پس از شکست سیاسی حیرت‌انگیز هفته گذشته در داخل کشور، دولت ترامپ در جستجوی روش‌های جدیدی برای حل‌وفصل جنگ‌های فاجعه‌بار اوکراین و ایران است.
یافتن راه‌فرار از ایران، با توجه به خشم عمومی نسبت به این جنگ، فوریت‌مندترین و دشوارترین چالش محسوب می‌شود. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور، تهدید به از سرگیری اقدامات نظامی کرده و پیت هگست، وزیر دفاع، برای تشدید احتمالی درگیری آماده شده است. اما اسکات بسانت، وزیر خزانه‌داری، با حمایت ترامپ، با چین تماس گرفته و از پکن خواسته است تا از نفوذ خود بر ایران برای پایان دادن به جنگ استفاده کند. به گفته یک مقام مطلع آمریکایی، چین این پیام را به تهران ابلاغ کرده است.
دیپلماسی دولت آمریکا در قبال ایران توسط جی.دی. ونس، معاون رئیس‌جمهور، پیش رانده شده است. او ماه گذشته نامه‌ای آشتی‌جویانه به محسن رضایی، مسئول سخت‌گیر امنیت ملی ایران، ارسال کرد و این هفته جنگ را مقصر شکست سنگین جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای دانست. این اظهارات با انتقاد مخالفان ونس همراه بود، اما طبق گفته علی ثوادی، مقام قطری که به عنوان واسطه کاخ سفید با تهران عمل می‌کند، امتیازاتی را برای او در خاورمیانه به همراه داشت.
«رهبران ایران منتظرند ببینند آیا این انتخابات واقعاً رفتار آمریکا را تغییر داده است یا خیر»، ثوادی روز جمعه به من گفت. «آن‌ها نامه ونس را نشانه‌ای از احترام تلقی کردند و قدردانی کردند که ونس گفت جنگ اشتباه بوده است. اکنون آن‌ها مایلند ایالات متحده در موضوعی که ظاهراً دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان را متحد می‌کند، عمل کند. مانند متحدان اروپایی و خلیج فارس آمریکا، رهبران ایران می‌خواهند مطمئن شوند که آمریکا قابل اعتماد است.»
اوکراین نیز در نقطه بحران قرار دارد، زیرا کی‌یف و مسکو وارد زمستان دیگری از نبرد فرسایشی می‌شوند که می‌تواند هر دو طرف را ویران کند. تحولات دیپلماتیک اخیر تا حدی امیدوارکننده هستند. جارد کوشنر، فرستاده ویژه، نشستی سه‌جانبه را ترتیب داده است که روز سه‌شنبه در ابوظبی برگزار خواهد شد؛ جایی که نمایندگان ایالات متحده، اوکراین و روسیه گفتگوها درباره سازش‌های لازم برای دستیابی به آتش‌بس را آغاز خواهند کرد.
کوشنر تلاش خود برای آتش‌بس در اوکراین را با درخواست برای مذاکرات چندجانبه گسترده‌تر بین روسیه و اروپا درباره امنیت پس از جنگ در قاره پیوند داده است. به گفته یک مقام مطلع در مذاکرات، الگوی کوشنر شورای ناتو-روسیه است که پس از جنگ سرد تأسیس شد اما در سال ۲۰۱۴ پس از حمله روسیه به اوکراین و الحاق کریمه به آن تعلیق گردید.
«اگر هفته آینده در ابوظبی پیشرفتی حاصل شود»، کوشنر در بیانیه‌ای که شب پنجشنبه در ایکس منتشر کرد، ابراز امیدواری کرد که کشورهای اروپایی «به سمت قالب چندجانبه گسترده‌تر با مشارکت مستقیم خود حرکت کنند». او اهداف کلی خود را چنین فهرست کرد: «مشاورات امنیتی دائمی، ارتباطات قابل اعتماد در زمان بحران، شفافیت بیشتر نظامی، اقدامات متقابل برای کاهش خطر تشدید درگیری، و چارچوبی پایدار برای امنیت و ثبات بلندمدت اروپا.»
مقامات اروپایی روز جمعه به من گفتند که آن‌ها برای گفتگو با روسیه آماده هستند، اما تنها پس از دستیابی به آتش‌بس در اوکراین با یک چارچوب امنیتی موافقت خواهند کرد. «هر دو مسیر فعال هستند»، پیام یک مقام مطلع از یک متحد نزدیک آمریکا حاکی بود. اما این مقام هشدار داد: «توافق صلح اوکراین باید قبل از توافق بر سر معماری امنیتی حل‌وفصل شود.»
یک مقام ارشد از یک کشور کلیدی دیگر اروپایی در پیامی توضیح داد: «خطرات زیادی برای ما در این رویکرد وجود دارد، اما درگیری بهتر از عدم درگیری است. رویکرد ما همچنان این است که این مسائل تنها پس از جنگ قابل بحث هستند... مذاکرات آسانی نخواهد بود.» این مقام تأکید کرد که اگرچه رهبران اصلی اروپایی از تلاش کوشنر حمایت می‌کنند، اما «اتحاد گسترده‌ای در اروپا» حول این ایده وجود دارد که آتش‌بس باید مقدم بر هرگونه گفتگوی اروپا-روسیه باشد.
این توالی زمانی مسئله حیاتی خواهد بود. کوشنر خواهان فرآیندی همزمان است، به نوعی که هر دو قطار همزمان به مقصد برسند. اروپا، که در کنار اوکراین ایستاده است، اصرار دارد که مسیر آتش‌بس اولویت داشته باشد.
گفته می‌شود ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، در دیدار ۲۱ اکتبر با استیو ویتکاف، همکار کوشنر در هیئت اعزامی آمریکا در سن‌پترزبورگ، که کوشنر به صورت ویدیویی در آن شرکت داشت، از طرح امنیت فرااروپایی استقبال کرده بود. ترامپ روز پنجشنبه با کیریل دیمیتریف، فرستاده پوتین در کاخ سفید دیدار کرد. رئیس‌جمهور پس از آن مدعی شد که به امضای «توافقی بزرگ و زیبا» شامل اوکراین و «تمام اروپا» نزدیک است. با توجه به آنچه روز جمعه از مقامات اروپایی شنیدم، این ادعا بسیار زودهنگام است.
همان‌طور که ترامپ با روسیه و اوکراین دست‌وپنجه نرم می‌کند، باید با واقعیت پس از انتخابات روبه‌رو شود: توانایی او برای تحویل توافقی صلح آمیز که به نفع پوتین باشد رو به کاهش است — و احتمال حمایت بیشتر آمریکا از اوکراین در حال افزایش است. کنگره جدید احتمالاً دارای اکثریت‌های بزرگ دوحزبی طرفدار اوکراین در هر دو مجلس خواهد بود.
در ژانویه، دموکرات‌ها رأی کافی برای تحریم‌های شدیدتر علیه کرملین و ارسال سلاح‌های بیشتر به کی‌یف را خواهند داشت. و با حمایت جمهوری‌خواهانی که کمتر از ترامپ می‌ترسند، این اکثریت‌ها ممکن است حتی در برابر وتوی رئیس‌جمهور نیز مقاوم باشند. فهرست کارها: کنگره می‌تواند تحریم‌های جدید ضدروسیه را که ترامپ ماه گذشته معافیت آن‌ها را امضا کرد مجدداً اعمال کند. می‌تواند خرید گازوئیل از روسیه را متوقف کند. می‌تواند فروش سلاح‌های جدید به اوکراین را برای حملات تهاجمی علیه اهداف روسی و دفاع در برابر موشک‌های روسی مجوز دهد.
همزمان با آغاز مذاکرات در ابوظبی، دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان می‌توانند با ارائه حفاظت جدید برای شهرهای اوکراین در این زمستان، اهرم فشاری به کی‌یف بدهند. بهترین راه این است که تحت فشار قرار گیرد تا استارلینک (Starlink) ایلان ماسک پوشش خود را به داخل روسیه گسترش دهد تا پهپادهای اوکراینی بتوانند از این فناوری برای هدف قرار دادن پرتابگرهای موشک بالستیک سیار روسیه استفاده کنند. با تقریباً تمام شدن موجودی موشک‌های پاتریوت، اوکراین راه دیگری برای مقابله با این موشک‌ها ندارد. در ازای این قدرت جدید برای محافظت از غیرنظامیان، کی‌یف ممکن است موافقت کند که حملات به پالایشگاه‌های روسیه را متوقف کند، همان‌طور که ترامپ خواسته است.
بسانت، در همین حال، به مدیریت روابط آمریکا و چین ادامه داده است، در حالی که ترامپ به سمت سومین نشست خود در این سال با شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، حرکت می‌کند. ترامپ هنگام دیدار با شی در واشنگتن در سپتامبر، کمک او را در مورد ایران خواست و شی به صورت خصوصی به او گفت که موافق است ایران نباید هرگز سلاح هسته‌ای داشته باشد، به گفته یک مقام مطلع آمریکایی به من. این موضوع وقتی دوباره مطرح می‌شود که آن‌ها در ۱۸ نوامبر در شنژن دیدار کنند. پوتین نیز حضور خواهد داشت و چینی‌ها اصرار دارند که این نشست «به خوبی برنامه‌ریزی شده» باشد، به گفته آن مقام.
انتخابات‌ها در خارج از کشور نیز مانند داخل، پیامدهایی دارند. اوکراین با شکست ترامپ برخی اهرم‌های فشار کسب کرد؛ سایر نقاط اروپا نیز همین‌طور؛ ایران احتمالاً همین‌طور. روسیه مقداری زمین از دست داد، در حالی که چین ثابت قدم ماند. اما ریاست‌جمهوری زخمی آمریکا همچنین به معنای ضعیف‌تر بودن آمریکا در عرصه جهانی است، حداقل برای دو سال آینده.
مانند اکثر رؤساء جمهورِ لنگ‌دم (Lame-duck)، ترامپ احتمالاً وقت بیشتری را صرف سیاست خارجی خواهد کرد، جایی که قدرت او محدودیت کمتری دارد. اگر او بخواهد به عنوان یک صلح‌جو یاد شود، تکالیف پیش رو به وضوح مشخص شده‌اند — ایران و اوکراین. دموکرات‌ها باید او را به انجام کارهای درست وادار کنند.