به گفته نخست‌وزیر سابق یمن، آینده امنیت غرب در کوهستان‌ها و تپه‌های اطراف شهر جنوب غربی یمن، یعنی تعز، رقم می‌خورد.
معین عبدالملک سعید، که اکنون مشاور رئیس‌جمهور یمن است، گفت اگر این شهر به دست شورشیان حوثی مورد حمایت ایران بیفتد، فاجعه‌بار خواهد بود؛ زیرا کنترل بر تنگه راهبردی باب‌المندب در دریای سرخ و جاده منتهی به عدن – مقر دولت به رسمیت شناخته‌شده توسط سازمان ملل متحد – از بین خواهد رفت.
سعید با درخواست کمک بیشتر از سوی غرب، ابراز تردید نکرد که حوثی‌ها قصد دارند کنترل کل یمن را به دست بگیرند و مدعی شد هدف آن‌ها «کمک به ایران برای گسترش هرج‌ومرج» است.
سعید پذیرفت که فقدان هماهنگی میان نیروهای دولتی، رقابت میان کشورهای حوزه خلیج فارس و کندی در درک پیامدهای دستیابی یمن به فناوری پهپادهای برد بلند، به فشار وارد بر دولت او و حامی اصلی آن، عربستان سعودی، دامن زده است.
او اظهار داشت: «ما تنها سلاح سبک داریم و عربستان سعودی در مراحل اولیه برای این تشدید تنش برنامه‌ریزی نکرده بود، اما هرگز برای بازپس‌گیری مواضع ما دیر نیست.»
سعید از غرب خواست تا پیامدهای اجازه دادن به حوثی‌ها برای کنترل یمن را به دقت بررسی کند و استدلال کرد که تا زمانی که حوثی‌ها روی زمین حضور دارند، این کشور هرگز امن نخواهد بود.
سعید نه تنها مشاور رئیس‌جمهور یمن، رشاد العیمه، است، بلکه بین سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ نخست‌وزیر بوده و مذاکره‌کننده سابق با حوثی‌ها نیز محسوب می‌شود.
او گفت: «نبرد اطراف تعز تنها یک نبرد برای تعز نیست، بلکه نبردی گسترده‌تر است که کل جهان غرب و یکی از مهم‌ترین تنگه‌های دریایی را درگیر می‌کند. حوثی‌ها می‌دانند که کنترل تعز به معنای کنترل تنگه‌هاست؛ زیرا تعز ارتفاعاتی پیش از تنگه، شهر ساحلی موخا و خلیج عدن را در اختیار دارد. اگر تعز از دست برود، دسترسی به تنگه نیز از دست خواهد رفت. بقیه کشور بعداً نوبتشان می‌رسد. طرح حوثی‌ها کنترل کل یمن است.»
پس از آنکه حوثی‌ها ماه گذشته عملیات نظامی خود را برای تسخیر ساحل دریای سرخ یمن آغاز کردند و چهار سال آرامش نسبی در یمن پس از آتش‌بس میانجی‌گری‌شده توسط سازمان ملل در سال ۲۰۲۲ را پایان دادند، تعز به خط مقدم جدید جنگ میان حوثی‌ها و نیروهای دولتی یمن تبدیل شده است.
او گفت اطلاعات موجود نشان می‌دهد حوثی‌ها از قبل در تلاشند بخش‌هایی از جنوب، از جمله اردوگاه سابق شوروی در الصبیحه در استان لحج و در نهایت عدن را کنترل کنند. «حوثی‌ها تلفات زیادی می‌دهند، رنج فراوانی می‌کشند، اما همیشه می‌خواهند سریعاً از پیشرفت‌ها یا هرگونه فروپاشی برای کسب زمین بیشتر استفاده کنند»، به گفته سعید.
با وجود اینکه برخی رهبران حوثی گذر ایمن را برای خروج گروه‌های مسلح از شهر پیشنهاد کرده بودند، او گفت فعلاً حوثی‌ها اجازه ورود مقداری سوخت و کالا به منطقه شهری تعز که بیش از ۵۰۰ هزار نفر جمعیت دارد را می‌دهند، اما در همین حال کنترل خود را بر مناطق روستایی و شهرهای کوچک‌تر و بزرگ‌تر گسترش می‌دهند.
سعید گفت: «ظرف چند روز آینده محاصره کامل خواهد شد و آن‌ها سعی خواهند کرد وارد شهر شوند. من حوثی‌ها را می‌شناسم. آن‌ها تا زمانی که آماده کنترل نباشند، انعطاف‌پذیری نشان می‌دهند. این وضعیت بسیار بدتر از محاصره سال ۲۰۱۵ خواهد بود. فاجعه‌بار خواهد بود.»
او تعز را شهری مدرن و دموکراتیک توصیف کرد که به فرهنگ قبیله‌ای وابسته نیست و پیش‌بینی کرد حوثی‌ها سعی خواهند کرد سیستم‌های آموزشی زیدی، مالی و مالیاتی خود را به سرعت تحمیل کنند، اما شهروندان همچنان مقاومت خواهند کرد. «از دست رفتن تعز تأثیر نمادین بسیار مهمی بر ایده دولت مدرن در یمن و مقاومت در برابر پروژه حوثی‌ها که بر شبکه‌های قبیله‌ای و آموزش مذهبی افراطی متکی است، خواهد داشت.»
سعید پذیرفت که تعز تنها سلاح سبک دارد و دولت برای از دست دادن ساحل غربی آماده نشده بود، که به حوثی‌ها اجازه داد از چهار محور مختلف به تعز حمله کنند.
«نیروهای خوبی داریم، اما مشکل هماهنگی است. ما به ارتباط بیشتر میان نیروهای سپر ملی، نیروهای مقاومت ملی و تیپ‌های غول نیاز داشتیم. این موضوع هشداری در داخل دولت و ارتش ایجاد کرده است، زیرا بین آتش‌بس ۲۰۲۲ و از سرگیری جنگ در امسال، اقدامات کافی برای بازسازی نیروها انجام نشد. ایدئولوژی حوثی‌ها صرفاً جنگیدن است»، به گفته او.
او افزود: «امیدوارم اکنون که چاقو به گلوی ما رسیده و حوثی‌ها تهدیدی حیاتی هستند، اولویت گرد هم آمدن برای شکست حوثی‌ها باشد و سپس درباره سایر مطالبات و تضمین‌ها بحث کنیم.»
رهبر تبعیدی نیروهای جدایی‌طلب جنوب، عیدروس الزبیدی، روز سه‌شنبه خواستار بسیج نیروهای جنوب علیه حوثی‌ها شد، اما این درخواست را با خواست برگزاری همه‌پرسی جدایی در ظرف دو سال همراه کرد. او روز چهارشنبه ده‌ها هزار نفر را برای حمایت به خیابان‌ها کشاند، اما بازگشت او قرص تلخی برای ریاض خواهد بود.
سعید گفت تصادفی نیست که حمله حوثی‌ها در امتداد ساحل دریای سرخ در سپتامبر زمانی رخ داد که ایران تحت فشار سنگین قرار داشت.
«هواپیماها و فرودگاه‌های آن نمی‌توانند فعالیت کنند، ۹۰ درصد نفت از هرمز خارج می‌شد. به همین دلیل آن‌ها به خطوط لوله شرق به غرب عربستان حمله کردند. حوثی‌ها با صحبت از محاصره عربستان، بهانه‌ای برای هدف قرار دادن تأسیسات نفتی و فرودگاه‌های عربستان یافته‌اند و می‌خواهند همین حالا این کار را بکنند، زیرا تنها کاری که ایران می‌تواند انجام دهد، گسترش پیامدهای جنگ برای آمریکا است.»
او گفت توانایی نظامی و قدرت مذاکره حوثی‌ها در دهه گذشته تحول یافته و منجر به توانایی آن‌ها برای هدف قرار دادن مکان‌های کلیدی در عربستان سعودی شده است. «در سال ۲۰۱۷، حوثی‌ها هیچ چیز جز موشک‌های کور برای شلیک به سمت ما نداشتند که به اهدافشان اصابت نمی‌کردند.» تا سال ۲۰۲۰، به گفته او، اطلاعاتی وجود داشت که کارشناسان ایرانی مستقر در صنعا، پایگاه حوثی‌ها، در حال آموزش حوثی‌ها بودند و در دسامبر همان سال، در حمله‌ای ویرانگر و مؤثر، موشک‌های بالستیک به فرودگاه عدن شلیک کردند. این حمله ۲۸ کشته و ۱۰۷ مجروح بر جای گذاشت، از جمله خود سعید که تازه به عنوان نخست‌وزیر منصوب شده بود. موشک مسافت ۱۸۶ مایل (۲۹۹ کیلومتر) را طی کرد.
او توضیح داد: «حتی در آن زمان فکر می‌کردیم آن‌ها موشک زیادی ندارند، اما از آن زمان ایرانیان خطوط تولید خود را گسترش داده‌اند.» در ژانویه ۲۰۲۲، حوثی‌ها با استفاده از موشک، کامیون‌های نفتی ابوظبی را در فاصله بیش از ۹۰۰ مایلی هدف قرار دادند.
در اکتبر ۲۰۲۲، در داخل یمن، آن‌ها ترمینال نفتی نشیمه و بندر الضبعه را مورد اصابت قرار دادند و به finances دولت آسیب شدید وارد کردند. تا زمانی که آمریکا در مارس ۲۰۲۵ به یمن حمله کرد، به گفته او «مشخص بود که حوثی‌ها ده‌ها موشک هدفمند، موشک‌های زمین به دریا و پهپاد دارند. آن‌ها به جبهه‌ای واحد با ایران تبدیل شده بودند و پایگاه موشکی خود را توسعه داده بودند.»
او هشدار داد: «این عصر جدید تروریسم افراطی است. این همان هرج‌ومرج قدیمی داعش و القاعده نیست. این بازیگران نیمه‌دولتی و شبه‌نظامیانی هستند که با فناوری‌های ارزان و قطعات قاچاق‌شده شخص ثالث، دولت‌های قدرتمند را تهدید می‌کنند. نحوه سرمایه‌گذاری ایران در حوثی‌ها می‌تواند الگویی برای تهدید ناوبری در سایر نقاط شود. این مدل جدیدی از جنگ است، بدون ارتش‌های سنتی و نیازمند تدافعات هوایی متفاوت. کشورهای حوزه خلیج فارس باید تدافعات خود را بازسازی و بازنگری کنند.»