پس از یک سفر حماسی هشتساله، کاوشگر مشترک اروپا و ژاپن با نام «بیپیکلمبو» به سیاره عطارد رسیده است. این فضاپیما تنها دومین مأموریت — پس از کاوشگر مسنجر ناسا در بازه زمانی ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ — است که وارد مدار نزدیکترین سیاره به خورشید میشود.
آژانس فضایی اروپا (ESA) در تاریخ ۲۱ نوامبر اعلام کرد که ماژول ساختهشده توسط اروپا خود را در مدار عطارد جای داده و مجموعهای چندماهه از مانورهای مداری را آغاز کرده است. در هفتههای آینده، دو کاوشگر علمی این فضاپیما — یکی ساخته آژانس فضایی اروپا و دیگری ساخته آژانس اکتشافات فضایی ژاپن (JAXA) — از هم جدا خواهند شد تا هر کدام مدار مستقل خود را در ارتفاع متفاوتی طی کنند.
در مسیر حرکت به سوی عطارد، این فضاپیما توانست برخی از تجهیزات داخلی خود را آزمایش کند. دانشمندان مأموریت، دوربین اشعه ایکس موجود در فضاپیما یعنی طیفسنج تصویربرداری اشعه ایکس عطارد (MIXS) را به سمت سحابی خرچنگ نشانه رفتند؛ بقایای یک ابرنواختر که در سال ۱۰۵۴ میلادی از زمین مشاهده شد. اما بونس، فیزیکدان پلاسمای دانشگاه لستر بریتانیا و یکی از دانشمندان ارشد مأموریت بیپیکلمبو، اظهار داشت که MIXS نخستین دستگاه تصویربرداری اشعه ایکس است که در یک مأموریت بینسیارهای ارسال شده است.
یک مأموریت، دو مدارگرد
در حال حاضر، دو کاوشگر تا زمان رسیدن به مدار تعیینشده برای کاوشگر JAXA که MIO نام دارد در تاریخ ۹ دسامبر، به صورت متصل باقی خواهند ماند. کاوشگر MIO مدارهایی بیضوی در ارتفاعهای بین ۵۰۰ تا ۱۱,۰۰۰ کیلومتر را طی خواهد کرد و میدان مغناطیسی سیاره و نحوه تعامل آن با باد خورشیدی را نمونهبرداری میکند. سپس کاوشگر ساختهشده توسط ESA که مدارگرد سیارهای عطارد (MPO) نام دارد و علاوه بر سایر تجهیزات، MIXS را نیز حمل میکند، به تدریج تا مارس ۲۰۲۷ پایین خواهد آمد تا به مدار خود در ارتفاع بین ۴۰۰ تا ۱,۵۰۰ کیلومتری برسد. از آن نقطه، تجهیزات این مدارگرد به طور مداوم سطح سیاره را مطالعه خواهند کرد.
به گفته بونس، سفر به مناطق داخلی منظومه شمسی «فرآیندی طولانی» است. او افزود: «از نظر انرژی، رفتن به عطارد انرژی بیشتری نسبت به رفتن به بخشهای خارجی منظومه شمسی نیاز دارد.» بیپیکلمبو در اکتبر ۲۰۱۸ پرتاب شد و باید به آرامی و بدون افزایش سرعت یا عبور از مدار، خود را به سمت خورشید نزدیک میکرد.