جرد کوشنر خشمگین بود. در اول اکتبر، شبکه سیانان گزارشی تحقیقی منتشر کرده بود که نشان میداد او حتی زمانی که به عنوان میانجی آمریکا برای حل تعارضات فعالیت میکرد، از جنگ غزه سود میبرد. شرکت سرمایهگذاری خصوصی کوشنر، افینیتی پارتنرز، بزرگترین سهامدار شرکت اسرائیلی به نام فونیکس فایننشال بود؛ شرکتی که خبرنگاران سیانان کشف کردند سهامی به مجموع چند صد میلیون دلار در نه شرکت پیمانکار دفاعی اسرائیل دارد. طبق گزارش این شبکه خبری، ارزش سهام هر نه شرکت سال گذشته افزایش یافت و بسیاری از آنها جنگ غزه را عامل افزایش تقاضا برای محصولات خود دانسته بودند.
کوشنر در مجموعهای از پستهای طولانی اینترنتی، گزارش سیانان و تعارض منافع مورد اتهام را ناعادلانه خواند و به آن حمله کرد. افینیتی پارتنرز اولین سرمایهگذاری ۱۲۹ میلیون دلاری خود در فونیکس را در ژوئیه ۲۰۲۴ انجام داده بود؛ چهار ماه پیش از پیروزی مجدد رئیسجمهور ترامپ در انتخابات و شش ماه پیش از بازگشت کوشنر به خدمت عمومی، به درخواست ترامپ، به عنوان فرستاده صلح داوطلبانه که سعی داشت توافقاتی را در خاورمیانه و اوکراین مذاکره کند. کوشنر تأکید کرد که هیچ کنترلی بر انتخابهای سرمایهگذاری فونیکس نداشته است—او فونیکس را «معادل اسرائیلی شرکتهای وانگارد یا فیدلیتی» نامید، شرکتهایی که مدیریت بسیاری از سرمایهگذاریها را بر عهده دارند—و نه او و نه افینیتی هیچ یک از پیمانکاران دفاعی را به صورت مستقیم مالکیت نمیکردند. او در ایکس گفت: «داستانهای گمراهکننده، مرا از کاری که رئیسجمهور ترامپ از من خواسته انجام دهم منحرف نخواهد کرد: کمک به پایان جنگها، نزدیک کردن مردم به یکدیگر و pursuit صلح.»
اما آنچه در هیچ یک از پستهای کوشنر ذکر نشد، این بود که افینیتی همچنین سهامی ۳۲ میلیون دلاری در یک شرکت پیمانکار دفاعی بزرگ آمریکایی داشت؛ سهامی که پس از پیروزی مجدد ترامپ و بازگشت کوشنر به خدمت عمومی خریداری شد، اما تا پنجم نوامبر—دو روز پس از انتخابات میاندورهای—که افینیتی دیرهنگام پرونده خود را در کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) بهروزرسانی کرد، فاش نشد. این پرونده که قبلاً گزارش نشده بود، آشکار ساخت که افینیتی ۶۸۹,۴۱۱ سهم در شرکتی واقع در کانکتیکات به نام آرکسیس (Arxis) خریداری کرده است؛ شرکتی که قطعات «بحرانی» برای جنگندههای اف-۳۵، ناوشکنهای نیروی دریایی، زیردریاییهای هستهای و سیستمهای ضد موشکی تولید میکند که بیشتر آنها در خاورمیانه یا صحنههای نبرد روسیه-اوکراین مستقر شدهاند؛ مناطقی که کوشنر در آنها به عنوان مذاکرهکننده کلیدی عمل کرده است.
آرکسیس شامل بیش از ۳۰ شرکت هوافضا و دفاعی است که تحت یک چتر واحد گرد هم آمده و در آوریل امسال وارد بازار بورس شدند. در پروندههای SEC امسال، آرکسیس بر وابستگی خود به دولت ایالات متحده برای درآمد، مجوزهای نظارتی، کنترل صادرات و مجوزهای امنیتی تأکید کرد. آرکسیس در اسناد انتشار اولیه سهام خود گفت: «دولت فعلی در حال اولویت دادن به سرمایهگذاری در پلتفرمهای فناوری پیشرفته از جمله آنهایی است که توسط آرکسیس پشتیبانی میشوند (مانند جنگنده مشترک ضربتی اف-۳۵، ناوشکنهای DDG-51، زیردریاییهای کلاس ویرجینیا و ماهوارههای مادون قرمز دائمی نسل بعد).»
از درآمد ۱.۶ میلیارد دلاری شرکت در سال گذشته، حدود ۴۷ درصد از هزینههای دفاعی و فضایی تأمین شد. آرکسیس در آخرین گزارش فصلی خود گفت: «بخش قابل توجهی از درآمد ما از تأمینکنندگان و پیمانکاران دولت ایالات متحده، به ویژه وزارت جنگ، حاصل میشود.» این شرکت همچنین قطعات باکیفیت بالا برای تجهیزات نظامی را مستقیماً به دولت ایالات متحده، دولتهای خارجی و تأمینکنندگان آنها میفروشد. آرکسیس در اسناد انتشار اولیه گفت که آینده روشن به نظر میرسد: «تعارضات جهانی جاری، همراه با احتمال تعارضات آینده، سرمایهگذاریهای دفاعی جهانی را تسریع بخشیده است.» هزینههای نظامی ایالات متحده پیشبینی میشد که «تا پایان سال مالی ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ به ۱ تریلیون دلار برسد، افزایشی چشمگیر نسبت به سالهای قبل»، چیزی که شرکت گفت «ناشی از تعارضات چندجبههای و محیط تهدید پیشرفتهتر و پیچیدهتر» و همچنین «افزایش تنشهای ژئوپلیتیکی» است. به طور خلاصه، جنگ برای کسبوکار خوب بوده است.
طبق پروندههای SEC، آرکسیس در سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ زیان ده بود، اما در سال ۲۰۲۵، سالی که ترامپ به قدرت بازگشت، سودآور شد. از زمان ورود به بازار بورس در آوریل، قیمت سهام آرکسیس حدود ۶۰ درصد افزایش یافته و در اوایل اوت به اوج رسیده و سپس اندکی کاهش یافته است. کوین پرهاموس، مدیرعامل آرکسیس، در یک تماس درآمدی امسال گفت: «در حوزه دفاع و فضا، ما همچنان از همسویی با اولویتهای کلیدی هزینهکرد دولتی بهرهمند میشویم.» وقتی یک تحلیلگر سهام جزئیات بیشتری خواست، پرهاموس گفت: «دفاع هوایی، رادار، سیستمهای موشکی، الکترونیک دفاع موشکی، جنگ الکترونیک، مدرنسازی. شما میدانید، تمام اولویتها، اولویتهای کلیدی دولتی که وجود دارند، ما به طور گسترده به آنها متصل هستیم و همیشه بودهایم.»
طبق قوانین SEC، مدیران سرمایهگذاری مانند افینیتی که بیش از ۱۰۰ میلیون دلار در انواع خاصی از اوراق بهادار عمومی دارند، باید این داراییها را ظرف ۴۵ روز پس از پایان هر فصل اعلام کنند. اما در اواسط اوت، زمانی که افینیتی مدارک لازم، معروف به فرم ۱۳F SEC را برای سهماهه دوم سال ۲۰۲۶ ارائه داد، در فرم هیچ اشارهای به آرکسیس نشده بود، اگرچه افینیتی تا آن زمان سهام خود را در این شرکت خریداری کرده بود. تنها سهامی که در فرم اوت فاش شد، سهامی به ارزش ۵۶۵ میلیون دلار در شرکتی به نام QXO فعال در زمینه مصالح ساختمانی بود. تا پنجم نوامبر—نزدیک به سه ماه پس از ارائه فرم اوت—افینیتی فرم را اصلاح نکرد. اصلاحیه، سرمایهگذاری ۳۲ میلیون دلاری در آرکسیس را به عنوان یک حذف از گزارش سهماهه دوم اعلام کرد، بدون هیچ توضیحی.
نه کوشنر و نه کارکنان روابط عمومی افینیتی پارتنرز امروز به درخواستهای مکرر برای اظهار نظر از طریق ایمیل، پیامک و تلفن پاسخ ندادند.
کوشنر، دامیار میلیاردر ترامپ، برای یک دهه با اتهامات آمیختن آزادانه کسبوکارهای خصوصی و عمومی روبرو بوده است؛ ابتدا با عدم واگذاری کامل از امپراتوری املاک خانوادگیاش و اخیراً به عنوان مالک افینیتی، شرکتی که در سال ۲۰۲۱ تأسیس کرد. کوشنر از روابطی که به عنوان فرستاده خاورمیانه در دولت اول ترامپ ساخته بود، استفاده کرد تا تا ۶ میلیارد دلار برای افینیتی جذب کند؛ بخش عمدهای از آن از صندوقهای ثروت ملی در همان کشورهای خلیج فارس که اکنون به عنوان مذاکرهکننده صلح با آنها سروکار دارد.
افینیتی وجوه جذب شده را در کسبوکارهای بینالمللی متنوعی سرمایهگذاری کرده است، از جمله یک شرکت تبلیغات آنلاین در امارات متحده عربی، یک زنجیره غذای سریعالمصرف برزیلی و سازنده بازیهای ویدیویی آمریکایی الکترونیک آرتز. آرکسیس به نظر میرسد اولین سرمایهگذاری مستقیم این شرکت در صنعت دفاعی باشد، انحراف بزرگی از سایر پروژههایش که سرشار از تعارضات بالقوه است. پدرزن کوشنر، به عنوان فرمانده کل قوا با بیاعتنایی به بوروکراسی یا اراده کنگره، قدرت گستردهای بر هزینههای نظامی دارد. در همین حال، کوشنر در حال میانجیگری در چندین تعارض جهانی—ایران، اوکراین، غزه—است که مدت و نتایج آنها تأثیر مستقیمی بر صنعت دفاعی دارد.
اگر افینیتی سهام آرکسیس خود را قبل از انتخابات فاش میکرد—و اگر reporters متوجه آن میشدند—این امر به طوفان اخیر داستانها درباره تعارضات ادعایی کوشنر، از جمله گزارش سیانان، مقالهای از نیویورکر در سپتامبر، و کتابی جنجالی که در اواخر اکتبر منتشر شد و مدعی است کوشنر به حسابهای بانکی مخفی تأمین شده توسط حاکمان عربستان سعودی و امارات دسترسی داشته، اعتبار میبخشید. (او ادعاهای کتاب را رد میکند.) همچنین پاسخهای او به پوشش رسانهای را بیاعتبار میکرد؛ پاسخی که شامل تعداد غیرعادی زیادی از پستهای شبکههای اجتماعی، انکارها و اتهامات متقابل از سوی کوشنر معمولاً کمحرف بود. فوران خشم او اکنون به نظر میرسد در دورهای رخ داده است که او سهامی ۳۲ میلیون دلاری در یک شرکت دفاعی آمریکایی وابسته به دولتی که به آن خدمت میکرد، و به وضعیت تعارضاتی که در حال میانجیگری آنها بود، برای بخش قابل توجهی از درآمدهایش، مالکیت داشت اما آن را فاش نکرد.
آیا کوشنر نگران بود که اخبار این سرمایهگذاری چگونه ممکن است بر انتخابات میاندورهای تأثیر بگذارد؟ بعید نبود. دموکراتها در کنگره او را در میان برجستهترین چهرههای مرتبط با ترامپ قرار داده بودند که قصد داشتند در صورت بازپسگیری اکثریت، آنها را مورد تحقیق قرار دهند.
با ادامه کشمکشها در اوکراین و خاورمیانه، علاقه کوشنر به صنعت دفاعی در حال افزایش به نظر میرسد. در ۱۲ نوامبر، یک هفته پس از گزارش افینیتی درباره سهامش در آرکسیس، شرکت دیگری، شرکت افینیتی کوشنر را به عنوان سرمایهگذار جدید معرفی کرد. این شرکت، Q-Ctrl، فناوری ناوبری نوینی میفروشد که ارتش ایالات متحده به دنبال آن است زیرا آسیبپذیریهای سیستمهای مبتنی بر ماهواره مانند GPS را ندارد؛ سیستمهایی که دشمنان میتوانند آنها را جمینگ (jam)، جعل (spoof) یا مسدود کنند—مشکلی که در تعارضات اخیر فراگیر بوده است. سال گذشته، Q-Ctrl قراردادی به ارزش ۲۴.۴ میلیون دلار از دارپا (DARPA)، بازوی تحقیقات پیشرفته وزارت دفاع، و جایزهای مشترک با لاکهید مارتین از واحد نوآوری دفاعی این وزارتخانه دریافت کرد. از جمله سایر سرمایهگذاران Q-Ctrl، این-کو-تل (In-Q-Tel) است؛ سازمان غیرانتفاعی دولتی که توسط CIA برای شناسایی و توسعه فناوریهای جدید برای اطلاعات و امنیت ملی ایجاد شده است.
قبل از تأسیس افینیتی، کوشنر تجربه معناداری در سرمایهگذاری خصوصی نداشت. یکی از سوالاتی که با آن مواجه است، این است که چرا تقریباً تمام پولی که افینیتی جذب کرده، از شاهزادگان خلیج فارس با منافع حیاتی در نتایج دیپلماسی او تأمین شده است. اکنون او با سوال جدیدی روبرو است: چرا مردی که برای صلح کار میکند، باید به دنبال کسب سود از جنگ باشد؟