من به واشنگتن دی‌سی پرواز کرده بودم تا از جف یان بپرسم که هایپرلیکوئید، پلتفرم رمزارز بسیار موفق که او بنیان‌گذار آن است، چه برنامه‌هایی برای آینده دارد. اما در حالی که در کافه طبقه همکف هتل باشکوه ریگز نشسته‌ایم و تیم امنیتی او با فاصله محتاطانه‌ای حضور دارند، به نظر می‌رسد که این مرد ۳۱ ساله ممکن است فرد مناسبی برای پرسیدن نباشد.
این برنامه‌نویس میلیاردر به نوعی دوگانه‌گویی مسلط است که اغلب توسط افراد خودی در حوزه رمزارز به کار گرفته می‌شود. او اصرار دارد که هایپرلیکوئید، که به طور گسترده به عنوان یک صرافی برای دارایی‌های دیجیتال توصیف می‌شود، اصلاً یک صرافی نیست، بلکه «لایه‌ای است که صرافی‌ها می‌توانند بر روی آن مستقر شوند.» او آن را به اینترنت تشبیه می‌کند؛ این وظیفه کسانی است که بر روی هایپرلیکوئید چیزی می‌سازند تا سازوکارهای کنترلی را پیدا کنند. یان به جای اظهارنظر درباره آینده، می‌خواهد بر روی کد تمرکز کند. او توضیح می‌دهد: «من فقط همیشه کار می‌کنم. برای من، کار همه چیز را در بر می‌گیرد.»
نتیجه تلاش‌های او این است که هایپرلیکوئید از یک پلتفرم حاشیه‌ای فراساحلی که با آتی دائمی (perpetual futures) یا «پرپس» — قراردادهای بدون تاریخ انقضا که به صورت شبانه‌روزی معامله می‌شوند — سروکار داشت، به یک بستر تأثیرگذار برای معامله جایگزین‌هایی برای همه چیز از سهام گرفته تا طلا تبدیل شده است. درآمد آن در ۱۲ ماه گذشته ۷۱۳ میلیون دلار بوده است.
با وجود اینکه هایپرلیکوئید، که اولین بار در سال ۲۰۲۳ راه‌اندازی شد، به طور رسمی در ایالات متحده قابل دسترسی نیست، رشد آن غول‌های صنعتی از جمله بزرگترین صرافی مشتقات جهان، CME Group Inc.، را به لرزه درآورده است. کاخ سفید نیز به آن توجه کرده است. پرزیدنت دونالد ترامپ، حامی این صنعت که سال گذشته بیش از ۱.۴ میلیارد دلار از طریق سرمایه‌گذاری‌های رمزارزی خود به دست آورد، گفته است که رگولاتورها «بسیار سخت تلاش می‌کنند» تا به هایپرلیکوئید اجازه دهند به معامله‌گران آمریکایی خدمات دهد. بنابراین یان، که معمولاً در سنگاپور است، اینجا در واشنگتن حضور دارد، جایی که از مرکز سیاست‌گذاری هایپرلیکوئید، یک گروه لابی‌گر مستقل، حمایت می‌کند که نامه‌هایی درباره مزایای این پلتفرم را به آژانس‌های آمریکایی ارسال کرده است.
محل گفتگوی ما به نوعی یک کانون رمزارزی از آب درآمد: در مسیر رسیدن به میزمان در ریگز، از کنار دو زن عبور کردیم که غرق در گفتگو درباره استیبل‌کوین‌ها بودند. یان، که می‌گوید برای ملاقات با سیاست‌گذارانی که از افشای نامشان خودداری می‌کند، در شهر است، کت و شلوار تیره و کراوات به تن دارد که نشان‌دهنده آداب و رسوم پایتخت است، نه لباس کدنویسی تی‌شرت و هودی که معمولاً ترجیح می‌دهد. او با ظاهری آراسته و جدی، با تأمل و البته با شوخ‌طبعی درباره کسب‌وکاری صحبت می‌کند که او را چندین بار میلیاردر کرده است — احتمالاً.
اطمینان از این موضوع دشوار است. به طور رسمی، «مشارکت‌کنندگان اصلی» فعلی و آینده هایپرلیکوئید — گروهی که تقریباً به طور قطع شامل یان می‌شود — حداقل ۲۳۸ میلیون توکن HYPE، یک رمزارز داخلی، به ارزش حدود ۲۰ میلیارد دلار را در اختیار دارند. وقتی درباره ثروت خالصش می‌پرسم، یان طفره می‌رود. او می‌گوید: «این واقعاً عددی نیست که من برای آن بهینه‌سازی کنم.» او همچنین به مزایای مادی که چنین ثروتی امکان‌پذیر می‌سازد، علاقه‌ای ندارد. او نه ماشین دارد و نه خانه و می‌گوید وقت ندارد چیزی جمع‌آآوری کند.
یان در ردوود شورز، کالیفرنیا بزرگ شد، جایی که توسط مادرش، یک حسابدار که از چین به ایالات متحده مهاجرت کرده بود، تربیت شد. پس از تحصیل در رشته ریاضیات و علوم کامپیوتر در دانشگاه هاروارد، به شرکت معاملاتی کمی هادسون ریور تریدینگ در شهر نیویورک پیوست. او کمتر از یک سال دوام آورد و سپس به تنهایی شروع به کار کرد. او در ابتدا به اتریوم (Ethereum)، بلاکچینی که بسیاری از محبوب‌ترین برنامه‌های بازار رمزارز را پشتیبانی می‌کند، علاقه‌مند بود. اما در نهایت به این نتیجه رسید که اتریوم برای نوع شرکتی که او می‌خواست بسازد، مناسب نیست.
یان در سال ۲۰۲۴، هایپرلیکوئید لبز (Hyperliquid Labs)، توسعه‌دهنده این پلتفرم را در سنگاپور راه‌اندازی کرد و به دنبال محیط نظارتی دوستانه‌تری نسبت به آنچه در ایالات متحده موجود بود، بود. از نظر حجم، پرپس‌ها (perps) قبلاً بر صحنه معاملات رمزارز تسلط داشتند، اما با فعالیت متمرکز بر صرافی‌هایی که کم و بیش مانند شرکت‌های سنتی عمل می‌کردند. امور مالی غیرمتمرکز (DeFi)، که در آن کنترل به نرم‌افزارهای خوداجرا واگذار می‌شود، جایگزینی را ارائه می‌داد، اما در مقایسه کوچک و پر از اشکال بود. یان می‌خواست این وضعیت را تغییر دهد. از همان ابتدا، او از دلارهای سرمایه‌گذاری خطرپذیر که رقبا به آن متکی بودند، دوری کرد. خودتأمین مالی دشوارتر بود، اما مهم بود که «هیچ فرد خودی در لایه فناوری بی‌طرف» وجود نداشته باشد. او می‌گوید: «بیت‌کوین، بیت‌کوین نمی‌شد اگر ساتوشی» — خالق ناشناس آن — «از هر کسی که بود، سرمایه اولیه جذب می‌کرد، درست است؟»
یان این شرکت را با یک هم‌بنیان‌گذار که او نیز با نام مستعار، ایلی‌اینسینک (Iliensinc)، فعالیت می‌کند، تأسیس کرد. بسیاری از افرادی که روی هایپرلیکوئید یا در شرکت‌های ثالث اختصاص‌یافته به اکوسیستم آن کار می‌کنند، همین کار را انجام می‌دهند. این امر تا حدی ناشی از ترس است: شرکت امنیت بلاکچین CertiK در نیمه اول سال ۲۰۲۶، ۵۲ حمله خشونت‌آمیز علیه دارندگان رمزارز را تأیید کرد. (از این رو، تیم امنیتی یان، که در حین گفتگوی ما خود را به خوبی پنهان نگه می‌دارند.) این امر همچنین ایدئولوژیک است، زیرا برخی از حامیان رمزارز، حریم خصوصی را مقدس می‌دانند. یان می‌گوید که در اصل، استفاده از نام مستعار «برای من بسیار منطقی است.» با این حال، او تصمیم گرفت که برای موفقیت هایپرلیکوئید باید خود را آشکار کند. او به یاد می‌آورد که فکر می‌کرد «این کار موفق نخواهد شد اگر از روز اول کسی واقعاً آن را از پشت بام‌ها فریاد نمی‌زد.»
در هسته خود، نتیجه یک بلاکچین و صرافی غیرمتمرکز است که تا ۵۰ برابر اهرم (leverage) بر روی پرپس‌ها (perps) ارائه می‌دهد و سود و زیان احتمالی را افزایش می‌دهد. برای معامله‌گران، این یک تجارت پرخطر است. موقعیت‌ها می‌توانند در صورت نوسانات ناگهانی قیمت به طور خودکار نقد شوند: در سراسر بازار، حدود ۱۹ میلیارد دلار در یک فروش گسترده در اکتبر ۲۰۲۵ از بین رفت. طبق یک مطالعه اخیر توسط صندوق پوشش ریسک Event Horizon Labs، کمتر از یک چهارم حساب‌های هایپرلیکوئید سودآور هستند.
با این حال، هایپرلیکوئید در میان معامله‌گران رمزارز، که بسیاری از آنها دارندگان HYPE هستند، طرفداران وفاداری دارد. قیمت این توکن در سال گذشته بیش از دو برابر شده است، در حالی که بیشتر توکن‌های دیگر کاهش یافته‌اند. (رکود گسترده‌تر بازار رمزارز هفته گذشته پس از یک هک ۶.۳ میلیارد دلاری صرافی بایننس (Binance) که آسیب‌پذیری‌های این طبقه دارایی را برجسته کرد، بدتر شد.) اما ورود اخیر هایپرلیکوئید به سهام و کالاها است که این پلتفرم را در نقشه بخش مالی گسترده‌تر قرار می‌دهد.
این ماجرا از سال گذشته آغاز شد، زمانی که یک ارتقاء به نام HIP-3 این امکان را فراهم کرد که هر کسی که مایل به پرداخت ۵۰۰,۰۰۰ توکن HYPE، به ارزش حدود ۴۳ میلیون دلار امروز، باشد، بتواند بازارهایی را بر روی زیرساخت صرافی هایپرلیکوئید ایجاد کند. این پلتفرم مسئولیت اجرای و تسویه معاملات را بر عهده می‌گرفت. به دنبال آن، نوعی انفجار کامبرین رخ داد. شرکتی به نام Trade.xyz بر بازار HIP-3 مسلط شد و پرپس‌هایی (perps) را برای شاخص‌ها، فلزات گرانبها، نفت و سهام فهرست کرد. تا کنون، این شرکت بیش از نیم تریلیون دلار حجم معاملات ایجاد کرده است.
این رشد بدون حضور معامله‌گران آمریکایی، حداقل روی کاغذ، اتفاق افتاده است. یان می‌گوید راه ورود به بزرگترین بازار مالی جهان این است که شرکای HIP-3، نه خود هایپرلیکوئید، تابع مقررات ایالات متحده در مورد مسائلی مانند بررسی‌های «مشتری خود را بشناسید» (KYC) و نظارت بر بازار باشند. (اینجاست که استدلال او مبنی بر اینکه او صرفاً یک پلتفرم فناوری ارائه می‌دهد، نه یک صرافی، حیاتی می‌شود.) در سپتامبر، هایپرلیکوئید شروع به آزمایش نسخه‌ای اصلاح‌شده از چارچوب HIP-3 کرد که امکان تأیید هویت مشتری را فراهم می‌کند، یک گام اولیه بررسی دقیق که پلتفرم در حال حاضر ارائه نمی‌دهد. در همان ماه، شرکت مادر صرافی رمزارز کراکن (Kraken) برنامه‌ای را برای شروع استفاده از آن سیستم برای ارائه پرپس‌های هایپرلیکوئید به آمریکایی‌ها اعلام کرد.
به طرز قابل توجهی، حجم معاملات برای آنچه «دارایی‌های واقعی» نامیده می‌شود در هایپرلیکوئید اکنون با فعالیت‌های مرتبط با رمزارز رقابت می‌کند: مورد اول تنها در ماه ژوئیه بیش از ۱۱۵ میلیارد دلار را به خود اختصاص داد. چنین معاملاتی می‌تواند در لحظات تنش‌های ژئوپلیتیکی، که از روز معاملاتی استاندارد پیروی نمی‌کنند، بدرخشد. هنگامی که جنگ ایران در فوریه آغاز شد، بازارهای سنتی نفت بسته بودند، اما هایپرلیکوئید بسته نبود. معاملات روزانه برخی از پرپس‌های نفتی آن به سرعت به میلیاردها دلار رسید.
پس از آن، گروه CME و اینترکانتیننتال اکسچنج (ICE)، که صرافی‌های اصلی کالاهای جهانی را اداره می‌کنند، ایالات متحده را تحت فشار قرار دادند تا هایپرلیکوئید را مهار کند، با این استدلال که معاملات در آن می‌تواند برای دستکاری قیمت‌ها مورد سوءاستفاده قرار گیرد. اما آنها همچنین در حال پوشش ریسک‌های خود هستند. ICE اخیراً توافقنامه‌ای را برای آوردن پرپس‌های Trade.xyz به ایالات متحده، در انتظار تأییدیه‌های نظارتی، اعلام کرد و در عین حال در این استارتاپ نیز سرمایه‌گذاری کرد. یان می‌گوید: «فکر می‌کنم در سال‌های آینده، کسانی که هایپرلیکوئید را نوعی دشمن می‌دانند، شاید با این واقعیت کنار بیایند که این می‌تواند فناوری‌ای باشد که خودشان می‌توانند آن را بپذیرند.»
شکی نیست که برخی از معامله‌گران آمریکایی در حال حاضر از هایپرلیکوئید از طریق شبکه‌های خصوصی مجازی (VPN) استفاده می‌کنند. یان خاطرنشان می‌کند که پلتفرم و برنامه‌های ساخته شده بر روی آن «به صراحت استفاده در ایالات متحده را» در شرایط خدمات خود «ممنوع می‌کنند» و مکانیسم‌هایی برای حذف کاربرانی که این محدودیت‌ها را نادیده می‌گیرند، دارند. اما او به اصرار خود مبنی بر اینکه هایپرلیکوئید یک پلتفرم بی‌طرف است، بازمی‌گردد. به هر حال، هیچ چیز در فناوری زیربنایی اینترنت برای جلوگیری از انجام کارهایی که دولت‌هایشان ممنوع کرده‌اند، توسط کاربران در یک کشور خاص وجود ندارد. او می‌گوید: «این نوعی به برنامه‌های ساخته شده بر روی اینترنت مربوط می‌شود.»
یان بیش از یک ساعت است که به سوالات من پاسخ می‌دهد، اما نگرانم که در گیر انداختن او مشکل داشته‌ام. او ممکن است خالق باشد، اما این تصور را دارم که ترجیح می‌دهد ساخته‌اش — با شبکه رو به رشد مشارکت‌کنندگانش — خودش صحبت کند. او حداقل، اشاره‌ای به مسیر بعدی هایپرلیکوئید می‌کند.
او می‌گوید: «اگر می‌توانستید با یک چوب جادو کاری کنید که چیزی وجود داشته باشد، فکر می‌کنم دارایی‌های توکنیزه شده با کیفیت بالا، دارایی‌های واقعی، بسیار جالب خواهند بود.» به نظر می‌رسد او پیشنهاد می‌کند که هایپرلیکوئید می‌تواند، به مرور زمان، یک محصول مصرف‌کننده حول سهام شرکت‌های بزرگ، که به صورت توکن معامله می‌شوند، ارائه دهد. (حامیان استدلال می‌کنند که این می‌تواند بازاری نقدتر از سهام سنتی ایجاد کند.) اگرچه، البته، «پیش‌بینی» آنچه اتفاق خواهد افتاد، به دلیل نقشی که اشخاص ثالث در شکل‌دهی به آنچه در هایپرلیکوئید موجود است، ایفا می‌کنند، «کمی دشوار است.»
با پایان یافتن گفتگوی ما، وقت آن است که او به گالری ملی پرتره در آن سوی خیابان برود، جایی که یان قرار است عکس بگیرد — اما، تیمش مشخص می‌کند، نه با هیچ نقاشی از رؤسای جمهور گذشته یا حال در پس‌زمینه. به هر حال، هایپرلیکوئید یک پروتکل بی‌طرف است.