سنگاپور، ۱۶ اکتبر (رویترز) - به گفته مدیران صنعت، جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران الگوهای خرید سوخت کشتی (Bunker) را برای شرکت‌های حمل‌ونقل دریایی در سراسر جهان تغییر داده است؛ چرا که این شرکت‌ها برای مقابله با نوسانات قیمت و بررسی مکان‌های جایگزین بیشتر برای امنیت تأمین، به سمت خریدهای نقدی و کوتاه‌مدت روی آورده‌اند.
بر اساس داده‌های تجار سوخت، بیش از هفت ماه از آغاز درگیری با ایران گذشته است و قیمت سوخت‌های دریایی همچنان بسیار بالاتر از سطوح پیش از جنگ (بیش از ۷۰ درصد) باقی مانده است.
مدیران صنعت افزودند که تغییر مسیر و منحرف شدن کشتی‌ها ناشی از محاصره‌ها در آبراه‌های کلیدی خاورمیانه نیز باعث شده شرکت‌های حمل‌ونقل مکان‌های سوخت‌گیری خود را متنوع کنند و تمایل کمتری به تثبیت قراردادهای بلندمدت در یک بندر خاص داشته باشند.
پیتر گرونوالدت، مدیرعامل شرکت سی‌اسکیل انرژی (Seascale Energy) و رئیس بخش سوخت‌گیری شرکت نفتکش حافظیا (Hafnia)، در حاشیه کنفرانس بین‌المللی سوخت‌گیری سنگاپور اظهار داشت: «تعداد خریدهای نقدی (Stems) در حال افزایش است، زیرا بسیاری از مالکان اگر قیمت‌ها ناگهان بالا برود، تنها حداقل مقدار لازم برای رسیدن به بندر بعدی را خریداری می‌کنند.»
به گفته تأمین‌کنندگان، خریدهای نقدی انعطاف‌پذیری بیشتری را برای مالک کشتی فراهم می‌کند که بسته به قیمت روزانه تصمیم می‌گیرد آیا در آن لحظه سوخت بخرد یا خیر. در مقابل، اگر او وارد قرارداد بلندمدت شود، صرف‌نظر از نوسانات قیمت، مجبور است حجم توافق‌شده را تحویل بگیرد.
میکل کانگاارد، مدیر عملیات شرکت بانکر هولدینگ (Bunker Holding)، بزرگ‌ترین فروشنده سوخت کشتی جهان بر اساس حجم، گفت: «وقتی قیمت‌ها بالاست، این تصور وجود دارد که اگر فردا قیمت‌ها کاهش یابد، شما نمی‌خواهید بیش از حد در معرض ریسک باشید.»
او به رویترز گفت: «بنابراین روندی را دیده‌ایم که قراردادهای بلندمدت کمتر رایج شده‌اند»، و افزود که تجارت سوخت در بازار پراکنده‌تر، پیچیده‌تر شده است.
چونگ زن ماو، مدیر اجرایی شرکت اکواتوریال مریین فیول (Equatorial Marine Fuel) مستقر در سنگاپور، گفت که مدت زمان قراردادهای دوره‌ای با خریداران به یک فصل یا حتی یک ماه کوتاه شده است، در حالی که قبل از جنگ، مدت‌های طولانی‌تر مانند شش ماه یا یک سال رایج بود.
بنادر جایگزین سوخت‌گیری
مدیران صنعت اعلام کردند که علاوه بر کوچک کردن اندازه خریدهای سوخت، شرکت‌های حمل‌ونقل برای یافتن منابع سوخت و سوخت‌گیری به مکان‌های جایگزین روی آورده‌اند، زیرا خصومت‌ها حول بندر فجیره امارات متحده عربی، که قبلاً یکی از تأمین‌کنندگان اصلی بود، شدت گرفته است.
گرونوالدت از سی‌اسکیل گفت: «در اطراف خلیج فارس به طور خاص، الگوهای سنتی سوخت‌گیری در حال فروپاشی هستند.»
او افزود: «انحراف از فجیره به وضوح منجر به افزایش درخواست‌ها برای بنادر اطراف شده است، بنابراین اکنون در بنادر بیشتری نسبت به گذشته سوخت‌گیری می‌کنیم.»
او در اشاره به بنادر واقع در موریسیوس، سریلانکا و عمان گفت: «بنادرهایی که قبلاً فقط به صورت پراکنده استفاده می‌شدند، مانند پورت لوئیس، کلمبو و صلاله، اکنون با فراوانی بیشتری مورد استفاده قرار می‌گیرند.»
کانگاارد از بانکر هولدینگ گفت که افزایش تقاضا را در آفریقا و جنوب آسیا مشاهده کرده است.
در پاسخ به اختلالات خاورمیانه، شرکت ویتول (Vitol) از ژوئیه سوخت‌گیری در بندر گوادر پاکستان را آغاز کرد تا مکانی خارج از تنگه هرمز برای خدمت‌رسانی به مشتریان فعال در منطقه خلیج فارس ارائه دهد.
کیران گلگر، رئیس بخش آسیای شرکت ویتول، گفت: «تنوع‌بخشی ضروری است، هم برای مدیریت اختلالات امروز و هم برای ساختن تاب‌آوری بلندمدت.»
او افزود: «در کوتاه‌مدت، این بدان معناست که منابع جغرافیایی عرضه را گسترش دهیم و مسیرهای تجاری جدیدی برای سوخت‌های معمولی توسعه دهیم.»