به Going Private خوش آمدید، من سینید کروز هستم و این خبرنامه دو بار در هفته بلومبرگ درباره بازارهای خصوصی و نیروهایی است که سرمایه را از دید عموم دور میکنند. امروز، ما به طوفان بدهی مصرفکنندگان در چین، دوران جدیدی برای بخش املاک و مستغلات درگیر با مشکلات بلکاستون و کاهش ارزش مراکز داده که سافتبانک را به یک زیان فصلی غیرمعمول سوق داد، نگاه میکنیم. اما ابتدا، بررسی میکنیم که آیا ترسهای امنیتی دیجیتال میتواند علاقه به توکنیزه کردن داراییهای خصوصی را از بین ببرد. اگر هنوز در لیست ما نیستید، اینجا ثبتنام کنید. بازخورد دارید؟ به ما ایمیل بزنید: [email protected]
مالکان داراییهای خصوصی در پی سرقت سایبری ۶.۳ میلیارد دلاری از شرکت رمزارز بایننس، در حال ارزیابی مجدد خطرات و وعدههای توکنیزه کردن هستند.
حمله اکتبر، بزرگترین حملهای که این صنعت تاکنون با آن مواجه شده است، نقصهایی را در زیرساختهای مالی دیجیتال آشکار کرده که مدیران پول امیدوارند روزی به سرمایهگذاران کمک کند تا داراییهای غیرقابل فهرستبندی را راحتتر معامله کنند.
«مانده صندوقهای توکنیزه شده هر روز در بلاکچین بهروزرسانی میشوند، اما چند روز برای تشخیص واکنش از نویز بسیار کوتاه است. تصمیمات تخصیص کندتر از این حرکت میکنند،» این را چان آن، بنیانگذار تسرا پیای (Tessera PE)، که حقوق مشارکت وام توکنیزه شده را صادر میکند و در معرض شرکتهای خصوصی قرار میدهد، گفت.
این فارغالتحصیل گلدمن ساکس به «Going Private» گفت که پذیرندگان اولیه توکنیزه کردن کارهای زیادی برای پرورش علاقه رو به رشد دارند، که با ارتباط و آموزش شفافتر سرمایهگذاران آغاز میشود.
اولاً، مدیران باید مشخص کنند که آیا توکنها توسط یک متولی نگهداری میشوند، در ذخیرهسازی سرد (cold storage) هستند یا در «کیف پولهای داغ» (hot wallets) که امکان معامله فوری را فراهم میکنند.
آنها همچنین باید روشن کنند که اگر یک کیف پول دیجیتال به خطر بیفتد یا به سرقت برود، چه اتفاقی برای ادعای دارنده میافتد، چگونه و چه زمانی بازخریدها میتوانند به حالت تعلیق درآیند و چه کسی میتواند توکنها را امضا، مسدود، لغو یا دوباره صادر کند. بایننس قول داد که تمام زیانهای ناشی از سرقت اخیر را پوشش دهد، اما در ساختارهای صندوق، این زیانها معمولاً بر عهده دارندگان است.
به گفته آن، مورد توکنیزه کردن زمانی قویتر است که «بازار صادق باشد» در مورد اینکه یک توکن به خودی خود چه چیزی را حمل میکند و چه چیزی را حمل نمیکند.
او گفت: «یک توکن میتواند قوانین دارایی، سوابق آن و تسویه آن را حمل کند. این به یک دارایی خصوصی اجازه میدهد تا در قطعات کوچکتر، توسط افراد بیشتری نگهداری شود. و در جایی که شرکت قوانین انتقال خود را در توکن میسازد، میتوان آن را بدون بخش اداری یک فرآیند چند هفتهای جابجا کرد.»
«آنچه که به خودی خود حمل نمیکند، افشاگری، رضایت صادرکننده، قیمت مرجع و پاسخ روشنی به این سوال است که اگر صادرکننده توکن شکست بخورد، دارنده چه چیزی را میتواند مطالبه کند.»
بیشتر بخوانید: رونق توکنیزه کردن در وال استریت بحثها را بر سر خطرات برمیانگیزد
در حالی که هک بایننس یادآور خطر داراییهای دیجیتال بود، مزایای بالقوه برای سرمایهگذاران داراییهای خصوصی همچنان ملموس است.
صندوقهای نیمهنقد شونده (semi-liquid evergreen funds)، که مسیر اصلی خردهفروشی به اعتبار خصوصی هستند، محدودیتهای نقدینگی خود را پس از هجوم بازخریدها در سه ماهه اول نشان دادند. چنین صندوقهایی امکان معامله متناوب را فراهم میکنند و برخی از سرمایهگذاران هنوز منتظر دریافت پول خود هستند.
در مقابل، توکنها میتوانند به صورت شبانهروزی معامله شوند و فوراً تسویه شوند، و داراییهای بزرگ و غیرقابل فهرستبندی را به واحدهای کوچکتر تبدیل کنند، که به طور بالقوه دسترسی خردهفروشان را به طبقات دارایی که از لحاظ تاریخی تحت سلطه سرمایهگذاران نهادی بودهاند، گسترش میدهد.
بلکراک از جمله بزرگترین حامیان مفهوم توکنیزه کردن است و اولین صندوق بازار پول توکنیزه شده آن، صندوق نقدینگی دیجیتال نهادی دلاری بلکراک (BlackRock USD Institutional Digital Liquidity Fund)، یکی از بزرگترین صندوقهای از نوع خود است.
در مقالهای که توسط اکونومیست در دسامبر گذشته منتشر شد، لری فینک و مدیر عملیات راب گلدستاین گفتند که توکنیزه کردن امروز تقریباً در جایی است که اینترنت در سال ۱۹۹۶ بود، «زمانی که آمازون تنها ۱۶ میلیون دلار کتاب فروخته بود و سه غول فناوری دیگر از «هفت شگفتانگیز» امروز حتی تأسیس نشده بودند.»
این دو نفر استدلال کردند که بازارهای خصوصی هنوز به شدت به فرآیندهای دستی، تسویههای سفارشی و سوابقی متکی هستند که با بقیه بخش مالی همگام نشدهاند. اما با جایگزینی کاغذ با کد، توکنیزه کردن میتواند اصطکاک را که باعث کندی و پرهزینه شدن معامله داراییهای خصوصی میشود، کاهش دهد.
آنها گفتند: «اما همانطور که سال ۱۹۲۹ به ما آموخت، هر گسترش دسترسی باید با تدابیر حفاظتی بهروز شده همراه باشد. توکنیزه کردن باید هر دو را انجام دهد: سریعتر و ایمنتر حرکت کند و در این مسیر اعتماد ایجاد کند.»
وین نلمز، یکی از بنیانگذاران سازنده زیرساخت مالی اورن (Ornn)، گفت که توکنیزه کردن میتواند معاملات ثانویه را تسهیل کند، اما سرمایهگذارانی که سعی در حرکت در بازارها دارند، هنوز باید ببینند چه چیزی و با چه شرایطی دست به دست میشود.
او گفت: «هنگامی که بازارهای خصوصی سقوط میکنند، مردم فوراً میپرسند که آیا دارایی اصلی خراب شده است. بیشتر اوقات، دارایی کاملاً خوب است. فروشنده فقط به دنبال پول نقد است.»
«شفافیت واقعی فقط فهرست کردن یک توکن نیست. بلکه نمایه سازی قیمتهای واقعی بازار است تا خریداران بتوانند فروشهای اضطراری را از ارزش منصفانه واقعی جدا کنند.»
یک بحران فزاینده بدهی مصرفکنندگان یک بازار پنهان برای معامله وامهای بد در چین ایجاد کرده است، جایی که نکولهای گسترده خانوارها چالشهای ناآشنایی را برای سیاستگذاران به وجود آورده است.
دادههای رسمی بانکی نشان میدهد که کمتر از ۳ درصد وامهای خانوارها معوق هستند، که کمتر از نرخ مشابه ۴.۷ درصدی در ایالات متحده است، اما این آمار شامل وامگیرندگانی نمیشود که درخواست تمدید میکنند یا از اعضای خانواده کمک میگیرند.
هنگامی که چین برای اولین بار در سال ۲۰۲۱ به بانکها اجازه داد تا وامهای مصرفکننده غیرقابل وصول را بستهبندی و بفروشند، تنها ۱۸.۶ میلیارد یوان (۲.۸ میلیارد دلار) تا پایان آن سال به مدیران داراییهای در معرض خطر فروخته شد.
پلتفرم اعتباری روئیونیون (Ruiunion Credit Platform) اعلام کرد که تا پایان سال ۲۰۲۵، این رقم – که معمولاً فقط شامل بدهیهای بدون وثیقه است – به حدود ۴۵۴ میلیارد یوان افزایش یافته است.
جمعآوریکنندگان بدهی مانند رایان هو، ۲۳ ساله، روزانه صدها تماس تلفنی با وامگیرندگانی که در پرداخت وامهای شخصی خود نکول کردهاند، برقرار میکنند؛ گروهی که تعدادشان به ۱۰۰ میلیون نفر میرسد.
بر اساس تحقیقات شرکت گیوکل دراگونومیکس (Gavekal Dragonomics)، حدود یک دهم جمعیت بزرگسال چین تا پایان سال ۲۰۲۵ در پرداخت حداقل ۲.۲ تریلیون یوان (۳۲۷ میلیارد دلار) بدهی معوق عقب افتاده بودند.
هو از دفتر خود در ووهان، با صاحبان مشاغلی سروکار دارد که هرگز از همهگیری کووید-۱۹ بهبود نیافتند، قربانیان رکود املاک و مستغلات و همچنین ارتشی از فارغالتحصیلان بیکار که برای گذران زندگی تلاش میکنند.
او میگوید: «بزرگترین تأثیری که این صنعت بر من گذاشته این است که من را به یک فرد صرفهجو تبدیل کرده است. در غیر این صورت، به راحتی میتوانستم خودم در لیست تماس جمعآوریکنندگان بدهی قرار بگیرم.»
بانکها و شرکتهای مالی مصرفکننده معمولاً هزاران مانده کارت اعتباری معوق و وامهای بدون وثیقه را در سبدهایی جمعآوری میکنند که سپس از طریق بورسها یا مزایدههای تحت نظارت دولت با تخفیفهای عمیق فروخته میشوند.
خریداران از مدیران داراییهای دولتی، بانکهای غیردولتی مانند چاینا رنسانس هولدینگز (China Renaissance Holdings) و تعداد فزایندهای از سرمایهگذاران خصوصی در بدهیهای در معرض خطر تشکیل شدهاند.
مدیران داراییهای دولتی معمولاً از ترازنامه خود سرمایهگذاری میکنند، در حالی که سرمایهگذاران خصوصی در بدهیهای در معرض خطر از سرمایه سهامداران، دفاتر خانوادگی، شرکتها و سرمایهگذاران نهادی استفاده میکنند که اغلب با اهرم مالی تقویت میشود.
برای ایجاد بازدهی جذاب، این شرکتها باید به طور قابل توجهی بیشتر از قیمتی که برای وامها پرداخت کردهاند، از وامگیرندگان جمعآوری کنند، پس از احتساب هزینههای قانونی و سایر هزینهها.
در معاملات معمول، شرکتهای بدهی در معرض خطر ۶ تا ۷ درصد از مانده وام معوق را پرداخت میکنند و مدیران میتوانند حدود ۳۰ درصد از آنچه را که وامگیرنده بدهکار است، دریافت کنند. این امر فضای کافی برای سود باقی میگذارد، با فرض اینکه وامگیرندگان پرداخت کنند.
مقررات حاکم بر وصول بدهی که امسال معرفی شد، استفاده از زور، تهدید یا آزار و اذیت برای وصول بدهی را ممنوع میکند. هوش مصنوعی میتواند در کارهای تکراری و ورود دادهها کمک کند، اما پیچیدهترین موارد نیاز به مداخله انسانی و کار سخت دارند.
یکی دیگر از جمعآوریکنندگان بدهی، لی شینگکای، ۲۷ ساله، تقریباً یک ماه را صرف تعقیب یک وامگیرنده کرد که تقریباً دو سال معوق بود.
لی میگوید: «هر مکالمه با فحش دادن او به من شروع میشد.» لی در تماسهای مکرر، پیامدهای نکول را توضیح داد و گزینههای بازپرداخت را ارائه کرد. سرانجام، وامگیرنده تسلیم شد. اصل بدهی ۳۰ هزار یوانی بازگردانده شد و سود آن بخشیده شد.
کاهش ارزش ۳.۷ میلیارد دلاری پروژههای مرکز داده در ایالات متحده، گروه سافتبانک ماسایوشی سان را به اولین زیان خالص فصلی خود در تقریباً دو سال اخیر کشانده است، زیرا هزینههای سرسامآور توسعه هوش مصنوعی اعتماد سرمایهگذاران را از بین میبرد.
حامی اوپنایآی (OpenAI) و مالک اپراتور مرکز داده دیجیتالبریج گروپ (DigitalBridge Group) مستقر در توکیو، پس از ثبت پیشپرداختهای غیرقابل استرداد مربوط به تولید برق، ۱.۱۲ تریلیون ین (۷.۱ میلیارد دلار) ضرر ثبت کرد.
یوشیمیتسو گوتو، مدیر ارشد مالی، روز سهشنبه گفت که سافتبانک پیش از این برای تامین تجهیزات تولید برق برای مراکز داده عجله کرده بود، اما اکنون «ارزیابی جامعی» از استراتژی تدارکات خود انجام خواهد داد.
همکارم مین جئونگ لی مینویسد که اتکای سان به بازارهای بدهی برای تامین مالی انبوه سرمایهگذاریهای هوش مصنوعی خود، اوراق قرضه سافتبانک را به ویژه نسبت به نویز بازار حساس کرده است و سوآپهای نکول اعتباری آن به بالاترین حد خود در سالهای اخیر رسیده است.
گوتو گفت که نسبت وام به ارزش شرکت در پایان سپتامبر ۱۵.۹ درصد بود که بسیار کمتر از آستانه ۲۵ درصدی است که برای اطمینان از ثبات مالی تعیین کرده است.
در اروپا، نروژ اعلام کرده است که رزروهای بیشتر اتصال برق برای مراکز داده را تا ماه اوت به حالت تعلیق درمیآورد تا زمانی که بار آنها را بر شبکه بررسی کند.
کشورهای شمال اروپا به دلیل فراوانی انرژیهای تجدیدپذیر و آب و هوای مطلوب که به خنک کردن تاسیسات کمک میکند، به مقصدی جذاب برای اپراتورهای مراکز داده تبدیل شدهاند. بر اساس گزارش بلومبرگ اینتلیجنس، تقاضای برق مراکز داده در کشورهای شمال اروپا میتواند تا سال ۲۰۳۲ چهار برابر شود.
به گفته اپراتور سیستم استاتنت (Statnett)، در حال حاضر ۸۰۰ مگاوات مرکز داده به شبکه متصل هستند. حدود ۴۲۰۰ مگاوات رزرو شده و ۹۱۰۰ مگاوات دیگر در صف ظرفیت قرار دارند، در حالی که درخواستهای اتصال معادل ۱۸۰۰۰ مگاوات است. این در مقایسه با حداکثر مصرف برق در نروژ که کمی بیش از ۲۵۰۰۰ مگاوات است.
هیئت فناوری نروژ اخیراً گزارشی ارائه کرده است که میگوید مراکز داده پس از اتمام ساخت و ساز، مشاغل دائمی کمی ایجاد میکنند و ۹۰ درصد مراکز داده متعلق به شرکتهای خارجی هستند.
تورگیر میکائلسن، وزیر دیجیتالسازی، به خبرنگاران گفت: «ما مراکز داده در نروژ میخواهیم، اما نمیتوانیم همه انواع مراکز داده را داشته باشیم. بنابراین باید رشد را کنترل کنیم و اطمینان حاصل کنیم که نروژ مراکز دادهای را که واقعاً نیاز داریم – آنهایی که بیشترین منفعت اجتماعی را دارند – به دست میآورد.»
به گفته رینیر یوهانسن، رئیس گروه لابی صنعت مراکز داده نروژ (Norsk Datasenterindustri)، تصمیم استاتنت و برنامه صدور مجوز دولت «عدم اطمینان برای سرمایهگذاریهایی به مبلغ چندین میلیارد کرون در ماه» و همچنین هزاران نفر که در پروژههای مراکز داده نروژ کار میکنند، ایجاد میکند.
برای بخش املاک و مستغلات بلکاستون، دوران سختی بوده است.
زمانی که بزرگترین نگین در تاج شرکت ۱.۴ تریلیون دلاری بود، رهبران جدید جیووانی کوتایا و دیوید لوین تحت فشار هستند تا درخشندگی را به تیمی بازگردانند که توسط تراژدی و رکود بازاری که دست بردار نیست، متزلزل شده است.
همکارانم پریتی سینگ و پاتریک کلارک مینویسند که استیو شوارتزمن و جان گری در ماه ژوئن نیروها را در یک شام در آپارتمان میلیاردر بنیانگذار در منهتن جمع کردند.
آنها در مورد بهبود وضعیت املاک و مستغلات و زیرساختهای لازم برای جمعآوری ۳۰ میلیارد دلار سرمایه در اواخر سال بحث کردند و در فواصل بین صحبتهای کاری، بهروزرسانیهایی درباره بازی فینال NBA تیم نیویورک نیکس در مدیسون اسکوئر گاردن دریافت کردند.
در عرض چند هفته پس از آن شب، ندیم مگجی برنامههای خود را برای ترک شرکت اعلام کرد، کمتر از ۱۰ ماه پس از خروج همکار سابقش کاتلین مککارتی. تصمیم شوکهکننده او، جمعآوری سرمایه اصلی را بیشتر به تعویق انداخته است.
نتایج سه ماهه سوم این بخش، درد را تشدید کرده است. سود قابل توزیع ۱۰ درصد نسبت به سه ماهه مشابه سال قبل کاهش یافت، داراییها ۳۰ میلیارد دلار از اوج خود کاهش یافتند و استراتژیهای فرصتطلبانه آن در سه ماه ۳.۲ درصد ضرر کردند.
اکنون، رهبری جدید باید سرمایهگذاران را متقاعد کند که میتوانند این واحد عقبمانده را به برتری گذشته خود بازگردانند.
- دیدگاه شما در مورد اعتبار خصوصی در ۱۲ ماه آینده چیست؟
لوین و کوتایا تقریباً ۳۰ سال تجربه بلکاستون را به نقشهای جدید خود میآورند.
لوین در مصاحبهای گفت: «من در بخش اکتساب کسبوکار بزرگ شدم و به استقرار سرمایه تمایل دارم. جیو بر مدیریت دارایی و سبد سهام جهانی ما نظارت داشته و همچنین سابقه عمیقی در اکتساب دارد. اما در تمام تصمیمات اصلی، ما با هم همکاری میکنیم تا بهترین نتیجه را از هر دوی ما بگیریم.»
آنها عملیاتی را به ارث میبرند که تا ۳۰ سپتامبر تقریباً ۳۰۹ میلیارد دلار دارایی تحت مدیریت داشت، از جمله تقریباً ۴۷ میلیارد دلار که در دهها سبد منتظر استقرار بود. پروندهها نشان میدهند که تقریباً یک سوم از این سرمایه آماده، در صندوق اصلی املاک و مستغلات جهانی BREP IX قرار دارد.
این صندوق باید حداقل ۷۰ درصد از ۳۰ میلیارد دلار خود را قبل از اینکه بتواند صندوق جدیدی را معرفی کند، مستقر کند. آنها فرصتهایی را در انبارها، هتلها و خردهفروشیهای لنگرگاه مواد غذایی میبینند، اما فروشندگان بالقوه منتظر قیمتگذاری بهتر هستند.
لوین گفت: «فرصتهای بزرگی وجود دارد که میتواند استقرار را تسریع کند، اما ما همچنان سرمایهگذارانی بسیار منظم خواهیم بود، همانطور که همیشه بودهایم. اگر محیط تراکنش کندتر باشد، عجله نخواهیم کرد.»
بلکاستون به همان اندازه مشتاق است تا بهترین اجرا را در داراییهای خود برای افزایش پرداختهای BREP IX تضمین کند. این صندوق که سرمایهگذاری خود را در سال ۲۰۱۹ آغاز کرد، بازده خالص سالانه ۳ درصدی را ایجاد کرده است که تقریباً با صندوقهای رقیب با قدمت مشابه همخوانی دارد.
رونق هوش مصنوعی امیدواری ایجاد میکند. فروش سه مرکز داده در شمال ویرجینیا در ماه ژوئن به افزایش بازده املاک و مستغلات به بالاترین حد چهار ساله در سه ماهه دوم کمک کرد و حجم اجاره در همان دوره ۳۰ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافت.
گری، که هنوز به واحد املاک و مستغلات که در آن مهارت خود را تقویت کرده است، عمیقاً وفادار است، در مورد پتانسیل آنها صریح صحبت میکند.
گری ماه گذشته به بلومبرگ تیوی گفت: «ما به افرادی که در شرکت داریم، برنامهریزی جانشینی ما، تداومی که داریم، فوقالعاده اطمینان داریم.» لوین و کوتایا «بسیار توانا هستند و سرمایهگذاران ما اعتماد زیادی دارند.»
گزارش بازارهای خصوصی در ۲۰۳۱ پرکین (Preqin) پیشبینی میکند که داراییهای تحت مدیریت بازارهای خصوصی اروپا تا سال ۲۰۳۱ از این رقم فراتر رود.
افراد آگاه به همکارم اولیویا فیشلو گفتند که مت استوارت، رئیس استراتژی BDC در بلو اول کپیتال (Blue Owl Capital Inc.)، این مدیر دارایی را ترک میکند تا به عنوان مدیر ارشد مالی بخش اعتباری شرکت سهام خصوصی نیو مانتین کپیتال (New Mountain Capital) بپیوندد.
استوارت به عنوان مدیر ارشد مالی صندوقهای اعتباری این شرکت شروع به کار خواهد کرد و جایگزین لورا هولسون میشود که پس از استعفای کریس کوربت در سال جاری، به صورت موقت خدمت کرده بود.
استوارت کمی بیش از دو سال مسئول استراتژی در مجموعه BDCهای بلو اول بود. سخنگویان بلو اول و نیو مانتین از اظهار نظر خودداری کردند و استوارت به درخواست پاسخ نداد.
تاونی ولز، که ریاست معاملات سهام بنیادی را در شرکت سرمایهگذاری چند استراتژی جین گلوبال (Jain Global) بر عهده داشت، در حال راهاندازی صندوق پوشش ریسک معاملات سهام بنیادی لانگ/شورت خود است.
به گفته افراد آگاه، این سهامدار مستقر در نیویورک در حال مذاکره برای تخصیص چند میلیارد دلاری از میلیونیم منیجمنت (Millennium Management) است و همچنین به دنبال جذب سرمایه از سایر سرمایهگذاران خارجی خواهد بود.
نمایندگان جین گلوبال، میلیونیم و ولز از اظهار نظر خودداری کردند.
- بیانپی پاریبا (BNP Paribas) و دویچه بانک (Deutsche Bank) در حال نهایی کردن خط اعتباری ۳.۵ میلیارد یورویی (۳.۹ میلیارد دلاری) برای صندوق وامدهی مستقیم اروپایی آرس منیجمنت (Ares Management) هستند.
- صندوقی که توسط شرکت مدیریت دارایی جهانی ۲۴۲ میلیارد دلاری ناینتی وان (Ninety One) اداره میشود، قصد دارد ۱ میلیارد دلار در پروژههای آسیایی و آفریقایی طی سه سال آینده سرمایهگذاری کند، زیرا فشار خود را برای ورود به این مناطق تسریع میکند.
- رگولاتور مالی استرالیا فروش دو محصول سرمایهگذاری مدیریت شده توسط انگاس سکیوریتیز (Angas Securities) را متوقف کرده است، این آخرین اقدام آن برای توقف ارائه صندوقهای اعتباری خصوصی است که خطرات احتمالی را به اندازه کافی برجسته نمیکنند.
- آردیان اسایاس (Ardian SAS) ۱ میلیارد یورو برای اولین صندوق نیمههادی خود جمعآوری کرده است، که علاقه قابل توجهی را از سرمایهگذاران مستقر در خاورمیانه به خود جلب کرده است، زیرا پذیرش هوش مصنوعی تقاضا برای پردازندههای مراکز داده را افزایش میدهد.
- گروهی از وامدهندگان اعتبار خصوصی در حال مذاکره برای ارائه وام ۱.۳ میلیارد دلاری برای تامین مالی خرید پلتفرم مراقبتهای بهداشتی فولاسکریپت (Fullscript) توسط ال کترتون (L Catterton) هستند، پس از اینکه نتوانستند علاقه کافی را در بازار وام اهرمی جلب کنند.
از اینکه Going Private، خبرنامه دو بار در هفته بلومبرگ درباره بازارهای خصوصی را مطالعه کردید، سپاسگزاریم. برای بازخورد و نکات با ما در [email protected] تماس بگیرید.