برای بخش عمده‌ای از سال‌های اولیه خود، ارزهای دیجیتال وعده عدم تمرکز، جایگزینی برای سیستم مالی و آزادی از نوسانات کنترل دولتی بر ارزها را می‌دادند.
اما هرچه ارزهای دیجیتال کمتر شبیه یک ابزار انقلابی به نظر می‌رسند، مفیدتر به نظر می‌رسند. و در آمریکای لاتین، بزرگترین کاربرد آن‌ها به نظر می‌رسد تسهیل استفاده از دلار باشد. در آرژانتین و ونزوئلا، دلارهای دیجیتال می‌توانند به حفظ پس‌اندازها کمک کنند. در مکزیک و برزیل، شرکت‌ها به طور فزاینده‌ای از استیبل‌کوین‌های متصل به دلار برای انجام پرداخت‌های بین‌المللی استفاده می‌کنند. آنچه به عنوان فناوری‌ای آغاز شد که اکثر مردم آن را با معاملات و سفته‌بازی مرتبط می‌دانند، در حال تبدیل شدن به روشی دیگر برای جابجایی و دسترسی به قدرتمندترین ارز جهان است.
آمریکای لاتین جایی است که مشاهده این تحول آسان‌تر است. کاهش ارزش پول، دسترسی محدود به دلار، کنترل سرمایه، جریان‌های عظیم حواله‌ها و سیستم‌های دست‌وپاگیر پرداخت فرامرزی، به این منطقه انگیزه‌های فوق‌العاده قوی برای آزمایش روش‌های ارزان‌تر و سریع‌تر برای جابجایی و نگهداری پول داده است. فعالیت با ارزهای دیجیتال به تبع آن افزایش یافته است: آمریکای لاتین در ۱۲ ماه منتهی به ژوئن ۲۰۲۶، تقریباً ۵۹۴ میلیارد دلار عملیات ارز دیجیتال را ثبت کرد که ۹.۸ درصد افزایش نسبت به ۱۲ ماه قبل داشت، حتی در حالی که فعالیت ارز دیجیتال در سطح جهانی کند شده بود، طبق گزارش شرکت تحقیقاتی چینالیسیس (Chainalysis).
نسبت فزاینده‌ای از این فعالیت از طریق استیبل‌کوین‌ها انجام می‌شود. در سال ۲۰۲۵، آن‌ها ۴۰ درصد از خریدهای ارز دیجیتال را در میان تقریباً ۱۰ میلیون کاربر خرد برنامه بیتسو (Bitso) در آرژانتین، برزیل، کلمبیا و مکزیک تشکیل دادند، در حالی که این رقم برای بیت‌کوین تنها ۱۸ درصد بود. این اولین سالی بود که استیبل‌کوین‌ها از بیت‌کوین به عنوان پرخریدترین دارایی رمزنگاری شده در این پلتفرم پیشی گرفتند.
پاول بنس، مشاور استراتژیک گروه مشاوران TGB، گفت: «سخت است این واقعیت را رد کرد که فردی در کشوری با نوسانات شدید نرخ ارز اکنون می‌تواند، در اصل، از طریق یک کیف پول دیجیتال به دلار آمریکا دسترسی داشته باشد.» او افزود: «این بسیاری از مشکلاتی را که با آن روبرو هستند، حل می‌کند.»
تقاضا برای دلارهای دیجیتال
در کشورهایی با ارزهای به ویژه بی‌ثبات، دلار به عنوان ذخیره ارزش و گاهی اوقات به عنوان یک سیستم مالی موازی عمل می‌کند. اما دسترسی و جابجایی دلارهای فیزیکی همیشه آسان نیست. دولت‌ها کنترل سرمایه را اعمال می‌کنند، بانک‌ها ممکن است دسترسی به ارزهای خارجی را محدود کنند و بازارهای غیررسمی هزینه‌ها و خطرات خاص خود را دارند. استیبل‌کوین‌ها جایگزینی برای این سه مشکل ارائه می‌دهند و امکان نگهداری دلار در قالب دیجیتال و جابجایی آسان‌تر آن‌ها را در سراسر مرزها فراهم می‌کنند.
مورد آرژانتین را در نظر بگیرید. این کشور در این قرن سه بار ورشکست شده است. و اگرچه دولت به تدریج برخی از کنترل‌های سرمایه را کاهش داده و اصلاحاتی را برای عادی‌سازی رژیم پولی و ارزی خود اجرا کرده است، بسیاری از آرژانتینی‌ها به دلیل سابقه طولانی کاهش ارزش پول کشور، برای محافظت از پس‌اندازهای خود به استیبل‌کوین‌ها روی آورده‌اند. طبق گزارش بیتسو، استیبل‌کوین‌ها ۷۱ درصد از خریدهای ارز دیجیتال کاربران آرژانتینی در سال ۲۰۲۵ را تشکیل دادند.
استفاده از استیبل‌کوین‌ها در آمریکای لاتین به عنوان یک داستان پس‌انداز آغاز شد. نوسانات ارزهای محلی تقاضا برای یک دارایی امن و باثبات مانند دلار را ایجاد کرد و بلاک‌چین راهی جدید و ساده برای دسترسی به آن ارائه داد. اما به طور فزاینده‌ای، استیبل‌کوین‌ها برای جابجایی پول به روشی کارآمدتر استفاده می‌شوند.
در بولیوی، جایی که تورم سال گذشته به اوج ۳۴ ساله ۲۵ درصد رسید – که قدرت خرید را کاهش داد و برخی بانک‌های خصوصی را مجبور به محدود کردن برداشت‌های هفتگی مشتریان خود کرد – از کسب‌وکارهای کوچک گرفته تا شرکت‌های بزرگ، دلارهای دیجیتال را پذیرفته‌اند. پرداخت‌های دیجیتال در شش ماه اول سال ۲۰۲۵ بیش از پنج برابر افزایش یافت و به تقریباً ۳۰۰ میلیون دلار رسید، پس از اینکه ممنوعیتی که بیش از یک دهه به طول انجامیده بود، کمی بیش از یک سال قبل لغو شد، طبق گزارش بانک مرکزی این کشور.
در پاراگوئه، این ماه، بانک مرکزی بانک اوئنو (Ueno Bank) را به دلیل بحران نقدینگی تعطیل کرد و میلیون‌ها مشتری را بدون دسترسی به حساب‌هایشان رها کرد. در میان هرج و مرج پس از آن، USDT، استیبل‌کوین تتر (Tether)، با پریمیوم تقریباً ۳ تا ۴ درصدی نسبت به دلارهای موجود از طریق کانال‌های سنتی معامله شد، که نشان می‌دهد برخی از پاراگوئه‌ای‌ها مایل بودند برای نگهداری دلار خارج از سیستم بانکی بیشتر بپردازند.
مائوریسیو دی بارتولومئو، یکی از بنیانگذاران شرکت وام‌دهی رمزنگاری لدون (Ledn)، گفت: «سیستم بانکی آمریکای لاتین مانند جام جهانی است: هر چهار سال یک بار، کسی ورشکست می‌شود.» او افزود: «به همین دلیل آمریکای لاتینی‌ها، به طور کلی، مزایای ارزی مانند استیبل‌کوین‌ها را درک می‌کنند، زیرا بانک‌های محلی، مستعد فساد، در نهایت پس‌اندازهای ما را به خطر می‌اندازند.»
سیستم مالی سنتی می‌تواند شامل بانک‌های کارگزار، ساعات کاری محدود به روزهای کاری، واسطه‌های متعدد و دید کم نسبت به محل پرداخت در حین انتقال باشد. استیبل‌کوین‌ها، در مقابل، ۲۴ ساعته کار می‌کنند و می‌توانند در عرض چند دقیقه تسویه شوند. اینجاست که فناوری کمتر شبیه یک دارایی مالی – دیدگاه سنتی ارزهای دیجیتال – و بیشتر شبیه یک زیرساخت به نظر می‌رسد.
حواله‌ها یکی از بهترین و قدیمی‌ترین نمونه‌ها هستند. آمریکای لاتینی‌هایی که در خارج از کشور زندگی می‌کنند، مدت‌هاست که پول به کشورهای خود می‌فرستند، با هزینه متوسط حدود ۶ درصد. اما استیبل‌کوین‌ها صنعت حواله‌ها را با کارآمدتر کردن فرآیند ارسال پول، تبدیل آن به ارز محلی و خرج کردن آن، متحول می‌کنند، تا جایی که بازیگران سنتی مانند وسترن یونیون (Western Union) و مانی‌گرام (MoneyGram) مجبور به پذیرش آن‌ها شده‌اند.
بسیاری از استارت‌آپ‌های منطقه، از جمله بیتسو، فلیکس پاگو (Félix Pago) و ARQ، کسب‌وکارهای خود را بر روی زیرساخت استیبل‌کوین‌ها بنا کرده‌اند و از آن‌ها برای جابجایی دلار بین کشورها استفاده می‌کنند، در حالی که بخش عمده‌ای از این زیرساخت را برای کاربر پنهان نگه می‌دارند. به عنوان مثال، فلیکس پاگو ادعا می‌کند که استفاده از USDC به آن‌ها امکان می‌دهد تا نقل و انتقالات را تقریباً بلافاصله، حتی در شب و آخر هفته‌ها، تسویه کنند، که به آن‌ها کمک کرد تا کارمزد ثابت خود را از ۴.۹۸ دلار به ۲.۹۹ دلار کاهش دهند.
مورد خورخه آرماندو گونزالس را در نظر بگیرید، که شرکت گووالسا (Govallsa)، یک شرکت صادرکننده توت در ایالت کولیما مکزیک را اداره می‌کند. شرکت او به عنوان پلی بین تولیدکنندگان کشاورزی مکزیکی که می‌خواهند میوه‌های خود را در خارج از کشور بفروشند و توزیع‌کنندگان بزرگ آمریکایی، از جمله کاستکو (Costco) و هول فودز (Whole Foods)، عمل می‌کند. شرکت گونزالس امسال شروع به استفاده از استیبل‌کوین‌ها برای دریافت پرداخت از مشتریان آمریکایی و سپس پرداخت به تولیدکنندگان مکزیکی در سریع‌ترین زمان ممکن کرد.
او گفت که با یک پرداخت بانکی معمولی، تولیدکنندگانش تقریباً یک هفته برای دریافت پول محصولات خود منتظر می‌مانند. اما با استیبل‌کوین‌ها، او پرداخت‌ها را از مشتریان خود در USDC، یکی از بزرگترین استیبل‌کوین‌ها، در همان روز فروش دریافت می‌کند و بلافاصله آن‌ها را به پزو تبدیل می‌کند تا به کشاورزان پرداخت کند. این فرآیند به او امکان داده است تا مقدار میوه‌ای را که شرکتش می‌تواند برای فروش مجدد در خارج از کشور خریداری کند، افزایش دهد.
گونزالس گفت: «برای ما، استیبل‌کوین‌ها موضوع فرصت و زمان هستند. توانایی استفاده از آن‌ها تفاوت واقعی در کسب‌وکار من ایجاد می‌کند.» او افزود: «من خوشحالم، زیرا استیبل‌کوین‌ها به من کمک می‌کنند تا حجم فروش خود را افزایش دهم، زیرا می‌توانم سریع‌تر به تولیدکنندگان خود پرداخت کنم، که به رشد کسب‌وکار من کمک می‌کند.»
بلاک‌چین به پس‌زمینه می‌رود
برای بسیاری از کاربران منطقه، جذابیت در فناوری زیربنایی نیست؛ بسیاری حتی نمی‌دانند که از بلاک‌چین استفاده می‌کنند. فناوری‌ای که زیربنای استیبل‌کوین‌ها است، به پس‌زمینه می‌رود و به بخشی از زیرساخت تبدیل می‌شود، به جای اینکه محصولی باشد که کاربران آگاهانه به دنبال آن هستند.
کاربران لزوماً نیازی به درک بلاک‌چین ندارند، حتی نیازی به دانستن اینکه از آن استفاده می‌کنند، برای بهره‌برداری از راه‌حل‌های آن برای مشکلات عملی و روزمره. گونزالس به ویژه نسبت به این واقعیت که زیرساخت این روش پرداخت جدید بر روی بلاک‌چین کار می‌کند، بی‌اعتماد یا کنجکاو نبود. او سعی نمی‌کند از بار فرار کند یا پس‌اندازهای خود را از تورم محافظت کند. تنها چیزی که او می‌خواهد این است که پول را در سراسر مرزها ارزان‌تر و سریع‌تر از روش‌های سنتی جابجا کند.
این امر با پیشرفت استیبل‌کوین‌ها در امور مالی شرکتی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. بیتسو (Bitso) ادعا می‌کند که حجم تراکنش‌های مرتبط با استیبل‌کوین‌ها در میان مشتریان سازمانی آن در نیمه اول سال ۲۰۲۶ نسبت به مدت مشابه سال قبل ۸۱ درصد افزایش یافته است. بیش از ۶۰ درصد از کسب‌وکارهای جدیدی که در آن دوره جذب شدند، از موسسات مالی، از جمله بانک‌ها و ارائه‌دهندگان پرداخت مجاز، بودند.
عمران احمد، مدیر عملیات بیتسو، گفت: «کل دنیای رمزنگاری بیت‌کوین، اتریوم و تمام آن توکن‌ها کاملاً با استیبل‌کوین‌ها متفاوت است.» او افزود: «راه مفید کردن ارزهای دیجیتال از طریق کاری است که یک استیبل‌کوین انجام می‌دهد. استفاده از فناوری بلاک‌چین زیربنایی برای توکنیزه کردن دلارها امکان می‌دهد تا عملیات تجاری و جابجایی پول واقعاً اتفاق بیفتد.»
داده‌های بایننس (Binance) نیز نشان می‌دهد که انتقال با استیبل‌کوین‌ها در منطقه با چه سرعتی رشد کرده است. نسبت کاربران انتقال با استیبل‌کوین‌ها در آمریکای لاتین و کارائیب در طول سال گذشته بیش از دو برابر شد و از ۱۷ درصد به ۳۸ درصد رسید، که این منطقه را به سریع‌ترین بازار در حال رشد برای این نوع انتقال تبدیل می‌کند. این شرکت این پیشرفت را به حواله‌ها و هزینه و ناکارآمدی پرداخت‌های فرامرزی سنتی نسبت می‌دهد.
این شرایط منطقه را به نوعی آزمایشگاه برای توسعه استیبل‌کوین‌ها تبدیل کرده است. کایو موتا، معمار ارشد راه‌حل‌ها برای آمریکای لاتین در چینالیسیس، گفت: «آمریکای لاتین در یافتن موارد استفاده کاربردی برای ارزهای دیجیتال که در واقع در سایر مناطق جهان مورد توجه قرار نمی‌گرفتند، پیشگام بوده است.» او افزود: «این منطقه این موارد استفاده را سریع‌تر از سایر مناطق به دلیل نیاز شناسایی کرد.»
ماهیت رشد در آمریکای لاتین سرنخ‌هایی در مورد اینکه صنعت به کجا می‌تواند برود، ارائه می‌دهد. مشکلاتی که مردم را به استفاده از استیبل‌کوین‌ها سوق می‌دهد ممکن است بسته به کشور متفاوت باشد، اما الگوی زیربنایی مشابه است: هر جا که زیرساخت مالی سنتی گران، کند، دسترسی به آن دشوار یا در سراسر مرزها به خوبی متصل نیست، یک دلار دیجیتال می‌تواند مفید باشد.
خطرات برای رگولاتورها
رگولاتورها این شور و شوق را به اشتراک نمی‌گذارند. استیبل‌کوین‌ها راه ساده‌تری برای نگهداری و جابجایی دلار خارج از سیستم بانکی سنتی ارائه می‌دهند. این در اقتصادهایی که ارزهای محلی بی‌ثبات هستند مفید است، اما دولت‌ها را نگران می‌کند زیرا پول می‌تواند از ارزهای محلی خارج شود و کنترل آن‌ها بر سیستم‌های مالی را کاهش دهد.
خطرات دیگری نیز وجود دارد: طبق گزارش چینالیسیس، استیبل‌کوین‌ها ۸۴ درصد از کل حجم تراکنش‌های غیرقانونی در سال ۲۰۲۵ را تشکیل دادند. در اکتبر، هکرهای کره‌شمالی حدود ۶.۳۶ میلیارد دلار از بایننس به سرقت بردند، که بزرگترین سرقت ارز دیجیتال ثبت شده بود. اما پاسخ نیز ویژگی خاصی از استیبل‌کوین‌ها را برجسته کرد. صادرکنندگان مانند تتر، سیرکل (Circle) و ریپل (Ripple) موفق شدند حدود ۲.۶۷ میلیارد دلار از توکن‌های سرقت شده را مسدود کنند، که نشان می‌دهد کنترل‌های متمرکز استیبل‌کوین‌ها می‌توانند فعالیت‌های غیرقانونی را حتی در یک شبکه پرداخت غیرمتمرکز محدود کنند.
تاکنون، رگولاتورها عمدتاً بر کنترل ارزهای دیجیتال تمرکز کرده‌اند، نه بر تسهیل استفاده از آن‌ها به عنوان زیرساخت پرداخت. به عنوان مثال، در مکزیک، بانک مرکزی اعلام کرد که «فاصله سالم» بین دارایی‌های دیجیتال و سیستم مالی سنتی کشور را حفظ خواهد کرد. آرژانتین نسبت به توکنیزاسیون (tokenization) پذیراتر بوده است، و اجازه استفاده از استیبل‌کوین‌ها را می‌دهد، اما پلتفرم‌های مبادله را به شدت تنظیم کرده و آن‌ها را از سیستم مالی سنتی جدا نگه می‌دارد. در برزیل نیز، ششمین کشور در رتبه‌بندی جهانی پذیرش ارزهای دیجیتال، رگولاتورها از استیبل‌کوین‌ها برای پرداخت‌های فرامرزی استقبال کرده‌اند، اما قوانین سختگیرانه‌ای را در مورد نحوه استفاده شرکت‌ها از آن‌ها وضع کرده‌اند.
این امر منطقه را با تقاضای قابل توجهی برای دلارهای دیجیتال رها می‌کند، در حالی که قوانین تعیین‌کننده اینکه چه کسی می‌تواند آن‌ها را صادر، جابجا و استفاده کند، همچنان نامشخص است. این عدم وجود قوانین لزوماً به این معنی نیست که استیبل‌کوین‌ها مجاز نیستند، اما ممکن است به این معنی باشد که کاربران حمایت‌های قانونی کمتری نسبت به مناطق با مقررات بیشتر در امور مالی داشته باشند.
با این حال، ایزابل سیکا لونگی، مدیر سیاست‌های عمومی ریپل برای آمریکای لاتین، استدلال می‌کند که قوانین واضح‌تر می‌تواند در نهایت پذیرش را تسریع کند. او گفت: «با مقررات، اعتماد می‌آید.» او افزود: «هرچه افراد و موسسات بیشتر به استیبل‌کوین‌ها اعتماد کنند، پذیرش آن‌ها بیشتر رشد خواهد کرد.» او همچنین ادعا می‌کند که نگرانی رگولاتورها از اینکه استیبل‌کوین‌ها ممکن است اقتصادهای محلی را دلاریزه کنند، شاید نحوه استفاده مردم از آن‌ها را اغراق‌آمیز جلوه دهد. «ما از استیبل‌کوین‌ها برای تراکنش‌های روزمره استفاده نمی‌کنیم، اما برای دسترسی به دلار و جابجایی پول استفاده می‌کنیم.»
السالوادور استثنای نظارتی است. دولت این کشور در سال ۲۰۲۱ بیت‌کوین را به عنوان پول قانونی پذیرفت، اما پذیرش آن همچنان محدود است، احتمالاً به این دلیل که این کشور قبلاً دلاریزه شده بود. با وجود حمایت رسمی، طبق یک مطالعه در سال ۲۰۲۳، تنها ۴.۹ درصد از تراکنش‌ها شامل بیت‌کوین بود. السالوادور چارچوبی برای صدور و کنترل استیبل‌کوین‌ها ایجاد کرد و لیستی از توکن‌های تایید شده، از جمله USDT تتر را نگهداری می‌کند. این امر تتر، بزرگترین صادرکننده استیبل‌کوین در جهان را جذب کرد، که عملیات تنظیم شده‌ای را در آنجا ایجاد کرد و این کشور را به نمونه‌ای از دولتی تبدیل کرد که از تشویق مردم به استفاده از نوع جدیدی از پول به ایجاد قوانینی برای نسخه‌های دیجیتال پولی که قبلاً استفاده می‌کردند، روی آورد.
این، تاکنون، جذاب‌ترین مورد استفاده برای ارزهای دیجیتال به نظر می‌رسد. نه به عنوان یک روش جدید و انقلابی از عدم تمرکز یا آزادی از دولت، بلکه به عنوان راه‌حلی برای مشکلات اقتصادی عملی که شهروندان کشورهای با ارزهای باثبات مدت‌هاست آن را بدیهی می‌دانند.