از رودخانه تا دریا. تسونامی آبی و حسابرسی.
آمریکایی‌ها در نهایت چک‌های ۵۰۰۰ دلاری خود را دریافت نخواهند کرد. نظرسنجی‌ها اشتباه نبودند. اگر بخواهیم دقیق باشیم، آن‌ها حتی میزان ویرانی‌ای که روز سه‌شنبه انتظار جمهوری‌خواهان را داشت، کمتر تخمین زده بودند.
تا نیمه شب، پیش‌بینی می‌شد که دموکرات‌ها با اطمینان کنترل مجلس نمایندگان و سنا را پس بگیرند. تا زمانی که تمام آرا شمارش شوند، آن‌ها ممکن است کنترل ۵۵ کرسی در مجلس سنای آمریکا را در دست داشته باشند.
«بدتر از آن چیزی است که کسی فکر می‌کرد»، یک استراتژیست حزب جمهوری‌خواه به مارک هالپرین گفت. دیگران نتایج را به این صورت توصیف کردند: «حمام خون». «فاجعه‌بار». «قتل عام». «این وضعیت فاجعه‌بار است.»
و چنین شد.
جمهوری‌خواهان فقط یک کرسی سنا در ایالت تگزاس را به جیمز تالاریکو، چهره‌ای جوان‌رو و نماد بی‌تحملی جریان «بیداری سیاسی» (Wokeness) که می‌تواند نام ملکه درگ مورد علاقه‌اش را سریع‌تر از زمانی که بیشتر مردان تاریخ تولد خود را به یاد می‌آورند، بیان کند، از دست ندادند. گرگ ابوت (جمهوری‌خواه)، فرماندار سه دوره‌ای، شکست خورد.
آن‌ها کرسی قدیمی لیندزی گراهام در کارولینای جنوبی را از دست دادند، ایالتی که دونالد ترامپ سه بار با اختلاف دو رقمی در آن پیروز شده بود. آن‌ها در آیووا و کانزاس نیز باختند؛ ایالتی که از زمان لیندون بی. جانسون در سال ۱۹۶۴ به هیچ رئیس‌جمهور دموکرات رأی نداده بود.
پس خبری از نگرانی‌ها درباره تغییر حزب توسط سناتور جان فتِرمن (دموکرات، پنسیلوانیا) یا تبدیل شدن او به مزاحمی برای هم‌حزبی‌هایش به عنوان رأی تعیین‌کننده پنجاه و یکم در سنی که به سختی تقسیم شده است؟ و البته، ترس‌های گسترده قبلی دموکرات‌ها مبنی بر اینکه ترامپ انتخابات میانی را لغو کند یا تلاش کند نتایج را واژگون سازد، نیز بی‌اساس بود.
«من کاملاً آماده پذیرش آن نتایج هستم»، ترامپ به نیویورک تایمز گفت. «ما با دموکرات‌ها همکاری خواهیم کرد و، می‌دانید، مشتاقانه منتظر کار با آن‌ها هستیم. احتمالاً راه حلی پیدا خواهیم کرد.» (بررسی واقعیت: احتمالاً چنین نخواهد شد.) او سپس در شبکه اجتماعی Truth Social نوشت: «من روی برگه رأی نبودم و اگر بودم، ما با اختلاف فاحش پیروز می‌شدیم!»
به هر حال، اتفاق عکس رخ داد. اکثر ناظران—از جمله برخی جمهوری‌خواهان که چشم به رقابت‌های ۲۰۲۸ دوخته‌اند—نتیجه را به عنوان یک تحقیر گسترده از ریاست جمهوری ترامپ تلقی خواهند کرد. دوران پس از ترامپ در سیاست آمریکا سرانجام فرا رسیده است. اردک لنگِ لنگ، در میان ویرانه‌ها دست‌وپا می‌زند.
برای قرار دادن نتایج در زمینه تاریخی، عملکرد حزب جمهوری‌خواه در انتخابات میانی تقریباً به همان اندازه فاجعه‌بار عملکرد ارتش‌های عرب در جنگ شش‌روزه بود.
در همین راستا، پیش‌بینی می‌شد که عبدال الصیاد در رقابت سنا در ایالت میشیگان پیروز شود. الصیاد، یک چپ‌گرای افراطی با ارتباطات گسترده ضد یهودی، یکی از کوتاه‌قدترین افراد خواهد بود که از زمان تأسیس اسرائیل در سال ۱۹۴۸ در سنای آمریکا خدمت می‌کند. محمود خلیل، فعال دانشگاه کلمبیا که گفته بود حماس «نمی‌توانست» از قتل عام هفتم اکتبر اجتناب کند، در دیترویت حاضر بود تا به او کمک کند جشن بگیرد.
پیروزی الصیاد قطعاً افراطیون دموکرات را که مشتاق شکل دادن به مسیر ایدئولوژیک حزب خود در آستانه مقدماتی ۲۰۲۸ هستند، جسورتر خواهد کرد. او تنها نامزد سنا در ایالت‌های متزلزل (Swing States) بود که توسط الکساندریا اوکازیو-کورتز (دموکرات، نیویورک)، نامزد احتمالی ریاست جمهوری، مورد حمایت قرار گرفت؛ کسی که در یادداشتی به متحدانش، نفوذ خود را پیشاپیش تبلیغ کرده بود.
«این عضو کنگره به عنوان یکی از قدرتمندترین حامیان در ایالات متحده ظهور کرده است»، متن یادداشت چنین می‌خواند. «در طول دو سال گذشته، او ثابت کرده است که یکی از مؤثرترین صداهای کشور برای طبقه کارگر آمریکاست.»
الصیاد همچنین تنها نامزد دموکرات سنا بود که با حسن پایکر، اینفلوئنسر ضد آمریکایی که از حماس، مائو تسه‌تونگ و لوئیجی مانجونی ستایش کرده است، کمپین کرد. پایکر در پخش زنده روز سه‌شنبه خود، الصیاد و سایر دموکرات‌های رادیکال را تشویق کرد که «به کار بازگردند» و «بلافاصله پس از پایان انتخابات، چرخش شدید [به چپ] انجام دهند.»
همان‌طور که انتظار می‌رفت، چندین نامزد مجلس که با پایکر کمپین کرده بودند، پس از شکست دادن مخالفان مورد حمایت نهادهای رسمی در انتخابات مقدماتی، به راحتی کرسی‌هایی را در حوزه‌های انتخابیه عمیقاً آبی به دست آوردند. آن‌ها به گروه پارلمانی دموکراتی می‌پیوندند که پیش‌بینی می‌شود بیش از ۲۵۰ کرسی را در اختیار داشته باشد—بزرگترین اکثریت مجلس برای هر حزبی از سال ۱۹۹۰.
از جمله آن‌ها: داریالیزا آویلا شوالیه از نیویورک، دانشجوی ارشد دانشگاه کلمبیا که روز بعد از حمله تروریستی هفتم اکتبر در یک تجمع طرفدار حماس شرکت کرد، و آدام هاموی از نیوجرسی، متخصص جراحی زیبایی باسن (BBL) که در محاکمه روحانی مسلمان الهام‌بخش بمب‌گذاری مرکز تجارت جهانی در سال ۱۹۹۳، به نفع دفاع شهادت داد.
تا حدی که بتوان گفت احزاب سیاسی آمریکا انتخابات را می‌برند، به جای اینکه تماشا کنند حریفانشان آن‌ها را می‌بازند، شب بزرگی برای دموکرات‌ها بود. علیرغم حرکات آشتی‌جویانه ترامپ، تمایل آن‌ها به همکاری با دولت او بعید است فراتر از احضاریه‌های کنگره‌ای گسترش یابد. همچنین بعید است که آن‌ها درس مفیدی از پیروزی خود بگیرند، پیروزی‌ای که عمدتاً توسط همان نگرانی‌های هزینه زندگی که باعث پیروزی مجدد ترامپ دو سال قبل شده بود، هدایت می‌شد.
نماینده هاکیم جفریز (دموکرات، نیویورک)، که اکنون در صف قرار گرفتن برای سمت رئیس مجلس است—با فرض اینکه بتواند آرا را کسب کند—وعده داد که «تغییر دراماتیکی که مردم آمریکا مطالبه می‌کنند» را ارائه دهد. به زودی خواهیم دید که این چه معنایی دارد.
جورج سانتوس، نماینده سابق جمهوری‌خواه و زندانی فدرال، به واشنگتن فری بیکن گفت که جفریز برای آرام کردن موج جدید چپ‌گرایان رادیکال، کار دشواری خواهد داشت. «این افراد دیوانه هستند»، او گفت. «اسرائیل بد است، یهودیان را بکشید. منظورم این است که در سیاست اغراق زیاد وجود دارد، اما این واقعاً آنچه آن‌ها باور دارند است.»