتهامات ضمنی لیا گلدین، نتانیاهو به نظر میرسید که اعتبار این بازگرداندن را به خود اختصاص دهد و در یک بیانیه ویدئویی گفت که او «همیشه دو عکس در دفترش داشته است: از اورون شائول و هدار گلدین، که یادشان گرامی باد.»
نتانیاهو با در دست داشتن عکسی از گلدین گفت که او «قسم خورده بود که آنها را به خانه بازگردانیم» و «حتی برای لحظهای از این موضوع دست نکشید.»
او ادامه داد: «ما اقدامات زیادی انجام دادیم، اما طبیعتاً، پس از ورود به غزه، توانستیم کارهای بیشتری انجام دهیم. و به یاری خدا، به لطف قهرمانی سربازان ارتش اسرائیل و تصمیماتی که گرفتیم، آنها به خانه بازگشتند. امروز، هدار گلدین به خانه باز میگردد.»
رئیسجمهور اسحاق هرتزوگ، گلدین را «قهرمان اسرائیل» نامید و گفت عکس او نیز سالها روی میز کارش بوده است و از «مبارزه خستگیناپذیر و مصرانه» خانواده او برای بازگرداندن پیکر وی به خانه برای دفن، تمجید کرد.
او گفت: «ملت اسرائیل امروز با عشقی عمیق و قدردانی بیحد و حصر آنها را در آغوش میگیرد.»
مقامات از سراسر طیف سیاسی این خبر را ستایش کردند. وزیر دفاع، اسرائیل کاتز، آن را «لحظهای از درد عمیق اما همچنین آرامش و پایان یافتن بزرگ» خواند.
ایتامار بن غفیر، وزیر امنیت ملی، گفت: «مردم اسرائیل سر تعظیم فرود میآورند و خانواده گلدین را با عشق در این لحظه عمیقاً احساسی در آغوش میکشند. هدار جان خود را فدای مردم اسرائیل کرد و در زندگی و مرگ خود، قهرمانی والایی را تجسم بخشید.»
یائیر لاپید، رهبر اپوزیسیون، گفت قلبش با خانواده است، در حالی که نفتالی بنت، نخستوزیر سابق، گفت گلدین «به نمادی اخلاقی تبدیل شد که یک ارزش اساسی در مردم اسرائیل را برجسته میکند – ما هیچ کس را پشت سر نمیگذاریم.»
آویگدور لیبرمن، رئیس حزب یسرائیل بیتنو، قول داد که «ما هر کاری انجام خواهیم داد تا همه پسرانمان به خانه بازگردند،» در حالی که یائیر گولان، رئیس دموکراتها، گفت که به عنوان یک افسر ارشد ارتش اسرائیل در زمان ربوده شدن گلدین، «ما قسم خوردیم تا زمانی که پیکرش بازگردانده شود دست بر نداریم.»
شرن هاسکل، معاون وزیر امور خارجه، در پستی به زبان انگلیسی در شبکه X، گلدین را «جنگجوی شجاع» خواند که «به نمادی ملی از فداکاری، شجاعت و ایمان تبدیل شد.»
دفتر نخستوزیری اعلام کرد که اسرائیل «در غم عمیق خانواده گلدین و تمامی خانوادههای گروگانهای کشتهشده شریک است» و قول داد تلاشها برای بازیابی پیکر چهار گروگان کشتهشده دیگر که هنوز در غزه نگهداری میشوند – منی گودارد، گروهبان ستاد ران گویلی، درور اور، و شهروند تایلندی سودتیساک رینتالاک – را ادامه دهد.
انجمن خانوادههای گروگانها و مفقودین گفت که بازگشت گلدین «مقدار کمی آرامش را به خانوادهای میدهد که بیش از ۱۱ سال با عدم قطعیت و تردید رنجآور زندگی کردهاند» و افزود: «ما آرام نخواهیم گرفت تا آخرین گروگان به خانه بازگردد.»
زندگی و میراث گلدین
گلدین، که در زمان مرگ ۲۳ سال داشت، در اشحار متولد شد و در کفر سابا بزرگ شد. او پسر لیا و سیمحا، برادر دوقلوی تزور و برادر کوچکتر آیه لت و خمی بود. او و تزور گفته میشود که از یکدیگر جداییناپذیر بودند – آنها با هم نقاشی میکردند و موسیقی مینواختند، به عنوان مربی در جنبش جوانان بنئی آکیوا خدمت کردند و در آکادمی پیشنظامی بنئی داوید در شهرک یهودینشین الی در کرانه باختری تحصیل کردند.
گلدین در طول خدمت خود در ارتش اسرائیل سرآمد بود و دوره افسری را با ممتاز به پایان رساند و سپس به عنوان فرمانده جوخه به واحد شناسایی تیپ گیواتی بازگشت. او توسط اطرافیانش به عنوان فردی دلسوز، متواضع و عمیقاً متعهد به سربازان و کشورش شناخته میشد.
تنها چند ماه قبل از کشته شدنش، گلدین به نامزدش، ادنا ساروسی، پیشنهاد ازدواج داده بود و این زوج قبلاً برنامهریزی عروسی خود را آغاز کرده بودند.
در سالهای پس از مرگ گلدین، طرحهای آموزشی به یاد او تأسیس شده است – از جمله یک آکادمی پیشنظامی که دانشآموزان مذهبی و سکولار، مهاجران جدید، و جوانان در معرض خطر را گرد هم میآورد – با هدف پیشبرد ارزشهای وحدت، رهبری، و یکپارچگی اخلاقی که او را تعریف میکرد.