سال‌هاست که صنعت دارایی‌های دیجیتال به دنبال متحول کردن امور مالی با حذف واسطه‌ها، تأخیرها و کنترل‌هایی است که بر حرکت پول در وال استریت حاکم است. هدف این رویکرد: تراکنش‌های سریع‌تر، تسویه نهایی و واسطه‌های کمتر با قدرت مداخله.
اما بزرگترین سرقت رمزارز ثبت شده، خطرات – و محدودیت‌های – این رویکرد را آشکار کرده است. سیستمی که برای جابجایی پول بدون محدودیت ساخته شده است، راه‌های کمی برای توقف آن در صورت سرقت ارائه می‌دهد و این امر تهدید می‌کند که شهرت «غرب وحشی» را که این صنعت سال‌ها برای فرار از آن تلاش کرده است، تثبیت کند.
توکن‌های سرقت شده در هک ۶.۳ میلیارد دلاری بایننس را می‌توان در بلاک‌چین‌های عمومی به صورت لحظه‌ای ردیابی کرد، اما میلیاردها دلار از دسترس کسانی که سعی در بازیابی آنها داشتند، دور ماند. تتر (Tether) و سیرکل (Circle)، صادرکنندگان دو بزرگترین استیبل‌کوین، توانستند برخی از توکن‌های سرقت شده را مسدود کنند زیرا آنها نوعی کنترل متمرکز را حفظ کرده بودند که بسیاری از رمزارزها برای حذف آن طراحی شده بودند.
اکنون، در حالی که رمزارز به دنبال جایگاه بزرگتری در امور مالی آمریکا است، مقیاس این سرقت نگرانی‌هایی را در میان فعالان بازار ایجاد کرده است که آیا این صنعت در کنار گذاشتن بررسی‌ها و تأخیرهای رایج در امور مالی سنتی عجولانه عمل کرده است یا خیر. در گوشه‌ای از دنیای رمزارز، واکنش در حال شکل‌گیری است. ارائه‌دهنده مالی غیرمتمرکز، یونیت (Unit)، تأخیرهایی را در سپرده‌گذاری و برداشت‌ها اعمال کرده است تا زمان بیشتری برای شناسایی دارایی‌های بالقوه سرقت شده داشته باشد.
تیان زنگ، مدیر عامل صندوق پوشش ریسک رمزارز Third Eye، با اشاره به رویه مالی سنتی (TradFi) در تسویه معاملات یک روز پس از اجرا، گفت: «من T+1 را نمی‌خواهم، اما شاید T+1 ساعت را بخواهم.» او افزود: «ایده این است که تسویه‌ها طولانی‌تر و با لایه‌های بیشتری انجام شود تا هکرها نتوانند به این سرعت پول را خارج کنند.»
در وال استریت، بانک‌ها، شبکه‌های پرداخت و اتاق‌های پایاپای فرصت‌هایی را برای بررسی نقل و انتقالات مشکوک و در برخی شرایط، مداخله قبل از اینکه وجوه از دسترس خارج شوند، فراهم می‌کنند. این ترتیبات نه بی‌عیب و نقص هستند و نه همیشه برگشت‌پذیر. اما آنها تجسم اصلی هستند که رمزارز بارها آن را مورد انتقاد قرار داده است: توانایی قطع حرکت پول می‌تواند به اندازه توانایی جابجایی آن مهم باشد.
رمزارز برخی از درس‌های وال استریت را به سختی آموخته است. فروپاشی صرافی FTX تقاضا برای نگهداری توسط شخص ثالث و ترتیبات دیگری را که به معامله‌گران اجازه می‌دهد وثیقه را از صرافی‌ها دور نگه دارند، افزایش داد. تا آن زمان، ترکیب معاملات، نگهداری و سایر عملکردها در یک پلتفرم واحد، ویژگی آشنای این صنعت بود.
این ارزیابی مجدد اخیر همچنین در حالی صورت می‌گیرد که این صنعت به دنبال جذب نهادهایی است که انتظاراتشان از زیرساخت‌های مالی در بازارهای سنتی شکل گرفته است.
جاشوا لیم، یکی از روسای بخش بازارها در FalconX، گفت: «اخلاق اصلی رمزارز، انتقال‌های فوری و برگشت‌ناپذیر روی زنجیره بود و هم پلتفرم‌های متمرکز و هم دیفای (DeFi) به این انتظار کاربران خرده‌پا احترام می‌گذاشتند.» او افزود: «اما پایگاه مشتریان رمزارز در حال تغییر است زیرا نهادهای بیشتری وارد می‌شوند.»
برخی از این نهادها کمتر مایل به پذیرش ریسک‌هایی هستند که با تراکنش‌های برگشت‌ناپذیر همراه است، به ویژه پس از یک سری هک صرافی‌ها در سال گذشته. برای آنها، توانایی توقف یا برگشت یک تراکنش می‌تواند به اندازه سرعت تسویه آن مهم باشد.
شیلیانگ تانگ، شریک مدیریتی Monarq Asset Management، تمایزی بین جایی که سرعت رمزارز بیشترین کاربرد را دارد و جایی که تدابیر حفاظتی سنتی ممکن است همچنان مزیت داشته باشند، قائل است. او گفت که فناوری بلاک‌چین ممکن است برای پرداخت‌ها و تسویه‌های فرامرزی مناسب باشد، در حالی که معاملات می‌تواند در صورت انجام از طریق زیرساخت‌های مالی سنتی ایمن‌تر باشد.
او گفت: «نهادهای بزرگ باید احساس کنند که سرمایه آنها قابل هک نیست و می‌توان همه چیز را به حالت قبل برگرداند.»
Following the security incident at Binance, Unit’s Guardians are introducing a protocol upgrade to deter attempts to move stolen assets through the protocol and to give incident-related intelligence more time to become available.
Effective immediately, every Unit deposit and…
— Unit (@unitxyz) October 30, 2026
در مجموع، این هک در حال تغییر نحوه تفکر برخی از توسعه‌دهندگان مالی غیرمتمرکز (DeFi) در مورد امنیت است. سیستم‌هایی که بر اساس کدی ساخته شده‌اند که تراکنش‌ها را به صورت خودکار اجرا می‌کنند، به طور فزاینده‌ای شامل محدودیت‌هایی می‌شوند که به اپراتورها زمان بیشتری برای پاسخگویی در صورت بروز مشکل می‌دهد. اعضای جامعه آوه (Aave) اکنون پس از هک بایننس، خواستار محدودیت‌های جریان در بزرگترین پروژه وام‌دهی در دیفای هستند.
تارون چیترا، مدیر عامل شرکت مدل‌سازی ریسک رمزارز Gauntlet، گفت: «مسائل امنیتی دیفای را پیچیده‌تر کرده است، با کدهای کمتر کاملاً تغییرناپذیر و تدابیر حفاظتی موقتی مانند محدودیت‌های برداشت که می‌توان آنها را تا حدی دارای مجوز دانست.»
چیترا استدلال می‌کند که پیشرفت‌ها در هوش مصنوعی فشار برای چنین کنترل‌هایی را با دشوارتر کردن مهار حملات سایبری افزایش می‌دهد. با این حال، بازگرداندن نظارت و تأخیرها تضمینی برای ایمنی نیست. موسسات مالی سنتی خود با ضعف‌های امنیتی مواجه هستند و برنامه‌های عملیاتی آنها می‌تواند پاسخگویی در خارج از ساعات عادی بازار را دشوارتر کند.
چیترا، که قبلاً به عنوان محقق کمی کار می‌کرد، گفت: «کدهای قدیمی مالی سنتی، توانایی هوش مصنوعی در مهندسی معکوس کدهای منبع بسته، و فقدان ذاتی پاسخگویی ۲۴/۷ آنها را نیز در برابر هک آسیب‌پذیر کرده است.» او افزود: در عین حال، امنیت هوش مصنوعی نیز «به سمت سیستم‌های ۲۴/۷ بیشتر در مالی سنتی سوق می‌دهد.»