شرکت تسلا تولید ربات‌های انسان‌نمای خود با نام «آپتیموس» را در خطوط تولیدی واقع در فریمونت، کالیفرنیا آغاز کرده است که گامی کلیدی به سوی استقرار تجاری محسوب می‌شود. ایلان ماسک، مدیرعامل این شرکت، اکنون هدف‌گذاری کرده است که تا پایان سال ۲۰۲۷، خروجی تولید را به هفته‌ای ۲۰ هزار ربات برساند.
این کارخانه پیش‌تر خودروهای الکتریکی تولید می‌کرد، اما تسلا فضای تولیدی آن را برای تحقق جاه‌طلبی‌های رباتیک خود بازطراحی کرده است. اولین سری تولید نشان‌دهنده نخستین بار است که تسلا واحدهای آپتیموس را مطابق با استانداردهای تولید انبوه ساخته است. با این حال، دستیابی به تولید انبوه نیازمند کارهای مهندسی بیشتر و بهبود بهره‌وری تولید خواهد بود.
تسلا این دستاورد را در گزارش سه‌ماهه سوم سال ۲۰۲۶ به سهامداران خود اعلام کرد. ماسک به سرمایه‌گذاران هشدار داد که رشد تولید آهسته خواهد بود، زیرا آپتیموس نماینده یک دسته محصول کاملاً جدید برای این شرکت است.
تسلا وارد عرصه تولید ربات می‌شود
تسلا فرآیند تولیدی را ایجاد کرده که آن را مناسب برای یک محصول تجاری آپتیموس می‌داند. این شرکت همچنان انتظار دارد روش‌های تولید و سخت‌افزار ربات را همزمان با گسترش تولید، اصلاح و بهینه کند.
ماسک در تماس تلفنی مربوط به سودآوری تسلا، فاز کنونی را «تولید اولیه» توصیف کرد. او هشدار داد که افزایش حجم تولید با عقب‌ماندگی‌هایی همراه خواهد بود، زیرا مهندسان باید با چالش‌های ساخت ربات‌های انسان‌نما در مقیاس صنعتی دست‌وپنجه نرم کنند.
قابلیت اطمینان همچنان یک مانع بزرگ است. تسلا می‌خواهد آپتیموس بتواند برای دوره‌های طولانی بدون تعمیرات مکرر یا خرابی قطعات به‌صورت ایمن عمل کند. ماسک اذعان داشت که مهندسان هنوز باید طراحی ربات را برای برآورده کردن این الزامات اصلاح کنند.
نرم‌افزار نیز چالش قابل‌توجهی را مطرح می‌کند. تسلا باید قابلیت‌هایی را توسعه دهد که به آپتیموس اجازه دهد وظایف ناآشنا را به‌طور مطمئن انجام دهد. ماسک گفت که کار زیادی باقی مانده است تا این ربات بتواند طیف وسیعی از فعالیت‌ها را به‌صورت مستقل انجام دهد.
نرخ تولید برنامه‌ریزی‌شده ۲۰ هزار واحد در هفته، یک هدف تولیدی جاه‌طلبانه را نشان می‌دهد. دستیابی به این حجم نیازمند آن است که تسلا زنجیره تأمین و سیستم تولیدی قادر به پشتیبانی از خروجی پایدار را ایجاد کند.
ظرفیت رایانشی از رباتیک حمایت می‌کند
تسلا همچنین زیرساخت‌های رایانشی خود را برای حمایت از توسعه رانندگی خودکار و ربات‌های انسان‌نما گسترش می‌دهد. این شرکت برنامه دارد تا پایان سال ۲۰۲۶ به ظرفیت رایانشی آموزش ۴۰۰ مگاواتی دست یابد.
این زیرساخت از توسعه نرم‌افزار برای هر دو بخش خودروها و ربات‌های آپتیموس حمایت خواهد کرد. تسلا همچنین ساخت کارخانه تولیدی خود در آستین را ادامه داده است که راه‌اندازی تجهیزات آن باید در سال ۲۰۲۷ آغاز شود.
گسترش رایانش بازتاب تقاضاهای پردازشی چشمگیری است که در توسعه ماشین‌های خودمختار وجود دارد. آپتیموس نیاز دارد محیط اطراف خود را تفسیر کند، حرکات را برنامه‌ریزی نماید و وظایف را در محیط‌های متغیر اجرا کند.
تسلا هنوز زمانی را که آپتیموس به‌صورت تجاری و در مقیاس بزرگ در دسترس قرار گیرد، مشخص نکرده است. پیشرفت تولیدی آن یک نقطه عطف مهم تولیدی است، اما قابلیت‌های عملی ربات همچنان در حال تکامل است.
گلوگاه عرضه باتری
جاه‌طلبی‌های تولیدی تسلا فراتر از رباتیک است. این خودروساز دسترسی به باتری را به عنوان یک محدودیت مداوم بر توانایی خود برای افزایش تولید جهانی خودرو شناسایی کرده است.
برای رفع محدودیت‌های عرضه، تسلا عملیات مرتبط با باتری را در چندین مکان گسترش می‌دهد. پروژه‌ها شامل ظرفیت بسته‌بندی باتری در برلین، تولید مواد کاتد و تصفیه لیتیوم در تگزاس، و تولید سلول‌های لیتیوم آهن فسفات (LFP) در نوادا است.
تسلا قبلاً اولین سیستم‌های ذخیره‌سازی انرژی مگاپک (Megapack) خود را که منحصراً با سلول‌های LFP داخلی ساخته شده‌اند، ارسال کرده است. این دستاورد کنترل بیشتری بر یک فناوری کلیدی باتری مورد استفاده در کسب‌وکار ذخیره‌سازی انرژی به این شرکت می‌دهد.
تولید سلول‌های باتری ۴۶۸۰ تسلا نیز در حال افزایش است. این سلول‌ها از افزایش تولید سایبرتراک (Cybertruck) و تسلا سِمی (Tesla Semi) و همچنین حجم بالاتر مدل Y حمایت خواهند کرد.
حرکت به سمت رباتیک در حالی رخ می‌دهد که تسلا تحت فشار در کسب‌وکار اصلی خود یعنی خودرو قرار دارد. درآمد سه‌ماهه سوم به ۲۸.۰۴ میلیارد دلار رسید که تقریباً بدون تغییر نسبت به ۲۸.۰۹ میلیارد دلار در سال قبل است. سود ۴۳ درصد کاهش یافت، زیرا هزینه‌ها در میان سرمایه‌گذاری‌ها در رباتیک، زیرساخت‌های رایانشی و رانندگی خودکار افزایش یافت.
توانایی تسلا در تبدیل آپتیموس به یک محصول تجاری قابل اعتماد، بیش از آنکه به خروجی کارخانه وابسته باشد، به عوامل دیگری بستگی دارد. مقیاس تولید، دسترسی به باتری و توسعه نرم‌افزار باید همزمان پیش بروند تا ربات‌ها بتوانند وعده‌های جاه‌طلبانه تولیدی ماسک را محقق کنند.