جستجوی جاودانگی به کسب‌وکاری جدی تبدیل شده است

در خیابانی آرام در محله اعیان‌نشین چلسی لندن، کلینیک طول عمر «HUM2N» قرار دارد. در داخل، مردی با جوراب، دستکش و هدبند وارد کابینی به اندازه یخچال می‌شود که تا منفی ۱۱۰ درجه سانتی‌گراد سرد شده است. چند دقیقه «کرایوتراپی» (سرمانی) طبق گفته خود او، سرزنده‌اش می‌کند. در اتاق بعدی، زنی درون یک محفظه هایپرباریک، کپسولی تحت فشار شبیه به زیردریایی کوچک، دراز کشیده و اکسیژن خالص تنفس می‌کند. سایر مشتریان قطره‌های وریدی NAD+، مولکولی که سلول‌ها برای تبدیل غذا به انرژی به آن نیاز دارند، دریافت می‌کنند؛ یا خونشان گرفته شده، با ازن مخلوط و سپس به بدنشان برگردانده می‌شود. بسته پنج جلسه‌ای در این کلینیک حدود ۳۰۰۰ پوند (۴۰۲۵ دلار) هزینه دارد.

تمایل به زندگی ابدی اخیراً توجه جدیدی را جلب کرده است. داریو آمودی، رئیس آزمایشگاه هوش مصنوعی Anthropic، پیشنهاد کرده است که فناوری او می‌تواند طول عمر انسان را به ۱۵۰ سال برساند. سام آلتمن، همتای او در OpenAI، بیش از ۱۸۰ میلیون دلار در شرکت Retro Biosciences سرمایه‌گذاری کرده است؛ شرکتی که هدفش افزودن ده سال زندگی سالم به عمر انسان است. قدرتمندان خارج از سیلیکون‌ولی نیز مشتاق هستند. در سپتامبر سال گذشته، شنیده شد که شی جین‌پینگ و ولادیمیر پوتین در حال تأمل بودند که پیوند اعضا روزی ممکن است جاودانگی را ممکن سازد.

محمد عنایت، بنیان‌گذار HUM2N، می‌گوید مشتریان این کلینیک طیف وسیعی از مدیران عامل تا ورزشکاران و بیماران بالای ۸۰ سال مبتلا به بیماری‌های مزمن را شامل می‌شوند. با پیر شدن جمعیت جهان، علاقه به زندگی طولانی‌تر به جریان اصلی نفوذ می‌کند. در سراسر OECD، باشگاهی متشکل عمدتاً از کشورهای ثروتمند، تقریباً یک پنجم مردم ۶۵ سال یا بیشتر دارند؛ تا سال ۲۰۵۰ بیش از یک چهارم جمعیت را تشکیل خواهند داد. یکی از بلندپروازترین مبلغین این ایده، برایان جانسون، کارآفرین فناوری است که امیدوار است هرگز نمیرد. او رژیم زندگی خود را به یک مستند نتفلیکس و کانالی یوتیوب با بیش از ۲ میلیون مشترک تبدیل کرده است.

دو صنعت کاملاً متفاوت در تلاشند از این فرصت بهره ببرند. اولی گروهی رنگارنگ و کم‌تنظیم از کلینیک‌ها و کسب‌وکارهای آنلاین است که مکمل‌ها، اسکن‌ها و درمان‌هایی با اثربخشی گاه مشکوک را می‌فروشند. دومی کندتر حرکت می‌کند اما پیامدهای بیشتری دارد. تعدادی از شرکت‌های بیوتک در همکاری با بزرگ‌ترین تولیدکنندگان داروی جهان، در حال توسعه داروهایی هستند که ممکن است پیری را کند کنند—یا حتی آن را معکوس سازند.

جایزه بسیار بزرگ است. مدیران داروسازی مدت‌ها چاقی را بازاری حاشیه‌ای می‌دانستند. داروهای GLP-1 آن‌ها را اشتباه ثابت کرد و الی لیلی را به اولین تولیدکننده دارویی با ارزش بازار یک تریلیون دلار تبدیل نمود. دارویی که پیری را کند کند می‌تواند حتی بزرگ‌تر باشد. الکس ژاورونکوف، بنیان‌گذار Insilico Medicine، شرکت کشف دارو مبتنی بر هوش مصنوعی، تأمل می‌کند: «می‌توانید یک سال عمر بفروشید. چقدر می‌توانید قیمت بگذارید؟»

چنین دارویی ممکن است سال‌ها دور باشد، اگر اصلاً ساخته شود. در این فاصله، کسب‌وکاری برای افراد بی‌قرار هجوم آورده است که عمدتاً خارج از مراقبت‌های بهداشتی رایج عمل می‌کند. شرکت‌های بیمه تقریباً هیچ‌کدام از این خدمات را پوشش نمی‌دهند، بنابراین مشتریان نقد پرداخت می‌کنند.

ابتدا اندازه‌گیری است، بر این اساس که ردیابی همه چیز مشکلات را زودتر از حد کافی برای اصلاح آن‌ها آشکار می‌کند. ارائه‌دهندگان خدمات آزمایش خون، توالی‌یابی ژنوم و اسکن‌های تمام بدنی را ارائه می‌دهند که وعده می‌دهند سرطان‌ها یا اختلالات خودایمنی را قبل از ظهور علائم تشخیص دهند. شرکت Prenuvo، یکی از این موارد، برای اسکن MRI تمام بدن بیمار حدود ۴۰۰۰ دلار هزینه می‌گیرد. بسیاری اشتراک‌های سالانه می‌فروشند و مشتریان را به طور منظم مجدداً آزمایش می‌کنند تا تغییرات را بررسی کنند. Neko Health، ارائه‌دهنده سوئدی مورد حمایت دنیل اک، بنیان‌گذار اسپاتیفای، پیش از راه‌اندازی در آمریکا در ماه ژوئیه ۷۰۰ میلیون دلار جذب کرد.

سپس درمان آغاز می‌شود. بخش عمده این فرآیند در کلینیک‌های طول عمر مانند HUM2N رخ می‌دهد. برخی تخمین‌ها تعداد این کلینیک‌ها را تنها در آمریکا حدود ۸۰۰ مورد برآورد می‌کنند. اندرئا مایر از دانشگاه ملی سنگاپور، که خودش بنیان‌گذار یک کلینیک طول عمر است، می‌گوید این عنوان تنظیم نشده و تعریفی مبهم دارد. او اظهار داشت که در بسیاری از این مراکز، مشتریان درمان خود را انتخاب می‌کنند، انگار که پیتزا سفارش می‌دهند. «این مراقبت نیست.»

جسورترین بیماران به جزیره روآتان در نزدیکی هندوراس می‌روند، جایی که خارج از دسترس مقررات آمریکاست و کلینیک‌ها ژن‌درمانی، تزریق سلول‌های بنیادی و سایر درمان‌های تجربی ارائه می‌دهند. دیگران به شبکه‌های اجتماعی روی می‌آورند، جایی که تعداد فزاینده‌ای از اینفلوئنسرها اکسیرهای معجزه‌آسا تبلیغ می‌کنند. شرکت Blueprint متعلق به آقای جانسون، مکمل‌ها، یک «مخلوط طول عمر» پودری—و روغن زیتون می‌فروشد. سپس کسب‌وکارهای آنلاین متعددی وجود دارند که «پپتیدهای» تزریقی می‌فروشند، از جمله «استک گرگ‌ومیش»، ترکیبی که ادعا می‌شود ترمیم عضلات و تاندون‌ها را تسریع می‌کند.

بخش کمی از این موارد بر علم مستحکم استوار است. کالج رادیولوژی آمریکا، یک نهاد حرفه‌ای، اعلام کرده است که «هیچ شواهد مستندی» مبنی بر مقرون‌به‌صرفه بودن یا افزایش طول عمر توسط غربالگری تمام بدن وجود ندارد. چنین اسکن‌هایی می‌توانند منجر به تشخیص بیش از حد شوند و ناهنجاری‌های بی‌ضرری را آشکار کنند که باعث انجام آزمایش‌های اضافی غیرضروری می‌شوند. درمان‌ها نیز وضعیت بهتری ندارند. مطالعات مربوط به مکمل‌های NAD+ نامشخص بوده یا اثر محدودی را نشان داده‌اند. پپتیدها منطقه‌ای بدون قانون هستند و فروشندگان اغلب آن‌ها را «فقط برای استفاده تحقیقاتی» برچسب می‌زنند تا از نظارت نهادهای قانون‌گذار فرار کنند. استدلال‌های مربوط به آن‌ها عمدتاً بر مطالعات حیوانی یا روایت‌های شخصی تکیه دارد.

همزمان، تولیدکنندگان دارو به دنبال روش‌های علمی اثبات‌شده برای افزودن سال‌های سالم هستند—فرآیندی بسیار دشوارتر. اداره غذا و داروی آمریکا (FDA) پیری را به عنوان یک بیماری تلقی نمی‌کند، بنابراین مسیری برای تأیید دارویی که آن را کند کند وجود ندارد. داروهای بالقوه طول عمر باید به جای آن، مجوز درمان یک بیماری خاص، اغلب مرتبط با پیری، را کسب کنند و سپس سعی کنند دامنه کاربرد خود را گسترش دهند.

داروهای GLP-1 نشان می‌دهند که چگونه این کار ممکن است انجام شود. این داروها ابتدا برای دیابت و سپس چاقی تأیید شدند و از آن زمان نشان داده شده که به بیماری‌های قلبی، آپنه خواب و مشکلات کلیوی کمک می‌کنند، همه مواردی که با افزایش سن شایع‌تر می‌شوند. با کاهش خطر چنین شرایطی، این داروها ممکن است به افراد کمک کنند عمر طولانی‌تری داشته باشند. در کنفرانس طول عمر در کمبریج ماساچوست در ماه اکتبر، هر دو شرکت الی لیلی و نِوو، رقیب دانمارکی آن، داده‌هایی ارائه کردند که نشان می‌داد بیماران مصرف‌کننده داروهای GLP-1 آن‌ها با سرعت کمتری پیر می‌شوند. معیار سنجش «ساعت‌های پیری» بود که سن واقعی بدن (در مقابل تعداد تولدهای جشن گرفته شده) را از نشانه‌های شیمیایی روی DNA یا ترکیب پروتئین‌های خون تخمین می‌زند. داده‌های نِوو نشان داد سن بیولوژیکی قلب تا چهار سال جوان‌تر از بیماران مصرف‌کننده دارونما است. الی لیلی نتایج خود را اولیه توصیف می‌کند. و تمام بیماران مورد مطالعه دارای اضافه وزن یا دیابت بودند. آیا این داروها همان اثر را بر افراد سالم و لاغر دارند، ناشناخته است.

اما صرف‌نظر از اینکه داروهای GLP-1 چه تاثیری بر پیری داشته باشند، آن‌ها قبلاً نحوه تفکر غول‌های داروسازی درباره این فرصت را تغییر داده‌اند. استیون روپر از شرکت مشاوره L.E.K. می‌گوید پنج یا ده سال پیش تولیدکنندگان دارو به دنبال بیماری‌های نادر بودند. اما داروهای GLP-1 جذابیت داروهای انبوه را دوباره احیا کرده و طول عمر را به فضایی وارد کرده‌اند که داروسازی‌های بزرگ «از نظر تحمل ریسک با آن راحت هستند».

به جای توسعه داروهای طول عمر توسط خودشان، غول‌های دارویی عمدتاً گزینه‌های خرید بر کار شرکت‌های بیوتک را تصاحب می‌کنند. الی لیلی معامله‌ای به ارزش حداکثر ۲.۷۵ میلیارد دلار با Insilico امضا کرده است. نووارتیس، تولیدکننده داروی سوئیسی، معامله‌ای به ارزش حداکثر ۵۵۰ میلیون دلار با BioAge Labs، یک شرکت بیوتک طول عمر در کالیفرنیا دارد. شمار این استارتاپ‌ها در حال رشد است. سال گذشته شرکت‌های بیوتک طول عمر ۱۸.۴ میلیارد دلار جذب کردند، مبلغی بیشتر از مجموع جذب سرمایه در ده سال قبل (به نمودار مراجعه کنید).

بخشی از این پول به شرکت‌هایی می‌رود که به طور هدفمند پیری را نشانه می‌گیرند. Insilico محصولات خود را «درمان‌های دو منظوره» می‌نامد، که هر کدام همزمان یک بیماری خاص و پیری را هدف قرار می‌دهند. دکتر ژاورونکوف، رئیس این شرکت استدلال می‌کند که دارویی فقط برای پیری، جذب سرمایه‌گذاران جدی را دشوار خواهد کرد. پیشرفته‌ترین کاندیدای Insilico، rentosertib، فیبروز ریوی ایدیوپاتیک، بیماری‌ای که ریه‌ها را زخمی می‌کند، را درمان می‌کند. این دارو در ماه ژوئیه وارد مرحله پایانی آزمایش بالینی شد و آن را به یکی از پیشرفته‌ترین داروهای طراحی‌شده با در نظر گرفتن پیری تبدیل کرد. در آزمایش قبلی روی ۴۲ بیمار، ساعت‌های پیری نشان دادند که کسانی که دارو مصرف می‌کردند از نظر بیولوژیکی حدود سه سال جوان‌تر از گروه دارونما بودند، هرچند همه آن‌ها قبلاً بیمار بودند.

سایر استارتاپ‌ها به دنبال معکوس کردن کامل پیری هستند. این موارد شامل شرکت Retro آقای آلتمن؛ Altos Labs، که در سال ۲۰۲۲ سه میلیارد دلار جذب کرد؛ و NewLimit، بنیان‌گذاری شده توسط برایان آرمسترانگ، کارآفرین ارز دیجیتال، که در ماه ژوئن از جذب ۴۳۵ میلیون دلار سرمایه جدید خبر داد. اکثر آن‌ها بر «بازبرنامه‌ریزی اپی‌ژنتیکی» شرط می‌بندند، ایده‌ای که مبنی بر این است که کلیدهای شیمیایی روی DNA، که با افزایش سن مختل می‌شوند، می‌توانند ریست شوند.

تلاش‌های قبلی تولیدکنندگان دارو برای ایجاد درمان‌های طول عمر با ناامیدی پایان یافت. در سال ۲۰۰۸، شرکت GSK بریتانیا Sirtris، یک شرکت بیوتک در حال توسعه داروهای الهام گرفته از رسوراترول، ترکیبی در شراب قرمز، را خریداری کرد. پنج سال بعد آن را تعطیل کرد. Calico، که توسط گوگل در سال ۲۰۱۳ برای مقابله با پیری راه‌اندازی شد، دستاوردهای کمی داشته است. Unity Biotechnology، استارتاپی متمرکز بر پاکسازی سلول‌های پیر، پس از آزمایش‌های ناامیدکننده در ماه مه سال گذشته تمام کارکنان خود را اخراج کرد.

موج جدید بنیان‌گذاران و سرمایه‌گذاران بیوتک استدلال می‌کنند که این بار متفاوت خواهد بود، بخشی به لطف هوش مصنوعی که امیدوارند کشفیات جدید را تسریع کند. اولین آزمایش‌های انسانی برای دارویی که بازبرنامه‌ریزی اپی‌ژنتیکی را هدف می‌گیرد—درمانی کبدی توسعه یافته توسط NewLimit—ممکن است سال آینده آغاز شود. در حالی که نتایج جمع‌آوری می‌شوند، مصرف‌کنندگان همچنان در جاهای دیگر به دنبال جاودانگی خواهند گشت. ■